menu

Pink Floyd - The Endless River (2014)

mijn stem
3,26 (434)
434 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Parlophone

  1. Things Left Unsaid (4:26)
  2. It’s What We Do (6:15)
  3. Ebb and Flow (1:52)
  4. Sum (4:50)
  5. Skins (2:32)
  6. Unsung (1:06)
  7. Anisina (3:10)
  8. The Lost Art of Conversation (1:43)
  9. On Noodle Street (1:42)
  10. Night Light (1:42)
  11. Allons-y (1) (1:56)
  12. Autumn ’68 (1:37)
  13. Allons-y (2) (1:35)
  14. Talkin’ Hawkin’ (3:26)
  15. Calling (3:38)
  16. Eyes to Pearls (1:52)
  17. Surfacing (2:47)
  18. Louder Than Words (6:37)
  19. TBS9 * (2:28)
  20. TBS14 * (4:11)
  21. Nervana * (5:30)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur: 52:46 (1:04:55)
zoeken in:
avatar van RoyDeSmet
2,5
west schreef:
Ik schreef dat het erop lijkt dat sommige Roger Waters fanaten wat makkelijk lage cijfers geven. Dat hoef jij helemaal niet te zijn. Ik schreef dat ook naar aanleiding van het stukje op de vorige pagina van Cygnus, waarin Roger Waters en dit album een behoorlijke rol spelen. Terwijl ze eigenlijk niks met elkaar te maken hebben. Richard Wright en deze plaat juist wel, zoals ook erwinz hierboven beschrijft.


Ik wil ook graag even verantwoorden dat ik ook niet per sé een Roger Watersofiel ben, en dat ik me er bewust van ben dat Roger Waters al 13 jaar niks meer met Pink Floyd te maken had ten tijde van The Division Bell en dat ik deze plaat dan ook als een Pink Floyd-plaat zie van wat ik ook als Pink Floyd zie: het Pink Floyd zonder Roger. Ik ken de stijl, zet Pulse met plezier aan en vind The Division Bell geen slechte plaat. En ik blijf bij mijn mening over dit album, en ik hoop dat ik die mening voldoende heb onderbouwd op de pagina 8 van deze thread.

Ik hoor eigenlijk ook heel weinig Rick Wright op deze plaat hoor. Het is voor mij toch echt 70% Gilmour die de klok slaat. En ik heb helemaal geen aversie tegen Gilmour hoor! (Mason krijgt nog iets van 15 procentpunten voor mij en dan blijven er 15 over voor Rick).

Mensen die dit album een onvoldoende geven omdat ze Waters missen hebben 33 jaar lang geslapen, en ik denk niet dat dat er meer dan een handjevol zullen zijn. Ik ben het daarom met je eens dat Cygnus' constante referentie aan Waters niet gepast is. Bovendien is de laagste stem nu 2*. Dat is toch best redelijk? Dat zullen best rationele stemmen zijn.

avatar van Goldhand
4,5
Wat een discussie hier mensen!

Ik heb zelf het album nu 1 keer beluisterd (op vinyl, wat trouwens fantastisch klinkt) en heb volop zitten genieten. Wat mij betreft een zeer geslaagd eerbetoon aan Wright, maar ook gewoon aan Pink Floyd als band. Dit grijpt voor mij echt terug naar de sferen van de oude Floyd, heerlijk!

Ik hoop dat anderen er ook zo van kunnen genieten als ik, maar zo niet, even goede vrienden! Laat iedereen in ieder geval zijn eigen beleving bij dit bijzondere album hebben.

avatar van little lion man
3,0
Het luistert een beetje als een film soundtrack, allemaal opeenvolgende verschillende sfeertjes. Denk dat het wel een leuk effect geeft als je je favoriete Floyd nummers ertussen zet in je afspeellijst.

avatar van vigil
4,0
herman schreef:
(quote)
Sue niet gehoord dat deze maand uitkomt? Dat is toch wel een geweldig nummer hoor en muzikaal heel wat interessanter dan deze opgewarmde kliekjes.

Sue is prima inderdaad, Next Day ook maar daar gaat eht niet om. De vraag was er wie er dan wel al 40 jaar vernieuwend is en daar kwam als antwoord op "twee woorden: David Bowie". Een redelijk stellig antwoord dus. Daarom gaf ik daar even wat opmerkingen over. Zoals je weet ben ik groot fan van Bowie en is het ook zeker niet mijn bedoeling om te gaan vergelijken. Puur op die 40 jaar waarvan dus ruim 10 jaar geen album is uitgekomen en we nu ook een paar liedjes kado krijgen bij een verzamelalbum

avatar van deric raven
Ik mis Syd Barrett op dit album; de dictator met de touwtjes in de handen.

avatar van Slowgaze
3,0
Cygnus schreef:
Frank dropt shit.

