Genesis - ...Calling All Stations... (1997)

En dan vergeet ie nog: In the air tonight, I missed again,Thru' these walls, It don't matter to me, Against all odds, Easy lover, One more night, Don't lose my number, Separate lives, A groovy kind of love, Two hearts, Another day in paradise, I wish it would rain down, Something happened on the way to heaven, That's just the way it is, Do you remember, Both sides of the story, Everyday, Dance into the light,True colors, You'll be in my heart, Strangers like me, Can't stop loving you, The least you can do, Look through my eyes, (Love is like a) heatwave enne... Rain in May........

Verrek, die was toch van Max Werner?

Hoe dan ook, je moet elke zanger zijn kans geven en ook deze zanger niet willen vergelijken met Collins of Gabriel.

Overigens blijf ik er bij dat Phil Collins wel degelijk goed kan zingen, getuige A trick of the tail, Wind & wuthering, Seconds out, And then there were three en Duke maar dat het juiste de muzikale keuzes van Genesis vanaf Abacab zijn geweest die ook Phil Collins vanaf die tijd zo raar doet eh..... bléren.

Dat kan volgens mij geen toeval zijn.

Niet vergeleken dus met Collins of Gabriel blijf ik vinden dat ik Ray Wilson, ondanks goede bedoelingen, niet sterk vind overkomen, een beetje vlak.

Inderdaad niet vergelijken met Collins en Gabriel, en ik ben het met musician eens dat je hem een kans moet geven. Slecht is dit album bij lange na niet.

Collins vind ik trouwens een erg goede zanger hoor! Live ontzettend sterk en kan ook met zeer veel gevoel zingen. Of je hem nu mag of niet, met wat hij kan en gepresteerd heeft is hij gewoon een super artiest!

Ach., laten we wel wezen, Gabriel en Collins zijn natuurlijk wel een van de eerste representanten van de symfoprog geweest. Ze hebben mede de toon gezet en vele nieuwe bands tot grote inspiratie gediend. Als zodanig rust er dan ook een zware last op hun schouders om hun naam en reputatie hoog te houden.

Maar ook muzikanten maken ontwikkelingen door en vaak zie je dat er heel andere uitstapjes worden gemaakt. Allebei hebben ze een zeer karakteristiek stemgeluid dat zich niet erg goed leent voor alledaagse behangmuziek vind ik.

De stem van Collins associeer ik nog het meest met aardmannetjes, gnomen, kobolds en andere sprookjesfiguren. Zijn uiterlijk werkt daarbij goed mee. Een charmeur als een Wilson is het al nooit geweest. Wat dat betreft zou deze veel grotere kansen hebben. Diens stem en uiterlijk zijn prima voor de commercie.

Collins als mainstreamzanger scoort bij mij dan ook niet al te hoog. Een klein lelijk mannetje met een zeer apart geluid, dat wel. Hij blijft het meest tot zijn recht komen in de klassieke Genesissfeer wat mij betreft.

Bij Genesis passen naar mijn idee de stemmen van Gabriel en Collins beide erg goed. De chemie van de band in de line up van 71-75 is naar mijn idee uniek, waardoor er muziek is ontstaan dat voor mij geen enkele band op dit gebied ooit heeft geevenaard. Tsja als daar een groot inspirator (lees Gabriel) wegvalt en vrij kort nog Hackett, die met zijn spel ook voor de sferen en apartheid van Genesis heeft gezorgd wordt de muziek wat toegankelijker, niet slecht (op enkele na) maar niet meer zo magisch. Komt naar mijn idee ook door de experimentele uitstappen en invloeden van Banks, wat ik overigens een fantastische toetsenist vind, wat mij niet altijd heeft weten te bekoren. Dat door het wegvallen van ook nog een Collins, stond Wilson voor een eigenlijk onmogelijke taak om alles nog op te vangen. Wat wel jammer is, kijkend naar het latere werk van Genesis (met Collins) is dit echt geen slecht album en heeft een bepaalde sfeer dat het echt een compleet album maakt. En eerlijk is eerlijk, de chemie zoals die was, komt toch niet meer...

Nee, dat is waar, tenzij bijvoorbeeld Steve Hackett nog eens mee zou mogen doen maar die kans is vrijwel nihil. Hoewel hij zelf op zijn solo-albums heel wat oud Genesis werk weer naar boven haalt, maar goed.

