The Cure - 4:13 Dream (2008)

Ben ik het mee eens. Het is een aardig plaatje, maar ik mis de sfeer die op voorgaand werk wel aanwezig was (Wild Mood Swings, Bloodflowers en The Cure ken ik niet, dus daar kan ik ook geen oordeel over vellen). Ik was al lichtjes teleurgesteld over de singles die voor de release werden uitgebracht, echter opener Underneath the Stars liet mij het beste vermoeden, maar dat nummer verschilt ook danig van de rest. Verder schieten The Reasons Why, The Hungry Ghost en Switch er voor mij nog uit.
3,5 * voor nu, misschien dat mijn mening nog verandert na meerdere luisterbeurten, we zullen zien.

Deze nieuwe van The Cure leunt het dichtst aan bij Wish (zowel qua sound als thematiek), naar mijn mening het laatste meesterwerkje van Fat Bob en zijn vleermuisvriendjes, alleen is deze niet zo goed als Wish, er staan geen juweeltjes als "a letter to Elise" of "from the edge of the deep green sea" op, niet tegenstaande vind ik dit een goeie plaat en een heel stuk beter dan die vorige naamloze (wat een miskleun!) en Bloodflowers.
Met als absolute hoogtepunten "underneath the stars" en "scream"
Skipliedjes: Sirensong, Real snow white, The perfect boy en This.here and now.with you.
Twijfelgeval: It's Over.
De Rest: degelijk tot goed.
Geef deze plaat nu een 3.5, misschien na meermaals te hebben beluisterd kan er nog een halfje bijkomen.

Ik denk er krek hetzelfde over, het is geen meesterwerk, maar best de moeite om dit album te laten "groeien".
En die vorige titelloze, Bloodflowrs en vooral Wild Mood Swings vond ik behoorlijk FC Knudde allemaal...

Misschien ben jìj Sneeuwwitje wel?!

alleen in de weekenden

Idd ook wild mood swings was niet al te best, maar had wel zijn momenten, op die plaat probeerde Robert Smith tenminste eens iets nieuws uit, op enkele singles hoor je jazz-invloeden, wat wel van vernieuwingsdrang getuigde en zin voor avontuur/experiment (al dan niet geslaagd), (vind naast de singles eigenlijk enkel Want sterk) iets wat op de 2 volgende platen totaal ontbrak. De regenboog die The Cure ooit was, was Op Bloodflowers en The Cure 1 grauwe lelijke grijstint geworden. Ik vreesde dan ook een beetje voor deze nieuwe, maar ben uiteindelijk aangenaam verrast. BTW: Sream is fantastisch, kan zonder blozen naast andere "stevige" nummers gezet worden, zoals Give me it, The Kiss, Shiver & shake en doubt. Ons vetgemest vleermuisje is terug.

ik zou zeggen : probeer eens te genieten van deze cd, op te gaan in de muziek, dan zal je dit album misschien wat beter kunnen waarderen.

het is niet omdat het een recent album is dat het slecht is hé.
akkoord, 4:13 gaat de annalen niet ingaan als hét beste werk van the cure, maar ik vind dat ze na al die jaren toch wel het krediet verdienen dat je deze cd een kans geeft

Op Disintegration was het al "I think I'm old and I'm feeling pain", maar Robert probeert die woorden nog wel in de mond van iemand anders te leggen.

Ik dacht trouwens dat het eerst de bedoeling was dat het nieuwe album van The Cure een dubbel-album zou worden.

Ze Story...

Die pliepo's hadden nooit van hun leven bij die randdebielen van Geffen/Universal mogen tekenen, potvolkoffie!

Als het "dark album" ook zo verkracht wordt als dit, tja... dan zal het leven ook gewoon voortgaan zeker? Maar het zal wel bijzonder spijtig zijn.

Heb ondertussen het hele album op m'n PC ingeladen, en er wat mee liggen prullen om het wat dragelijker op de (althans: mijn) oortjes te maken. Is me ook nog redelijk gelukt, vind ik zelf. Ben benieuwd of ik door deze ingreep stilaan van dit album zal kunnen genieten. Nu ja, er is natuurlijk maar zoveel dat je kan doen, maar alle beetjes helpen zeker?

En als het niet helpt, heb ik nog altijd de opnames van het Rome optreden Alleen zeer spijtig dat Ome Robert toen zo slecht bij stem was...

