Deep Purple - In Rock (1970)

The great gig in the sky? Die sla ik meestal over. Maar ik hoor Pink Floyd liever dan Deep Purple met Gillan.

Het heeft meer te maken met het feit dat Gillan vocaal gewoon niet meer kan wat hij in 1970 wel kon. Child in Time redt hij al helemaal niet meer qua toonhoogte, maar de laatste keer dat ik ze live gezien heb (2005-2006?) liet hij ook bij bijv. Speed King wel eens een regel schieten, omdat het tempo wat te hoog was. In zekere zin heb je dus gelijk met die laatste gequote regel

Child in time is helaas ook niet gespeeld in de Heiniken music hall van 17 nov j.l.
Het publiek vroeg er wel om, maar dat hielp niets, na afloop hoorde je dat bewust het nummer Child in time ontweken wordt, omdat de stem van Gillan het niet meer aankon, wat ook begrijpelijk zou zijn na 40jr

De verhalen daarover varieren. Ik heb Gillan redelijk recent live gezien en ik schat in dat daar het probleem niet zit. "Kennelijk" speelt men het niet meer omdat tekst en thematiek (koude oorlog?) niet meer passen bij deze tijd? Wie zal het zeggen.

Dat vermoed ik ook. Bovendien heeft Gillan jaaaaren geleden al laten weten dat het nummer als gedoodverfde klassieker hem na de tigzoveelste uitvoering dermate de strot is gaan uithangen dat hij het gewoon niet meer op de setlist wil zien. Het gebrek aan bezieling en de desinteresse die de latere performances kenmerken zijn daar al de voorbode van. Speed King blijft nog wel steeds een van zijn stagefavorieten.

Gebruik dan een band of neem een backing vocalist, big deal. Voor mij is het een reden om niet naar een concert te gaan. Het Child raakt nooit out of time.

Ja aloewel dat ik ook twijfel of hij het op zijn eentje nog kan halen die tonen.

Gewoon Glenn Hughes inhuren....

En David Coverdale i.p.v. Gillan!

Hebben die ooit CIT live neergezet? Niet dat ik weet....

Ja dus;

Deep Purple - Made in Japan (1972)

Dat was toch met Gillan?

Zeker weten...

Voor zover bekend bestaat er geen enkele opname van CIT met Coverdale en Hughes. Alleen Gillan en veel later Blackmore hebben zich aan een eigen interpretatie gewaagd voor zover ik weet.

Op "MK III The Final Concerts" zet nota bene Blackmore op een gegeven moment de begin tonen van "Child in Time" in, maar het blijft bij een kort instrumentaaltje tussendoor. Ik weet wel dat Joe Lynn Turner in zijn tijd met DP het nummer op het podium bracht, maar dan zonder de uithalen...

Gillian zat onlangs in de laatste show. Daar zei hij letterlijk dat hij het niet meer zong omdat hij die uithalen niet meer aankon (letterlijk zei hij dat hij alleen die heel hoogste niet meer kon, die andere wel).
If you can't, dont.. En dat hebben ze kennelijk goed begrepen. Waarvoor veel respect. Liever goede live versies van Child In Time op hun oude live-albums dan een verkrachte versie op het podium dezer dagen. En Deep Purple is toch zoveel meer dan dit weliswaar prachtige nummer.
En deze plaat blijft natuurlijk fantastisch, elk nummer!

Kom op zeg, Deep Purple is geen ........ Niks geen kunstgrepen, gewoon recht voor z'n raap blijven musiceren. En je tekortkomingen onder ogen durven zien. Sheplays, ik weet niet hoe oud of dat U bent maar ik, als 51 jarige, presteer ook niet meer wat ik zo'n dertig jaar geleden nog moeiteloos deed .

Het concert van 17 november jl. in HMH was trouwens kut. Niet omdat Deep Purple "Child in Time" niet wenste te spelen maar om andere redenen .

O ja, Sheplays, nog een vraag: ik meen mij te herinneren dat "Deep Purple in Rock (1970)" in jouw persoonlijke Sheplays MusicMeter album top 10 heeft gestaan. Voor welk album heeft het beste rockalbum allertijden het veld moeten ruimen

Wat waren die redenen dan?

Paar niet langer relevante berichten verwijderd.

Die twee heb ik vrij snel achter elkaar live gezien en ik kan je verzekeren dat Coverdale op basis van de waargenomen prestatie, de veters van Gillan niet mag strikken.

Maar wat doet het er ook toe. Alle genoemde zangers kunnen wel wat, of beter gezegd... hebben wat gekund.

Punt is dat Child In Time en dit album In Rock onlosmakelijk verbonden zijn met Ian Gillan. Als ik nummers van deze plaat met een andere zanger hoor, denk ik dat ik met een coverbandje te maken heb, hoeveel originele leden er verder ook in de line-up staan en hoe patent de vocale prestatie van de stand-in ook is.

