Deep Purple - Machine Head (1972)

Alleen al om dit nummer heb ik het album op LP gekocht.

Voor mij de ultieme Deep Purple, vind het geheel beter dan In rock wat mijn tweede Purple plaat is. Geen enkel skip nummer. Lekkere drums, die stuwende orgel en die lekkere bas. Ja, mijn beste Deep Purple, met kop en schouders.

Algemeen beschouwd is dit de de beste plaat van Deep Purple.
Des te onbegrijpelijker(omdat de inspiratie nogal aanwezig was) is te constateren dat Gillan en Glover er na de tour de brui aangaven , maar dat terzijde.
Machine Head is een perfect voorbeeld van een groep in balans.
Lord en Blackmore zitten elkaar op de hielen qua invulling en uitdaging en de formidabele Piace weet als geen ander de songs een heerlijke swing mee te geven, met Glover als een rostvaste ondergrond. Gillan is en blijft de zanger met ballen en perfecte stemvariatie's.
Smoke On The Water , Lazy , Highway Star , Maybe I'm A Leo en het nog altijd indrukwekkende When A Blind Man Cries , het zijn parels die tot de dag vandaag staan als een huis. Prachtplaat.

Vorig jaar heb ik dit Deep Purple meesterwerkje voor 3 euro op vinyl gekocht (schitterende hoes ook met die fototjes), viel me gister op dat het ding bomvol krassen zit... Wonder boven wonder hoor ik hier eigenlijk niks van tijdens de nummers zelf

Zoals ik al zei is dit een Deep Purple meesterwerkje, al is het niet hét Deep Purple meesterwerk. Die eer gun ik aan In Rock, desondanks een geweldige plaat die in elke rockcollectie aanwezig zou moeten zijn. M'n favoriete nummer is Never Before als ik er echt 1 moet kiezen.

Rockbandjes van tegenwoordig mogen hier nog wel eens goed naar luisteren, want zo moet het dus!

Dit is historisch onjuist. Machine Head werd in november 1971 opgenomen. Gillan en Glover gaven er in juni 1973 (dus verscheidene tours later) niet de brui aan, maar werden er door Blackmore gesteund door het management op onfrisse wijze uitgewerkt. Er volgden na Machine Head dan ook nog twee albums met Gillan en Glover.
De oorzaak van Blackmore's ongenoegen is nogal ingewikkeld. Gillan's prestaties op het podium waren toen al wisselvallig. Blackmore claimde het leiderschap in de band, wat Gillan niet op zich liet zitten. Tenslotte wilde Blackmore de muzikale richting een tikje wijzigen richting blues (zie Burn) en hij vond wellicht dat Gillan daar niet in paste. Na een heleboel chicanes over en weer kregen Gillan en Glover hun ontslag. Voor de laatste was dat een schok en later heeft Blackmore toegegeven dat hij wat betreft Glover fout zat.
Houd vooral in de gaten dat Blackmore vaker succesformules om zeep heeft geholpen en daarbij trouwe maten onheus heeft bejegend (Dio, Powell). De man had een bijzonder moeilijk karakter; maar sinds Candice Night hem heeft getemd vindt bijna niemand hem interessant meer. En dat kan hem - heel voorspelbaar - geen ene moer schelen.
In het geval van Gillan en Glover 1973 heb ik echter het gevoel dat een verstandig management de zaak nog wel had kunnen redden. Gillan was namelijk net zo ontevreden over Who do you think you are als Blackmore en had een koerswijziging richting blues wellicht verwelkomd.

Opnieuw een zeer sterk en goed uitgebalanceerd album van Deep Purple, vrijwel even sterk als hun doorbraakalbum "Deep Purple in Rock". Zeer knap gespeeld maar tevens erg geïnspireerd waardoor Deep Purple geldt als één van de meest invloedrijke hardrockbands ooit.
"Highway Star", "Smoke On The Water" en "When A Blind Man Cries", het zijn slechts 3 hoogtepunten uit het oeuvre van Deep Purple, nummers die nu nog steeds staan als een huis.

Deze vind ik nog een stuk beter dan Deep Purple in Rock. Purple's best

Uitstekend album uit de hoogtijdagen van Purple. Zeven nummers die weinig voor elkaar onderdoen, met als toppers Highway Star, Lazy en Space Truckin'.

Acht - When a blind Man cries doet evenmin voor de rest onder.

Ja, de platen die ze in deze periode maakten (In Rock, Machinehead, Fireball, Burn) zijn stuk voor stuk parels van het zuiverste soort.
En die machtige liveplaat Made in Scheveningen, uiteraard.

When a Blind Man cries is een machtige ballad, een mooie tekst op een simpele maar hele goede melodie.
Ian Gillan was hier vocaal toch echt op zijn best.

In alle bescheidenheid durf ik mijzelf een redelijk groot Deep Purple fan / kenner te noemen. Maar van het livealbum "Made in Scheveningen" heb ik nog nooit gehoord . Staan op dat album "Made in Scheveningen" ook nummers die tevens op "Machine Head (1972)" te vinden zijn . Ik durf het te betwijfelen. Bij mijn weten heeft Deep Purple nl. nog nooit een concert gegeven in Scheveningen .