Tsja ik heb het verhaal nu gelezen.
Een verwikkelde platenmaatschappij kwestie blijkbaar.
Zonde dat dat zo moet, al is het positieve dan nog enigzins dat er in 2009 nog een album in het vat zit.

Ik denk dat je eerder wat met je oortjes moet prullen....want het album klinkt gewoon prima!!! Het is weer een goede plaat....elk nummer heeft iets unieks en is een eerlijk cure nummer!!! Vergeleken met de vorige plaat is dit weer muzikaal, vrolijk, donker en fris!!!

Ik bergrijp al die negatieve reacties niet....maar ik moet erbij zeggen dat ik WMS ook een puike plaat vind!!

Eindelijk dit album beluisterd.
Anders dan met de twee voorgaande albums ben ik niet meteen zeer lyrisch, maar zijn de nummers Switch, Sirens song, This here and now en The scream wel direct favoriet.
Wellicht moet ik aan het album als geheel wat wennen. Van de singles vind ik The perfect boy het beste nummer.

@laboomzaa: Zoals gezegd, Suicidopolis heeft iets tegen de productie, niet tegen de nummers op zich.

Probleem met dit album is dat het me totaal niet trekt om het te gaan draaien. Heb het dus na een flink aantal keren luisteren in het begin niet meer gedraaid. Mensen die verlangen naar muziek die sterk doet denken aan het oudere donkere The Cure geluid, maar toch wel eens wat anders willen dan steeds weer opnieuw Porn e.d. draaien zou ik willen vragen dit album eens te proberen. Je kan dan het beste beginnen met deze cd dan hoor je direct de ontwikkeling van de band. De leegte die The Cure achterlaat wordt zeer behoorlijk opgevuld door dit bandje.

Ontluisterend album...

Inderdaad een teleurstellend album. Als dit het beste is wat RS na 4 jaar radiostilte kan ophoesten, dan is het misschien tijd om er een punt achter te zetten. Ik geef weliswaar een ruime voldoende met 3,5*, want een baggerplaat is dit zeker niet. Echter, van een band als The Cure had ik zoveel meer verwacht na al die tijd. Ik mis urgentie, dramatische impact en beleving. Een tig aantal postings terug schreef iemand iets in de trant van: The Cure is een standaard indie rockbandje geworden. Dat is exact het gevoel dat ik overhou bij deze plaat, het klinkt allemaal veel te gewoontjes. Bijzonder spijtig.

Misschien is het tijd dat jullie ophouden met nieuwe Cure albums kopen? Al sinds Wish is The Cure een andere weg ingeslagen; ze zijn inderdaad meer standaard poprock gaan maken. Gelukkig zijn er ook fans van het eerste uur die dit accepteren, die niet elk nieuw werk gaan vergelijken met albums die ze 25 jaar geleden maakten en gewoon blij zijn dat Smith niet op zijn lauweren is gaan rusten maar er nog altijd wil zijn voor zijn publiek. Dus is het wellicht beter dat jullie persoonlijk een punt achter The Cure zetten. Ikzelf zal elk toekomstig album blindelings kopen. Dat wil niet zeggen dat ik het automatisch briljant hoef te vinden, maar mijn respect voor de man is in elk geval te groot om hem af te vallen zoals sommige personen hier doen.

Hear Hear !!!

Blijft al met al wel jammer van de geluidskwaliteit.

@Strangeways: Als je een been of arm verliest.... zou het ooit over gaan dat je er wel eens naar verlangt het weer terug te hebben?

En misschien denk je, wat een overdreven vergelijking, maar dan vergis je je sterk in de impact die bepaalde albums op The Cure fans hebben gehad, waardoor ze nu nog steeds stilletjes hopen op meer van dat.... Persoonlijk heb ik het al opgegeven en zoek ik mijn vervanging ergens anders, maar respect en waardering alom van mijn kant voor wat ze hebben afgeleverd hoor!

