The Last Shadow Puppets - The Age of the Understatement (2008)

Voor mij zijn My Mistakes Were Made For You en In The Heat of the Morning de sterkste nummers. Vooral die eerste is hemels mooi.

Wat My Mistakes Were Made For You betreft ben ik het volledig met je eens, maar In The Heat Of The Morning kan ik op mijn schijfje van The Age Of The Understatement vooralsnog niet terugvinden .

Hehe, dat krijg je als je muziek "downloadt" . Ik dacht dat In The Heat of the Morning op dit album stond.

Dit liedje dus: http://nl.youtube.com/watch?v=arsliKoP5l0 Geweldige cover.

^^Staat op Age of the understatement EP, verkijgbaar in de fnac, zowat overal dus

echt goed album. Na de komst van Rascalize gemerkt dat Miles kane een veel groter aandeel in dit album heeft gehad dan monkey turner. voorheen dacht ik dat hij gewoon een lulletje was dat achter turner aanliep. maar ik heb nu wel gemerkt dat Miles Kane een groot muziekaal talent is. van hem kunnen we dus nog veel verwachten in de toekomst!

Dit prachtige heerlijke strakke orchestrale album zojuist live in Paradiso mogen beluisteren. De nummers zijn op cd al veelal briljant, maar live mensen... Met een orkest van 16 mensen + een dirigent en een band van 5 man, dit alles onder de dynamische leiding van Alex Turner: je weet niet wat je hoort!

Het concert was echt heel goed ja!

Moet je dan niet je stem verhogen? Een 7-entje is wel magertjes toch?

als het goed is, stemt Chingon op het album en niet op het concert...

Hij staat nu inmiddels op een 4.

Concert was geweldig. Inderdaad beter dan het album. En dat is al zo goed

Grazie, merci bien!

Jawel, echter: het concert was grotendeels het album, dus het album is ook wel weer het concert....

Het concert - ik zag ze in Brussel - vond ik een stuk beter dan dit album, dat mij niet steeds blijft boeien.
(Even offtopic: het voorprogramma van hun optreden, de psychedelicaband Ipso Facto, vond ik bijna zo sterk als TLSP zelf. Achteraf nog even staan praten met de zangeres trouwens. Hun eerste album zou uitkomen in de lente van volgend jaar )

Heel aardig album, maar het zijn (mijns inziens) eigenlijk meer 11 (Black Plant doet me weinig) goede singles, dan een album. Soort van "Best of"-album. Heb het hele album in mijn Winamp gegooit en springen ze er wel uit tussen de rest, als je ze apart beluistert.

Vind dit wel fijner dan AM, dit kun je net zo makkelijk luid als zacht spelen, zonder dat het kracht verliest. Heb ik bij AM minder.

The Age Of The Understatement (single) wekte mijn interesse, maar vind ik nu wat minder. Calm Like You vind ik wel serieus geweldig en de nieuwe single My Mistakes Were Made For You. Ow man hoorde die van de week op de radio, bezorgde me kippevel.

Herwaardering.....
Na een flink aantal maanden weer eens voor de dag gehaald en weer bijna dagelijks in de cd-speler terug te vinden.
Heerlijke pop zoals pop bedoeld is, met een lekkere widescreen sixtiessfeer......
Het is niet het niveau van de 2e van AM, maar dat is ietwat vergezocht. Kwaliteit spat er in ieder geval wél van af.

Gisteravond 24/10 zappenderwijs bij de BBC terechtgekomen: soort Electric Night of the Proms - eerst Nitin Sawney die voerde een groot aantal nummers uit van dit album; ik vind die muziek fraai en de plaat heeft veel zeggingskracht.

Daarna dus (ca 0:45) - vanuit Liverpool TLSP - die een groot aantal nummers van dit album uitvoerden, samen met het the Liverpool Philharmonic Orchestra - niet meer gezapt dus. Ik vond de echt moeite waard en erg leuk. Ze speelden ook nog een nummer van The Beatles, "She 's So Heavy" en dat paste wonderwel in de hele setting. Heel grappig, ik vind/vond de jonge Beatles (zeg maar die van de beatmuziek) ook wel guts hebben.

Toen ik My Mistakes Were Made For You een paar keer op de radio voorbij hoorde komen was ik diep onder de indruk. Het is nog steeds het enige nummer dat ik ken, maar ik vind het echt werkelijk prachtig! Dat het de zanger van Arctic Monkeys werd me al snel duidelijk Typerend stemgeluid wat erg goed bij het nummer past! Snel de rest eens checken, want het lijkt me de moeite waard gezien het gemiddelde...

leuk, dat Belle & Sebastian-geluid...

Standing next to me luister ik regelmatig, rest kan met niet zoveel boeien, blijft allemaal niet echt hangen.

