Miles Davis - Kind of Blue (1959)

Ja ja.......

Dus niet luisteren maar "beleven", bedoel je dat je er bij moeten gaan staan?

Die combinatie van leren stoel/ glas cognac/ sigaar/ vinylspeler en zaligverklaring doet mij angstvallig denken aan iets Pauselijks te Vaticaanstad.

Misschien dat het meer te maken heeft met verborgen rokerige etablissementen, geroezemoes door de drukte, dames van plezier en de geur van schraal bier.

Je kunt inderdaad ook mijn bericht heel serieus nemen, zo had ik het nog niet bekeken.

Ik kan het wel begrijpen als je dit niks vindt, maar saai is dit naar mijn mening toch zeker niet.
Ik zou het eerder ontspannende Jazz noemen, zoals rob al erg goed uitlegde.
Moet jeze plaat beleven, die hele Jazz sfeer is geweldig. De schitterende pianist, de prachtige trompet stukken van Miles Davis en de saxofonen.

Het is best begrijpelijk dat je dit saai kunt vinden. Eigenlijk is het dat ook wel. Alleen blijf ik ervan genieten.

Voor een intens stimulusbehoeftige generatie Z'er (ook wel generatie Einstein genoemd) is dit wellicht boring stuff - no offence! All you need is just a little patience.

Het voordeel van een site als MuMe is dat van alle soorten muziek er veel te vinden is, verwijzingen adviezen etc, dat versnelt soms de zoektocht/verkenning naar andere muzieksoorten als een HSL. Babyboomers als ikzelve moesten het vergelijkenderwijs doen met de trekschuit of postiljon. Miles Davis - en dan nog wel Bitches Brew - is me min of meer opgedrongen door iemand van mijn studentenvereniging met wie ik regelmatig (bij hem thuis) Risk speelde tegen de beta's - die draaiden nl altijd Soft Machine, Gong en meer van die droefenis; en die gaven we bij thuiswedstrijden dan lik op stuk met Miles Davis, Herbie Hancock en Stanley Clark.

Van Bitches Brew ben ik terug gaan ploegen - met Miles werd dat wel liefde van het soort "oude liefde die niet roest" - in die tijd had je ook nog een echte jazz-club in Utrecht, Bernia, idd rokerig, bier en corpsballen.

Live jazz - in een kleine club - mooiere sfeer is er bijna niet, of het nou in Praag, Stockholm (Stampen) of Utrecht (Sjuhuis) is. Jazz is muziek voor drinken, melancholie en erotiek en dit album is er een goede soundtrack voor.

Idem wat Bennerd zegt: ik laat het ook gewoon op me afkomen. Al tientallen keren dit album gedegusteerd en het blijft iets... moeilijk te beschrijven.

Dezen anekdote beschrijft m.i. precies het gevoel van Jazz. Hulde!!!

Jazz is grappig, uitdagend, plagend, compentatief, swingend, samenhorig, elitaire, arogant. nostalgisch. vernieuwend, brutaal, gezellig maar vooral Sfeervol!

Of zo als Jules Deelder het beschrijft..........

Jazz is. Jazz leeft. Gebeurt. Beweegt. Jazz neemt. Jazz geeft. Jazz weet. Jazz Spreekt. Jazz doet. Jazz laat. Jazz komt. Jazz gaat. Uniek. Muziek. Van vlees en bloed. Jazz waagt. Jazz wint. Breekt baan. Jazz bonkt. Jazz staat. Jazz valt. Is overal. Ontroert. Verwarmt. Grijpt bij de keel. Jazz knettert. Knalt. Ontketent. Heerst. Jazz heelt. Jazz zuivert. Lichaam. Geest. Jazz swingt. Jazz vecht. Is waar. Is echt. Geen loze kreet. Geen leeg gebaar. Jazz werkt. Versterkt. Ontwapent. Toont. Jazz laat. Jazz loont. Is water. Brood. Jazz lacht. Jazz huilt. Jazz in. Legt bloot. Daagt uit. Jazz kookt. Jazz bruist. Jazz troost. Jazz bijt. Jazz bloed. Heeft schijt. Is zwart. Is wit. Is rood. Niet grijs. Jazz vloekt. Jazz moet. Verbroedert. Zoekt. Jazz vind. Jazz wijst. Jazz schokt. Jazz eist. Jazz hoog. Jazz laag. Jazz voor. Jazz na. Jazz rookt. Jazz jaagt. Is eigen baas. Vereent. Verzoent. Begeestert. Woedt. Bevrijd. Bewijst. Begrijpt. Vervoert. Jazz spreidt. Jazz sluit. Bezield. Verrijkt. Geeft hoop. Verblijdt. Jazz schittert. Glanst. Jazz flitst. Jazz danst. Verhit. Zweept op. Bemint. Verleidt. Jazz roept. Jazz voelt. Jazz groeit. Jazz bloeit. Jazz blaakt. Jazz blijkt. Betoverd. Geilt. Jazz ademt. Zweet. Jazz fluisterd. Schreeuwt. Ontmaskert. Snijdt. Jazz glijdt. Jazz sluipt. Jazz splijpt. Jazz spuit. Jazz klinkt. Jazz dwingt. Jazz lonkt. Jazz blinkt. Jazz vraagt. Jazz raakt. Verlost. Verbaast. Viert feest. Verklaart. Is bitter. Zoet. Is hot. Is cool. Jazz ijlt. Vooruit. Voorbij. Ver weg. Dichtbij. Paraat. Bereid. Op weg. Altijd. Jazz was. Jazz is. Jazz blijft.

