Yes - 90125 (1983)

Ik vind het best knap.
Eerst was het pakweg 3 albums per bezetting, nu eerder 3 bezettingen per album...

Hoe dan ook, in juli verschijnt het nieuwe album Fly from here. Het eerste album in 10 jaar en ook het eerste album sinds 90125 zonder Jon Anderson. Naast Rick Wakeman ook geen Tony Kaye, de zang wordt waarschijnlijk gedaan door Geoff Downes.

Om bij 90125 te blijven: de productie van het nieuwe album is weer eens van Trevor Horn. Dus als binnenkort Asia en Yes samen touren in Zuid-Amerika kunnen ook de Buggles rustig weer eens van stal worden gehaald: iedereen is aanwezig.

Dus zo komen we op een wel uiterst merkwaardige wijze op een soort Drama samenstelling van Yes voor het nieuwe album. Het zal me benieuwen.

Die Anderson kloon Benoit David is nu de leadzanger. Klinkt precies hetzelfde als Anderson. Hier staat een klein beetje over het vertrek van Oliver Wakeman: The Oliver Wakeman Website - oliver-wakeman.co.uk

Als "een soort Drama samenstelling" letterlijk wordt bedoeld ben ik ook benieuwd. Misschien is "Fly from here" net zo verrassend, in positieve zin, als "90125 (1983)" 28 jaar geleden.

Ik hoop het niet.

Wat hoop je niet Stijn? Een nieuwe Yes in "Drama samenstelling" of een nieuw Yes album net zo goed als "90125"

Aan zijn score voor 90125 te zien het laatste.
offtopic: Ik vind Talk beter.

Dat laatste inderdaad.

Ik kijk er met gemengde gevoelens naar uit . Ik weet het niet met die Benoit . Ik snap de hele insteek niet zo . Het is gewoon precies dezelfde gast , heel eng eigenlijk . Zelfde maniertjes , zelfde stem , iets minder zweverig , maar op en top Anderson .
Kwam ook uit een Yes tribute band .
Als ze nou voor een ander type hadden gekozen , maar nee .

Eigenlijk heb je gelijk ja, heel eng en helemaal niet nodig.
Tenzij ze mij gelijk geven en erkennen dat Yes-muziek zonder de vocalen van Jon Anderson helemaal niet kan. Want dat is wat ze doen. Anders huur je niet iemand in met dezelfde stem.

Maar misschien denken ze ook nog iets verder, doordat ze live natuurlijk Yours is no disgrace en Roundabout ook niet door een man met een zware bas kunnen laten zingen. Dan worden ze helemaal uitgefloten.

Ze toeren eveneens met Styx van de zomer in de VS, daar viel dit decennium boegbeeld Dennis DeYoung af. Maar die band had tenminste nog meerdere vocalisten. Als dan eens iemand weg gaat, hou je nog twee anderen over.

Yes wil niet dezelfde fout maken als Saga die na het vertrek van Michael Sadler met Rob Moratti in zee ging. Op zich geen verkeerde zanger maar totààl verschillend timbre dat niet bij de muziek paste. Gelukkig is Sadler weer teruggekeerd.
Die-hard fans zijn net als rechts-conservatieven: ze willen geen (of zo weinig mogelijk) verandering.
Feit is wel dat een imitator aan het hoofd van een wereldband als Yes natuurlijk ook averechts kan werken (Judas Priest anyone?) De Yes-haters kunnen hun dinosaurus-moppen alvast weer bovenhalen.

En dat voor een zo progressieve band als Yes (tenminste, in beginsel).

Ik vind dat kenmerkende musici belangrijk zijn en eigenlijk het meest onvervangbaar. De zang van Anderson maar ook de toetsen van Rick Wakeman of het gitaarspel van Steve Howe zijn zo herkenbaar, gewoon een handelsmerk.

Onmisbaar bij Yes, wat mij betreft.