Volledig met dit eens al zou ik nog The Chamber aan dat lijstje willen toevoegen. Dat 'Leave yourself alooooone..' blijft hangen
Superalbum, nummers op zich misschien niets speciaals, maar het geheel is meer dan de som der delen en tilt het niveau omhoog.
Als ik dan toch enkele favoriete tracks moet noemen zijn dat Black Plant en Standing Next To Me. Misser vind ik Only The Truth.

The age of The Understatement is het album van het jaar.
Zo simpel is het. Ik heb lang getwijfelt tussen age of understatement en Third van Portishead maar ik vind dit album toch wel beter.

Gewoonweg heerlijke goed gezongen nummers met meestal erg goede teksten. As solid as rock rolling down the hill, the fact is that it probebly will. geweldig. Het openings/titelnummer, standing next to me, my mistakes were made for you, Calm like You en in my room zijn de absolute hoogtepunten an dit album dat van minuut 1 tot 34 perfect klinkt.

Geweldig album, ik had het gekocht in de veronderstelling dat het redelijk op Arctic Monkeys (voor mij 'de' band van de 21e eeuw) zou lijken, maar niets is minder waar; geen scheurende gitaren of geschreeuw van Alex Turner. Dit valt totaal niet te vergelijken met de Monkeys. "hun muziek lijkt uit spionagefilms uit de jaren '60 te komen" - aldus 3FM. Dit is prachtige rustige muziek en het lijkt nergens anders op.

De meeste nummers zijn rustig (paar uitzonderingen), maar er hangt een dreigend sfeertje. Het minpuntje aan dit album is dat als ik deze muziek een soort spookhuis-idee krijg. Het is heerlijke rustige muziek en ik luister er graag naar, maar ik kan me onmogelijk op m'n gemak voelen als dit opstaat.

Rotzooi: Standing Next to Me, In My Room, The Meeting Place, The Time Has Come Again (verreweg het slechtste nummer van het album)

Een aantal zeer goede nummers, maar de 4 bovengenoemde nummers trekken het gemiddelde flink omlaag; 3,5*

^^da kan je ni menen? meeting place is efinitely een van de betere nummers van de plaat

Hoe kun je standing next to me nou een slecht nummer noemen?
Dat meen je toch niet!

Fijn om te weten dat dit album zulke tegenstrijdige reakties kent..Standing Next to Me, en vooral The Meeting Place zijn voor mij de hoogtepunten van het album. Het is dus muziek voor de liefhebbers. Waarschijnlijk moet je gevoelig willen zijn voor de expresieve en emotionele kant van de muziek. Opvallend daarbij is dus ook dat het eerdere werk van Alex Turner mij niet wist te raken en dit juist in volle beleving wel.
Ook voor mij het album van 2008.
Ik ga omhoog naar 5*

Dit project van Alex Turner en Miles Kane vind ik uiterst geslaagd. Zeer sfeervol, origineel en dramatisch klinkend met veel strijkers, maar nooit overdreven bombastisch of te kitscherig. De twee stemmen passen erg goed bij elkaar en Alex Turner blijkt vocaal meer in zijn mars te hebben dan wat hij tot nu toe bij Arctic Monkeys liet horen, hij zingt hier met opmerkelijk veel passie en gevoel.
Alle 12 songs zonder uitzondering zijn knap in elkaar gestoken met pakkende melodieën en doordachte begeleiding. Opener "The Age of the Understatement" vind ik één van de beste songs dit jaar vanwege het unieke ritme, de intense dramatische sfeer, de prachtige melodie en tekst. De overige nummers staan op een haast even hoog peil, het rustige "Meeting Place" is een hemelsmooie song en "The Time Has Come Again" is een gepaste afsluiter.
Dit meesterlijk album krijgt dus de volle 5* van mij, reeds het vierde album uit 2008 dat 5* van mij krijgt. Over het muzikale aanbod in 2008 heb ik niet te klagen.

Wel een vermakelijk album om naar te luisteren. Vooral het orkest dat je op dit album hoort zorgt voor een goed sfeertje.

Alleen jammer dat niet alle nummers even hoogstaand zijn en de korte duur van het album.

Ik hoop wel dat ze een vervolg hierop maken, want dit smaakt wel naar meer.

3, 5 Sterren van mij.

Blijft wel een blijvertje. (H)
Quasi kitsch muziek van een Rascal en Artic Monkey.
Hoe ver kun je gaan in de muziekwereld?

Ik vind dit sterk overschat. Een aantal op zich aardige nummers wordt volledig naar de filistijnen geholpen door dat jagende kitsch-orkest. Iedere spanning wordt eruit geknald.

Hoeveel meer er op zich in had gezeten, blijkt uit de akoestische versie van My Mistakes Were Made For You:
http://www.youtube.com/watch?v=23PkA3G6NL8
Die is naar mijn bescheiden mening beter dan het hele album bijelkaar. Zonde, die bombast. Niet aan mij besteed.