The Cure - 4:13 Dream (2008)

"This is classic Cure, weird, wired and wiggy when it needs to be, but never overly glum, harrowing or serious. Time to get the lipstick out again."

Recensie bij de BBC

Nou, op zulke recensies ga ik niet af. Ik ben geen slaaf van de recensie, ik ga af op mn eigen luisterervaring.

Helemaal mee eens DonDijk, Follow your heart and use your own ears.

Dat is de mening en smaak van Chris Jones.
Een feit dat hij benoemt is dit: "In fact most of the album is upbeat - clebrating mental health and bounding with energy."
En dat is precies waarom hij voor een deel onzin lult, want classic Cure albums zijn niet overwegend up-beat, maar overwegend down-beat, of op zijn minst voor de helft down-beat. Of vinden we 17 Secs, Faith, Pornography en Disintegration (DE classics) overwegend up-beat?

Hij heeft het toch niet over de classic albums? Hij zegt dat 4:13 Dream grotendeels up beat is.

Hij zegt: "This is classic Cure"; vertaling: Dit is de klassieke Cure. Dat wil zeggen, The Cure zoals we van ouds van ze gewend zijn (vrij vertaald). Ja misschien heeft hij wel gelijk als je naar de albums kijkt vanaf Wish, maar als je verder terugkijkt is down-tempo sfeervolle muziek classic Cure. Dus lult hij uit zijn nek.

Down and up and dark and light gaan bij de Cure hand in hand hoewel ik zelfs als het light and up is nog een vleugje Robert depressie meen te horen, dus is de Cure nooit echt vrolijk, want schijn bedriegd bij deze band. Zelfs hun vrolijkste momenten hebben een zwart randje hetgeen weer komt door de eeuwige zware buien stem van Robert.

Maar kan je de muziek van The Top, Japanese Whispers, The Head on the Door en Kiss me (x3) down-tempo noemen? In mijn beleving verschillen de voorgenoemde albums sterk van de -door Reptile71 benoemde- classic albums.

Voor mij persoonlijk komt het hier op neer: The Cure is m'n favoriete jaren 80' band. Zowel met hun donkere als 'vrolijke' albums. Werkelijk alles wat ze in dat decennium voortbrachten vind ik fantastisch tot geniaal, ik kan het ook niet helpen, het is gewoon zo. Wish leverde goeie songs op maar 'the feeling' ontbrak al een beetje. De drie albums die daarop volgenden konden me niet echt bekoren, al had Bloodfowers absoluut z'n hoogtepunten. Van het nieuwe album ken ik nagenoeg nog niets (dat heb ik bewust gedaan). Misschien ga ik het album maandag wel halen, al verwacht ik er niet teveel van.
Tot dan houd ik de berichten bij dit album nauwgezet bij. The Cure heb ik namelijk nog niet afgeschreven.
Al wie denkt dat hij/zij ertoe in staat is om mij aan te zetten tot het aankopen van dit album: be my guest.

Jean, jij bent gewoon een The Cure junk dus zonder dit album is je cd-kast niet compleet. Gewoon kopen dus hahaha

Ik heb deze band ook nog niet afgeschreven, maar houd toch weer mijn hartje vast, gezien de laatste studioplaten, die eerlijk gezegd redelijke tegenvallers waren.
Laat ons hopen dat de inspiratie deze keer groter was dan de transpiratie, dan krijg je vaak prima platen, toch?
Ik ben ook nog reuzebenieuwd of de Heer Smith het nog steeds kan, betoverende melodieën en nummers de wereld insturen....

Luister naar het nummer Scream, en al je wensen komen uit

Heb hem vandaag gekocht, en net m'n eerste luisterbeurt achter de rug. Eerste indruk: zeker niet ontchoogeld, maar ook niet weggeblazen. Maar wat mij betreft hadden ze al stevig hun best moeten doen om slechter dan de voorganger te presteren.

