David Gilmour - Live in Gdańsk (2008)

Ah ok dan, nooit gehoord iig, lijkt me ook niet erg bij een dergelijk nummer passen..........

Sinds vandaag in bezit. Idd niet erg geslaagd maar Raphaël Ravenscroft is toch ook de minste weer niet.

In Vredenburg April 1984

Ik heb hier een ouderwets gevalletje van expres 5 ***** geven, voor dit werkstuk van David Gilmour.

Ik twijfelde tussen 4,5 en 5. Maar nadat ik in de Oor dit weekend de top 100 van de jaren '0' tot mij had genomen, wist ik het zeker: David Gilmour aan de 5 sterren.

Het al 30 jaar zwaar overgewaardeerde "muziekkrant" Oor kwam dit weekend weer eens met een lijst, waar de tranen je direkt van in je ogen springen: ze zijn zogezegd een alternatief blad en het is daarom onmogelijk om een goede plaat te maken na je 35e.

Dat is natuurlijk gelul maar, enkele uitzondering daargelaten, je wordt als muzikant/band door Oor onbedaarlijke afgestraft zodra je een bepaalde leeftijd hebt bereikt. Alsof je daarna al je creativiteit bent verloren, geen fatsoenlijk concert meer kunt spelen. Dat denken ze bij Oor al sinds 1971.

Ik hoor het er niet aan af, dat David Gilmour zogezegd niet meer in staat zou zijn tot magistraal gitaarwerk. En het is misschien dan minder verrassend dan Mika, het is in ieder geval wel vele klassen beter.

Een in totaal 10 minuten langer durende gehele uitvoering van zijn voorliggende studio cd On an Island. Waarbij live inderdaad beduidend meer vuurwerk zit dan in de originele opnames.

Nee, de volledige 5 sterren, ook voor de prachtige live uitvoering van Echoes. En laten ze bij Oor maar lekker denken dat zij als enige alternatief zijn en wij er geen verstand van hebben: wij weten tenminste welke cd's we echt moeten kopen.

Zo is het maar net musician. Ik zou mij ook niet door een tijdschrift laten beinvloeden, en gewoon horen wat je met je eigen oren hoort. En twijfelen tussen 4.5* en 5* is voor de echte twijfelaars. Ik heb halve sterren geven dan ook compleet afgeschaft, en geef hier gewoon volledig 5* voor. Zo mooi verfijnd en subtiel is dit album gemaakt. Geweldig gewoon.

Is het je opgevallen dat er alleen maar studioalbums in die lijst staan?

Na lange tijd maar weer eens Gdansk uit het kartonnetje getrokken. Althans dat was ik van plan. Blijkt dat cd 1 zo aan de nog steeds overtollige lijm is gaan vastzitten dat de eerste scheur in het hoesje nu eindelijk een feit is. Geweldig album, het enige dat je weggooit is de verpakking.

Op Remember That Night zingt Richard Wright het intro van Comfortably Numb. Ik begrijp je dus niet, Rudiger.

Dan was ie vast ff pinkelen of zoiets.

YouTube - David Gilmour & David Bowie - Comfortably Numb

Enkel voor de versie van Echoes is deze CD al het aanschaffen waard. Onwaarschijnlijke versie...

Ja, dat is een vergissinkje. Ik heb inmiddels de dvd ook weer eens gezien. Duidelijk David Bowie.

Op live in Gdansk wordt overigens Echoes idd fantastisch uitgevoerd. Net als Shine On en Fat Old Sun. Eigenlijk is de tweede cd ruim 5 sterren waard.

Yessss, omdat het op eBay een mooi prijsje had (37 euro incl. verzending) heb ik zojuist de 5 disk versie gekocht. Ik had al de 2 disk met een kopie van de 3e disk, maar nu het origineel eraan zit te komen met de 2 dvd's kan ik niet wachten .

Beleef weer helemaal floyd, Gilmour en Waters cd's opnieuw, vanwege het Pink Project concert. Echoes... dit roep ik bij deze uit als beste nummer allertijde. Ik zeg laat heel Nederland eind dit jaar massaal stemmen op dit nummer, zodat Bohemian van Queen van de nummer 1 aflazert .

Voor de rest blijft dit album memorabel in zijn soort en staat zeker in de top 3 van live-albums...

Echoes is vooral in deze live vorm echt grandioos, en nog een stuk beter dan de studio versie vind ik, al is de studioversie natuurlijk ook erg goed. Maar beste nummer aller tijden gaat mij toch wat te ver, omdat ik vind dat er meerdere beste nummers allertijden ooit zijn, hangt gewoon van je stemming af wanneer je dat vind.

Oh ik vond het al jaren het beste nummer (los van mijn stemming ). Door het concert van eergister is dit alleen maar weer aangesterkt.
Inderdaad is de versie op dit album één van de mooiste die ik ook ken, alhoewel tijdens de tour in 71 toch ook wel beauty's zijn gespeeld.

Ik heb ze eens beiden achter elkaar gedraaid, en dan wordt wel duidelijk dat de studio versie vooral veel mooier gezongen is. Neemt niet weg dat deze Gdansk versie inderdaad grandioos is.

PotJan3doosjes wat een enorm gave box zeg. Vandaag ontvangen en ik wist niet dat er zoveel leuke 'dingetjes' inzaten. Plectrum, fotokaarten, entreekaart van het concert, sticker etc. etc. Dat allemaal met een mooi boekje en natuurlijk de 5 discs.

Dit is toch helemaal AF en ondanks dat ik niet een muziek dvd-kijkert ben, ga ik deze toch in het weekend met volumeknop op 10 bekijken.

Tja, meer dan 5 sterren kan ik helaas niet geven...

