Deftones - Koi No Yokan (2012)

...en daar zal je geen spijt van krijgen.

Idem hier. De naam Deftones is al jaren bekend bij mij, alleen heb ik nooit de moeite genomen om eens naar hun muziek te luisteren.

Nu dit album zo hoog staat in de rotatielijst was ik toch wel nieuwsgierig geworden naar deze band. En warempel, wat een topalbum!

4,5* tot nu toe en wellicht kans op de maximum score. En ik verheug me op een ontdekkingsreis in hun volledige discografie!

Mijn nummer 2 van 2012 na Attack on Memory van Cloud Nothings.

@calexico
Ik ben gewoon jaloers! Veel plezier met je ontdekkingsreis, je zult er geen spijt van krijgen!

Wel opvallend dat deze nu al meer stemmen heeft dan hun vorige 3 albums, met het hoogste gemiddelde van heel hun discografie.
Hun andere albums zijn zeker ook de moeite.

Ik voel toch weer een overwaardering. Het klinkt beter dan het vorig album, wat niet echt een moeilijke opgave was, maar de genialiteit hoor en voel ik echter niet.

Dat heb je bij meerdere albums trouwens. Wat de meerderheid juist wel weer goed vond, vind jij juist omgekeerd.

Omdat dit album van Deftones lang niet zo goed is als die albums van Rolling Stones. Inmiddels is het dan ook zo ver en heeft dit album op dit moment geen gemiddelde meer van meer dan 4*. Nog even geduld en het duikelt onder de 4*.

Hoe kan Poltergeist nou niet de meeste stemmen voor beste nummer hebben. Wat is dat een geweldig nummer. Geweldige cd trouwens. 3 weken nu constant geluisterd en hij staat als een huis.

Tot nu toe zeker niet nee! Ik weet trouwens weer, nu ik wat meer over de Deftones gelezen heb, wat mij altijd weerhield van de Deftones. Dat is namelijk de afschuwelijke term nu-metal. Dat vond (en vind ik nog steeds) zo'n belachelijke term. Maar goed, dit nu terzijde geschoven...Ik heb blijkbaar heel wat gemist die jaren.

White Pony heb ik nu een paar keer beluisterd en vind ik geweldig en nu staat Adrenaline door de speakers te knallen!

Koi No Yokan vind ik nog steeds het beste, maar White Pony komt ook in de buurt. Misschien met nog een paar keer beluisteren, dat ik dat album dan beter vindt. En er zijn natuurlijk nog heel wat meer albums nog te beluisteren voor mij.

Die term "nu metal" moet je sowieso vergeten! Gewoon luisteren en bepalen of het goed is.

Klopt, daar heb je helemaal gelijk in. Ben nu ook onbevooroordeeld aan het luisteren En de term nu-metal is allang uit het raam gegooid...

En eigenlijk kan ik nu al punten geven. 3,5 is de gepaste score voor een plaat die beter klinkt dan zijn voorganger, maar absoluut niet die geniale plaat is zoals wordt beweerd door de meerderheid van de stemmers. Deftones brengt niet nieuws en kent na enkele platen weinig vernieuwingsdrang. Gelukkig wisten ze wel de kwaliteit een stuk beter weer te geven dan zijn voorganger, maar toch blijft dit typisch Deftones en niet altijd mijn ding.

Ok ieder zijn ding maar dit album staat toch op 1 in mijn top 10

Is dat niet wel erg snel? Het album is nog geen maand uit.

Eindelijk weer eens een album dat me weet te boeien. Voorlopige favoriet is Rosemary. Ik vind de tekst van dit nummer prachtig. De luisteraar geeft zelf een betekenis aan de abstracte inhoud van de tekst. Daarom waarschijnlijk dat er zoveel mensen door dit nummer worden aangesproken.

Als dat toch zijn tijdelijke nummer 1 is.. waarom niet? waarom moet het persee een album zijn die jaren uit is?

Een voorspelling die inmiddels feit is geworden.

Nieuwe voorspelling:

Het gemiddelde zal nog verder dalen.

