Dream Theater - A Dramatic Turn of Events (2011)

Na vele luisterbeurten kom ik tot de conclusie dat dit het beste album sinds Train of Thought is, en veel beter dan Black Clouds and Silver Linings. Door het vertrek van Portnoy is dit album een heel stuk lichter dan de laatste 4 albums.

Er staan een paar heel mooie nummers op met Bridges in the sky en Breaking all illusions als hoogtepunten. Het refrein van Bridges in the sky wordt prachtig gezongen door LaBrie, die (ondanks dat er iets te veel aan de zang geschaafd is) op dit album een schitterende prestatie aflevert. Lost not forgotten is het dieptepunt op dit album, een erg rommelig nummer met een afschuwelijk refrein. De ballads zijn iets beter dan op de vorige albums, maar ik ben er geen fan van.

Inmiddels is het album bij mij flink gegroeid tot een 4,5! Op naar de volle 5? Wie zal het weten. Ik zal nu in ieder geval niet meer reppen dat ik Black Clouds & Silver Linings beter vind. Juist de lichtere sfeer op Dramatic Turn bevalt mij nu enorm.

Nog steeds vind ik On the Backs of Angels en Build Me Up, Break Me Down de twee mindere nummers, maar dat is maar relatief bedoeld, want wat wil je als je vanaf Lost Not Forgotten tot aan Beneath the Surface alleen maar van prachtige meesterwerken wilt spreken? Heb in lange tijd ook geen ballad van Dream Theater meer gehoord zo mooi als This is the Life of Beneath the Surface.

Waar ik eerst dus twijfelachtig was, zal ik de band nu juist toejuichen. Mangini's drumwerk komt met de luisterbeurt charmanter over en ook de stem van LaBrie op dit album vind ik steeds beter.

Op dit album klinkt Mangini als een soort uitgeklede Portnoy, dezelfde stijl maar meer op de achtergrond. Dus ik vraag me werkelijk af hoe je Mangini dan een betere drummer dan Portnoy kunt vinden.

En hoezo ga je dan eigenlijk naar Transatlantic, notabene Portnoys eigen project???

Als je ziet hoeveel internationale erkenning en awards Portnoy heeft verzameld, ook bij drummagazines en dergelijke, tja sorry, dan kun je dat gaan ontkennen, maar dat zegt toch vooral iets over jou dan, niet over Portnoy. Begrijp me niet verkeerd, je mag je mening hebben natuurlijk, maar Portnoy zonder enige inhoudelijke argumenten hier komen afzeiken en terloops jezelf "verstand van drummen" toeschrijven is niet echt sympathiek.

Ik ben zelf ook drummer en er is niet iets als verstand van drummen hebben. Ieder zijn eigen smaak. De ene kan niet tegen het vrij volle spel van Portnoy en de andere kan er niet genoeg van krijgen. Zelf vind ik het een geweldige drummer, bij Dream Theater en Transatlantic.

Mangini is ook erg goed maar op dit album hoor je nog niet veel van zijn kunnen. Misschien komt dat nog wel.

En neem de magazines niet altijd serieus, zo was Lars Ulrich in 2010 in de Slagwerkkrant als beste metaldrummer gekozen. Portnoy was tweede en iemand als Danny Carey stond zesde.

Ik vind het ook een prima plaat, je moet wel moeite doen om de nummers je eigen te maken, maar met welke DT plaat is dat niet ?
De productie is niet super maar zeker ook niet slecht, ik hoop altijd nog op een super geluid zoals op Awake, maar dat waren gewoon andere tijden en waarschijnlijk ook andere budgets.

prachtplaat. Groeit bij iedere luisterbeurt. Nu zo'n 10 keer gehoord en kan er geen genoeg van krijgen. Verhoging van 4 naar 4.5 sterren.

