Metallica - ...And Justice for All (1988)

Aardig album en zeker beter dan Master of puppets (dat niet eens zo thrash-achtig is.) Niet dat dit album 100% thrash is, aangezien 't behalve (progressive?) thrash ook wat doom metal invloeden heeft.

Favoriete songs zijn:

-Blackend, lekker thrash metal nummer een goede opener. Goeie breakdown en een aardige solo.

-One - Dit nummer is 1 van de beste metal songs die ik ooit gehoord heb. Het machine geweer-drum-werk klinkt echt goed en orgineel. Ook goeie tekst en solo.

-Dyers eve - goeie tekst, goeie thrash, goeie song om het album mee af te sluiten.

5 sterren!

De drums klinken hierop alvast veel beter en met bas zou de cd ook wat levender hebben geklonken.

Best jammer.

Niet veel variatie?

Man, het nummer wappert alle kanten uit!! Luister maar naar de solo met die Meshuggah-achtige begeleiding. Het zou wel te moeilijk zijn geweest om helemaal live te spelen!

The Frayed Ends of Sanity is echt zo ontzettend tof. Die steeds maar doorzagende gitaarriff, de tempowisselingen, Lars die in de beste periode van z'n carrière zit, de oewieoe geluiden in het begin (sample van Alice in Wonderland geloof ik). Onbegrijpelijk dat ze die niet willen spelen.

http://www.encycmet.com/songs/sjfrayed.shtml

The intro lifts the march of the Evil Witch's soldiers from The "Wizard Of Oz".

Oh ja, dat was 'm. Ik verwar die twee wel 's.

Ik blijf het toch vreemd vinden dat dit album "slechts" een score van 3,89 krijgt. Het is lyrisch en instrumentaal complexer dan MoP en ondanks de vreemde productie, waardoor helaas de bas er praktisch uit gefilterd is, zijn de lange nummers hier briljant uitgewerkt. Beukers als Blackened of Dyers Eve, een suite als ...And Justice for All, het trage, onheilspellende Harvester of Sorrow en de ballads One en To Live Is to Die zijn toppers binnen de Metallica-collectie. Ik zou de MuMe-score me eerder voorstellen als die van Ride the Lightning, ergens rond de 4,00 à 4,05 zo. Of ben ik de enige?

Zie ook de video op MEtallica.com. Zeggen ze iets over de bass op AJFA. (vermelden ze ook dat ze de versie op youtube gehoord hebben met toegevoegde bass)

Hier kan ik mij gedeeltelijk wel in vinden, eerst kon ik deze niet zo waarderen vanwege het geluid, maar de nummers die jij hier opnoemt vind ik ook erg goed ( op 2 na dan), ik vind deze Qua productie ook het meest droge geluid hebben van alle Metallica albums. ik vind One en To Live Is To Die de enigste 2 zwakke broeders voor mij, de rest is dik in orde vind ik.

Dit album is een stuk moeilijker te bevatten dan MoP en RtL. Dan vallen er altijd wat luisteraars af die het opgeven omdat het te moeilijk is en het daarom als minder af doen.

haha die heb ik als favoriete nummers

Nouw, to live is to die kan ik in komen. Maar One als favo is wel wat raar. (d'accord, commercieel doet ONE het wel goed)

Slik One is echt fantastisch, eerst de intro + heerlijke refreinen/coupletten en daarna het hardere stuk wat ik heerlijk vind.

One is voor mij ook echt de perfecte Metallica-ballad. Er zitten alle kenmerkende kwaliteiten in, en het is erg creatief. Let bijvoorbeeld op de drums tijdens de rustige gedeeltes, erg origineel en pakkend.

Als emotioneel nummer mag je mij toch dyers eve geven. Das echt een blijtertje.

Ieder zijn mening Nicholas 123, maar je moet niet voor iedereen een antwoord invullen; ik vind het dit album teveel van het goede en door de 'opgeblazenheid' niet van het niveau van RTL en MOP. Voor de rest zou ik zeggen; enjoy it.

haha, dat denk ik niet, begrijp me niet verkeerd, dit is me favo metallica, maar de songs zijn even pakkend als z'n twee voorgangers

Ik zeg ook niet minder pakkend, maar gewoon complexer. Sommige mensen trekken dat niet. Ik zelf hou d'r echter wel van.

