Duran Duran - Rio (1982)

Behoorlijk off topic inderdaad, maar denk dat herman bedoelt dat je de docu gratis kan kijken via de website van de betreffende omroep.

Heb de dvd nog nergens zien liggen trouwens, dus tips zijn welkom.

^als Herman dat inderdaad bedoeld dan is mijn commentaar onterecht. Dat off topic gedoe van mjuman is allang geen verassing meer helaas.

Gisteren nog zien liggen bij de bijenkorf in Utrecht voor €6,-.

Ook frs en v&d verkoopt m voor om en nabij die.prijs. niet moeilijk te vinden.

Sorry, maar zo'n televisie-aflevering kijk ik maar 1 keer, dus dan vind ik het een beetje zonde van mijn geld (zeker in deze crisistijden) en kastruimte om daar een dvd voor te kopen. Zeker als 'ie ook gewoon op het web te vinden is.

Lekker sabelen, sjaak - het begon met die post van Dazzler (en mijn post was een grapje naar hem), maar op hem durf je vast geen kritiek uit te oefenen.

Voor mij is dit het laatste goede album van Duran Duran - al vind ik m.n. die 'snik' in de zang van Le Bon bij Save Prayer af en toe wel erg melodramatisch. Vaak gedraaid (van lp) wordt deze niet, maar als ie zijn rondje draait, zorgt het altijd wel voor vreugd.

^en nu nog een mooi oordeel dmv een stem?

En dazzler heeft het gewoon over dit album, dus zie niet waar hij off topic gaat?

Vanavond in Classic Albums!!!

Op de Belgische zender Eén. 22:00

Gegeven - weet zelf niet eens hoeveel procent van de albums die ik ken, ik effectief heb bestemd, maar soit - het was Dazz die begon over een uitzending kunnen herbekijken voor w euro en als zodanog vond ik mijn post wel gepast en grappig (ons ben zuuneg, weetjewel).

Alhoewel sommigen minder verlichten - die ttv deze muziek veelal puberden - dit onder de new wave scharen, vind ik dat echt veel te ver gaan. De kracht van Duran Duran schuilt imho erin dat zij - komend vanuit de New Romantics - erin slaagden pop te paren aan visuele zeggingskracht, gevoel voor timing en stijl. Duran Duran is voor mij - zeker gezien de allereerste clips - de eerste échte muldimediale band. En daar ligt ook hun kracht: was Spandau Ballet Woolworth (=Hema), Duran Duran is Selfridges of Harrods (=Bijenkorf).

Het oeuvre van Duran Duran imponeert mij in zijn totaliteit meer dan het oeuvre van Heaven 17 - al blijf ik hun (H17) debuutsingle (We don't Need This...) ijzersterk vinden. En om met voetnoot te eindigen: ook hun laatste, waarover wij aardig hebben gekibbeld, is een prettig album - briljant? Nee zeker niet, maar da's de laatste Bowie ook niet en vooralsnog ben ik dara blij mee.

Ben ik off-topic? Ja, maar dit is welgemeend: Duran Duran is een prima band met een aantal fijne albums; deze hoort daar gewoon bij.

En die laatste zin maakt het allemaal weer goed

Ik heb gisteren naar de docu over dit album gekeken, maar moet zeggen dat er wel betere afleveringen zijn gemaakt in deze serie. Nergens bekroop mij het gevoel met een topalbum van doen te hebben. Het ging teveel over het uiterlijk van de heren en te weinig over de muziek. Hoe nummers achter het mengpaneel tot leven komen (schuifjes open dicht) vind ik altijd mooi om te zien en horen, maar deed me in deze docu niets. Ik was zelfs een beetje teleurgesteld door de geringe aandacht voor Save A Prayer, toch een van de prijsnummers van Duran Duran.

Op de DVD-versie is een uitgebreidere passage gewijd aan Save a Prayer. Deze is te zien bij de bonusmaterialen.

Tony, helemaal gelijk. Ik miste ook iets in deze aflevering. Dit is wel een van de schaarse albums uit die tijd die nog overeind staat. Zij wisten alle aandacht voor uiterlijke zaken te complementeren met kennis van muziek en instrumenten. Een keurige 3 zou ik zo zeggen voor het totaal, absoluut een 5 voor Save a Prayer.

30 graden en warmer, zalig zonnetje, en dan 'hold back the rain' dat uit de speakers springt/knalt/schalt/schommelt/danst... zalig meezingrefrein, heerlijke drums, zomerse synth-riedeltjes. 1 van mijn absolute favoriete nummers van Duran Duran, veel kleine details ook maar vooral een heerlijk mooie popsong waar je opgewekt van wordt.

'No time for worry cause we're on the roam again '

Rio blijft een alleraardigst pop album. Het luistert net zo vlot weg als dat het in elkaar steekt. De ritmesectie is lekker opzwepend. Vooral het frivole baswerk werkt als een onverbiddellijke zweep op de voetjes. Van de vloer moeten ze, verdikke!