Deep Purple Mark II met Jon Lord, Ritchie Blackmore, Ian Paice, Ian Gillan en Roger Glover was veruit de meest succesvolle samenstelling, met de meeste hits en de beste albums zoals; Deep Purple In Rock, Machine Head, Fireball, Who Do We Think We Are en het sublieme live album Made In Japan en de singles:

1. Black Night/Living Wreck, 1970
2. Speed King (demo)/Into The Fire, 1970
3. Child In Time (part 1)/(part 2), 1970
4. Fireball/Demon's Eye, 1971
5. Strange Kind Of Woman/I'm Alone, 1971
6. Never Before/When A Blind Man Cries, 1972
7. Smoke On The Water (Live)/Woman From Tokyo/Child In Time
(Live) 1972
8. Smoke On The Water/(Live), 1973
9. Woman From Tokyo/Black Night (Live), 1973

De beste van Purple in mijn ogen, snoeiharde plaat. Van het begin tot het eind heerlijk gitaarwerk. favoriet is Hard Loving Man, met dat lekker beukende ritme.

Volledig akkoord

Beetje jammer van die extra nummers die op de 25th anniversary versie staan, dat maakt het nu dat ik hem niet zo vaak in de CD speler stop; het luistert gewoon niet lekker door. Desalniettemin blijft Child in Time één van de beste nummers ooit, dat ondanks dat het hoog in de top 2000 staat niet zo snel is gaan vervelen als Hotel California en Bohemian Rhapsody.

Heb je toch programmering voor op de cd speler?

Ik kan nog niet beslissen tussen 4 en 4,5 ster. Op dit moment staat hij op 4 sterren. Maar nu ik hem zo weer eens luister denk ik dat hij nog kan groeien.

Ja, maar dat is weer extra moeite. Ik heb ook een 3 CD wisselaar dus als ik de twee andere CD's wel wil luisteren is dat nog meer extra werk.

Je kan ook gewoon Perfect strangers beluisteren, daar staan wel interessante bonustracks op.

Een wisselaar en programmering bladiebla kan zich volgens mij niet meten met een gemiddelde audio-player zoals bijvoorbeeld WinAMP. Luisteren wát je wilt, in de volgorde hoe je het wilt.

Nog beter: een kopietje branden met tracklist naar eigen voorkeur. Dat heb ik ook gedaan. Er was nog ruimte over voor Hush en Wring that Neck van het Concerto album. Luistert héél prettig door.

Deep Purple niet dan? Lord's intro op Speed King is een Bach paraphrase. Blackmore's beroemde solo op Highway Star is gezet op een akkoordenreeks van Bach. De solo zelf gebruikt compositietechnieken die ook bij Vivaldi en Schumann terug te vinden zijn. Het vocale deel van Child in Time is een thema met variaties.

Demon's Eye en Strange kind of Woman zijn bluesrock, barroomrock of weet ik veel hoe dat heet. Lazy is een simpel bluesschema uitgewerkt op een wijze die Led Zep nooit voor elkaar heeft gekregen. Into the Fire vat ongeveer de hele catalogus van Black Sabbath samen in een paar minuten. Nou weet ik even niet waar When a blind man cries en Painted horse te plaatsen. Oh ja, The Mule (versie Fireball is licht psychedelisch.

En natuurlijk heeft Deep Purple de speed metal uitgevonden: Cry Free en Fireball.

En alles heeft ontegenzeggelijk dat typische Deep Purple Mark II stempel.

Dit is echt zo'n album waar al zoveel is gezegd, dat ik mij kan beperken.

Buitengewoon hoogwaardige hardrock, in alle toonaarden terecht bejubeld. Moeder aller cd's in deze stijl, ook toegankelijk voor iedereen die er verder geen noemenswaardige collectie hardrock (en nog harder) op na houden.

Dat maakt de plaat een terechte klassieker.

Ik moet ooit nog beginnen aan de opvolgers van In rock, in de MKII samenstelling dus (het is nooit te laat) maar ben wel in de jaren 80 erg gecharmeerd geraakt van Perfect strangers en House of the blue light.

Het meest fascineert mij nog het verhaal rond Black night, hoewel het niet op In Rock stond. De platenmaatschappij wilde een single ter promotie van de LP en in die tijd nam men dan rustig een nieuw nummer op (onbegrijpelijk, had niets met de LP van doen, maar goed).

Black night is "geinspireerd op", werd er proestend gezegd door Deep purple. Maar het is niet zomaar leentjebuur, het is regelrecht plagiaat van het nummer We ain't got nothing yet van de Blues Magoos. Ik kende het later van The Spectres, de voorlopers van Status quo, uit 1966 (?)

Ik meende aanvankelijk dat Francis Rossi nog aanspraak zou kunnen maken op royalties en een afkoopsom en vond het al verwonderlijk dat hij er nog nooit iets van had gezegd. Maar het nummer is dus oorspronkelijk van Blues Magoos (The Spectres biechten het ook eerlijk op) waaruit mag worden geconcludeerd dat óók Deep purple weer z'n voorgangers had.