Je ziet het ook aan 90125: de impact van een nieuwe gitarist van het niveau Trevor Rabin en de afwezigheid van Steve Howe en Rick Wakeman leidt direkt tot een geheel ander geluid dan we gewend waren. Want of je 90125 nu goed vind of niet, je zult moeten erkennen dat het van een geheel andere makelij is dan Close to the edge.....

Judas Priest heeft buiten het matige Demolition met Tim Owens een ijzersterk verfrissend album en een te gekke live plaat uitgebracht.

Maar ja, die rechts conservatieven hè?

Daar ben ik het geheel mee eens .

Aan Drama af te horen kan het dus wel, maar toen kwam voor Trevor Horn de opgave om met Yes te gaan touren. Daar bleken Anderson's zangpartijen voor Horn te hoog gegrepen.

Het kan wat het album betreft dus alle kanten op.

Alleen is het met de gang van zaken allemaal wat zuur verlopen.
Jon Anderson die voor z'n leven vreest en een band die het geduld niet op kan brengen om met 'm te kunnen touren...
Ongelofelijk onbeschoft eigenlijk.

Ja, dat ben ik helemaal met je eens. Zo zout heb ik het ook zelden gegeten.
Het is eigenlijk zo erg, dat je voor het eerst in de carriére van Yes, en we zijn heel wat gewend, een nieuw album bewust links zouden moeten laten liggen.

Mede om die reden heb ik juist wel Anderson's recente album met Rick Wakeman gekocht, hoewel het eerlijkheidshalve en tussen ons gezegd en gezwegen, ook niet het beste album is dat ik van hen heb gehoord.

Chris Squire had niet veel betekent, zonder Jon Anderson. Dat mag hij zich op zijn leeftijd best wel eens realiseren.

In de zomer van 1984 vertrokken mijn beste pals en ik naar de costa brrrava. Dat hield in zuipen achter de meiden aan kater verzorgen op het strand bruin worden en naar muziek luisteren. Zoals bijna iedere zomer was er altijd wel een plaat die tot onze favoriete zomerplaat zou uitgroeien. En in 1984 werd dat 90125 van yes. De tape van dit schijfje is dan ook heel wat keren in onze cassette recorder gestopt. Het personeel van het hotel en vele strand/zon liefhebbers hebben ongetwijfeld ongewild moeten mee luisteren naar onze favoriete plaat van yes. Want het geluids volume werd natuurlijk zo hoog mogelijk gehouden ha.

Dat 90125 onder de naam yes is uitgebracht deerde ons verder niet. Wij waren nou niet echte yes liefhebbers. Hoewel ik me goed kan voorstellen dat de echte yes liefhebbers nou niet bepaald onder de indruk waren van dit schijfje . Rabin heeft niet al te veel met de oude yes.
En hij is De Man op deze yes. Volgens mij ook nog eens de baas van het geheel.

Owner of a lonely heart opent deze cd uitstekend. En het werd ook nog eens een dikke hit. En eigenlijk klopt dat niet het nummer is gewoon te goed voor een hit so to speak. Rabin zelf heeft nooit een hit gescoord. En yes was nou ook niet een band die de ene naar de andere hit scoorde. Sterker nog bij mijn weten is dat nooit gebeurd toch? Owner is gewoon een klasse nummer de mooie stem van anderson is zeer herkenbaar maar ook de rest van de band staat zijn mannetje. Hold on prima met mooi bass werk van squire. Die vent beheerst zijn instrument hoor hij fietst als het ware door de nummers heen. Ook het louter vocale gedeelte maakt indruk. It can happen is prachtig met die heerlijke loopjes van chris scquire. Dat trevor ook nog een noot gaat zingen stoort mij niet echt. Hij heeft een aardige stem maar anderson blaast hem met gemak de studio uit. En dat doet hij iedere dag van de week. Jon hoeft daar niet eens zijn best voor te doen. Maar blijkbaar had trevor rabin de dikste vinger in de pap bij deze yes bezetting. Zijn guitaarspel daarintegen is wel van buitengewone klasse. Changes is voor mij het absolute hoogtepunt. Alleen wat was het mooi geweest als jon hier gewoon alles gezongen had. Maar voor de rest een kippenvel nummer de klasse druipt er vanaf. Luisteren en zwiegen!!! En met cinema komt weer die squire om de hoek kijken wat een bassist he. Tot zover had 90125 5 pingels van me gekregen. Maar dan zakt de cd toch wel behoorlijk in. Leave it kan mij niet echt bekoren. Net als our song het is niet slecht maar niet meer de klasse van de eeste 5 nummers. City of love kan wel weer aanhaken bij de eerste 5. Ook Hearts is bij vlagen prachtig soms ietswat zeikerig. Ach 4 pingels ook omdat het onze zomerplaat van 1984 was