Simon LeBon kleurt de boel mooi in met een aantal goede bruggen en refreinen. Binnen zijn beperkingen weet hij (op plaat) goed de weg. Het synthwerk is druk, maar past erg goed bij het opzwepende en vlotte karakter van het album. Van mij had de gitaar wat meer op de voorgrond gemogen. De harmonie in het titelnummer had bijvoorbeeld best iets scherper gekund. Maar ja, dan gaan de bakvisjes ineens om hele andere redenen gillen en dat moeten we niet willen met zijn allen.

Rio is zomers en herbergt dientengevolge een positieve vibe. Als een koud witbiertje op een zomerdag glijdt het album bijzonder gewillig de stortkoker in.

Misschien eens de US remixen beluisteren? Niet dat daar nu in een keer een rock sound in zit, maar dit zijn destijds speciaal gemaakt voor de US markt, met dus wat meer en duidelijker hoorbaar gitaar werk van Andy

Ik houd nooit zo van dat hermengen. Maar proberen kan nooit kwaad. Zijn die zoveel ruiger dan?

Nee, niet echt. Maar gitaar is onder andere wat meer naar voren gebracht. Het zijn overigens geen echte remixen, sommgie stukken zijn speciaal daarvoor opnieuw ingespeeld (net zoals veel maxi singles van de band uit die tijd)

Mijn huisgenoot heeft een boel jaren-80-platen gekocht en van tevoren wekte dit enige aversie op. Al luisterend merk ik dat de eighties-sound steeds beter te verteren is. Zo ook deze van Duran Duran.
Vooral de B-kant gaat, met de iets langere nummers, richting wat dromerige, synthpop. Blijkbaar bevalt me dat toch vrij goed.

Net aan het draaien (toeval ) Dit album heeft de tand des tijds prima doorstaan.

Topalbum van onze heren. Dit album oogt sterker dan zijn voorganger (s).
Lekkere nummers die goed in het gehoor liggen.

Zonder (s)... er is maar 1 voorganger.

En wat voor 1

In 2009 schijn ik dit album al eens beluisterd te hebben. Ik was toen wel erg scherp met 3*. lekkere 80's popplaat met Synthpop-invloeden. Hoogtepunt is de verbluffende opener en titelsong Rio met zijn aanstekelijk ritme. Afsluiter: the chaffeur is een ander hoogtepunt!

Als tiener in de jaren '80 kon ik uiteraard niet om de New Romantics scene heen.
DD beviel mij het beste vanwege het lichte rockrandje dat Andy Taylor toevoegde en de niet perfecte zang van Simon LeBon waardoor he allemaal wat minder gelikt was.
De videoclips van de heren waren vaak van de buitencategorie wat helemaal in de tijdsgeest paste.
DD was destijds een beetje een guilty pleasure, maar dat mag tegenwoordig weer.

Rio vind ik hun beste album met enkele schitterende pareltjes.
Wat is aan te raden van hun meer recente werk?

Funky, je weet dat ik een enorm grote liefhebber ben van deze band, en ik kan je van harte aanraden All you need is now te gaan luisteren. Voor mij na Rio hun beste album. Door de produktie van Mark Ronson heeft 't een heerlijk old school randje meegekregen, maar toch klinkt het als nu!

Ik vind eigenlijk geen een album van ze echt slecht, maar als je recente albums wilt luisteren. pak dan deze! Kan niet stuk!

Die laatste plaat vind ik ook vrij goed. Eigenlijk.

OK, bedankt voor de tips.

Ik heb Duran Duran altijd een beetje onderschat. Ik was ook een beetje te jong om ze bewust te hebben meegemaakt, maar ken wel de hits.

Nu ik dan zo headfirst in de New Wave/Synthpop/New Romantics duik, moet ik natuurlijk ook Duran Duran gaan beluisteren.

Wat een heerlijke funky en uplifting popmuziek is het toch. En muzikaal erg interessant. Eigenlijk is de zwakker schakel LeBon, want hij is niet echt een goede zanger. Maar uiteindelijk wel weer een leuke zanger, dus dat zit wel goed.

De baspartijen zijn fenomenaal, alsmede de drumpartijen.

Wel grappig ook, dat er 3 Taylors in de band zitten, die niet familie zijn van elkaar. Dat dacht ik altijd wel.

En dan was Simon Le Bon niet eens de originele zanger van de band.
Stephen (bekend van 'Kiss me with your mouth,Your love is better than wine...') Duffy was de zanger, maar die dacht dat t niks zou worden. Had vast niet in de gaten hoe belangrijk looks zouden zijn in het MTV tijdperk.

Ik heb de biografie intussen gelezen. Er was zelfs nog een zanger, had ik begrepen.

Toch ben ik van mening (en dat weet je nooit zeker natuurlijk) dat de toevoeging van LeBon het succes bepaald heeft. Want die man schreef (en schrijft) verschrikkelijk mooie melodieën en teksten (nog steeds onderschat) die Duffy niet schreef.



Leuk dat je dat opmerkt. Laatst ergens gelezen dat de bas partij in Rio een van de beste was die bestaan. Ben alleen vergeten wie dat zei, en in welk interview. Het was in ieder geval geen lullige muzikant die dat beweerde.