Pink Floyd - Animals (1977)

Appart zijn ze msh niet allemaal topmuzikanten, er zijn heus artiesten genoeg die hun instrumenten beter beheersen dan de heren van Pink Floyd. Maar deze band als geheel is veel groter dan de som van de individuele klasse en dat maakt deze band zo goed...

Hun, zeg maar, ideeënbus was inhoudelijk wat breder dan het gemiddelde artistieke geheel. Hmmm, klint dat duidelijk

Dat klinkt idd duidelijk en ik volg je daar dan ook in...

Animals is een (ook naar Pink Floyd-maatstaven) zwaar (concept)album, het is geen hap-slik-weg-pop maar vergt meerdere luisterbeurten (ook ik had lange tijd nodig om ze te waarderen).

Het album klinkt merkelijk rauwer dan de vorige Pink-Floyd albums en heeft een donkere en grimmige sfeer. Ik kan qua sfeer zelfs een vergelijking trekken met het debuut van Joy Division, alleen doet Joy Division het op een andere manier (wat ik ook het desbetreffende topic zei).

Helemaal eens, Herman. Ik ken toch wel een paar mensen die eigenlijk best wel dom zijn en toch deze muziek erg goed vinden. Mijzelf bijvoorbeeld...

Natuurlijk is het zo dat bepaalde culturen bepaalde muziek aantrekken. Sommige mensen noemen dat dan weer lage en hoge culturen. Tja... Gelul allemaal. Ik vind Pink Floyd fantastisch en dat staat denk ik los van mijn (gebrek aan) intelligentie. Ik vind wel dat Pink Floyd meerdere lagen in hun muziek heeft, wat ik dan weer niet bij Frans Bauer en zo hoor. Muziek is net als wijn. Je kunt wel heel lang lullen over de bloemrijke smaak met tikkeltje frivole edoch brutale afdronk, en over allerlei zaken. En daar heeft de een meer verstand van dan de andere. Maar in essentie blijft enkel over of je de wijn lekker vindt of niet.

Zo ook met muziek. Meerdere lagen of niet, boodschap of niet, het gaat er om of het je raakt. Of je nu verstand van voetbal hebt en wat je intellectuele niveau ook is.

Zo, dat is eruit!

Overigens, wat jij zegt Herman, dat je deze muziek te bedacht vindt klinken en dat je het intuïtieve wat mist (zo begrijp ik het, maar zoals ik al aangaf ben ik niet zo slim ) begrijp ik wel. Dat geldt denk ik ook een beetje voor Dark Side. Maar ik voel de emotie hier ook heel sterk in. Het komt er simpelweg op neer of je het raakt of niet. Want de discussie is hier volgens mij niet of je de muziek objectief kwalitatief hoogstaand vindt. Dat is weer een andere discussie.

Animals kocht ik en zonder eerst te beluisteren op de dag van zijn release. Een nieuwe Floyd daar leefde je naar toe. Die kocht je gelijk . Vanzelfsprekend !
Zo ging dat in die tijd .
Soms vraag ik me wel eens af hoe ik Animals zou beoordelen als het de allereerste Floyd plaat zou zijn geweest welke ik had leren kennen.

Animals heeft mij -en tot mijn eigen diepe teleurstelling- toen en nu nooit echt weten te raken. Het verrassende van een Dark side of een Wish You werd gelijk gelogenstraft met de eerste track Pigs On The Wing. Een nummer wat me gelijk terug deed denken aan Wish You Were Here.
In tegenstelling tot hun vroegere lp's vond ( en vind) ik de plaat te voorspelbaar . Het gehele concept komt dan ook wat gekunsteld op mij over.

Alles wil niet zeggen dat ik de plaat slecht vind. Integendeel. Er blijft genoeg te genieten over. Muzikaal gezien is alles tot in de perfectie geregeld.
Daarom luister ik zo nu en dan nog weleens naar Animals.
Zoals vanavond het geval was.

Ik kan mij hierin wel vinden. Animals is voor mij zeker niet de beste plaat van PF.
"Dogs" en "Sheep" vind ik prachtig, echter "Pigs" kan mij niet echt raken.
Ik blijf een wat haat/liefde verhouding hebben met deze plaat.

Ik wil nog wel even een pleidooi houden voor de schoonheid van dit album. Ik heb toch meer een liefde/liefde verhouding met Animals.

Tekstueel gezien vind ik dit album zonder twijfel het mooiste wat ik ken. Prachtige maatschappij-kritische teksten over de kapitalistische samenleving in de jaren '70 in Engeland. En toch zijn alle thema's (prachtig gemetaforeerd door Dogs, Pigs en Sheep) die worden aangedaan tegenwoordig nog even recent en aan de orde.
Daarnaast is muzikaal het album voor mij ook van eeuwige schoonheid, met de lange en prachtig opgebouwde nummers in donkere sfeer. Met geweldig, typerend gitaarwerk zoals je dat alleen van PF kan horen.

Dit album is voor mij de top van de top.

Persoonlijk acht ik dit werk het beste van Pink Floyd.

Op mij komt, deze plaat rustiger en coherenter over dan Dark Side of the Moon en aan de andere kant wat steviger en gevarieerder dan Wish You Were Here.
De gitaarsolo en de electrische pianootjes staan goed in de mix en de begeleiding van akoestiche gitaar en het droge basgitaargeluid, maken van met name Dogs een weergaloze song.

Ik kan over het concept niet zoveel zeggen, ik luister nooit zo naar teksten. Maar die zullen ongetwijfeld geniaal zijn, als ik naga wat een ieder ervan vindt.

