Roxy Music - Roxy Music (1972)

Op deze als je de versie met bonustrack hebt... oorspronkelijk op geen.

Ok, dan heb ik de oorspronkele dus

En op de 70s US release

Het album maakt (voor mij) een valse start met Re-make/Re-model. Ik vind het een storend nummer, en de plaat begint niet lekker zo.

Gelukkig komt If There Is Something op dezelfde kant voor, en die compenseert die valse start helemaal. Wat een mooi nummer is dat!!

Bij mijn vinyl versie staat Virginia plane er ook op, ik vind dat wel een aardig nummer, maar het doet me niet zo veel. Dan vind ik .2 H.B wat daarna komt veel interessanter.

Maar een track als The Bob (Medley) kan ik dan helaas weer niks mee. Dus een beetje een album met mixed emotions voor mij,

Weet niet waarom, maar blijkbaar vind ik de hits van deze band minder boeiend dan de album tracks. Wat dan wel verklaart waarom ik die best of niet zo goed vond.

Al met al, ook voor dit album 3 sterren, met meerdere luisterbeurten in het verschiet... kan er wellicht iets moois opbloeien tussen de oude Roxy en mij.

@ lennon, dit album is misschien wel het beste wat de heren op de plaat hebben gezet

Ik vind dit zelf de 'minste' van de eerste 5 classics van Roxy Music, zowel qua songs als de productie. Als je bijv, naar de opvolger For Your Pleasure luistert, is alleen de productie al stukken beter en is het album als geheel en qua songmateriaal ook een sterke vooruitgang.

Produktioneel is het niet helemaal je van het inderdaad.
Maar het songmateriaal is geweldig. Met For Your Pleassure bevat het wel het meest eigenzinnige materiaal.
Het punt is gezet op dit debuut en het wordt voorbeeldig uitgebouwd op de verdere albums.
Indrukwekkend 1e album.

Ik vind vooral is there something er met kop en schouders boven uit steken. De rest pakt me niet zo erg als die track. Nog niet...

If There Is Something is absoluut het beste nummer van dit album.

Is zonder meer een hoogtepunt. Op latere albums doen ze qua structuur ook wel eens dit soort dingen.
Opgewekt starten en dan soepel overgaand in een andere sfeer. Prachtsong. Ferry klinkt zo beladen in het einde v/h nummer.

Kom op zeg, beetje aandacht voor echte film: 2HB (Casablanca)

Verdiend ook zeker een aparte vermelding.
Geheel mee eens.

Briljant debuut, dat ik echter pas na vele malen beluisteren op waarde kon schatten. Nog steeds vallen mij bij hernieuwde beluistering details op. Dat zijn vaak de beste albums natuurlijk. Goede gitarist is die Phil Manzanera trouwens.Iedere keer weet hij me te verbazen. Favoriete nummers aanvinken, dat vind ik hier bijna niet te doen, en dat zegt wat over het hoge niveau van de songs.

Iets over de dame op de hoes, misschien al eens gezegd : de vrouw in de verleidelijke pose is model Kari Ann Muller, die later is getrouwd met Chris Jagger, de broer van Mick.

Ten tijde van de albumcover was ze een vrouw van een jaar of 25, komende uit Cornwall (de lange, zuid-west gelegen landstreek naar Land's End) naar het 'verre' London als 18-jarige voor een carriere als model. Bryan Ferry zag haar tijdens een modeshow en besloot haar te 'willen' voor de albumcover. Roxy Music was toen nog maar een 'klein' bandje en Kari kreeg voor de foto-shoot een schamele 20 pond , niet vermoedende dat dit zo'n succesvol, invloedrijk album en voorál (voor haarzelf) een beroemde/iconische hoes zou worden....

18?

Ze ziet er uit als een rijpe dame tegen het einde van de 30.

Ik heb het niet goed opgeschreven : ze 'was' 18 toen ze naar London ging en ten tijde van de fotoshoot een jaar of 25 als ik het goed heb. Kan niet echt een geboortedatum vinden, alleen hoe oud ze nu eventueel zou zijn, maar die bron is ook niet een echt bewijs. Iemand ?

Ik vind het eerlijk gezegd de minst boeiende discussie inzake dit album.

Het is één van de meest opzienbarende debuut albums aller tijden. De inhoud van het gebodene ontstijgt met grote mate de verpakking.

Dan kun je bij Roxy Music wel bezig blijven.
Met alle respect voor alle dames die hebben geposeerd, maar liever een sterk album. En dat weet Roxy Music goddank ook te presteren.

