R.E.M. - Accelerate (2008)

ik zag vanochtend Supernatural Superserious op MTV. maakte mij eigenlijk wel nieuwsgierig naar dit album van R.E.M.

Sterk album, ik denk dat deze toch wel een blijvertje zal worden in het werk van REM. Gelukkig veel meer up-tempo songs dan op de vorige platen. Goede single ook met Supenatural Superserious.

Na de vele positieve reakties deze maar eens aangeschaft.
En inderdaad het rockt lekker door, met af en toe nummers met iets minder vaart er in, en die ook verassend goed zijn.
De één vind dit R.E.M.-album te veel hapklare brokken, de ander vind het een lekker in het gehoor liggende plaat, ik behoor tot de laatste catagorie.
Eigenlijk was R.E.M. bij mij al een beetje uit het vizier verdwenen, na vele niet pakkende songs van ze gehoord te hebben de laatste jaren.
Maar tot mijn verbazing komen ze weer eens met een fruitig en pakkende set songs, na vele jaren.
O.k. het is zeker niet " Automatic for the people" overtreffend en zelfs niet gelijkwaardig aan dat, maar dat had ik ook zeker niet verwacht.
Maar weer wel eens ééntje die je zeker mee mag tellen.
R.E.M. ga zo door.

Album staat vanaf vandaag nummer 1 in de moordlijst........ ik snap en hoor het niet.... vind het nog steeds maar een middelmatig album voor R..E.M. begrippen...... zal wel aan mij liggen.

Automatic for the people?? ... yuk!!!

Accelerate?? hun beste sinds hun laatste meesterwerk: Green.

Vorig weekend gekocht en meermaals beluisterd, de nieuwe R.E.M., en na het wat tegenvallende "Around the Sun" lijkt R.E.M. zowaar hun tweede jeugd te hebben teruggevonden. REM klinkt weer fris en spontaan en kan nog stevig rocken zoals in hun hoogtijdagen. De 11 composities staan allemaal op een hoog niveau, uitgezonderd het rommelige slotnummer "I'm Gonna DJ" dat te weinig melodie in zich heeft. Geen meesterwerk zoals "Murmur" en "Green" laat staan "Out of Time" of "Automatic for the people", maar dat had ik ook niet verwacht. Een klepper als "Losing my Religion" staat er ook niet op, maar deze R.E.M. kan nog steeds als voorbeeld dienen voor vele Amerikaanse rockgroepen.

Mijns inzien was hun laatste meesterwerk New Adventures in Hi-Fi

Ja helemaal correct, afgelopen weekend Monster nog eens beluisterd en zelfs deze was beter dan Up, Around the Sun en Reveil. Ze hebben de afgelopen 10 jaar de plank helemaal mis geslagen.

Ik vind Up hun laatse meesterwerk

Voor mij is UP ook één van hun allerbeste platen, helaas door velen verguisd...

Ben precies toch wat streng geweest door deze maar 2,5* te geven. Staan een aantal goede nummers op en geen enkel echt slecht nummer. Hollow Man en het openingsnummer klinken heel goed

van 2,5* naar 3,5* en daarmee zit hij ergens tussen monster en document

Ja...het zal aan mij liggen maar ik vind het grotendeels een bak ongedefinieerde herrie. Een van de attracties van R.E.M.., de teksten, vallen helemaal weg.
By the way, het laatste meesterwerk van R.E.M. was New Adventures.

Voortreffelijke rock-album. Muzikaal voegt het echter niets toe. Elke noot en stemwending van Michael is al meerdere keren eerder hoorbaar geweest elders in het uitgebreide euvre van R.E.M.
Problematisch? Nee. Accelerate is hun beste plaats sinds Automatic for the People.

Klinkt weer enige urgentie door in de songs, hoewel niet even sterk.
Na Reveal weer een album waar je niet om heen kunt.

Marty doet een duit in het zakje: de beste R.E.M. sinds "New Adventures..."!

Iedereen heeft het hier maar over ''New Adventures...'' als hun laatste goede album tot Accelerate, maar ik blijf 'Up' toch ook geniaal vinden. Sterker nog, het is misschien wel mijn favoriete R.E.M.-album, ondanks (of misschien wel dankzij?) dat het een heel a-typisch R.E.M.-album genoemd kan worden.
En laten we ook niet te flauw doen over Reveal en Around The Sun. Dit zijn dan misschien wel de twee zwakste R.E.M.-albums, maar slecht kunnen ze toch zeker niet genoemd worden? Reveal heeft als geheel een heel mooie sfeer en betoverend geluid en van ATS vind ik de eerste en laatste track niet minder dan geniaal.
Voor mij is Accelerate dus gewoon weer een nieuw geniaal album van deze band, een volgend hoofdstuk, en zeker niet de wederopstanding uit een zwart gat waar veel mensen hier en recensenten het voor houden.

Ik weet niet of het heel erg off-topic is, maar ik heb zin om alle R.E.M.-albums even te raten: (knip)

Dit is idd off-topic en dat kan misschien beter hier:

Berichten verplaatst naar Muziek > Toplijsten en favorieten > R.E.M. album top zoveel

Toch weer wat opgewaardeerd, ik had het album een weekje wat laten rusten en gisteren eens terug goed beluisterd, en een pak nummers pakten me echt. Momenteel is voor mij het blok supernatural tot accelerate het best, met de 2 energiebrokjes vooraf als goeie opwarmertjes.