Haha, prachtig.

avatar van Deranged
Hier ook binnen. Toch maar voor de box gegaan. Leuk als collectors item voor de fan die ik toch wel ben. Sowieso spreekt de cover art me ook wel aan.

Plaatje inmiddels ook opstaan en eerste indruk is eigenlijk precies wat ik al dacht te mogen verwachten. Het kabbelt wat aan op enigszins Floydiaanse wijze, opening doet inderdaad sterk aan Shine On denken.

Kan wel begrijpen dat het mensen wat tegen kan staan allemaal, je moet er maar net trek in hebben. Ik had dat zoals ik al zei best wel en wat dat betreft doet het precies wat het moet doen.

Zie vooral vieren en tweeën wat scores betreft. Een twee lijkt mij persoonlijk wat laag en een vier toch wel wat aan de hoge kant, ik zal er waarschijnlijk ergens tussenin belanden. Je wordt bepaald niet uit je stoel geblazen, dat is hoe dan ook de realiteit.

Leuke box om te hebben maar heb ergens toch wel enigszins de indruk dat we alles wat we hier horen in zekere mate al eens gehoord hebben. Lijkt vooral een plaat met hints naar verleden te zijn, een soort zelf hommage.

Of zelf plagiaat, dat kan ook.

avatar van deric raven
Cygnus stuk had beter bij A Momentary Lapse of Reason gepast.
Dat was het album van de herstart van Pink Floyd zonder Waters.
Van The Endless River was al lang bekend dat het om materiaal ging uit de periode The Division Bell.
Prima dat je Waters zo waardeerd, maar ondanks dat hij met Amused to Death een meesterwerk afleverde, had hij daar commercieel minder succes mee.
Hij is degene die al jaren (25 jaar) komt aan zetten met zijn versie van The Wall, dus waarom Gilmour verwijten dat hij oud materiaal op poetst??

avatar van chevy93
3,0
Tony schreef:
(quote)


PF plays PF? Zonder het album gehoord te hebben, ik heb 't dus niet over de muziek, maar het Fanboy niveau is wel heel hoog hier.... Sorry hoor Broem (ik pik jouw bericht eruit, hoewel je zeker niet de enige bent) en anderen die dit kritiekloos omarmen, ik heb moeite jullie serieus te nemen.
Ik heb ook moeite met de mensen die dit bij voorbaat al helemaal de grond in branden.

Misschien dat er nog wat mensen wat kwijt willen over een gebrek aan progressieve Genesis bij het nieuwste album van Phil Collins?

avatar van Deranged
Dat was 'm dan. Kom helaas niet hoger dan een drietje op dit moment. Had er op z'n minst nog wel een halfje bij willen doen maar dat zou niet eerlijk zijn naar de andere werken met die waardering, we moeten wel realistisch blijven.

Plaat doet zoals ik al zei niet veel anders dan wat ik al meende te mogen verwachten, echter zit het 'm er voor mij in dat echte hoogtepunten zo op het eerste gehoor eigenlijk geheel uitblijven. En daar had ik toch nog wel een beetje op gehoopt. Vind bijvoorbeeld Coming Back to Life een goed voorbeeld van de prachtige Gilmour gitaar en van zijn laatste soloplaat The Blue. Dat soort momenten heb ik hier dus tot nu toe gemist. Je hoort zijn spel wel hier en daar maar niets is op dit moment blijven hangen, echt een beetje herhaling allemaal. Zo lijkt het op dit moment.

Spul was waarschijnlijk ook niet voor niets op de plank blijven liggen zullen we dan maar zeggen.

En wat die enige track met vocalen betreft, lijkt me er uiteindelijk ook niet echt een die ik de komende dagen helemaal plat ga bangen. En dus ben ik in eerlijkheid slechts zeer gematigd enthousiast.

En eerlijk moeten we altijd blijven. Altijd groot Floyd en Sabbath fan geweest, maar tot zo ver hebben beide recente uitgaven mij bepaald niet bij de strot gegrepen. Dan grijp ik toch liever even terug op de ware legacy.