Positieve punt van formaat: Simon Gallup's bass staat terug hoe hij moet staan => luid! De drums schijnen ook terug meer op de achtergrond geduwd te worden, Bloodflower's gewijs. Tweede positieve punt van formaat: er wordt weer kwistig met delay omgesprongen! Me = likey.

Het valt me voorts op dat The Cure hier wel stevig richting rock neigt. Op zich niets mis mee, want naar mijn mening straalt het wel een Cure sfeertje uit, en dat sfeertje vond ik ook wel wat ontbreken op de voorganger. Dan wel jaren '90 Cure sfeertje, geen jaren '80. Kan ik mee leven, een band moet ook kunnen evolueren. De jaren '80 Cure is wat hij is (fenomenaal! geniaal! magistraal! monumentaal! enz...), en zal nooit veranderen, en dat zal niemand ook nooit ongedaan kunnen maken, dus niet getreurd.

Iets wat ik al van bij de eerste single vreesde, is ook waargekomen: wat mij betreft hadden ze de rollen van A-kant The Only One en B-kant NY Trip gerust mogen omdraaien, het zou naar mijn smaak het album beter gemaakt hebben. In tegenstelling tot velen vind ik Freakshow daarentegen een kleine diamant van een nummer.

Algemene opmerking: er zit absoluut geen ballen dynamiek in deze schijf, en dat is toch wel zeer spijtig. Je krijgt, zoals weliswaar de gewoonte is geworden de voorbije 15 jaar, gewoon een balk lawaai naar je kop geslingerd. Op Bloodflowers hadden ze de gaspedaal nog enigzins teruggetrokken (t.o.v. WMS), maar bij de laatste 2 albums haalt het ècht wel veel uit de muziek. Meshuggah's laatste, ObZen, is stiller gemastered dan deze hier (en is wat mij betreft het album van het jaar 2008, en dat zal deze niet kunnen veranderen). Gezien het type muziek zou je het toch andersom verwachten. Je zou toch denken dat een groep als The Cure, die niets meer te bewijzen heeft en al 30 jaar studio ervaring heeft, beter zou weten en zich niets van die loudness war zou aantrekken, maar niet dus... Spijtig, vind ik. Het enige nummer dat nog enigzins wat dynamische opbouw en afbouw heeft is The Scream, en een nummer waar dat gebrek aan dynamiek pijnlijk tot uiting komt is Switch. Maar bon, waarde lezer, ongetwijfelt bent U ontertussen al in slaap gevallen. I rest my case.

Het geheel doet alleszins wel fris en kleurrijk aan, en de meeste nummers bevatten wel een lekkere drive die ik zeker kan appreciëren. En ik heb zéker zin om dit album nog eens te draaien, en ik twijfel er ook niet aan dat het nog wel wat zal groeien. M.a.w., wordt vervolgd...

Die donkere cd - die voor volgend jaar gepland staat - gaat gelukkig een meesterwerk worden.

Wel lastig met al die vlekken op de tekstpagina's. Is allemaal wat moeilijker leesbaar.

Je had de cd ook niet direct aan Luna moeten geven, Leon.

Ik weet niet hoe het met jou zit, maar nu maak ik eindelijk de release van een Cure-album mee en dat is als groot fan natuurlijk wel iets bijzonders.

Na nog een paar extra luisterbeurten moet het echt van mijn hart. Sorry, maar deze CD klinkt werkelijk af-grij-se-lijk slecht. Abonimabel. Zodanig slecht dat het mijn appreciatie voor de nummers an sich in de weg staat.

Ik ben ontchoogeld... Ik voel me een beetje als Tantalos: de nummers op zich, de muziek, lonkt steeds, maar telkens ik hem wil ontdekken wordt hij verguisd door die afgrijselijke klank.

Zonde, verspilling, verkwisting, gemiste kans, en ga zo maar voorts.

Echt bedroevend.

Edit: ik overweeg serieus mijn CD door te verkopen, en de vinyl versie nog een kans te geven. You never know...

welgeteld 20 uur geleden twijfelde je er niet aan dat het album zeker zou gaan groeien....