Mooi om te zien dat veel mensen hun stem verhogen na meerdere luisterbeurten. Ik heb m zelf maar 1 keer beluisterd en ik zit er nu toch over te denken om m alsnog aan te schaffen!

Als je na één luisterbeurt al op deze score uitkomt kun je dat zeker doen.

Tegenwoordig heeft DT wel 20 keer het dubbele budget te besteden bij het opnemen van een plaat.

Je bedoeld dus dat ze in een goedkope studio moeten gaan opnemen?

Heb je daar cijfers van?
Awake kwam uit op Atlantic en deze op Roadrunner.
Bij Atlantic zaten ze in het verdomhoekje en op Roadrunner zijn ze één van de grotere vissen.

Nog niet klaar met luisteren, positief verassend deze plaat.

Nummer 5 steekt er tot nu toe ver bovenuit, evenals nummer 2.


Later even alles ordenen

Bij nader inzien heb ik toch wat overdreven in mijn vorige reactie. Ik heb niet zovéél luisterplezier aan dit album dat het een 4 sterren waard is, maar dat kan ook zijn omdat ik wat van Dream Theater aan het afkicken ben, vroeger teveel naar geluisterd.

Ik blijf dit wel een goed album vinden, maar omdat ik albums altijd quoteer naar mijn eigen luisterplezier doe ik een halfje er vanaf.

Ik geloof je direct, maar dan vind ik het toch een beetje vreemd dat hij dan niet beter is geproduceerd ? Ik vind Awake behoorlijk beter klinken dan eigenlijk alle DT platen die daarna kwamen.
Is ook niet zo vreemd, want ik vind Awake gewoon referentie materiaal qua sound.

Begrijp me niet verkeerd, ook met deze productie kan ik prima leven, maar het is geen Awake.

Awake heeft m.i. de lelijkste sound van alle DT-albums, alles door de compressor gehaald.

Moeten ze wel met een set van minimaal 3 uur komen met alleen de 2 beste nummers van dit album, wil ik zo'n belachelijk hoge prijs betalen.

Awake is overigens in dezelfde studio opgenomen als the Black Album van Metallica. Dat over het algemeen toch wel beschouwd wordt als een goed geproduceerd album.

DT zal iig de helft v.h.nieuwe album spelen, dan doen ze na elke release. Ook denk ik dat ze sneller naar de klassiekers zullen grijpen en minder gevarieerde setlists maken. Dat was echt Portnoy zn ding.

Ik vraag me af of de mensen die zo'n lage scores hebben gegeven daadwerkelijk liefhebber zijn van het genre. Dit album is op en top Dream Theater zonder grote verschillen.
Ik ga ook geen 1'tjes geven aan platen van pakweg Cannibal Corpse omdat dat genre me gewoon minder ligt. Ik ga voorlopig nog niet stemmen vooraleer ik het album wat vaker heb beluisterd.

Ik ben een liefhebber van het genre en ook van Dream Theater. Ik heb eergisteren Six Degrees Of Inner Turbulence geluisterd en die vind ik geweldig. Ijzersterke nummers en een geweldige productie. Dit heeft A Dramatic Turn Of Events niet. De nummers luisteren niet lekker weg en de productie is echt heel slecht. Maar ik hou maar op want anders vinden jullie me weer een zeur.

Ben je ook.

Dat zijn mensen die van Dream Theater beter gewend zijn en dat meteen even overduidelijk willen laten blijken. Zou dit album door een andere band zijn uitgebracht en hadden ze dus geen referentiekader gehad, waren hun beoordelingen hoger geweest.

Als ik van een bepaalde band hou, geef ik die zelden tot nooit een onvoldoende. Een band die ik echt goed vind kan het zich best veroorloven om eens een wat minder album uit te brengen. Zolang een DT-album als DT klinkt ben ik tevreden Nu dus ook.

Wat is dat voor onzin dan? Als een goede band een slecht album uitbrengt, krijgt deze dus van jou alsnog een goed cijfer omdat het een goede band is? Krijg je mooie representatieve gemiddeldes van...