Ja , dat is nog eens waar voor je geld .
Heb hem weer eens opgezet , wat n klasse live plaat .
10 halve sterren .

Gilmour is voor mij dé man van de Floyd. Live dan althans. Toch mist Live In Gdansk iets. Buiten het feit dat de nummers van zijn soloalbum hier gespeeld gewoon minder goed zijn dan de gekozen nummers op P*U*L*S*E (destijds nog PInk Floyd, misschien ligt het daaraan). Ook de klassiekers worden minder goed gespeeld. Comfortably Numb is precies het tegenovergestelde van wat Waters deed op In The Flesh. Hij had sterke coupletten, maar een slechte refreinzanger. David Gilmour heeft het precies omgekeerd. Ik snap ook niet waarom hij de versie van P*U*L*S*E niet gewoon dunnetjes over heeft gedaan. Ook Shine On You Crazy Diamond is niet zo als hij kan zijn. Het gitaarspel is zeer sterk, zoals altijd, maar de zang is niet goed, te geforceerd.

Het hoogtepunt van dit album is uiteraard Echoes. Dit is het eerste album waarbij ik het live hoor. Het nummer stijgt alleen nog maar meer in mijn achting, want wat is het toch een magistraal nummer.

Begrijp me niet verkeerd, het album is niet slecht. Verre van zelfs, maar het is niet wat het zou kunnen zijn. En eigenlijk had moeten zijn.

Deze was ik met al het Cure geweld de laatste tijd al bijna vergeten.

Heb hem net even weer opgezet, maar het is een verdomd mooi live album, met zeer mooie uitvoeringen van de overbekende Pink Floyd nummers. Het symphonie orkest is zo mooi en subtiel gekozen, een echt goede aanvulling is het bij de van nature al top klasse nummers.

Voor eens en altijd 5 vette *****.

2 cd versie 7 euro bij FAME en de 2cd + 1 dvd versie 10 euro's. Kijk, dat zijn nog eens prijzen, als je even hebt kunnen wachten, zoals ik.

Mijn pa had de 2cd + dvd voor €3,49. Dat cdwow soms toch ook.. Heb zelf 7 of 8 euro voor de 2cd + dvd versie betaald

Ach wat maakt de prijs nou uit, dit is gewoon verplichte kost voor iedere rechtgeaarde muziekliefhebber. Dit is zo mooi een sfeervol op cd en dvd gezet, daar kan niemand omheen.

Azijnzeikers daargelaten natuurlijk.

Ik had de dvd Remember That Night al , maar dit is met het symfonieorkest een ware aanwinst om in bezit te hebben .
Toch blijf ik wat moeite hebben met het totaalbeeld van On An Island die hier ook weer geheel wordt gespeeld . Het is een aanzienlijk pluspunt dat het een wat extra impuls krijgt live , maar neemt niet weg dat een groot deel wat aan de saaie kant is .
De Floydsongs doen het natuurlijk weer goed en Echoes is ook hier een geweldige toevoeging . Zeer sfeervol geheel een band en orkest in topvorm . Fraai .

Een ding begrijp ik niet van dit album. Van cd 1. Gilmour heeft zijn volledige studioalbum On An Island ten gehore gebracht. De volgorde is compleet dezelfde als op On An Island, behalve Take A Breath. Dat nummer komt op On An Island achter The Blue en hier achter Smile.

Ik begrijp de keuze daarin van Gilmour niet goed. Was hij achteraf oneens met de volgorde van de tracks op On An Island? Op de dvd Remember That Night heeft Gilmour eveneens voor deze 'Gdansk-volgorde' gekozen. Vreemd.

Ik kan me de DVD niet heel goed voor de geest halen, maar bij Take a Breath is er toch een redelijk intensieve lichtshow?

Dat kan heel goed, dat weet ik zo 1-2-3 niet uit mijn hoofd. Misschien dat dat een reden is. Maar ja, dan denk ik: dat moet niet uitmaken, dan wordt dat deel van de lichtshow na The Blue opgevoerd, ipv na Smile. Dat lijkt mij toch niet zo moeilijk te regiseren. Toch?

Dat is wel een erg haakse overgang.

Ja, maar dat zou in te kleden moeten zijn lijkt mij. Misschien heb je gelijk, en is dat de reden waarom Gilmour de volgorde op dit punt veranderde. Ik weet het niet. Het verbaasde me wel in ieder geval.

Mooi natuurlijk dat hij On A Island compleet heeft afgespeeld op dit live album. Het voegt m.i een stuk meer toe dan de gezapige en slaap verwekkende studio nummers.

Maar laten we wel zijn, deze live plaat draait natuurlijk vooral om de magistrale 2de cd, met Echoes volledig live gespeeld, en een mooie versie van Fat Old Sun, en natuurlijk niet te vergeten Comfortably Numb. Met name door de Pink Floyd nummers heb ik dit album destijds blind aangeschaft.

The On A Island nummers zie ik slechts als bonus meer niet, maar beslist de moeite van het beluisteren nog waard.

Ben ik wel met je eens, Ricardo. CD 1 is prima, prachtig begin met een mini Dark Side uitvoering en On An Island is idd erg goed uitgevoerd. Maar CD 2 is van ongekende klasse. Ik heb laatst een top dertig samengesteld van mijn favoriete live albums en heb P*U*L*S*E op 1 gezet en dit album op 2. Maar eigenlijk vind ik de nummers die op beide albums staan vind ik alleen Shine On op P*U*L*S*E beter. En bovendien heeft Live in Gdansk Echoes. Maar goed, P*U*L*S*E heeft Dark Side volledig.

CD2 van Live in Gdansk vind ik eigenlijk de beste live cd ooit. Gilmour laat hier zien dat hij een fantastische uitvoerende is.