Absoluut! Maar ik had het toen ook over de nummers. Da's net wat ik probeer te zeggen met mijn vorige bericht: dat ik de NUMMERS wil laten groeien, de MUZIEK, maar dat dit mij gewoon niet lukt, ondanks pogingen tot, omdat ik hem niet kan appreciëren vanwege de KLANK. Die stoorde mij vanaf de eerste luisterbeurt al, vandaar ook mijn voorlaatste paragraaf in mijn bericht van 20 uur geleden.

Kijk, dan mag je nog het beste scenario ter wereld hebben, dat is daarom nog geen garantie dat dat ook goed vertaald zal worden naar het grote scherm. Daar is nog wel het één en ander extra voor nodig. Met muziek is dat niet anders. Niets mis met de uitvoeringen op deze CD overigens.

Ik ben blijkbaar de enige, en ik zal de laatste zijn om te ontkennen dat ik behoorlijk anaal ben als het op dit soort zaken aankomt, maar komaan, dit gaat toch echt té ver.
Ik heb constant de indruk als ik hiernaar luister, dat ik met m'n neus tegen een muur beton aangedrukt word, en dat ik nog amper aan lucht geraak. Daar word ik dus lastig van... Ik wil een panoramisch zicht, verdorie! Heerlijke happen frisse lucht mijn longen laten instromen!

M'enfin, het zal wel aan mij liggen...

@ Suicidopolis : verkoop maar door aan mij Ik kan het album wél waarderen en vind dat er een paar meesterwerkjes op staan.

@ suicidopolis: Ok, nu is het voor mij wat duidelijker wat je bedoelde, sorry.
En inhoudelijk.. Ik begrijp het wel wat je bedoelt, maar ik ben het er alleen niet helemaal mee eens..

Ik begrijp je volkomen. Dat is eigenlijk wat ik ook bedoelde te zeggen, dat het allemaal te vol zit. De volgorde van de nummers veranderen heeft me wel een beetje geholpen om het geheel nog wat evenwichtiger te maken, maar ja daar verander je de nummers zelf niet mee....

Trouwens een nieuwe uitdrukking voor mij, suicidopolis: 'anaal zijn'.

Ik wil hem ook wel van je overkopen hoor.. voor een schappelijke prijs

Ik ook wel hoor. Voor 3 euro ben je hem kwijt.

Ik heb hem nu ook een paar keer geluisterd en wat me opvalt is dat het weer een echte Cure plaat is!!! Je houd er van of niet!!!

And i'm loving it!!

Nog wel wat beter en meer luisteren voor ik stem!!

sshhht, ik was de eerste die aanbood de cd over te nemen mensen

ik ben tevreden met dit album, alles wat ik leuk vind aan deze band kan ik op dit album terughoren.
het is gewoon een goede popplaat geworden, met een aantal zeer sterke uitschieters, vooral de glitter en vuurwerk-ballad ''underneath the stars'' ( de 6-snarige bas is terug) en ''the hungry ghost'' overtreffen al mijn verwachtingen.
the scream vind ik een minder leuke song, maar ''screw'' uit 1985 was ook geen pakkende song , toch maken ''push'' en ''close to me'' van ''the head on the door'' ook een geweldig album.
wat ze op deze plaat laten horen hebben ze allemaal al een keer eerder gedaan (ik zeg niet beter), maar wat geeft het nu als robert en co een up-date willen uitbrengen van wat ZIJ hebben uitgevonden?
dat noem je geen verliezen van vorm , je noemt dat trots zijn op wat je hebt bereikt.
niks nieuws, maar dat geeft ook niet, classic cure idd.

Ik ben ook wel tevreden. Liever een luchtig album, dan een te zwaar langdradig album.

http://www.justiceforaudio.org/forum/viewtopic.php?f=9&t=265
http://curefans.com/index.php/topic,5268.0.html

Godzijdank! Ik ben dan toch niet de enige...

interessant