Dat denk ik ook, maar blijf erbij dat dit toch een erg sterk album is met weinig zwakke kanten. Na een maand actief luisteren moet ik zeggen dat ik de basgitaar niet erg sterk spel vind hebben, of in verhouding met de rest van de instrumenten het zwaktst is. En sommige nummers vind ik tekstueel aan de zwakke kant (maar sommige ook heel erg sterk).

Het is een degelijk album, maar het heeft zijn zwakke momenten en als geheel vind ik het niet beter dan hun vorige albums. Deftones is voor mij typisch zo'n band van net-niet; een tikkeltje te middelmatig. Al zullen devote Deftones adepten het daar niet mee eens zijn.

Hij staat nu even weer op 4.... Maar Kronos ik ben zo'n devote Deftones fan en er staan altijd een paar niemanddalletjes op Deftones albums maar die zijn op dit album heel beperkt. daarnaast staan op Deftonesalbums ook altijd een paar knallers. Hier niet anders. Ik heb echter het gevoel dat de knallers op dit album (leathers, Poltergeist) beter zijn dan op de vorige albums.

Dit is dus in mijn ogen een superalbum. Het moet blijken dat het album zich echt kan aan meten met White Pony maar het scheelt sowieso niet veel. Maar ja ik ben dan ook wel een groot fan. Misschien ben ik daardoor iets meer gekleurd.

Bijzonder dat je Deftones een net-niet band vind terwijl je steeds 4* geeft aan de albums. Voor mij is een band die ik steeds 4* geef toch een erg goede band.

De meeste albums van Deftones halen voor mij een zeer krappe 4*. Dat is dus wel goed maar het neigt al eens middelmatig te worden. Oftewel, net-niet helemaal goed als geheel. Een middelmatig album krijgt 3,5*. Een album dat maar net de moeite is 3* en de paar albums die ik heb maar eigenlijk niet de moeite zijn krijgen 2,5*. Die doe ik nog wel eens van de hand. Wat zo slecht of nog slechter is houd ik gewoonlijk niet lang in huis en dan stem ik er ook niet op.

En zo heeft ieder zijn eigen manier van stemmen. Ik zie niet wat daar nu zo bijzonder aan is.

Wat ik wel bijzonder vind is dat er zoveel 5* aan dit album uitgedeeld worden, waardoor het lijkt dat deze beter zou zijn dan hun eerdere albums.

Waarom is dat zo bijzonder? In mijn ogen is dit de beste van deze band, en ik ben blijkbaar niet de enige die er zo over denkt.

Dat heb je dan snel beslist want een maand geleden schreef je nog dat je verder alleen White Pony kende.

Ik heb de laatste tijd Around the Fur, Diamond Eyes, Saturday Night Wrist en Adrenaline erg veel beluisterd en ik vind Koi No Yokan daar toch echt boven staan. Ik heb geen jaar nodig om dat te kunnen beslissen, het kan bovendien altijd nog veranderen, maar op dit moment is dit mijn favoriet.

Dat je deze erg vaak hebt beluisterd is dan ook te zien op je last.fm pagina. Maar Around the Fur en White Pony zijn elk slechts 1 keer gedraaid. Van Diamond Eyes, Saturday Night Wrist en Adrenaline vind ik zelfs helemaal niets terug. Maakt ook allemaal niet uit en ongetwijfeld weet je me te overtuigen met een uitgebreide recensie bij die albums en een uitleg waarom je Koi No Yokan daar echt boven vindt staan.

Dat komt dan ook doordat mijn buurjongen al bekend was met deze band en deze albums op cd heeft, we wisselen vaak muziek uit en ik heb dan ook wat albums van hem geleent. Als jij mij kan vertellen hoe ik muziek van mijn cd-speler naar mijn Last.fm pagina kan scrobblen moet je maar een PM sturen, dan zie je die statistieken snel genoeg terug

Verder ben ik niet zo goed in recensies maar ik zal mijn best voor je doen Kronos

Ik lees het dan wel.

Universal Scrobbler. Geen dank.