menu

Duran Duran - Rio (1982)

mijn stem
3,87 (369)
369 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: EMI

  1. Rio (5:36)
  2. My Own Way (4:48)
  3. Lonely in Your Nightmare (3:50)
  4. Hungry Like the Wolf (3:40)
  5. Hold Back the Rain (3:59)
  6. New Religion (5:31)
  7. Last Chance on the Stairway (4:18)
  8. Save a Prayer (5:33)
  9. The Chauffeur (5:12)
  10. Rio [US Album Remix] * (5:24)
  11. My Own Way [Carnival Remix] * (4:29)
  12. Lonely in Your Nightmare [US Album Remix] * (4:52)
  13. Hungry Like the Wolf [US Album Remix] * (4:02)
  14. Hold Back the Rain [US Album Remix] * (6:29)
  15. Last Chance of the Stairway [1981 Demo] * (5:04)
  16. My Own Way [1981 Demo] * (4:38)
  17. New Religion [1981 Demo] * (5:32)
  18. Like an Angel [1981 Demo] * (4:59)
  19. My Own Way [7" Version] * (4:38)
  20. Like an Angel * (4:41)
  21. Careless Memories [Live] * (4:11)
  22. The Chauffeur [Blue Silver) (Early Version] * (3:53)
  23. My Own Way [Night Version] * (6:31)
  24. Hungry Like the Wolf [Night Version] * (5:11)
  25. Rio [Night Version] * (6:39)
  26. New Religion [Carnival Version] * (5:13)
  27. Hold Back the Rain [Carnival Version] * (7:00)
toon 18 bonustracks
totale tijdsduur: 42:27 (2:15:53)
zoeken in:
avatar van dazzler
4,0
RIO
wordt beschouwd als hun beste album.
Ik vond Duran Duran in de eerste plaats vooral
een excellente hitsingle machine in de periode 1981-1984.
Maar het klopt dat op Rio hun aardigste album nummers staan.

My Own Way kwam na de klassieker Girls on Film.
Maar die geflopte 7" versie laat een onversneden disco geluid horen.
Op het album horen we het nummer in echte (en betere) Duran Duran stijl.

Hungry Like the Wolf is voor mijn part DD's tweede klassieker.
Een bijzonder gretige uptempo rocker die naar meer smaakt.

Het sublieme Save a Prayer is de derde DD klassieker.
Onweerstaanbaar is die modulerende, glijdende synthmelodie.

Hold Back the Rain had makkelijke een volgende singel kunnen zijn.
En er bestaan zelfs 7" en 12" remixen van (b-kant Save a Prayer), maar
wellicht lag het nummer net iets te dicht bij Hungry Like the Wolf.

Het titelnummer Rio werd (zonder aanzwellende intro)
ook nog op single uitgebracht en wist, mede door de zoveelste
"zeilboot met tropisch eiland" video, het publiek nogmaals te charmeren.

En dan is er de album afsluiter The Chauffeur
die door menig Duran Duran fan gekoesterd wordt.
Een ouder nummer, waarvoor ook single plannen bestonden.
Er bestaat een video van dit nummer (zie Greatest Hits met bonus DVD).

Dit keer geen aanvullende b-kanten,
tenzij wat alternatieve versies van albumtracks.
Er is wel Like an Angel (b-kant My Own Way).

Begin 1983 was er dan de non-album hit
Is There Something I Should Know (nummer 1 in UK)
en zijn instrumentale b-kant Faith in This Colour.

Jammer genoeg staan deze bonustracks
(nog) niet op de geremasterde CD versie van Rio.
Wel in de dure import Singles Box 1981-1985.

5,0
De nummer 1 uit mijn Top 10 verdient een uitgebreidere recensie. Geen beter moment dan nu, met de exclusieve heruitgave in aantocht.

