Lou Reed - Metal Machine Music (1975)

Vooral na een rotdag is dit echt zeer goed te doen, je wordt er rustig van.
Het biedt kalmte vanuit een bron van chaos.

Dit is eigenlijk gewoon púre kunst. Kunst roept gevoel op, dat doet deze plaat zeer zeker ook.

Verder kan het mij niet zoveel schelen of Reed hiermee zijn platenlabel wou 'naaien' of een grote grap wou uithalen. Of het een grap is weet ik trouwens zo net nog niet, Reed lijkt me wel iemand die doet wat hij zelf wil maar welke artiest wil zijn fans nou voor schut zetten en ze lekker zitten uitlachen?

Zijn er echt mensen die dit helemaal uit kunnen zitten?

Het is mij gelukt, in etappes!

in etappes, da's valsspelen!

maar laat me raden: sindsdien noem je jezelf schizophrenia?

Haha, je weet wel verdacht veel over me, of is het zo van zelf sprekend?

Vroeger moest je trouwens de plaat ook in etappes afluisteren, want je moest dan je LP omdraaien. Volgens mij deden heel veel mensen daar heel erg langzaam over, om hun gehoor beschadiging nog even uit te stellen. Dus eigenlijk luisterde ik MMM gewoon op de traditionele manier

ge hed gelék

Sterker nog, er zijn mensen die dit (en platen in dit straatje, vast weleens van noise gehoord?) met veel plezier luisteren (zoals ik, hoewel ik dit dan weer niet zo boeiend vind verder).

Mij benieuwen hoe dat zal zijn; De liefde bedrijven op deze mooie klanken...

Lekker, alleen dan altijd weer kut als je er halverwege uit moet om die plaat om te draaien.

Hij is toch ook op cd uit?

Natuurlijk, maar LP's zijn stukken opwindender. Bovendien niets zo mannelijk als na een half uur teringherrie doodleuk en volstrekt nonchalant de B-kant opleggen. "Wat een béér", denken de vrouwtjes dan.

Echt.

En als je bij de laatste kant aan komt blijft de laatste toon zich de hele tijd herhalen, beter kan niet lijkt me. Dat is volgens mij dan ook de grootste minpunt ten op zichte cd van lp

Was toch wel erg benieuwd geworden hoe mijn grote held Lou Reed (volgens de critici) verantwoordelijk zou kunnen zijn voor een van de slechtste platen ooit gemaakt dus heb ik hem maar voor de grap meegenomen en toen ik hem opzette begreep ik eigenlijk meteen waarom deze plaat zo'n beruchte status heeft. Op het eerste gehoor is het gewoon verschrikkelijke oorverdovende teringherrie waar het onmogenlijk bij lijkt om een heel nummer en nog erger een hele plaat mee af te luisteren, maar toch heeft het iets. Laten we eerlijk zijn dit album is een grote fuck you naar de platenmaatschapij en ik kan er de ironie wel van inzien, daarnaast zijn er best periodes waar ik best kan genieten door wat stukjes van deze plaat op te zetten, in het kader van chaos met chaos bestrijden. Maar toch vind ik het jammer dat de plaat zo eentonig is en ieder nummer haast hetzelfde klinkt, als Reed de plaat naar twee nummers had ingekort (soort van ep) luisterde het een stuk beter weg en had ik er zo één punt bovenop gekunt.

2,5 strerren

Je vergeet dat we hier de keuze hebben uit 5 sterren i.p.v. 10.
4 Sterren zou dan gelijk staan aan 2 sterren op de MuMe beoordeling. Nu staat er namelijk een 8.

Ik heb heel wat albums van Lou Reed beluisterd, ook deze omstreden "Metal Machine Music", maar dit kan mij in de verste verte niet boeien, het zijn 4 stukken met dezelfde elektronische ruis en feedback dat mij enkel zenuwachtig maakt, verschrikkelijk gewoon!
Wellicht kan dit als collectors-item dienen, maar artistiek stelt dit totaal niets voor.

