Bon Iver - Bon Iver, Bon Iver (2011)

Uitzonderlijk vond ik het wel, vernieuwend heb ik het niet echt over. Het komt vooral door de verrassing van het vorige album. Hoe door zo'n simpele instrumentatie toch zo'n diep album werd gemaakt. Gevoelig, afstandelijk, maar ook warm en teder van Justin die zich bloot geeft. Hier word er een overkill aan onnodige instrumenten gegeven die Justin niet helemaal passen zoals For Emma. Door de instrumentatie geeft Justin's stem niet meer dat verrassende tint, maar meer een saai en verveelde klank. Erg zonde dat hij een te ''grote'' plaat heeft gemaakt, ik vind dat hij beter tot zijn recht komt als hij het simpel houdt.

Dat laatste zal per persoon verschillen, ik heb hier namelijk totaal geen last van, integendeel: Justin komt hier meer dan prima tot zijn recht. Het is anders dan For Emma, maar nog steeds prachtig.

Heb je deze al eens op CD-kwaliteit beluisterd, Ataloona? Dan gaat er een hele wereld voor je open en beluister hem dan op koptelefoon, zo prachtig en dan zit het ook nog zo goed in elkaar.

Flac vind ik goed genoeg om te oordelen over de kwaliteit van een album. Hoewel geluid een erg fijn gegeven is, vind ik dat het om de kwaliteit gaat.

Toch is CD-kwaliteit naar mijn gevoel nog beter dan FLAC. Ik had hem namelijk in FLAC en daarna kocht ik hem origineel en hoorde ik in Perth gelijk dingen die ik nog helemaal niet gehoord had. Een goede stereo kan natuurlijk ook helpen.

Mwa, soms kan het helpen, maar meestal zit er misschien een verhoging van een tiende in. En laten we eerlijk zijn, dit album is nou niet van de verborgen melodieën en instrumenten.

Geen verborgen melodieën, maar de melodieën die steeds mooier en grootser worden. Ik luister het al een week of 5, maar als je mij drie weken terug had verteld dat het zó goed zou zijn, had ik je voor gek verklaard. Van mij mag 'ie nog wel eventjes doorgroeien.

Ach ja, ik geef For Emma... ook ''maar'' een 4*, al is hij een tijd erg populair bij mij geweest. Helaas worden beiden albums minder bij elke luisterbeurt terwijl ik er een tijd verslaafd aan ben geweest, uiteindelijk heeft het toch wel te veel kracht ingeboet.

YouTube - ‪Bon Iver - I Can't Make You Love Me / Nick of Time‬‏

Gewoon om aan te duiden hoe fantastisch deze man is.

Ik trek zijn stem niet zo. Soms hoor ik wel redelijke dingen, maar ook weer niet overweldigend. Ik vind hem wel wat boeiender dan het debuut, waarschijnlijk omdat het wat grootser is. Eerlijk gezegd ook geen moment gehad dat ik naar iets geniaals of zo zat te luisteren, maar voor nu dus maar 3 *. Zal hem nog wel een paar keer luisteren.

Ik vind het debuut net fenomenaal. Daarop klinkt Vernon erg kwetsbaar, wat de luisteraar (mij dan toch) meesleept in zijn verhaal. Op deze plaat heb ik dat wat minder, al blijf ik een zwak hebben voor de vocale kwaliteiten van Vernon, en is de vollere instrumentatie toch ook niet slecht. Ik heb nog altijd wat last met die afsluiter, maar nummers als 'Perth', 'Holocene' en 'Calgary' zijn toch erg mooi. Score volgt later, en mijn meer uitgebreide mening waarschijnlijk ook wel.

Ik kan hier ook maar niet aan wennen, deze wil net als hun vorige maar niet landen. In het kader van je kan niet alles mooi vinden.

Sorry, maar Michicant is toch echt het mooiste nummer. Justin heeft weer een uitzonderlijk mooi album gemaakt.

Michicant doet het ook voor mij

Hoe dat nummer binnenkomt is echt wonderschoon. Calgary kan er overigens ook wat van op dat vlak!

Mijn god, hij flikt het gewoon weer. Ik ben weer aan het huilen.