Roundabout was een klein hitje in 1972.
Voor de rest vooral een hoop tipnoteringen, zo uit m'n hoofd Sweet Dreams, Yours Is No Disgrace, Something's Coming, America en Wondrous Stories.

Ik denk dat het succes van Owner ook te danken is aan de naamsbekendheid van Jon Anderson bij het grote publiek toendertijd. Hij had net met Vangelis en solo een paar hits gehad.
Zoiets is natuurlijk mooi meegenomen. Dat wisten de andere bandleden natuurlijk ook wel.

Kaztor, je vergeet and you and i van close to the edge. Voor de rest maak ik hier geen woord vuil meer aan dieze cd.....Snap ook werkelijk niet dat mensen hier een 5* voor kunnen geven....
Dit had nooit de nam Yes mogen dragen want het is zo slecht dat ik het nog niet eens in de c catogorie zet......Kaan me verder niet schelen wat voor reacties ik krijg dit is het laatste wat ik hier schrijf over dit album......

Gelukkig! Ik dacht al dat je nooit op zou houden....

En dat zeg jij met dit ene berichtje hie hahaha. Je mag dit het mooiste album van de wereld vinden hoor... gelukkig leven we hier in een vrij land maar als dit vijf sterren is ben ik beniewd wat yes album of close to the edge wel niet krijgt... nee meer kan je niet geven. Krijg je met fans die ook slechte albums maar 5 sterren geven.

Onze Lieve Heer zij geloofd en geprezen: Gert P stuurt God zij dank geen onzin berichten meer naar dit album . Wil ik dan het laatste woord hebben bij "90125 (1983)" Zeker niet! Daarom de wijze woorden van Flipper maar gequote .

Als je dus een andere mening hebt en dit niet mooi en slecht vindt ten op zichte van hun andere albums of andere goepen of muzikanten vergelijkings waar als Camel of Roger Waters amused to death kraam je onzin uit?
Lekker forum dit.
Geniet vooral van dit album maar vraag bij jezelf af of je wel correct stemt......

Zo zo gert p nou niet kwaad worden op het hele forum. Maar zelf ben je ook wel behoorlijk cynisch naar vielip. Ook zeg je dit is het laatste wat ik schrijf over dit album. vervolgens schrijf je weer 2 berichtjes die wel degelijk over dit album gaan. Maakt mij niet uit hoor! Voor alle duidelijkheid ik respecteer je mening wel degelijk. Heb er zelfs respect voor zie mijn berichtje. Ik ben het welliswaar niet eens met je maar dat mag nee dat moet zelfs. Anders zou dit forum er uitermate saai gaan uitzien niet waar? Maar dat bepaalde dingen die jij schrijft ook een bepaalde reactie uitlokken dat had jezelf ook wel kunnen bedenken niet waar. Dat geef je eigenlijk ook al aan in je 14 mei berichtje. Dus blijf lekker schrijven over deze cd. Eens of oneens!!!!