Sing for the submarine ligt me ook wel, ik vind Stipe zijn referenties naar andere titels in dat nummer ook wel grappig (electron blue, feeling gravitys pull).

De nummers lijken me algemeen ook gelaagder dan ik dacht, waardoor het aangenaam herbeluisteren wordt als je eenmaal voorbij het eerste gevoel van 'REM met een rappe plaat' gaat.

Al heel wat positiever dus, mooi...
en het voordeel van zo'n korte plaat is dat ze hem helemaal kunnen live-spelen en nog een pak tijd overhebben voor andere REM-pareltjes.

En nee, I'm gonna DJ blijft voor mij een geweldige stinker, dat komt echt nooit meer goed.

Na veel goed commentaren ben ik hem maar deze namidag gaan halen en heb hem al 3 maal beluisterd.Toen ik hem de eerste keer opzette dacht ik WTF is dat hier.Maar na de 3 de keer klonk de muziek zalig uit mijn boksen.Het Album begint zeer sterk vind ik met 'Living Well Is the Best Revenge' een zalig begin met die 3 gitaren en een zalig refrein.Maar de topper vind ik toch 'Supernatural Superserious' zo een zalig liedje wat heel de dag in uw hoofd zit!Tot nummer 5 is het album gewoon geweldig maar dan gebeurd er iets bij Nr 6 daar gaan ze een heel andere weg op.Het is niet meer Rocke Rocke maar heel rustige en Saaie teksten.Maar bij nummer 7 hebben ze weer helemaal de draad op genomen en zijn het weer volledig terug op de juiste baan!

Een 4*

Bij een R.E.M. plaat heb ik eens geschreven dat de band op het gemoed werkt. Hiermee wilde ik aangeven dat elke release de gemoederen bezig houdt. Meestal zijn de recensies lovend en worden achteraf consensus getrokken in welk perspectief het geplaatst moet worden. Dit betekent dat het ene werk achteraf tegenvalt en een ander werkstuk achteraf sterker uitvalt. Een feit is dat de band bij elke nieuwe release nieuwe publieksfavorieten aan haar oeuvre toevoegt. Een gegeven dat zeer weinig bands hen kan nazeggen en alleen weggelegd is voor de allerbeste bands en artiesten waartoe R.E.M. zonder enige discussie behoort.

Best leuk album, mooie liedjes, vooral Until the Day is Done, maar niet heel erg bijzonder en erg kort.
Dit is mijn eerste plaat van R.E.M., misschien maar eens verder kijken naar het eerdere werk. Ik geef deze 3*.

Ik vind het lang niet slecht, het doet mij vaak terug denken aan de R.E.M. van de jaren '80, maar dan met een hedendaagse productie. De single vond ik bij de eerste luisterbeurten wringen maar ook die ligt ondertussen prima in het gehoor. Dit lijkt toch te behoren tot hun beter werk sinds Automatic For The People.

@Snakeskin: Ik had 't niet beter kunnen formuleren!

En juist daardoor heb ik ook moeite met omschrijven wat ik nou precies goed aan ze vind. 't Is gewoon erg ongrijpbaar, maar daarom dus ook bijna altijd weer intrigerend.

Ik vind het een vrij eentonige cd. Ik kan er niet goed naar blijven luisteren en na een paar nummers zet ik liever weer wat anders op.

R.E.M. doet R.E.M. na, en doet dat eigenlijk nog best goed ook!
De verwijzingen naar oude R.E.M. songs in "submarine" schijnen/blijken dit te bevestigen.

Heerlijk nieuw album van R.E.M. waarin lekker stevige rocknummers zitten verwerkt afgewisseld met een paar mooie rustige nummers. Echt vernieuwend is het niet, maar wat mij betreft is wel een plaat om gewoon lekker naar te luisteren zonder veel moeite.

4,0*

@Louis2703: Je moet absoluut de moeite nemen om naar eerder werk van R.E.M. te gaan luisteren, ze hebben vooral de I.R.S. periode heerlijke alternatieve albums gemaakt. Bij Warner werdt het allemaa wat commercieler (niet slechter, maar anders).

R.E.M klinkt op deze plaat zeer fris, bijna met de gretigheid alsof ze hun debuut plaat nog eens over willen doen. De plaat is basic op alle fronten, kort, krachtig met een live gevoel, nauwelijks geproduceert, en geen minuut te lang. De nummers zijn pakkend en rauw gespeelt en krachtig gezongen. Erg goede plaat, zonder twijfel, misschien niet hun beste of opvallendste werk, maar gewoon een plaat waar je een goed gevoel van krijgt, hetgeen ook veel waard is. 4**** met gemak!

ik heb nooit veel aan de albums van rem gevonden, deze plaat veranderd hier dan ook helemaal niks aan. stemmen heeft dan ook weinig nut voor mij op dit album. het pakt gewoon niet goed op een of andere manier.

Ik heb het album nu drie keer beluisterd. Ik moet helaas zeggen dat ik het een "vermoeiend" album vind. Misschien ligt het aan de productie? Er staan wel een paar goede nummers op, maar in mijn optiek is het (helaas) geen blijvertje... Misschien dat ik het album na verloop van tijd anders waardeer.

Voorlopig 3*