Beter dan dat je om de plaat moet lachen... denk ik

Moest even binnenkomen, deze nieuwe plaat van Bon Iver. In het begin een licht gevoel van teleurstelling, omdat ik intuitief het gevoel had dat het wel erg veel soundscapes zijn. Maar dat valt natuurlijk reuze mee en bij geduldig doorluisteren ontvouwt zich toch een plaat die rijk is aan ideeen, melodieen en instrumentatie. Mooi, fijn album is het geworden en prima dat Justin Vernon niet een soort 2e Emma produceert.

Ik las ergens dat Justin Vernon grote fan is van Bruce Hornsby. Dat hoor je ook aan dit album. Bij momenten klinkt dit album wel heel erg gelikt Amerikaans, met als hoogtepunt het laatste nummer. Het blijven mooie nummers, maar ik hield meer van het geluid van het debuut. Volgende keer maar weer naar de blokhut ?

Zijn er anderen die hier invloeden van Peter Gabriel in horen? Met name de gelaagde ritmes en soms het stemgebruik (Minnesota, WI) doen me aan het betere Gabriel werk denken. De vergelijking zou overigens bij mij niet opgekomen zijn als ik die prachtige cover door Bon Iver van Come Talk To Me van Gabriel niet had gehoord...

Ik zou niet weten, maar ik vind niks er op lijken. Bon Iver staat volledig op zichzelf.

Weinig aan toe te voegen. Een voor mij allesverpestende stem. Klinkt best wel redelijk origineel en niet echt slecht of zo, maar met zo'n stem kan ik de aandacht er niet bijhouden. Zoals Antagoon ook zei: Je kan nou eenmaal niet alles mooi vinden.

Vandaag op vinyl gekocht. En wat een artwork heeft deze plaat.
En ik merk dat ik sommige songs nu nog beter vindt. Er gaat een meesterwerk van een plaat moeten komen om deze nog te kunnen verslaan in mijn 2011 lijstje.

Geen enkele artiest staat volledig op zichzelf. iedereen heeft zijn invloeden, dat is normaal, dat is de evolutie van muziek en dat maakt het interessant. Wat iemand er echt bovenuit doet steken is een manier om al deze invloeden op een originele manier te mengen tot een eigen, origineel en uniek geluid. Vernon doet dat, maar je kan zeker invloeden van anderen horen.
Mijn punt is dat Gabriel op het eerste gehoor waarschijnlijk niet een artiest is die je direct met Bon Iver associeert, maar bij mij roept de muziek wel die associatie op. Vandaar mijn vraag: Zijn er meer die dit horen?

De vorige cd van Bon iver, moest bij mij een beetje groeien. Wel vond ik daar meteen een paar hoogstandjes opstaan. Skinny Love, Wolves en Emma vond ik gelijk erg mooi. De cd groeide uiteindelijk van 3 naar 4 sterren.

Bon Iver - Bon Iver voel ik nog niet zo erg. Net zoals de eerste cd heb ik weer moeite met Justin's stem. Dit werd bij de eerste cd steeds minder. Maar daarentegen voel ik hier de nummers ook niet zo. Het wekt geen gevoel op, maar kabbelt een beetje voort. Dit kan natuurlijk nog veranderen, maar voor mij is de nieuwe cd van Bon Iver een teleurstelling.

Voor nu 2,5 met de hoop op meer.

Ik snap de ophef hierrond niet goed. Klinkt wel apart maar om te zeggen dat ik het prima vond, dat ook weer niet. Laatste nummer vond ik ver boven de rest uitsteken en verdient bijna op zich de 2,5*. De rest is experimenteel gedoe en krijg ik moeilijk vat op. Geef me maar SIgur Ros op dat vlak.

Track 1 t/m 9 is 'experimenteel gedoe' ? Dat vind ik persoonlijk reuze meevallen.

Bon Iver met Sigur Ros vergelijken vind ik ook iet wat vreemd. Sigur Ros is een stuk expirimenteler dan Bon Iver. En Bon Iver is folk en IJslands grootste band is rock.

Experimenteel? De eerste 9 nummers zijn juist vrij normaal vergeleken met het laatste nummer, dat is experimenteler hoor! En je vergelijking met Sigur Ros slaat ook helemaal nergens op.

Dat laatste nummer vind ik een rip-off van een foute 80's band als REO Speedwagon, niks experimenteel aan. Ik ben het wel met je eens dat de rest ook niet experimenteel is, totaal niet zelfs. Erg toegankelijke muziek.