Niet van hetzelfde niveau? De drumfills zijn veel gevarieerder, de riffs moeilijker, ook de thrash-riffs zoals in Blackened en de solo's ingewikkelder. Dat het je niet aanspreekt omwille van de kille productie lange nummers, OK, maar zeggen dat het niveau waarop men op deze plaat speelt, minder is dan op zijn voorgangers vind ik dan wel .

Ik heb dit nooit echt een heel geweldig album gevonden. Waarschijnlijk door een paar saaie nummers en de inmijn oren matige productie.
Live zouden de meeste nummers een stuk vetter klinken dan op cd.
De vorige albums klinken toch een stukje beter.
Eigenlijk heeft The Black Album (waar het voor mij destijds als 15 jarige mee begon) met zijn productie en perfecte nummers alles verpest

En dat doen ze hoor! Check maar eens de live versies van Harvester of Sorrow hier ff klikken.

Goede shit, waar de nummers helemaal tot hun recht komen.

Overigens vind ik de de productie (volgens velen hier bagger) niet irritant of vervelend. Vind het blikkerige geluid wel vet. Één van mijn favo albums!:)

In mijn ogen het beste Metallica album. Het begint met mijn favoriete Metallica nummer ooit, namelijk "Blackened". Die een tof refrein heeft, een fantastische solo. "...And Justice for All" is één van de bekendere nummers op de plaat, die een zeer toffe intro heeft, en verder ook gewoon een fantastisch nummer is.

Verder heb je nog de klassieker One. Die iedereen natuurlijk kent. Voor mij persoonlijk het beste album van Metallica. Wel jammer dat de bass niet zo goed hoorbaar is. Maar toch verdient het voor mij een volle 5*!

Vergeet ook het bezwerende Harvester of Sorrow, de instrumentale klaagzang To Live Is to Die en de razend snelle afsluiter Dyers Eve niet.

En The frayed ends of sanity. Een van de beste Metallica nummers.

Productie is inderdaad niet schitterend en blijf het jammer vinden van de niet hoorbare bas, maar het album zit vol met geweldige riffs en solo's en voldoende variatie in de nummers, waardoor ze ondanks hun lange duur niet vervelen. Favoriete nummers zijn het alom bekende One, Harvester of Sorrow en natuurlijk de afsluiter Dyers Eve, waar Hetfield één van zijn beste vocals neerzet, ik blijf het een geweldig emotioneel nummer vinden. Speciale vermelding nog voor het instrumentale To Live is to Die: een prachtig eerbetoon aan Burton, dat me elke keer weer weet te raken.

Ik vind het ook niet tot hun beste behoren; matige produktie, propvol riffs en soms zo lang dat ik door de (te) grote variatie het bos (de song) niet meer zie. De één vindt het prachtig, de ander niet.

Ik vind het een goede poging om de perfectie te benaderen.
Slechts een album deed beter daarin: PAINKILLER

Dit album ken ik van haver to gort. Destijds samen met een maat van mij. Met de cassetteradio op de stuur vastgebonden en een bandje van Metallica erin Master of Puppets en ...And justice for All. De fietstocht was van Geldrop naar Amsterdam...dus dat duurde wel een fix aantal uurtjes. Daarbij speelde we continu deze albums af. Fietst wel lekker door met Metallica mag ik wel zeggen.
Dus ik ben niet geheel onbevooroordeeld als ik dit een "vet" album vind. Wel vond ik Master of Puppets wel steviger en rauwer...fietste ook beter. Maar goed. Voor mij was dit de 1ste kennismaking met deze band. Na jarenlang verloren te zijn geweest in de top 40 met als enig lichtpunt Bruce Springsteen.

Dus vanuit dat oogpunt en de nostalgie 4* voor dit album, wat voor mij de grond plaveide voor al dat moois wat nog ging komen.

Ja mijn favoriet van Metallica, prachtig die tikkende basdrums!
Inderdaad dat ze Jason er helemaal uitgefilterd hebben, want ik mis egt de basgitaar op deze plaat! Favorieten zijn And Justice For All, One en To Live To Dye!

5* voor deze heerlijke dubbelaar (de LP dan )

Oh ja en laat ik Blackened natuurlijk niet vergeten, een van de briljanste openers!