Zeg hans brouwer ook jij kunt iets meer inhoud geven aan je berichtjes. Dan slaat deze discussie teminste nog ergens op. Kom op zeg! Tja als je nu de boel gaat wissen kan ik ook wel aan de gang blijven lekker zo

Ja hoor Iggy, met alle plezier. Ik ben sinds jaar en dag fan van Yes. Yes albums als "Fragile", "Close to the Edge", "Relayer": ik vind ze werkelijk schitterend. Ik was dan ook diep bedroefd toen het er na het album Drama uit 1980 op leek dat het over en sluiten zou zijn voor Yes. En toen in 1983 kwam "90125 (1983)" op de markt. Ik hoorde "Owner of a Lonely Heart" voor het eerst op de radio bij Frits Spits. Ik was aangenaam verrast en wist destijds niet hoe snel ik "90125 (1983)" moest kopen. In juni 1984 ben ik naar het concert van Yes in Rotterdam Ahoy geweest waarbij alle nummers van dit album werden gespeeld. Met mij circa 10.000 enthousiaste Yes fans. Iedereen mag van "90125 (1983)" vinden wat hij of zij wel. Maar "90125 (1983)" bestempelen als grote prut en Yes onwaardig, zoals onze vriend Gert P doet, dat gaat mij veel te ver. Zeker "90125 (1983)" is geen "Close to the Edge, te vinden in mijn MuMe album top 10, maar slecht? No way! Yes met een jaren '80 geluid en wederom zeer genietbaar.
Iggy, voldoende informatie zo?

Da's al een stuk beter hans. Zoals eerder gezegd ik ben geen grote yes fan. Ik heb ooit 2 yes cd's zelf gecomponeerd(oef wat klinkt dat deftig zeg) cq gebrand ha dat klinkt al beter en ben er 1 helaas kwijt geraakt. Die bestonden/bestaan uit hoofdzakelijk het oudere yes werk. Voor mij was dat ook wel genoeg. Ik ben zelfs naar een yes concert geweest in utrecht de vredenburg. En om eerlijk te zijn hoopte ik dat yes 90125 niet zou vergeten. Natuurlijk kwam ik bedrogen uit. Rabin had de band al enige tijd verlaten. En jon had zich in die tijd daarvoor al niet al te positief uitgelaten over de rabin periode. Alleen owner werd er van dit album gespeeld. De helft van de tijd was nu niet bepaald aan mij besteed. Met andere woorden een behoorlijke tegenvaller. En bij het volgende hoop ik niet de yes fans op mijn dak te krijgen. Anderson zong welliswaar prima en daar gaat het uiteraard ook om. Eerst alle yes fans nog even positief stemmen inclusief hans en gert (kijk eens hoe mooi die twee namen naast elkaar staan ha). Maar die jon had een uitstaling van een pepernoot. Sorrie hoor maar ik had gewoon een heel andere stage presentatie verwacht. Maar goed wie ben ik????
In dit geval een kleine yes WORM ha

Ik had beter net als jij naar de 90125 tour moeten gaan dat was mijn cup of tea geweest. Zon, strand,meiden, bier, katers, YESSSSS

Nonsens, ik heb niets met het vogeltjesgefluit van Close To The Edge. Dit album vind ik veel beter, maar eigenlijk is het hier een totaal andere band. Hierop staan korte, krachtige en stevige catchy nummers waar ik een stuk meer van houd dan het geneuzel op Close To The Edge. En wie bepaald eigenlijk wanneer iemand te hoog of te laag stemt. Ik denk dat iedereen dat het beste voor zichzelf kan bepalen.

Close To The edge zou ik 1.5* geven en deze zou rond de 3* uitkomen, maar omdat Yes niet echt mijn ding is stem ik er niet op.

Dan moet je 'm eens wat langer laten opstaan. Er komt nog een heleboel achteraan.

Ik weet zeker dat Gert P het allemaal goed bedoeld, misschien was ik zelf wat te heet gebakerd . Ik heb ook wel eens bij een album het bericht gestuurd dat het een waardeloos prut album is. Gevolg: ladingen woedende fans over mij heen met de nodige verwensingen naar mijn hoofd . Gert P, het zij je vergeven. En zo je wilt: mijn oprechte verontschuldiging voor mijn lelijke woorden aan jouw adres. Zo en dan nu, voor kantoortijd, nog snel even een stukje "90125 (1983)" draaien .

Gert P kan het maar beter bij verzamelaars houden, want daar is hij de gootste specialist in hier op mu.me.