Toch geeft die live-cd uit 2007 aan dat ze het nog steeds kunnen, al teren ze dan natuurlijk op oud werk.

Als je We can't dance terugbrengt naar 45 minuten en de juiste nummers kiest, hoor je overigens een verrassend sterk Genesis trio dat inderdaad het Abacab, Genesis en Invisible touch niveau ruimschoots overtreft.

Nu Phil Collins uit de medische zorg omhoog klautert, zijn ding heeft kunnen doen met het volgende week te verschijnen solo-/coveralbum Going back, zou ik misschien wel weer openstaan voor een gepast vervolg op We can't dance.

Want Calling all stations was in mijn optiek niet het juiste pad en de leden Banks en Rutherford kunnen toch eigenlijk ook niet zonder Genesis.

Mee eens Musician. In 2007 was het fantastisch, de heren zijn nog altijd rasartiesten met heel veel talent. En ik vind het nieuwere werk ook zeker niet slecht. Maar dat magische hè..

Gaat het weer beter met Phil Collins? Ik hoop het echt, want ook ik hoop op een album in de toekomst, en dat mag als trio zijn, maar ook (liever nog) de oude line up!!

Ja de oude line up verlang ik ook naar, Gabriel op zang en Collins de stokjes.

Nee hoor, Collins is een prettig in het gehoor liggende zanger.
Mijn beste Genesis album is dan ook Invisible Touch.

De albums met Gabriel als zanger kunnen me nog steeds niet bekoren.
Ik kan daar echt helemaal niets mee.

Ik heb Collins altijd al beter gevonden dan Gabriel.

Dit album heb ik jaren terug voor het laatst gehoord.
Weer eens opzetten, in mijn beleving was het toch een redelijk album.

Collins mag dan misschien een betere zanger zijn dan Gabriel, de albums met Gabriel zijn veel symfonischer dan die met Collins als zanger.

Sorry, maar wat maakt Collins dan een betere zanger dan Gabriel?
En heeft dat iets met Wilson te maken?

Van Collins hoef je volgens mij niet veel meer te wachten i.v.m. Genesis.
Drummen kan hij niet meer, dus dat eeuwige sprookje met Gabriel op zang gaat niet op.
En als er eentje dat idee niet ziet zitten is het Gabriel zelf wel. Die trekt z'n eigen plan.

Wat mij betreft had Genesis een aantal jaren door kunnen gaan met Wilson. Helaas hadden Rutherford en Banks het hoog in de bol en eerden ze de mogelijkheden van een kleinschaliger doorstart niet. Het credo 'less is more' had uiteindelijk in hun voordeel kunnen werken, zeker als ze een andere groepsnaam gekozen hadden. Ze hadden nooit zo hoog in moeten zetten.
Werkt altijd fataal.

Wat maakt het nou uit dat Collins niet meer kan drummen? Zingen kan ie nog steeds. Gabriel heeft idd allang geen affiniteit meer met Genesis en doet zn eigen ding. In theorie zou er best nog eens een Seconds Out lineup kunnen worden gevormd met een nieuw drumbeest erbij. In principe is er veel mogelijk en aan geld ontbreekt het de heren niet. Inspiratie misschien?

En het blijft twijfelachtig of Wilson bestaansrecht had gehad binnen de band. Creatief, absoluut, maar als het publiek wegblijft valt er weinig aan te verdienen. Zo commercieel was Genesis nou eenmaal geworden. Die drijft alleen op Ome Phil.

Is dat al definitief, dat Phil Collins niet meer kan drummen?

Ik dacht van hemzelf (bij interview tijdens Going back) te hebben begrepen dat hij aan herstel bezig was. Trouwens, hij heeft toch ook gedrumd op Going back?

Tja, ik lees ook tegenstrijdige berichten. De ene keer is de kans nog aanwezig, laatst was het weer zover dat ie nooit meer achter de trommels plaats zou kunnen nemen. We moeten maar afwachten of de grote reünie nog in het vat zit. Hopelijk met iig Steve Hackett.

Nou, graag!

In 2009 werd ook al geroepen dat Phil Collins defintief achter de geraniums zou gaan zitten en was daar ook opeens de Wonderbaarlijke Opstanding.