Zal het nog een kansje of twee geven maar uiteindelijk lijkt dit me vooral gewoon een hele leuke box voor in de kast, blij dat hij er in ieder geval net in past.

avatar van musician
chevy93 schreef:
Misschien dat er nog wat mensen wat kwijt willen over een gebrek aan progressieve Genesis bij het nieuwste album van Phil Collins?

Voor een oordeel kan worden geveld, inderdaad het album eerst beluisteren.

Dat heeft dan weer helemaal niets te maken met (na beluisteren) kritiek op de wangedrochten van Phil Collins van de afgelopen 20 jaar. Appels en peren.

Overigens, wie zichzelf Pink Floyd noemt mag verwachten dat de mate van kritiek zal zijn afgestemd op het oeuvre dat er ooit is opgebouwd.
Daar mag je als David Gilmour dan wel een olifantenhuid voor hebben.

Ik had aanvankelijk begrepen dat het alleen zou gaan om "restmuziek" van The Division Bell. Maar er blijkt ook nog (veel oudere) muziek te zijn gebruikt die ook op de planken lag.

Dat maakt van dit album toch sowieso een interessante. Zoals Autumn 1968 en vlagen van Shine on you crazy diamond achtige muziek die ik heb gehoord.
Het is waarschijnlijk wel wennen aan veel nummers van onder de 2 minuten. Dat is helemaal niet des Pink Floyds en de discussie gaat er natuurlijk op neerkomen, of dit wel een goed idee was of dat Gimour had moeten doorzetten en de betere nummers had moet rekken. Nu klinkt het waarschijnlijk wat fragmentarisch.

avatar van DargorDT
4,0
Nee, het is juist níét fragmentarisch. Ik had tijdens de luistersessies het gevoel naar één nummer te luisteren. Volgens mij zijn er drie échte stiltes.

avatar van Deranged
Op de bonus disc staat een stukje videomateriaal waar je Gilmour een beetje ziet jammen genaamd Evrika. Dat klinkt mij interessanter in de oren dan de gehele eigenlijke plaat, al behoort ook dat nog steeds niet tot een van de man's hoogtepunten.

Ik mis vooral ook de gitaar uiteindelijk, die doet mij net wat te weinig. Las voor ik het album zelf had gehoord al dat men zei dat het meer een Gilmour solo album leek en dat stemde mij dan ook juist hoopvol, uiteindelijk valt het in die zin mij juist wat tegen.

5,0
Wie met de juiste verwachtingen en met koptelefoon luistert naar dit atmosferisch en gevarieerd album zou niet lager mogen uitkomen dan een 3/5 score.

Het album is absoluut niet fragmentarisch. Eigenlijk zijn het vier "suites" die om de een of andere reden in 18 tracks werden onderverdeeld.

De bijdragen van Wright, Mason en Gilmour zijn zodanig evenwichtig dat Gilmour in geen geval overdadig aanwezig zou zijn. Weinig solo's die langer dan twee minuten duren. Een "Gilmour-PF plaat" zoals AMLOR is dit absoluut niet (een nieuw Gilmour-album wordt trouwens wel in 2015 verwacht).

Beste tracks tot nu toe: It's What We Do, Sum !!!, Anisina en de integrale 'sides' 3 en 4. Het nummer "Sum" springt er momenteel uit: een heerlijke combinatie van gitaargeweld, drumpartijen en synthesizers (zoals ze dit eigenlijk nooit eerder uitbrachten).

Liefhebbers van filmmuziek zullen met dit album ook wel aan hun trekken komen. Twee jaren geleden zou er sprake geweest zijn om deze muziek te gebruiken voor een Wachowski film, aldus Nick Mason in The Guardian.

Naast Lost in the Dream behoort The Endless River tot het beste van 2014!

avatar van VanDeGriend
2,0
Kolere zeg. Dit is nog suffer dan The Divison Bell. Een prestatie op zich.

Moest er nou echt per se "Pink Floyd" op de cover staan? Heeft toch niets meer te maken met waar vroegah "Pink Floyd" op stond.

Wel een coole hoes verder

avatar van chevy93
3,0
musician schreef:
Het is waarschijnlijk wel wennen aan veel nummers van onder de 2 minuten. Dat is helemaal niet des Pink Floyds en de discussie gaat er natuurlijk op neerkomen, of dit wel een goed idee was of dat Gimour had moeten doorzetten en de betere nummers had moet rekken. Nu klinkt het waarschijnlijk wat fragmentarisch.
Kijk maar naar The Wall. Er staan best wel wat nummers op die naadloos bij The Wall hadden gepast.