Toen de cd uitkwam....en ik overstapte op cd.....was Animals de eerste cd die ik kocht van Pink Floyd......(anderen pas veel later...2e plek atom heart mother) .....zegt toch wel wat over wat ik bij dit album voel!

Dogs,
het beste nummer van dit album
het beste nummer van Floyd
het beste nummer ooit gemaakt

Zelfs na ontelbare keren te hebben beluisterd blijf ik bij deze mening.
Ik heb er geen woorden voor.

@Buffalotid, je bedoelt het goed, zonder enige twijfel.
En ik stoor me er ook niet onwijs aan. Maar je bijdragen aan de Pink Floyd platen van de laatste tijd, komen een beetje onnozel op me over.
Ik bedoel het niet gemeen, maar ik zie dan dat er updates zijn, en dan lees ik het soort stukjes, zoals je laatste alhier.

En toch heeft Buffalotid (op Shine On You Crazy Diamond na misschien...) toch gewoon gelijk mijn inziens wat betreft Dogs, zeker in de versie van Roger Waters op zijn live album In The Flesh !

Of is dit vloeken in de kerk voor Gilmour Fanatici ?

Ik vind Dogs ook een waanzinnig nummer, maar wat hebben andere users eraan, om dat te lezen.
Zie, nu doe ik hetzelfde; onnozele stukjes tikken.

Jezus vent, het is maar een forum over muziek, dat hoeft heus niet allemaal serieus te zijn...

Het zijn maar meningen die hier geventileerd worden, dus uiteindelijk betekent het allemaal helemaal niets en zo hoort het

Achja, ik ben iemand die muziek heel moeilijk kan beschrijven, ook als ik het album heel goed ken.
Ik denk ook niet dat het verplicht is om hier een toprecensie neer te schrijven, dat is niet iedereen gegeven.
Er zijn al zoveel nutteloze berichten geplaatst die meningen bevatten die op nog veel minder slaan als mijn bovenstaande bericht.
Als het niet boeit, reageer dan niet, lijkt mij wel een goede tip.

Ik vind dit gewoon één van de betere platen aller tijden, maar vraag mij niet waarom

Bij Pink Floyd - Meddle (1971):

Daar zijn we het dan geheel over eens, Wish You Were Here vind ik een draak van een plaat! Godzijdank hebben ze veel beter spul gemaakt dan die gelikte huiskamermuziek voor oude mannen met geruite pantoffels Animals bijvoorbeeld, wat vind je daarvan?

Doe moet ik nog luisteren. Komt die een beetje overeen met de stijl van deze plaat?

Die is alvast wat minder braaf als wywh ja, niet zo'n hoog arrowrock gehalte ook. Ik vind hem ook stukken consistenter dan Meddle. Duidelijk een plaat met een concept en als één geheel te luisteren. Meddle is wat meer een losse verzameling nummers.

Godzijdank zijn er mensen die wél smaak hebben.

Animals is een volledig anders album. Ik vind hem veiliger, minder boeiend en vooral eentonig. Iets wat ik van geen ander post-Barrett plaat vindt.

Animals eentonig... Dat is wel heel overdreven.

Net zo overdreven als Dark Side of the Moon één van de slechtste Pink Floyd's albums vinden? Gelukkig heb ik recht op mijn eigen mening.

ik snap anders prima wat chey bedoeld. Animals heeft minder variatie dan pakweg een dsotm of een wywh. Desondanks is dit niet een negatief punt. het zorgt juist er voor dat animals zo'n indringend statement is.

'Dogs' is niet eentoniger dan bijv. 'Breathe', alleen 6 keer zo lang.

Zo ken ik er nog wel een paar... Dogs is veel eentoniger dan Echoes.
In de tijd dat Dogs afgelopen is, zit je bij DSotM al halverwege The Great Gig in the Sky.

Verder hoeft eentonig niet verkeerd te zijn. Zo is Shine On You Crazy Diamond ook 26 minuten lang hetzelfde. Desondanks vind ik dat het op een na beste nummer ooit.

In principe wijken ze niet zoveel af, maar op Animals is het experimenteren veelal achterwege gebleven, terwijl 'Echoes' een heel middenstuk opvult met experimentatie. Dus in dat opzicht heb je gelijk.

Lengte van een nummer zegt overigens niet per se iets over de mate van eentonigheid.

Jij was het die de lengte van een liedje naar voren bracht.

Tja, nu suggereer je of dat ik mezelf aan het tegenspreken ben, terwijl twee keer duidelijk te lezen is dat ik eentonigheid en lengte los van elkaar zie....

Of waarom zeg je anders dat je in de tijd van 'Dogs' al halverwege DSOTM kon zijn, als de tijdsduur niet meespeelt?

Edit: ik zie nu pas dat je een edit hebt gemaakt over 'Shine on You' (26 min lang hetzelfde is erg kort door de bocht, maar ik begrijp wat je bedoeld), in dat geval kunnen we het er denk ik wel ophouden dat Animals gewoon je ding niet is.

Veiliger zou ik het niet noemen. Wish You Were Here is een lekkere meezinger. Shine On You Crazy Diamond is 26 minuten lang eentonig, minimalistische muziek. Iets wat helemaal niet zo goed had uit kunnen pakken als het heeft gedaan.

Klassiekers zijn over het algemeen slaapverwekkende platgetreden muffige p(l)aadjes, dat klopt in het geval van wywh dus aardig, even spannend als Dire Straits
Overigens vind ik het titelnummer nog het minst slecht van die plaat, voor de goede orde.