Rio was Duran Duran's tweede album. Hun beste. De belofte van het succesvolle debuut werd volledig ingelost. Met dezelfde man achter de knoppen (Colin Thurston) slaagde de band erin haar sound verder uit te diepen. De donkere en bij vlagen grimmige eersteling werd overklast door een collectie songs die als de koploper van de New Romantics in de boeken mag.

Debuutalbum Duran Duran (1981) liet een stijlvolle new wave band horen; een fantastische mix van neon, disco en venijnige gitaren. De nieuwe romantiek van Rio voegde daar een forse scheut champagne aan toe. Meer glitter en glamour, maar nergens over the top. Dat decadente jet set sfeertje werd uiteraard stevig gevoed door de zeiljachtvideo's. Maar als je die clips even uit je geheugen bant (deze boodschap is gericht aan de eeuwige sceptici), dan blijft er gewoon een waanzinnig goed album over. Een klasse apart.

Ergens tussen Japan, Roxy Music en David Bowie vond Duran Duran een eigen sound. Exotisch en dansbaar, mysterieus en romantisch. Pop, rock en disco ontmoeten elkaar in een onweerstaanbare nieuwe stijl. Duran Duran bewees dat je ook met synthesizers een rockband kunt zijn. Op Rio smelten de hersenspinsels van architect Nick Rhodes op hemelse wijze samen met de licks van Andy Taylor; drummer Roger Taylor verzorgt de solide basis terwijl basgod John Taylor de songs op even naïeve als onnavolgbare wijze aaneenweeft. En de zangcapaciteiten van Simon Le Bon zorgen hier nog niet voor kopzorgen.

Titeltrack Rio zet meteen de toon. Met stuwende synthpatronen en stevige breaks brengen Nick Rhodes en Roger Taylor deze classic op gang. Boordevol hooks, een verslavend refrein, een legendarsiche saxsolo van freelance bandlid Andy Hamilton en een John Taylor op volle toeren.

My Own Way is de opgefunkte versie van de disco single uit 1981 - de matig succesvolle opvolger van hitsingle Girls On Film. De razendsnelle singleversie strandde in de UK op nummer 14, maar de versie op Rio is veel krachtiger. Geniet van het subtiele gitaarspel van Andy Taylor!

Het moody Lonely In Your Nightmare belichaamt de romantiek van Rio. Een dromerig voortkabbelende track met sfeervolle lyrics van Simon Le Bon.

Dan volgt het outstanding Hungry Like The Wolf, de hit die ook in de US voor een doorbraak zorgde (in de remixversie van David Kerschenbaum - staat straks op de remaster) leunt op een heerlijke gitaarrif van Andy Taylor.

Maar eigenlijk wordt dit nummer meteen weer overtroffen door Hold Back The Rain, Hoewel nooit op single uitgebracht, is dit misschien wel de meest hitpotente track van Rio. Dat denderende rtime zuigt je mee op weg naar een weergaloos refrein (met subtiele backing vocals).

En dat was nog maar kant A. Kant B opent in de stijl van het debuutalbum. New Religion is een grimmige rocksong met een ingenieuze opbouw. Nog steeds een onvervalste live classic.

Last Chance On The Strairway wordt in reviews nog wel eens overgeslagen. Ten onrechte, want dit mooie staaltje new wave is meer dan een opvuller. Met een mooie upliftende solo van Andy Taylor (die altijd zo perfect in "dienst" van de songs kon spelen).

Ieder album heeft een eigen kroonjuweel. Dat van Rio is Save A Prayer. Noem het gerust één van de kroonjuwelen van de eighties. Nick Rhodes overtreft zichzelf en iedereen met die hemelse melodie. En Simon Le Bon brengt het met veel gevoel voor romantiek. Net geen nummer 1 hit (nummer 2 dus in de UK). In 1985 werd de single opnieuw uitgebracht (ten tijde van live album Arena).

The Chauffeur is de weelderige afsluiter. In dit excentrieke nummer bewijst Duran Duran haar enorme compositorische kracht nog maar eens.