Delen voor Wish You Were Here, delen voor The Wall, delen voor The Division Bell en zelfs wat spul voor de pré-Wish You Were Here-periode.

Uiteindelijk lopen de nummers mooi in elkaar over en blijkt afsluiter Louder than Words misschien nog wel het minste nummer van allemaal.

avatar van vigil
4,0
De cd is precies wat je kan verwachten, beetje Division Bell en een beetje ander werk van de band dit dit in een kruisbestuiving met Richard Wright - Broken China (1996) . Ik snap niet dat er zoveel mensen zijn die heel iets anders hadden verwacht.

avatar van west
3,5
Boris1 schreef:
Nogal aanmatigend om de mening van een enkele user van toepassing te verklaren op meerdere lage stemmers, West.


Kijk even wat ik 2 posts boven jou en 19 minuten eerder opschreef (voor de tweede keer trouwens).

avatar van Floydian
4,5
RoyDeSmet schreef:
(quote)


Ik hoor eigenlijk ook heel weinig Rick Wright op deze plaat hoor. Het is voor mij toch echt 70% Gilmour die de klok slaat.


Dan vraag ik me sowieso af met wat voor oor jij hebt zitten luisteren.

avatar van Bartjeking
3,5
Weinig mis mee op het eerste gehoor, bovendien is het album veel meer 'n eenheid dan ik had gedacht. Vooralsnog 3.5*, maar deze plaat blijft de komende maand in mijn roulatiesysteem zitten. Ik heb totaal geen moeite om dit project los te trekken van de discografie van Pink Floyd, is maar goed ook, want anders krijg je frustraties blijkt wel uit voorgaande reacties.
Mooie bonus voor de donkere herfstdagen en de eerste (en dus laatste) Floyd albumrelease die ik bewust mee mag maken. Het zijn de kleine dingen die het 'm doen hé?

avatar van Cloud
Eerste gedachte: Vangelis met wat Wish You Were Here/ Division Bell er door heen verweven.

avatar van Lambchop
4,0
Louder than words vandaag op radio 2. Kwam lekker binnen hoor. Ik ga deze zeker checken vanavond

avatar van Lambchop
4,0
Division Bell is trouwens mijn favoriete Floyd plaat dus hopelijk sluit deze lekker aan

avatar van IntoMusic
4,0
Begonnen aan het album (deluxe versie). Eerste minuten klinken al heerlijk en wat fijn om weer een nieuwe Floyd door de boxen te horen. Eerste track heeft qua sfeer enorm veel weg van Water's album Amused to Death. Dit wordt een erg fijn weekend...

avatar van Alicia
4,0
Mooi filmisch album met vele flashbacks. Dit wordt weer een fijne "midden in de nachtplaat".

avatar van robvw192
4,5
Prachtplaat.Jammer van die lage scores.

avatar van fannikon
5,0
Tja, het valt niet te ontkennen dat de muziek bekend is en dit is ook een eerbetoon 20 jaar na het laatste album, een geweldig geheel. Helder is ook dat Roger Waters gemist kan worden maar Rick Wright zeker niet. Rick heeft een belangrijke rol op dit werk, Gilmour doet wat hij altijd deed. Syd, Wish you were here, Rick, the Endless River.

Ik heb hem beluisterd, maar geef nog geen score. Absoluut geen Gilmour plaat zoals enkelen hier beweren maar meer een terugkeer naar de beginperiode.

3,0
Ik ga een eeind mee met Christo Jones hierboven. Ik heb weer eens genoten en mijn eerste indrukken zijn (zeer) positief. De volle score krijgt dit laatste (?) Pink Floyd project.

bas1966
las hier eerder over 'hoge gunfactor' en ook over dat het oude niveau niet meer gehaald wordt (lees: creativiteit van Waters wordt node gemist)......
Ik ben het daar helemaal mee eens. Het album is idd een vervolg van (maar wel van hoger niveau als) divison bell. Moet ik daar blij van worden ??
Ja ! want hoger dan dit gaan we nooit meer krigen !! Het begin is vet; anisina, allons-y 1+2, eyes to pearls zijn echt wel aardig. Een paar fillers gooi ik er gewoon af. Kortom:

Gast
geplaatst: vandaag om 22:25 uur

geplaatst: vandaag om 22:25 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.