Maar alle gekheid op een stokje. "Machine Head (1972)" is het één na beste rockalbum allertijden. Nummers als "Lazy", "Highway Star", "Maybe I'm a Leo" en uiteraard "Smoke on the Water" zijn van ongekende, niet overtroffen, klasse. Hier bij dit album staan de geremasterde en geremixte nummers vermeld welke zijn te vinden op de jubileum uitgave. Die jubileum uitgave is voor betrekkelijk weinig €€ verkrijgbaar en de schoonheid van "Machine Head (1972)" komt daarop volledig tot zijn recht. 5*****

Dear Hans, I own the remastered and remixed anniversary edition... which has a great sound!
Yes Indeed!

Nummers klinken nog steeds als een klok!

Highway Star heeft de beste orgelsolo + gitaarsolo aller tijden =D

Een orgelsolo is gewoon té gaaf, waarom is dat nu 'not done' anno 2009?
Ik pleit voor een comeback van het hammondorgel in de populaire muziek .

Een goeie plaat, maar persoonlijk vind ik 'm wat minder dan In Rock; die is meer intenser, aggresiever en heeft iets extra's wat de iets mindere songs toch weer wat 'opliften'. Machine Head heeft dat minder. Er staan een aantal krakers op, maar bijv. songs als Space Truckin' en Never Before vind ik wat 'standaard' hardrocksongs; goed , maar niet dat extra. Highway Star, Lazy en Smoke On The Water vind ik toch wel de toppers hier.

Eerst vond ik dit ook het beste Deep Purple album, maar ik vind In Rock nu ook beter. Wel nipt, want ze ontlopen elkaar qua niveau maar erg weinig vind ik.

Ben ik wel met je eens, ondanks dat mijn voorkeur duidelijk naar In Rock uit gaat; het zijn beide denk ik wél de beste studio-albums van deze band....

Inderdaad, met In Rock is het begonnen, en die klinkt wat progressiever dan Machine Head. Op MH ligt over de meeste nummers zo'n verplicht hardrock sausje, alsof Deep Purple moest voldoen aan een bepaalde verwachting qua sound. Terwijl op In Rock veel meer ruimte was voor uitstapjes en experimentelere nummers.

Ja bij mij toch ook een lichte voorkeur voor In Rock, terwijl je hier toch ook echt een goede plaat hebt met Lazy enz...

Klassiek rock-album, maar toch vind ik Made in Japan een stuk beter. Waarom? Wel, daar vind ik pas dat de nummers echt tot hun recht komen: Highway Star, Space Truckin', maar vooral Lazy, dat hier nog een stuk rustiger klinkt. Op Made in Japan gaat het echt helemaal los bij dat nummer en het is daar misschien wel mijn favoriet. Een prachtige jam eigenlijk, dat nummer. Natuurlijk hebben we nog het klassieke Smoke on the Water, dat ook op Made in Japan nog meer uitblinkt, maar in ieder geval is die riff op beide versies legendarisch. Space Truckin' hoor ik ook liever de uitgesponnen versie, maar als ik eens een luchtigere versie wil horen, draai ik deze toch sneller. Ik heb niet altijd 20 minuten om erbij te gaan zitten.

De andere nummers zou ik misschien nog meer bij moeten gaan zitten, maar voorlopig blinken ze nog niet uit bij de 4 bovengenoemde knallers. Stoort niemand anders er zich trouwens aan dat die remixen van 1997 er hier ook op staan? Ik pleit ervoor om die ofwel achter de originele tracks te zetten ofwel om ze te verwijderen uit de lijst. Het toont zo onoverzichtelijk.

Highway Star moet zowaar samen met Into The Void van Black Sabbath de grondbasis van de speedmetal zijn.

Waarom is de tracklist zo'n zooitje?

En daarmee nog steeds hopeloos tekort schieten..

Omdat de 25th anniversary edition een dubbel-cd is. Op cd 1 staan de geremixte nummers, cd 2 zijn de geremasterde versies van de originele mixen plus nog wat quadrofonische mixen.

Natuurlijk is een orgelsolo, zoals te horen op bijvoorbeeld "Highway Star" of "Lazy", niet "not done" anno 2009! Deep Purple is anno 2009 zowiezo "very done" . Dinsdag 17 november 2009 vliegen de orgelsolo 's in de HMH te Amsterdam ons weer om de oren als Deep Purple de fans wederom zal tracteren op een fantastisch rockconcert .

Dacht het niet hé

Ik ga vanavond naar Deep Purple in Concert in de HMH . Ik hoop toch echt dat Deep Purple "Highway Star" niet in een speedmetal-uitvoering ten gehore zal brengen . Daar heb ik tot slot van rekening geen kaartje van € 39,= voor gekocht.

Wat bedoel je?

Wat ik bedoel? Dat ik een portie gezonde hardrock, zoals gespeeld door de beste rockband allertijden, heel goed kan verdragen. Dat ik van speedmetal helemaal nerveus word en er zwaar gedeprimeerd van raak. Dat ik er knallende koppijn van krijg. Dat bedoel ik