Marillion - Brave (1994)

Albums zoals deze worden zelden gemaakt. Het is een mix van Tubular Bells van Mike Oldfield, Wish You Were Here van Pink Floyd en Selling England By The Pound van de vroege Genesis. Om een paar albums en artiesten te noemen. Allemaal albums uit begin jaren 70 en dit album verschijnt 20 jaar later! (Het zij zo - ik heb geen ander vergelijkingsmateriaal)

Wat opvalt is de uiterst verzorgde muziek gekenmerkt door de zeer wisselende instrumentatie en de overtuigende zang. De broeierige orgelklanken, de soms loodzware synthesizers en dan de gitaren. Wat een perfectie; van uiterst speels en intiem tot loeiende vette rocksolo's. Dan is de muziek weer ingehouden, dan barst het weer los en je hoort dat alles onder controle is. Het verhaal van het weggelopen meisje is zeer wisselend van emotie. De band beziet haar lot en zet de gezamenlijke gevoelens om in schitterende muziek.

Steve Hogarth moet sterk aangegrepen zijn toen hij de lotgevallen van het vreemde meisje las en er een verhaal van maakte dat als basis van dit album zou fungeren. De band heeft er 9 maanden over gedaan om in het Franse kasteel Marouatte de opnames te maken. Ongetwijfeld heeft deze locatie de creativiteit van Marrillion's bandleden beïnvloed.

Hogarth's verhaal is verfilmd door Richard Stanley met identieke titel, Brave.

Absoluut. Laatst nog eens twee keer beluisterd en twee keer kippenvel. Marillion's beste.

Na alle kritiek op het commerciële Holidays in Eden werkte de band aan het concept album Brave. Nu was een conceptalbum in de jaren 90 pure commerciële zelfmoord, volgens mij wist EMI ook totaal niet wat voor soort album Marillion aan het bereiden was.
Maar wat ben ik blij dat ze het gedaan hebben...
Brave is een meesterwerk.
Dit album of Marbles is het beste uit de Hogarth tijd, vergelijken met Fish doe ik nooit want dat heeft geen enkele zin.

Goodbye To All That is een prachtig hoogtepunt met al zijn afzonderlijke delen, evenals het zeer emotionele The Great Escape. Hard As Love wordt vaak als minder gezien, maar daar ben ik het helemaal niet mee eens. Lekker stevig, mooie afwisseling in het geheel.
Brave is een album wat je moet ondergaan van begin tot het eind, je moet het eigenlijk als één track zien vind ik. Het is een zeer emotioneel verhaal wat verteld wordt door een ijzersterke Steve Hogarth.
De gitaarpartijen van Steve Rothery zijn flink onder handen genomen en voor het eerst in pakweg 15 jaar is zijn geluid hoorbaar anders. En het resultaat is echt subliem!
Minder dan 5 sterren kan niet, deze plaat hoort al jaren in mijn top 3.

The Great Escape [Spiral Remake] duurt geen 32 minuten, het is de versie van de DVD, ofwel de single versie.
Daarna volgt stilte.

Voor zover ik weet is de Spiral Remake de versie die je hoort als je de vinyl versie op zet en hij in precies de goede groef valt. Bijzondere aan de vinyl editie was namelijk dat hij twee sets groeven had en afhankelijk van welke groef hij zat kreeg je of het album eindigend met Made Again of dus met die andere versie van The Great Escape. In de uitloopgroef hoor je dan als het goed is nog een flinke tijd water stromen en klotsen.

Je hebt helemaal gelijk. Maar het is toch wel de korte versie van de song zonder Last of You en Falling from the Moon met een extra vers aan het eind. Wat fluitjes en piano. En dan is over rond de 4 minuten.

Maar nochtans nogal nutteloos, om een half uur water aan de plaat toe te voegen. Ik zal hem eens opzoeken, kijken of dat ook echt zo is...

En ja, bij mij zit er ook echt nog 28 minuten watergeklots achter aan, met aan het eind nog wel een 20 seconden kazoosolo. Soort muppet-gedoe... Zullen wel niet veel mensen weten.

Brave, een der kroonjuwelen van Marillion, blijft heerlijk om bij weg te dromen met dit jaargetijde.

Overigens de discussie over de beide zangers Fish & Steve is niet reeel, totaal verschillende stemmetjes. Toch heeft Fish heel aardig gezongen op Tony Banks soloproject Still, luister beslist eens naar Another Murder of the day en in mindere mate Angel Face, echt pakkende nummers die ook zomaar op een Marillion tijdperk Fish hadden kunnen staan. Luisteren dus..

goede tip, het eerste ben ik het mee eens (pakkend) het 2de dan weer niet (Marillion vergelijkbaar)

Ik kan er heel lang over lullen, maar dat doe ik niet. Dit is het beste album ooit gemaakt. Punt.

Klare taal!