Ah, typisch Deelder. Pseudo-kunstenaar.

Oh ja, rokerige kroegen, Deelder en vaag gelul van hip bebrilde paarse broeken

Jazz is helemaal te whoepie, echt wel!!

Een mooie beschrijving vn Deelder, thelion! Ik kan dit soort stukjes van Deelder prima waarderen. Deze plaat trouwens evenzeer.

Ik heb nu de originele Mono & Stereo versie, ik heb ze wel nog niet gehoord is er iemand die ze allebei al heeft gehoord, en zo ja, wat is het verschil?

Dat de ene monogeluid heeft en de andere stereogeluid.

Zo ver was ik ook al, maar ik ben niet zo'n kenner op dat vlak. Zal straks maar eens luisteren of ik enig verschil hoor.

Mono betekent gewoon dat het over één kanaal is opgenomen, en stereo over meerdere. Dus bij een stereo-installatie, waarbij je logischerwijs meer dan één speaker hebt want dat zou mono zijn, hoor je uit alle speakers hetzelfde geluid als je de mono-versie afspeelt.

Bedankt.

Koekje erbij dames?

Als we al niet eens het verschil tussen mono(gamie) en stereo(gamie) weten en het verschil willen ontdekken mbv neergehaalde vijlen lijkt dat me een PITA-klus voor niet-geoefende oortjes, zo lastig zelfs dat ik maar niet ga onthullen wat de fabuleuze remastering van dit album door Rudy van Gelder teweeg heeft gebracht - da's 10 lessen verder namelijk

Ik verhoog met een halfje. Schitterende plaat. De drums klinken zo echt en zijn erg sterk bespeeld.
Davis beheerst zijn instrument als geen ander en weet er zo veel emotie uit te halen maar ook de pianist en Coltrane zijn zeker een meerwaarde. Veel variatie voor een jazz plaat ook.
Blue Green is bijvoorbeeld erg traag en emotioneel terwijl het soms aardig kan 'swingen'.
4,5*

Heb deze nooit zo bijzonder gevonden, zijn latere albums zoals Sketches of Spain en Bitches Brew vind ik veel mooier. Ben sowieso niet zo'n liefhebber van jazz uit de jaren vijftig, te oubollig, doe mij maar de wat modernere sound.

Mag ik je dan Birth of The Cool aanraden, symbolische naam, opnames zijn uit eind jaren 40 en ongehoord voor die tijd, pas zes of zeven jaar later uitgebracht.

Als je de moeite neemt Miles Davis & John Coltrane - The Complete Columbia Recordings: Miles Davis & John Coltrane (2000) - nu voor ca 18 euro op Amazon - door te spitten, en KOB maakt daar deel van uit, ontdek je veel meer moois. Maar de sfeer treft je of niet. BB is beduidend cooler, maar ook meer cerebraal - dit treft je in je buik (of niet)

Ik ben mezelf wat aan het verdiepen in het jazz genre. En omdat deze plaat de jazz-pagina van Last.fm vertegenwoordigde, ben ik maar begonnen met dit album. En ik ben helemaal weggeblazen door dit fantastisch genre. Ik wist natuurlijk wel dat het zo zou klinken, maar dat dit me zo zou bevallen, dat had ik totaal niet verwacht. Toen ik dit album beluisterde (en vooral rond Blue in Green) viel er een last van mijn schouders. Dat deze plaat voor mij therapeutisch helpt is dus bewezen. Ook bevatte de bron van waar ik dit album beluisterde geen pauzes tussen de nummers, dus was het 46 minuten aan één stuk genieten. Voordat ik het wist waren we 46 minuten verder, geweldig.

We gaan even terug de impulsieve ik laten stemmen en krijgt dit album een welverdiende vijf en zeker een plaats in mijn toekomstige top tien!

Ik zou je dan ook zeker: A Love Supreme van John Coltrane en The Black Saint And The Sinner Lady van Charles Mingus aanraden. Die vind ik allebei nog beter.

Al lijkt vooral de laatste echt totaal niet op deze plaat. A Love Supreme is ook een stuk drukker op het eerste gehoor. Dus afgezien van dat het allemaal jazz is, heeft het niet per se veel met elkaar te maken. Maar wel goeie albums, dat zeker.

Bleu Train en A Love Supreme van John Coltrane zal ik zeker beluisteren!

vandaag aangeschaft, heerlijk album:)

IllumSphere, wat te denken van Somethin' Else? Dat is een persoonlijke favoriet van me, die zal je vast ook wel bevallen.

Wel peper en zout gebruiken, goed kauwen en vooral erbij drinken

Verhoogd naar 5*, te gekke plaat.

Ik wil mij graag wat meer gaan verdiepen in de jazz muziek. Is dit dan een goede instapplaat?

Voor mij was het de perfecte instapplaat Gewoon rustig voor gaan zitten en je laten meevoeren door dit stuk genialiteit.