The War on Drugs - Lost in the Dream (2014)

Waarom staart er BE achter die laatste?

Tja corn1holio1 ik kom niet uit Belgie, maar daar heb je toch een provincie die zo heet.

Ja ik dacht ook dat het in de provincie was, maar de rockhal ligt wel degelijk in het land Luxemburg. Ma goed, doeternitoe.

Geeft nix hoor, in de US weten ze niet beter dan dat Kronen een Scandinavische valuta is - leg ze maar eens uit dat er drie soorten zijn (DK, N en S) . Overigens vind ik deze vergissing wel begrijpelijk - Het Goede Doel vertaalde België - wellicht bekend? - in het Engels en toen heette de song opeens Luxemburg

voici: YouTube - Het Goede Doel - Luxemburg

best sneu dat je dit album zo denkt te moeten kraken. Prima dat een album niet je ding is maar om er dan zo'n belachelijke pseudo-grappige vergelijking tegenaan te smijten. Lijkt alsof je een beetje gefrustreerd rondloopt op deze aardkloot. Ik hoop van harte dat de takkeherrie van Perfect Pussy je verder helpt.

@philtuper Je moet niet vergeten dat veel mensen hier nog kinderen zijn of het leuk vinden tegen de hype in te gaan

Ik heb bij dit album meer het gevoel dat veel mensen het leuk vinden met deze hype mee te hollen. Je kan dit album ook gewoon niet zo heel goed vinden. Kan ik me best voorstellen.

Ik heb het gevoel dat mensen elkaar vooral in hun waarde moeten laten. Een mening over een album is niks anders dan een mening..... Laten we er vooral niet aan beginnen elkaars mening proberen te door gronden: dat levert weer van die oeverloze discussies op...

Hoho, er mag hier toch wel wel gereageerd worden op de taalkundige kwaliteit van schrijfels, inclusief gebruikte metaforen en vergelijkingen, om iemands mening te kunnen begrijpen? De link die nieuwkomer StanleyMatthews in zijn nogal bizarre commentaar legt tussen een krakend negerhoofd en de dylaneske zang van Granduciel vind ook ik grotesk en getuigen van smakeloos effectbejag. Het werkte overigens wel want hij figureerde dagenlang op de homepage onder dit album. Zegt ook wat. Maar ik vind het wel begrijpelijk dat philtuper op die niet terzake doende geweldadige inhoud reageerde. Dat had niks meer met muziek of dit album te maken. En veel met SM 's aversie tegen Dylan. De ironie wil dat de voetballer waarvan hij zijn naam heeft geleend ooit een elegante gentleman was op en buiten het veld.

[quote]kistenkuif schreef:


Nog even terug gelezen en je hebt gelijk: die recensie van Stanley was inderdaad van de zotte. De opmerking dat je elkaar in je waarde moet laten bedoel ik dan ook in de breedste zin van het woord: nodeloos kwetsende/groteske schrijfsels vallen wat mij betreft daar ook onder. Het stukje van Stanley had wat mij betreft door de moderator naar de prullenbak verwezen mogen worden.

Maar affijn: ik stel voor dat we nu het hier maar weer moeten gaan hebben over het album....

Sarcastisch hoop ik? Ik vind het fantastisch mooi. Al dat geklets over of het origineel is of niet interesseert me nauwelijks.

@Eveningguard helemaal mee eens de spijker voor zijn kop

Ach ja, het welbekende verschijnsel; als een album door een grote groep mensen omarmd wordt, beginnen sommigen te zeiken dat het een hype is. Kan het ook niet gewoon een heel lekkere plaat zijn?

Ik ben waarschijnlijk de enige, maar ik vind Under the Pressure muzikaal aardig op de Roxy Music van de jaren 80 lijken ( More Than This).

Luister hem nu al een tijdje bijna dagelijks. Tht begint er wel aan te komen hoor

Het gebeurt niet vaak dat een band direct zoveel indruk op me maakt. De laatste keer dat het gebeurde was toen ik een aantal jaar geleden 'I put a spell on you' van CCR hoorde, Maar War on Drugs doet het nu ook weer. Het album 'Lost in the Dream' luisterd heerlijk weg.
'An ocean between the waves' was het eerste nummer dat ik opzocht en ik was direct verkocht, het smaakte naar meer. Via Youtube heb ik de rest van het album ook maar direct geluisterd en het blijkt een topplaat.
De sfeer van de nummers lijkt op die van 'Diamonds' van de Boxer Rebellion, alleen weet War on Drugs wél een hel album goed te laten klinken.
Op naar platenzaak want deze band verdient het om de cd te kopen.

Het is ook wel een beetje een hype. Maar dat is toch niet erg? Daar betalen muzikanten hun huur en avondeten van.