Je kent mijn standpunt: hou hem een beetje in toom en hij kan toch best heel behoorlijk zingen en drummen. Op Going back wordt in ieder geval aangegeven dat hij vocaal nog weinig heeft ingeleverd. Ik zou zowaar nog wat in beoordeling omhoog gaan, had hij op Calling all stations gedrumd, gezongen en wat compositorische bijdragen mogen leveren.....

Een plaat opnemen is natuurlijk wat anders dan een slopende wereldtour afwerken...... in dat opzicht denk ik dat we van Phil idd niks meer hoeven te verwachten. Mocht er toch nog een studioalbum van komen zou dat ook een nieuwe tour betekenen. Maar aan alles valt een mouw te passen dus op zich zou het mogelijk kunnen zijn. Het grootste probleem volgens mij is dat men de koppen weer bij elkaar moet steken en het creatieve proces op gang moet brengen. Ik verwacht dan eerlijk gezegd eerder weer een goud van oud reünie dan een meesterwerk uit de hoge hoed. Maar ja, weten doet niemand wat en das maar goed ook, des te groter is de verrassing als die er nog eens mag komen.

Ik vind het drumwerk op Calling All Stations niet verkeerd hoor musician . In een aantal gevallen is er typisch Collinsdrumwerk te ontdekken .
Maar op een plaat als deze vind ik de afwezigheid van Collins geen ramp . Wilson is noch Gabriel of Collins , maar zingt het met de nodige ballen en een rauw randje .
En het feit dat Rutherford en Banks duidelijk meer neigen naar wat uitgesponnen werk , vind ik wel een pluspunt . Met Collins erbij had je dat wel kunnen vergeten .
Collins houdt niet (meer )van progrock en dan had je waarschijnlijk weer een album gehad met voor het grootste gedeelte zijn stijlnummers . En we weten hoe dat afloopt .

Nee , prima plaat en wat kaztor terecht aangeeft , de heren Rutherford en Banks hadden wat meer karakter moeten tonen en met Wilson door moeten gaan .
Maar een pas op de plaats doen is het duo niet meer gewend .

Wilson heeft qua geluid meer van Gabriel dan van Collins wat mij betreft. In die zin is CAS al een plaat met een donkerder en 70's sfeertje dat mij meer aanspreekt dan welk 80's album met Collins dan ook. Tja, het publiek denkt daar nou eenmaal anders over en men zou weer van onder af aan moeten beginnen...

Genesis probeert hier terug te keren naar hun vroeger geluid (ten tijde van Peter Gabriel) maar de magie is er niet meer, ik mis de vindingrijkheid van weleer, er blijft nauwelijks wat hangen. Na het vertrek van Phil Collins had men definitief de stekker eruit moeten trekken.

Als er ooit nog eens wat komt van Genesis en Peter doet niet mee hoop ik toch wel in deze samentselling.. veel beter als cd Genesis, Abacab enz....

Collins mag van mij best zingen . Ik heb geen uitgesproken hekel aan zijn stem . Maar ik weet bijna wel zeker dat het dan weer een popgerichte plaat gaat worden met misschien 1 of 2 nummers die wat avontuurlijker zijn .

Met Wilson in de gelederen hoor je veel minder dat er geprobeerd is een commercieele plaat te maken .
Tuurlijk staan er ook nummers op die bondiger zijn , en slaan ze duidelijk de plank mis met Congo en het uiterst zwakke Small Talk .
Maar kleinere liedjes als Shipwrecked en Not About Us grijpen mij bij de lurven . Zoveel emotie heb ik echt gemist op de albums uit de 80er jaren en We Can't Dance .
Uncertain Weather vind ik zelfs een meesterwerkje . Een goddelijk refein .

Wilson is natuurlijk geen jojo , en ik denk ook dat dit een eenmalig avontuur is geweest .
Ik denk trouwens dat Genesis helemaal verleden tijd is .

Ondanks het feit dat het album niet heeft opgeleverd wat een samenwerking Banks/Rutherford had kunnen of eigenlijk had moeten opleveren, verhoog ik het album toch maar eens met een hele ster.

Wat er gebeurd is natuurlijk het principe dat je beide heren inschat op het niveau Wind & Wuthering en vervolgens daar Calling All Stations op gaat afrekenen.

