White Lies - To Lose My Life... (2009)

White Lies sluit meer aan bij de sound van begin jaren 80 inderdaad. Ultravox, Alphaville, Big Country, Visage, Tears For Fears, de toegankelijke nummers van The Cure met de drums van New Order.
Dat hoor je er wel allemaal in terug.

Ik hoor vooral recente bands als Editors en The Killers terug in White Lies. De lijntjes naar Joy Division zie ik op zich wel, maar die zijn behoorlijk dun. Zou ze dan inderdaad eerder vergelijken met iets als Ultravox.

Editors en The Killers hoor je er zeker ook in terug.
The Killers is trouwens ook een prima voorbeeld van een band die regelmatig terug grijpt naar het geluid van de jaren 80.

Ah inderdaad! Tears for Fears! Ik kwam er maar niet op aan wie de zanger mij toch af en toe deed denken (met name in het refrein van het titelnummer bijvoorbeeld). Dit heeft me dus even geholpen. Fijn!

In het titelnummer moet ik juist aan Alphaville denken tijdens het refrein

Inderdaad, nu je het zegt.....!

Ik vind dit een slechte plaat. Erg poppy en dan vooral die strijkers...bah! Ook de zang vind ik op het irritante af.

Dat mag.
Blijkbaar is dit een album met evenveel voorstanders als tegenstanders.

Ik sta er niet van te kijken als dit album nog in mijn persoonlijke Top 10 terecht komt.

Ik wel.... met alle respect voor White Lies. Bijna elke plaat in jouw top 10 vindt ik beter. Mooie top 10 trouwens.

Nogal tegenvallend album...

De eerste twee nummer knallen er goed in, maar daarna valt er niet meer veel te beleven. Het is ook niet helemaal mijn soort muziek (The Killers en Editors behoren ook niet tot mijn favorieten), maar ik had op meer gehoopt door de eerste twee singles.

2*

Hoewel de populariteit stijgt door 3FM en hun komende optreden op pinkpop, blijf ik twijfelen of dit een blijvertje is. Wel moet ik zeggen dat ik ze zojuist live bij Chiel in de vroege morgen wel weer een steengoede performance hoorde geven. Niet van de plaat te onderscheiden. Dat was in de Melkweg ook al zo... misschien is dat juist hun zwakte...

Ja dat is wsl. hun zwakte, maar het past goed bij hun te gladde sound. Het meest commerciële geluid dat ik in tijden heb gehoord. Veel van de liedjes blijven na de eerste keer al hangen. Geef mij maar een album als de nieuwe Audra waarbij je als luisteraar het album wat tijd moet geven om het op je in te laten werken en wat je niet direct van voor tot achter helemaal mee kan zingen/neuriën, maar dat wel direct al lekker klinkt

Vrij sterk debuut, prima retro britpop die uitstekend in het gehoor ligt. Overwegend sterke songs, al ben ik niet zo gecharmeerd van tracks 4,5 en 9. Maar goed, de rest is erg fraai. Beste song blijft de single Farewell To The Fairground, prachtig nummer.

Ik hoor vooral Hard-Fi.
Farewell to the Fairground vind ik een erg goed nummer.

Hard-Fi...? Hoe kom je daar nou weer bij dan?

Ik vind het qua instrumenten vrij saai klinken. De bassist speelt heel eentonig en de rest klinkt ook niet echt boeiend, wel erg strak. Door de klinisch heldere productie komen de muzikale tekortkomingen te veel naar voren. Ik zie dat dit hier veel met interpol wordt vergeleken, maar zet die 2 bassisten alleen al eens naast elkaar. Die van interpol is veel melodieuzer dan deze van white lies. Ik vind deze 2 bands ook verder niet op elkaar lijken.

Ik vind er helemaal niets aan. Behoorlijk overhyped dit. Ik ben al niet zo'n fan van dit soort muziek, het is een beetje Killers-achtig en Editors-achtig. Maar dit is echt slecht.

Geweldige plaat, ben echt benieuwd naar hun optreden volgend weekend op Pinkpop. Het geluid is zoals al eerder gezegd een mengelmoes van vele andere bands.
Gooi Joy Division, Echo & the Bunnymen, Editors, Interpol, Killers, Big Country (E.S.T.), Tears For Fears (stem) in een blender, en voila !

Heb die eerste twee nummers op 7" en daarmee is het ook wel genoeg.

ik ook niet. Ik gok dat je dat al hebt gedaan, maar dit is puur een gok hoor

Opeens stond hij er tussen.

Heb de CD net binnengekregen, maar wat een supergaaf schijfje zeg, zo tweezijdig zwart. Echt supervet !

tsss... afgekeken van Du & Jag Döden van Kent.
Heb zelf ook een dubbelzijdige zwarte plak, maar dat is vrij standaard bij vinyl...

grr nothing to give mocht er voor mij écht ni bij staan.. verpest de voor de rest prachtige cd een beetje

Tekstueel en muziekaal op geen enkel moment origineel.
Bij b.v. the killers, Editors en bij Interpol al een eerder gehoord.
Wel een ijzersterker plaat.

En dat telt minstens net zo goed!

4*

Grappig dat de meningen over deze band zo verdeeld zijn. De pers moet er ook niets van hebben, overal matige recencies maar ik stond vd week naar ze te kijken op Pinkpop en de tent was bomvol en publiek was wild enthousiast en ik moet zeggen dat ze het live waarmaken, inderdaad het is niet origineel maar moet dat dan ? Gewoon leuk, niets meer, niets minder, en voorlopig verkoopt-ie nog als zoete broodjes, niet dat dat een graadmeter is voor kwaliteit, maar toch..... en inmiddels bijna 300 stemmen op deze plaat, het houd dus de gemoederen bezig en zelfs mensen die dit niet leuk vinden nemen alle moeite om te stemmen, zonde van je tijd hoor, ga lekker naar muziek luisteren die je wel leuk vind

Dit bandje weet me zeker te boeien, doet me bij vlagen denken aan de voor mij meer bekende Editors en Interpol, en natuurlijk Joy Division. Grappig he.. Sinds ik me nog maar sinds kort interesseer in dit soort bandjes en het genre, heeft iemand nog tips uit vervlogen tijden voor mij? Voorlopig 3,5 sterren!

Je zou hier eens moeten rondneuzen, dan ontdek je dat er nog veeel beter spul is in en om het genre, zowel oud als nieuw.