Ik vind het best goed, maar ik vind het niet goed. Daarmee wil ik zeggen, dat deze Dire Straits/Bruce Springsteen achtige rock erg goed is uitgevoerd, maar ik kan er persoonlijk niks mee.
Wat ik dan weer jammer vind, want ik wil graag nieuwe muziek ontdekken.

Wel erg jammer dat de zang zoveel reverb heeft. Het leidt enorm af.

Under the Pressure. Wát een geweldige opener! Heerlijk meeslepend nummer, voor mij nu al een van de beste nummers van 2014

Een leuke gezellige plaat, die onverstoord blijft draaien op mijn digitale cd speler. Erg veel zin ook in Best Kept Secret

Ik dit album nu zo'n 10x beluisterd en ik kan toch niet hoger geven dan 3,5*. Toegegeven, het is zeker aangename muziek, van overduidelijk zeer bekwame muzikanten, en ik kan dit dan ook zeer prima beluisteren. Maar toch, elke keer als ik de plaat beluister, mis enige vorm van urgentie. Het zal aan mij liggen, maar dat is voor mij toch wel een beetje 'stoorfactor'.

Overigens, er is hier al veel geschreven over de overduidelijke invloeden. Ik hoor Kurt Vile (al voordat ik wist dat dit zijn oude band was), Bruce Springsteen (de zang), maar bovenal doet het me heel erg denken aan The Church. Voor de zekerheid van de week nog maar eens Starfish opgezet, en buiten de iets andere zang, zou je zo denken dat het van dezelfde band was

Ik wil aan philtuber wel even aangeven dat het album van Perfect Pussy me inderdaad geholpen heeft, maar die cathartische werking had ik al vrij duidelijk omschreven in mijn recensie. Een wat overbodige opmerking dus, maar ik ben toch blij dat je het me gunt. Wederzijds gun ik jou dan ook dat je de nare nasmaak van mijn kwetsende recensie weg kunt spoelen met een luisterbeurtje Lost In The Dream. Misschien dat het theatrale geëmmer op deze plaat een troostende werking heeft. Ik hoop het van harte.

Over kinderlijk gesproken, ik zou hier iets kunnen zeggen over gebruikersnamen met kleine letters, hoofdletters en cijfers door elkaar, maar dan Dw4L3n w3 Af.

Ik ga m'n recensie ook verder niet verdedigen, want daar zit ik hier niet voor. Doei. X

Aaaahhhh, de ergste cliché/dooddoener/muziekjournalistentaal-nachtmerrie

Ik snap het wel. Ik zie 'het kwartje moet nog vallen' en 'dit is een groeiplaat' of 'groeibriljantje', weet ik wat, veel vaker voorbij komen.

Bij sommige users vind ik het heel belangrijk wat ik lees. Als bepaalde users urgentie missen bij een plaat, dan ben ik het er vaak mee eens. Dus het is een goede graadmeter.

Ik liet deze gister aan mijn gitarist horen, en hoewel hij helemaal gek is van JJ Cale/Mark Knopfler achtige muziek vond hij deze ook maar doorkabbelen zonder echt boeiend te worden. Geen urgentie dus.

Wat een onzin, dat is gewoon mijn beleving van deze muziek. Aan het bericht hierboven te zien, ben ik niet de enige die dat vind...

Benieuwd of de hoes even goed scoort als de muziek? Doe mee met Hoesmeter 2014.

Ik kende de groep van naam (als voormalige groep van Kurt Vile), maar nog niet van muziek. Ik ben prettig verrast. Mooie nummers, een uitgebalanceerd album dat me keer na keer blijft boeien. Hoogtepunten zijn er meerdere, maar an ocean in between the waves steekt er wat mij betreft bovenuit. De intro van dat nummer heeft trouwens veel weg van de intro van take on me van A-HA

Red eyes zelfs megahit op 3fm

De hele plaat staat vol met galmende gitaren en synths. Doeltreffend maar ook een gedateerd effect. Ik ben helaas niet echt onder de indruk. Prettige sound, geschikt als muziekje tijdens een autorit.

Ik hoorde het nummer net zelfs langs komen bij het cultureel hoogstaande programma Eigen Huis en Tuin

Eind vorig jaar was het al even slikken toen het matige Red Eyes uitkwam: klonk als een soort afdankertje van hun magnifieke vorige plaat. Het blijkt een voorbode, want de rest van dit album valt me tot nu toe ook vies tegen. Minder diepte, energie en spanning en een stukje gelikter dan voorheen, waardoor de muziek aardig doodslaat. Dat gitaarspel in An Ocean inbetween the Waves bv., het lijkt wel Dire Straits. Ik krijg er af en toe kromme tenen van. Valt me ook op dat de nummers hier gemiddeld veel langer duren dan op Slave Ambient. Waren ze maar wat kwistiger geweest met de schaar, want vind het eigenlijk best een gezapige plaat. Zonde.