Euh, ik heb twee minuten van het eerste deel beluisterd en dan doorgespoeld om te horen of het de hele tijd zo doorgaat, en ja hoor... Dit is toch om zot van te worden?

De score hier is toch ook enkel maar zo hoog omdat de naam 'Lou Reed' erop staat, niet?! Nja, aan de liefhebbers, luister gerust, maar hier gaan mijn oren door (mee)piepen...

Moest daar niet de naam "Lou Reed" hebben gestaan zou er nu geen haan naar kraaien!

Zeker wel.

Ik heb deze een keer op lp (volgens mij een illegale herpersing of zo) gekocht als curiosum. Eigenlijk wist ik toch al dat ik er niks aan zou vinden, maar vooruit... toch leuk om te hebben 'voor de verzameling'.

Het is het muzikale equivalent van een uur lang naar ruis op de televisie kijken. Het mag dan wel een bak herrie zijn, maar na vijf minuten valt je dat niet eens meer op en wordt het een soort achtergrondruisje. Eigenlijk is het vooral erg saai.

Ik heb trouwens een aantal vrienden die helemaal into noise-achtige dingen zijn, en voor hen is dit de enige interessante plaat die Lou Reed ooit gemaakt heeft.

Sorry dat ik mij misschien verkeerd uitgedrukt heb, maar ik bedoel dat Lou Reed nu eenmaal - en terecht - een grote naam is en indien dit door een onbekende artiest zou worden uitgebracht dat dit weinig stof zou hebben doen waaien.
Dit album werd destijds berucht omdat zowat alle Lou Reed-fans dit album terug naar de winkel brachten (kan je hen ongelijk geven?) en dit unaniem werd afgekraakt, het wordt algemeen beschouwd als het allerslechtste album dat ooit door een bekend artiest werd uitgebracht en ik kan mij daarin vinden.
Natuurlijk laat ik anderen 'genieten' van dit 'werkje', maar zelf vind ik dit gedrocht niet interessanter dan bv. het geluid van een boormachine, saaier en irritanter is onmogelijk. Als ik Lou Reed op zijn best wil horen luister ik naar "Transformer" of "Berlin".

Niks kan slechter zijn dan dat gefriemel van ene John & Yoko.
Zelfs dit niet.

Ik bedoel, Instant Karma en Imagine zijn leuke nummers, maar... die 2 konden er ook wat van, hoor.. tsjongejonge..

Bedoel je "Two Virgins", kaztor? Inderdaad, dat is minstens zo erg als deze MMM. Albums waarin Yoko Ono zingt heb ik systematisch gemeden, haar stem klinkt voor mij als iemand die met een vork op een bord krast.

Ik vind dit album eigenlijk beter dan Transformer.

Niet alleen die, maar ook bv. Live Peace In Toronto (denk dat ie zo heet).
Alsof er een kater z'n ballen gebraden worden...

Meen je dat echt, Koenr? "Transformer" wordt samen met "Berlin" het hoogtepunt uit Lou Reeds oeuvre beschouwd en zelf vind ik die twee albums prachtig (in tegenstelling tot MMM).

Ik vind New York duidelijk z'n beste. Daarna Berlin en daarna deze. Transformer heeft nogal last van vullertjes helaas, en kan me niet de hele speelduur boeien. De rest van z'n albums ken ik nog niet.

Eindelijk iemand die mijn mening over Transformer deelt
Niet meer dan "wel aardig".

Ik heb redelijk wat albums van Lou Reed en "New York" vind ik net als "Berlin" een uitstekend album, beiden zijn conceptalbums en vormen hierdoor meer een geheel dan "Transformer", maar op "Transformer" staan dan wel de beste Reed-songs. Fillers staan daar mijner inziens niet op, waar dat MMM voor mij één grote filler is.

ik had mijzelf en mijn oren beloofd geen herrie meer op te zetten. ik heb mijn belofte gebroken. nou ja dan de volgende vraag.
wat is slechter two virgins of deze.

doe toch maar virgins dankzij de allerlelijkste cover