Ik vind de vergelijking een beetje mank gaan, want het is toch niet zo dat je de oude albums niet meer kunt beluisteren? Gelukkig kunnen we nog elke dag de klassiekers draaien! Ik vergis me ook zeker niet in de impact van voorgaande albums, beste Reptile. Met 4 x 5*, 3 x 4,5* en 4 x 4* (verzamelaars niet meegeteld) behoort The Cure tot de absolute top van de door mij het meest gewaardeerde groepen. Ook ik hoop dat ze ooit nog een topzwaar en inktzwart meesterwerk uit zullen brengen, maar het gaat me te ver om ze af te vallen als Robert Smith dat niet meer in zich blijkt te hebben. Ik waardeer het zéér dat ze door blijven gaan, ondanks de kritiek van hun eigen fans de afgelopen 16 jaar. Dat jij 4:13 Dream niet hoog inschat is je goed recht, Paul, daar is helemaal niets mis mee, maar het gaat me te ver als iemand zegt dat The Cure beter kan stoppen, er zijn immers genoeg fans die wel tevreden zijn met wat Smith tegenwoordig nog aflevert.

Ik heb al eens eerder ergens gezegd dat ik elke muzikant die tot zijn dood aan toe door blijft gaan enorm respecteer. Het zijn gewoon muzikanten in hart en nieren. Ik blijf de band ook respecteren, maar dat wil niet zeggen dat ik blij ben met wat ze nu maken en liever zou horen dat een nieuwe cd anders klinkt dan hij nu doet. Ze zitten gewoon op een ander spoor dan de muziek die ik graag hoor en ik mis The Cure op dat vlak, want ik had ze graag bij me gehouden, ook met hun nieuwe werk. Helaas lukt me dat niet meer, en geloof me, ik heb mijn best gedaan. Ik vind andere bands die muziek maken in het genre dat The Cure voorheen deed beter dan The Cure van nu. Maar ook niet beter dan The Cure van toen.

En......misschien moet je nu eens accepteren dat de cure van toen de cure van nu niet meer is!!! En dat jij de jongen van toen niet meer bent!!! Je kan niet terug naar het verleden...met alle gevoelens en emoties van toen!!! Voor deze tijd is dit een verdomd goede plaat....nee het is niet donker, gevaarlijk, pijnlijk en mooi tegelijk.

Ik wordt zo moe van mensen die alleen maar terug willen naar het verleden....en als een band dan komt met het geluid van `oude tijden` dan worden ze daar weer mee om de oren geslagen...zie metallica.

Effe of topic, maar... ik dacht dat de nieuwe van Metallica net zo'n geweldig succes oogste? Al zijn er ook massa's reacties gekomen van fans die vonden dat de klank nergens op trok wegens, rarara, een overmatige participatie in the loudness war, maar muzikaal werd het precies onthaald als het beste dat ze in decennia hebben aflegeverd?

Edit: voor de geïnteresseerden...
http://www.justiceforaudio.org/2008/10/bbc-4-radio-report-on-death-magnetic-sound-issues/
Je kan zeggen van, tja, Suicidopolis die melkt over de klank, who cares? Maar als zelfs de fans van Metallica al moord en brand beginnen schreeuwen, èn zelfs de BBC wil er een reportage aan wijden, dan wil dat misschien toch ook wel iets zeggen...

Dat doe ik zoals je hierboven kan lezen. Ik hou alleen niet meer van de muziek die ze maken en vind andere bands die muziek maken in het genre dat The Cure vroeger deed nu beter. Maar goed, kan wel hetzelfde blijven herhalen, maar beter lezen scheelt ook.

Helemaal eens met Reptile, Vroeger lag ik bijna de avond voor een nieuw Cure album uit kwam voor de deur van mijn favoriete platenzaak. Ik heb wat dit album niet eens zin om er voor de winkel in te gaan, de singles konden mij al weinig bekoren.
Vreemd vind ik wel RS en de zijne wel nog de oude nummers met overgave spelen, blijkbaar geeft het niet genoeg inspiratie voor nieuw (zwaar) werk..
Dus geef ik de nodige pleuroos maar uit aan andere goede bandjes.

een goed Cure-album, weinig verrassend maar ook niet echt slecht. Frequent samen met de nieuwe Bloc Party, Novastar en Lemon zitten draaien, en dan komt dit album er eigenlijk het beste uit voor mij (kan ook aan de competitie liggen...)

Geen echte uitschieters, geen echte diepe dalen ook, de betere middelmaat zullen we dan maar zeggen.

Itt de negatieve reacties hier, waren de twee kranten recensies die ik heb gelezen verassend positief..

Daarom lees ik ook geen kranten.

Recensies zijn trouwens eerder overwegend negatief. http://www.metacritic.com/music/artists/cure/413dream