Vergeef me mijn lyrische vertellingen, deze zijn gekleurd door het hart van een fan en de geest van een nostalgicus. Maar Rio is nou eenmaal een vijf sterren klassiek popalbum. Qua sound en stijl en niet te vergeten die prachtige hoes van Patrick Nagel de soundtrack van een decennium.

Waar Seven And The Ragged Tiger de tand des tijds amper heeft doorstaan, daar klinkt Rio meer dan 25 jaar later nog even fris en relevant.

avatar van Dibbel
5,0
Rio (tuup tuup tu duu duu tu du) is een van de allerbeste albums van de eerste helft van de jaren tachtig, net als bv. The Hurting van TFF.
Zo'n plaat dat als je die opzet het meteen zomer wordt (Hold Back The Rain).
Straalt een ongekende levensvreugde uit (wat helemaal niet mocht in 1982, de jaren Thatcher en No Nukes) en je krijgt er goeie zin van.
Staat werkelijk geen een slecht nummer op, alleen Last Chance on the Stairway vind ik persoonlijk iets minder dan de rest.
Deze hebben ze ook nooit meer overtroffen, al moet ik eerlijk zeggen dat ik hun laatste nog moet gaan beluisteren.
Ik kan verder weinig toevoegen aan de woorden van de kenners Sebas, Dazzler, Rkdev en nog een paar, want zo is het gewoon.
Hoogtepunten zijn moeilijk te noemen: het strandnummer Rio, de heerlijke kletterdrums in My Own Way, het werkelijk prachtige Save a Prayer, het melancholische Lonely in Your Nightmare, het vrolijk doorstampende Hungry Like The Wolf, de geweldige meeblerder Hold Back the Rain, het ietwat geheimzinnige en erg goede New Religion en als waardige afsluiter The Chauffeur.
Ik heb deze nog steeds op elpee en klinkt nog als een klok en hij staat eigenlijk nooit op zolder, ik bedoel maar.
5 sterren en genen ene minder, ook 30 jaar later niet.

avatar van frolunda
4,0
Blijft toch met afstand hun beste plaat zonder één echt zwak nummer.Save a prayer is een mooie ballad maar heb ik wel even genoeg gehoord.Hold back the rain,Hungry like the wolf,My own way en het titelnummer zijn prima popsongs waar ik op zijn tijd nog steeds met veel plezier naar luister.Goed album wat zo'n 30 jaar na zijn release nog opvallend fris klinkt.

3,0
Tony, helemaal gelijk. Ik miste ook iets in deze aflevering. Dit is wel een van de schaarse albums uit die tijd die nog overeind staat. Zij wisten alle aandacht voor uiterlijke zaken te complementeren met kennis van muziek en instrumenten. Een keurige 3 zou ik zo zeggen voor het totaal, absoluut een 5 voor Save a Prayer.

5,0
Met dit album heb ik Duran Duran echt leren kennen (daarvoor kende ik ook Duran Duran maar alleen met hun hits)

Rio: Voor mij de beste single dat ze ooit hebben uitgebracht. omdat de gitaar een geweldige sound heeft, een baslijn om van te smullen, zangpartijen die cool klinken (vooral op de verse) keyboards die heel vreemd maar leuk klinken en Roger Taylor speelt hier op zijn best.

My own way: Geweldige song, vooral deze albumversie. (single ook goed maar dit toch een beetje meer) Ik hou normaal niet veel van disco maar zoals hier met rock gemengd vindt ik geniaal.

Lonely in your nightmare: Een prachtige ballad, met mooie instrumentale stukken (vooral bassolo), ook met mooie melodielijn in de zang. een nummer om bij weg te dromen.

Hungry like the wolf: Een lekkere rocksong, dit nummer is zo geweldig omdat zoals bij Girls on film een combinatie heeft van rockerige gitaren en zweverige keyboards. Ook nog de geweldige electrodrums.