Dat gaat iets te ver. Ik heb toch twee kritiekpunten op dit album: 1) de lange speelduur en 2) de 'luchtige' nummers Paper Lies en Hard As Love.
Maar wat Marillion doet in het triootje A. the Great Escape B. the Last of You C. Falling from the Moon is natuurlijk werelds.

Ik vind de rockers Paper Lies en Hard as Love te gek.

Ik vind juist het titelnummer te langdradig....

Dan ga ik er tussenin zitten Hard as love te gek en Paper lies een kritiekpunt

Juist zonder Hard As Love en Paper Lies zou ik dit album niet op 1 zetten in mijn top 10. Nu blijft de balans van het album perfect bewaard.

Met de kwaliteit van dit materiaal had het nog wel een uurtje langer mogen duren, dus die speelduur vind ik geen probleem. Paper Lies skip ik standaard, maar ook zonder dat nummer blijft 5 sterren voor mij terecht. Hard as Love vind ik zelf erg lekker, vooral het drumwerk van Mosley richting het einde is top. Volgens mij vooral op Made Again (live-opname) goed te horen.

Daar ben ik het wel mee eens ja, ookal staat ie op nr2 bij mij, het scheelt niks.

Op aanraden van een collega Marillion (voor de tweede keer) een kans gegeven. Het spijt me, maar ik kan er echt niks mee. Ik ervaar dit als zeer zoutloos. Maar blijven doorhuilen zonder eens echt uit de ban te springen. De stem spreekt mij ook niet aan, het maakt bij mij niks los. Stemmen doe ik niet want daarvoor heb ik het te weinig kansen gegeven. En nog een kans geven zie ik echt niet zitten.

Mijn vrouw trekt het ook niet dus het zij je vergeven.

Brave is het zwaarste conceptalbum van de groep, dat durf ik wel te beweren. Grimmig, donker, hard, maar ook gevoelig.
Je moet je als het ware in het verhaal nestelen, als een boek eigenlijk.
Ik vind het nog altijd een geweldig tijdloos album met een geweldige produktie.
De mix zit lekker voorin en muzikaal is het perfect gedaan.
Maar ik kan mij voorstellen dat dit niet ieders cup of tea is.

Persoonlijk houd ik van zwaar beladen thema's en Brave is dat ten voeten uit.

Deze heb ik nu ook beluisterd, maar erg veel vind ik het niet verschillen met de Fish periode. Prachtplaat met veel venijn erin, ook het geluid vind ik vrij dichtgetimmerd klinken, nergens is er een moment van rust. ik hoor na 1 luisterbeurt al wel dat dit 1 van de beste Genesis euhhm Marillion albums is.

Niet helemaal met je eens ricardo. De rustpuntjes zijn er wel degelijk.
De titelsong met de keltische invloed is een oase van rust zelfs.
En er zitten tussen de drukkere stevigere songs best wel wat zweverige stukjes.
De afsluiter Made Again, ook erg relaxed.

En de Fish periode vind ik toch anders. Op Brave hoor ik meer veelzijdigheid in de keyboards en gitaren, en vind het ook een stuk steviger hier allemaal.

Je begrijpt natuurlijk wel dat ik eigenlijk gister net begonnen ben met mijn Marillion 'tour", de albums zullen beslist nog groeien en ik zal er zeker meer in gaan horen, maar dat is hoe ik er in eerste instantie overdenk na 1 a 2 luisterbeurten.

Moet nog een beetje Marillion ervaring opdoen zeg maar, maar heb niet voor niets het spul origineel in de winkel gekocht. Komt goed, maar heeft ff zijn tijd nodig.

Ah, vandaar. Brave heeft inderdaad wel wat luisterbeurten nodig. Komt goed denk ik.

Veel plezier met je tourtje

Gaan we het hier over motoren hebben?

Pas op he of ik stuur "hij die we liever niet noemen"langs met een 0.5 stem.

:W

Heb deze in bestelling komt alst goed is zaterdag.
Ben erg benieuwd.

Heb clutching at straws,misplaced childhood en seasons end.
De laaste vindt ik tot dusver de beste(zijn allemaal top)
Ben benieuwd met welke hij een beetje is te vergelijken of misschien met geen een.
En is hij totaal anders.

Wat ik zo lees moet hij erg goed zijn.
Nauw voor 9euro een dubbel cd die hier erg hoog beloond wordt moet wel goed zijn.
Laat me verrassen als hij al half zo goed is al mijn andere 3 marillion cd's ben ik zeer tevreden ha.

Brave is zwaar en heel beladen. Play it loud with the lights off.... wordt de luisteraar aangeraden.

Van de 4 meesterwerken die deze band gemaakt heeft: Misplaced Childhood, Clutching At Straws, deze en Marbles, bevalt mij deze het minst goed. Begrijp me niet verkeerd want vind dit album ook erg goed, maar van dit album blijven de nummers nog het minst hangen bij mij.

Maar misschien heeft deze ook nog wel meer luisterbeurten nodig dan die andere 3 om zich volledig te openbaren.

Voorlopig is dit de enige van de 4 Marillion meesterwerken die ik (nog) geen 5* geef.