Aangezien ik dat ook niet doe met bijvoorbeeld de solo albums van Mike Rutherford en zijn Mechanics, vind ik dat ik het idee "Genesis album" hier eigenlijk ook maar moet laten schieten.

Af en toe hoor ik op Calling all Stations nog wel eens bij vlagen geluiden voorbij komen die aan Genesis doen denken, te weinig, maar het album moet gewoon op zichzelf maar worden beoordeeld. En dan valt het eerder onder categorie niet onaardige rockalbums. Dezelfde indeling (en beoordeling) als Mike & The Mechanics hoewel het laatste album van die band toch wel wat sterke songs heeft opgeleverd.

En hoewel de nummers van Calling all Stations over het algemeen een behoorlijke lengte hebben, deel ik de muziek ook eerder in bij Mike + Mechanics, in plaats van Wind & Wuthering. En dat laatste vind ik dus de gemiste kans, vooral omdat Banks & Rutherford niet meer gebukt gingen onder het regime van Phil Collins en dus alle handen vrij hadden.

Hoe zou het gaan met beide heren, in die zin, zouden ze elkaar nog regelmatig tegen het lijf aanlopen na de reünie concerten in 2007? Een gemiste kans hoeft nog niet altijd het einde te betekenen. Ik lees dat Banks zich bezig houdt met een klassiek album. Daar moet nog ruimte zijn voor z'n oude liefde....

Rutherford heeft onlangs te kennen gegeven dat hij destijds zelf t.g.v. de Mechanics de handdoek in de ring heeft gegooid en dat wat hem betreft Genesis voorgoed voltooid verleden tijd is geworden...... of er zou nog een wonderbaarlijke opstanding van ome Phil moeten plaatsvinden. Dat men onder hem gebukt zou zijn gegaan lijkt niet zozeer sprake van te zijn geweest... maar des te verklaarbaarder is het hogere Rutherford/Mechanics gehalte van CAS.

Wie war das wirklich mit dem Ende von Genesis, Mr. Rutherford? - Musik - Bild.de

Zojuist dit album weer eens gedraaid en ik verhoog met een halve ster. Als je even al het voorafgaande vergeet en dit album ziet als een nieuwe start dan is het helemaal geen onaardig begin. Nummers als 'Alien Afternoon', 'Not About Us' en 'The Dividing Line' zijn gewoon erg goed. De rest is ook nooit van een bedenkelijk niveau, en Ray Wilson zingt gepassioneerd.

Wel viel het me op dat de keyboardsolo in 'There Must Be Some Other Way' wel erg veel overeenkomsten heeft met wat we al eerder hoorden, waaronder 'Fading Lights'.

Ik blijf het stemgemiddelde erg aan de lage kant vinden. Het is best een dappere plaat en hij boeit zeker niet over de hele linie, maar Rutherford, Banks en Wilson laten in ieder geval horen dat Genesis nog altijd prima uit de hoek kan komen.
Wat eigentijdsere progessieve rock met lichtvoetigere pop/rock die best prima inelkaar steekt.
Dit heeft toch meer ballen dan Genesis en Invisble Touch(?)

Nou, Small Talk vind ik eigenlijk knap beroerd...

Maar gemiddeld genomen is dit een verdienstelijk album met enkele tracks die tot het beste behoren wat de band sinds Wind and Wuthering heeft gemaakt (het titelnummer, The Dividing Line, There must be some other way). Jammer dat deze line-up zo'n kort leven heeft gekend...

Small Talk is idd vrij ongenietbaar hoewel de tekst best wel iets te zeggen heeft. Maar tussen de sfeervolle composities door is het idd een regelrechte afknapper. Het had beter de afsluiter kunnen zijn.

Overigens vind ik dat het hele album net zo goed door Collins ingezongen had kunnen worden als ie nog had meegedaan en stel me nog geregeld voor hoe dat geklonken zou hebben....

Vocaal had Collins dit inderdaad makkelijk gekund, maar ik ben wel bang dat het dan allemaal een stuk gezapiger geklonken zou hebben. Ben dus blij met het album zoals het is.

Drama product van Genesis. Je kunt niet begrijpen dat, als je dit beluistert, deze groep topplaten gemaakt heeft zoals: Foxtrot, Nursery Crime, Selling England The Lamb....
Sorry maar als je dit hoort zijn ze al zwaar afscheid aan het nemen