Hold back the rain: Kan ik juist net zelfde zeggen als bij Hungry like the wolf, maar ik vindt dit zelfs nog beter. Is voor mij ook een van hun beste songs.

New religion: M'n favoriet van dit album, omdat het alles heeft voor een fantastische song. want ik ben ook gek van de Pink floyd sfeer. (ik ben ook grote fan van Pink Floyd) De dialoog tussen Simon en zijn alter ego Maken dit nummer ook apart van andere nummer. deze song staat ook bij m'n 3 favorieten Duran Duran nummers.

Last chance on stairway: Nog eens een echte topper. Ik hou zoveel van deze song omdat het de mooiste baslijnen heeft die ik zelfs heb gehoord. Het heeft ook een prachtige keyboard en gitaarsolo. Naar dit kan ik een hele dag luisteren.

Save a prayer: Dit is de tweede song die ik ooit van de band heb gehoord, ik was er meteen gek van door de mooie melodieën en van de zang krijg ik een krop in de keel. Naast Rio hun beste single.

The Chauffeur: Ik ben echt gek van deze song: De intro is om van te smullen, de zang klinkt hier heel mysterieus. Wat ik wel mis in deze song is andy Taylor: want ik hoor precies geen gitaar. maar ondanks dat is het een van hun topsongs.

Dit album zou voor mij zeker in de top 10 van de top 250 moeten staan, want ik vindt dat deze meesterwerk veel meer stemmen verdient (maar het moet wel het moet wel 5/5 zijn )

avatar van lennon
5,0
Hieronder is mijn recensie te zien zoals ik 'm geplaatst heb op http://leosbloghuis.blogspot.nl/

Een jaar na de release van het debuut album staat Rio voor de deur. Het debuut album was al een zeer goed album, dus de uitdaging was groot. Met een zeer iconische 80's hoes ontworpen door Patrick Nagel werd de toon gezet. Nog steeds vind ik dit één van de mooiste lp hoezen die ik in bezit heb.
Voor de Amerikaanse markt werd de plaat gemixed omdat de behoefte aan geluid daar anders zou zijn (meer gitaar, minder synth) het levert een leuk aantal verschillende versie van dit album op.

1.Rio (5:36)
Het titelnummer start met een wat warrig intro. Het is een teruggedraaid geluid van een piano die niet echt een mooie toon aanslaat. Zodra de warrigheid voorbij is volgt een vrolijk nummer waarin Rio wordt bezongen en geëerd in de vorm van een hele mooie vrouw. Een enorm catchy nummer, en vooral het refrein nodigt uit tot mee zingen. Tot op de dag van vandaag zit dit nummer in de set van de band. Dat zorgt er bij mij voor dat ik het wel een beetje heb gehad met dit nummer, ik heb 't iets te vaak gehoord nu. Maar een feestnummer is het. De bas partij van Taylor is werkelijk magisch in dit nummer. Taylor bewijst hier een begenadigd bas speler te zijn. Andy Hamilton verdient ook zijn credits voor het prachtige sax spel in dit nummer.

2.My Own Way (4:48)
Dit nummer verscheen op single, maar is de enige single die werd vermeden op de verzamelalbums van de heren. Het lijkt erop dat ze dit nummer niet echt hoog hebben zitten. Ik denk daar anders over. De versie op het album vind ik nog altijd zeer goed te pruimen. Voor de single release werd een compleet nieuwe versie opgenomen waar de tekst ook nog af en toe verschilde. De single versie heeft een zuid Amerikaans ritme, en swingt enorm de pan uit. Beide versies vind ik erg leuk. De single bevatte een B-kant die niet op de plaat eindigde: Like an angel.