Dit vind ik eerlijk gezegd ook onzin, stoepkrijt. Als een album van een band slecht is geef ik het gewoon een onvoldoende. Opeth is mijn favoriete band maar als Heritage helemaal niks was geweest had ik hem gewoon een onvoldoende. Gelukkig is dat niet het geval.

Als je van een bepaalde band houdt, omdat hun stijl je goed bevalt is de kans in mijn ogen vrij klein dat je een ander album in diezelfde stijl ineens slecht vindt. Maar goed, niet iedereen denkt hetzelfde als ik.

Ik vind het nogal kinderachtig dat iemands mening zo geforceerd moet gaan interpreteren om er vrede mee te kunnen nemen. Luister gewoon naar dit album dat je zelf zo goed vindt en trek je niets aan van anderen die jouw mening niet delen, zo moeilijk is dat toch niet?

En da's maar logisch.

Maar ik draai dit album nu al even en ik begrijp eerlijk gezegd niet hoe iemand het gros van Dream Theater albums goed zou kunnen vinden en deze dan rotslecht. De argumenten die ik al heb gelezen over waarom deze niet goed is kunnen dan ook evengoed betrekking hebben op andere albums van Dream Theater.

Als de stijl je dus in het geheel niet bevalt is het wat anders. Dan ga je A Dramatic Turn of Events uiteraard ook niet leuk vinden. Maar Dream Theater over het algemeen goed vinden en dit album verguizen, dat blijf ik erg vreemd vinden.

Ook binnen een bepaalde stijl kan er heel veel mis gaan. Dream Theater speelt natuurlijk altijd al een gevaarlijk spelletje, maar de balans tussen fot/mooi/doordacht en zinloos/muzikale masturbatie/irritant is er eentje die heel makkelijk naar de verkeerde kant kan doorslaan.

Ook vind ik dat de band al vanaf ToT achteruit gaat en heb de laatste drie dan ook alledrie een 2,5 gegeven. Het probleem is dat ze toch album weer een topnummer (ITPOE, The Count en BAI) weten te produceren, zodat ik het nieuwe album toch moet checken =p

Concertberichten verplaatst naar Dream Theater

Ik vind het kinderachtig dat je mijn mening zo moet interpeteren alsof ik jouw 1 ster aan het bekritiseren ben om zo jezelf in een 'slachtofferrol' te wringen. Die quote van mij heeft namelijk totaal geen betrekking op jou of op het feit dat ik geen andere mening dan de mijne zou kunnen dulden. Ik probeer alleen te bedenken waarom er bij dit album relatief veel extreem lage cijfers worden uitgedeeld.
Ik heb alleen gereageerd op een stelling van MindRuler dus er is geen enkele reden om je zo aangevallen te voelen en vervolgens zo van je af te bijten.

Ik denk dus wel dat ik daarop mag reageren, aangezien je het ondermeer over mijn beoordeling hebt. Heeft niets met slachtofferrol of iets dergelijks te maken, want als je erover wil discussiëren heb ik daar geen enkel probleem mee, maar met dit soort stellingen impliceer je dat je het toch maar onzin vindt. Als je er inhoudelijk over wil praten doe ik graag mee, maar als je publiekelijk zulke aannames wil plaatsen zonder onderbouwing zou ik de lage cijfers gewoon negeren.

Ik probeer alleen maar een reden te bedenken waarom er lage cijfers worden gegeven. Ik zeg daarmee niet dat iedereen die een laag cijfer geeft dat om exact die reden doet. Ik sta best open voor discussie, maar ik zie in dit geval weinig reden daartoe. Ik geef alleen een mogelijke reden en daar impliceer ik verder niets mee.

Als je mijn bericht trouwens goed had gequote, had je in de vorige regel mijn onderbouwing kunnen lezen.