3.Lonely in Your Nightmare (3:50)
Een van mijn favoriete tracks van dit album. Een redelijk somber nummer tot het refrein. Daarna is er weer mooi baswerk van Taylor te horen, maar verder blijft het muzikaal een vrij bescheiden nummer. Het refrein valt op door de meerdere LeBon stemmen die zijn samengevoegd tot een mooi klinkend en melodieus koortje. Op de Amerikaanse versie van het album heeft het nummer wat meer instrumentale passages, wat het nummer ruim één minuut langer laat duren dan de Europese relaese.De US versie heeft dan ook mijn voorkeur.

4.Hungry Like the Wolf (3:40)
Wederom een single, en een enorme meezinger. Ook dit nummer staat nog steeds steevast op de setlist, en is live altijd een feest. Het aanstekelijke do do do do in het refrein is nog altijd een oorwurm. De schreeuwende dame die we horen was Nick Rhodes vriendin destijds. Die neemt hij dus nog steeds mee op tournee. De US versie bevat the night version van dit nummer.

5.Hold Back the Rain (3:59)
De eerste keer dat ik dit nummer hoorde was als B-kant van Save a prayer, en ik draaide 'm meer dan de A-kant. Nog één van mijn favoriete songs van dit album dus, maar ook in het algemeen, Een zeer aanstekelijke track waarvan ik zeer blij was hem live te horen tijdens de Astronaut tournee in 2005. Er zijn vele versies van dit nummer, en allemaal zijn ze even lekker. Ze verschillen in tijdsduur, muziek en tekst. Leuk om ze allemaal bij elkaar te zoeken. Het nummer is een smeekbede aan John Taylor om te matigen met zijn drugs gebruik wat ten tijde van deze periode al aardige vormen begon aan te nemen. Het duurde nog even voor hij hier gehoor aan gaf.

6.New Religion (5:31)
Dit nummer zit zo mooi inelkaar. Er lopen twee tekstlijnen doorelkaar heen, en zo lijkt het op een gesprek. De dramatiek die instrumentaal wordt weergegeven vind ik weergaloos. De zwerverige synths van Nick maken het nummer af. Live wordt het nummer iets sneller gespeeld, maar niet minder indrukwekkend. Een zeer volwassen track van de heren.

7.Last Chance on the Stairway (4:18)
Weer één erg sterk nummer. De tekst is wat desperaat (over een liefde die hij lijkt te missen) maar muzikaal klinkt het allemaal positief. De zweverige sound van Nick Rhodes geeft het nummer extra magie. Ik hoor het graag.

8.Save a Prayer (5:33)
De single die pas na de enorme ppkomende populariteit na the Reflex ook een hit werd. Een mooie ballad met een aanstekelijke synth loopje. Een typisch LeBon nummer, mooie tekst en zeer mooie melodie Nick Rhodes en Andy Taylor zorgen in dit nummer vooral voor de muzikale richting. Overigens is het achtergrond zang van LeBon in het refrein bloedstollend mooi. Deze valt wat weg door de hoofdzang, maar als je goed luistert kan je horen hoe deze 2e stem prachtig meezingt. Ooit heeft LeBon Tony Hadley nog eens geholpen met zijn cover van dit nummer als achtergrond zanger op het album Tony Hadley - Tony Hadley (1997)

9.The Chauffeur (5:12)
Dit is mijn ultieme Duran Duran favoriet. Niet zozeer in deze versie, maar vooral live. Zoals op Arena, maar ook de versies die tijdens de recente tournees werden gebracht. Dit nummer bevat alles wat ik zo mooi vind aan de band. Een klasse compositie van LeBon, al jarenlang mijn kippenvel moment als ze hem live spelen. Die opbouw, die spanning, de zang, die melodie, die clip... Dit is waarom deze band zo enorm goed is....


Het is de mannen gewoon gelukt om het klasse debuut te evenaren. De hoes, de inhoud en de clips dragen allemaal bij tot een zeer goed album wat alleen maar de volle score verdient wat mij betreft. Geen één slecht nummer, alleen één die wat verveelt na 35 jaar. Maar dat mag.

Gast
geplaatst: vandaag om 15:49 uur

geplaatst: vandaag om 15:49 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.