Dat boeit mij dan weer niet.... ...Roxy Music's 5 eerste albums kennen allemaal een vrouw/vrouwen op de hoes, was je dat nog niet opgevallen? (zelfs op Avalon staat een 'incognito' vrouw)

edit: er zijn zelfs aparte websites daarover, bijv. deze Roxy Music Cover Models | Three in a Crowd - threeinacrowd.wordpress.com of Madeline: ROXY LADIES - madelinex.blogspot.nl

Eens met Cured. Roxy Music was meer dan de muziek alleen.
Opvallend image en de hoezen zijn boeiend. Daar zou ik de originele lp's nog wel eens voor aan willen schaffen.

Herkenbaar en memorabel.

Roxy Music was ook art. Nog niet zo lang geleden, twee jaar om precies te zijn, was er in een art galerie in Londen een tentoonstelling met alleen maar Roxy Music / Bryan Ferry kunstvoorwerpen. Vooral de hoezen van Roxy music en Ferry solo waren aandachttrekkers, maar ook foto's en kleding waren te zien. Bryan Ferry zelf opende de tentoonstelling waar heel swingend Londen op af kwam, waaronder sir Paul en David Sylvian.

Natuurlijk zijn hoezen onlosmakelijk verbonden met hun albums, en dus wel relevant. Het verandert niks aan de inhoud, maar voegt wel iets degelijk iets toe.

Roxy Music heeft altijd mooie, opvallende hoezen gehad, maar die van dit album valt wat mij betreft daarbuiten. Zoals ik al eerder zei vind ik de dame in kwestie niet echt beeldcshoon, en ze oogt veel ouder dan ze is. Maar de albums hierna hebben ze dat zeker goed gemaakt.

Nou ik er eens voor ben gaan zitten... Ze kijkt inderdaad een beetje alsof het pijn doet...

Ach, het was nog zoeken naar de juiste vorm.
Een geweldig debuut en een absoluut belangrijk album van die tijd.
Maar produktioneel viel er nog wel wat te verbeteren, net als het artwork . Dus dat komt mooi samen.
Ook die werden beter.
Deze dame is wat toegankelijker lijkt het
Wat meer recht toe recht aan.

Mooiste hoes vind ik For Your Pleassure.
Mysterieus en die nachtelijke sfeer is perfect geschoten.

Voor mij met afstand het minste Roxy album. Ik kan maar niet wennen aan de sound, het is niks voor mij. Bij vlagen vind ik het gewoon erg saai, zoals op Chance Meeting en Sea Breezes, en The Bob (Medley) vind ik gewoon lelijk. De opvolger For Your Pleasure is voor mij wel meteen het beste Roxy album.

Hoewel de eerste twee nog beiden Brian Eno achter de knoppen hebben, vind ik de sound van het debuut en van FYP redelijk van elkaar verschillen. Ik ben er ook nog niet helemaal uit waarom FYP voor mij wél werkt en het debuut niet. De meesten kunnen namelijk beiden wel smaken hier.

Re-Make/Re-Model en If There Is Something zijn natuurlijk wel geniale nummers, die al bewezen dat het een zeer bijzondere band was/is.

Ik kan me bijna helemaal vinden in JM's beoordeling ; ik vind dit ook de minste van de eerste 5. Zowel qua songs als productie, hoewel het qua 'frisse/andere' benadering in muziek ik het wel een opmerkelijke plaat vind, maar echt goed....nee.

Ik heb overigens van die eerste 5 ook Siren niet, die 'middelste' 3 vind ik de beste.

JM hanteert het o zo weinig loffelijke achterafuitgangspunt - wat bij ons ook wel wordt aangeduid als "achteraf kennie un koe in de kont kieken" - en da's niet zo handig voor een OLIS (in spe, zijn de laatste 2) om dat te delen. Jong enthousiasme gaat vaak gepaard met gebrek aan historische kennis en besef.

Dit album kwam, toen kleine Kuur in 1972 net in de schoolbank zat, als een donderslag bij heldere hemel. Wat was het: toeters met gierende gitaren en tok-tok kippenzang, wat een rare foto's van de bandleden aan de binnenkant. Nee als je Led Zep I - III gewend was, Little Feat, Jethro Tull, desnoods Deep Purple of Black Sabbath dan was dit very different cook.

Er staan prachtige songs op dit album en niemand met een beetje gehoor kan het ontgaan hoe fijnzinnig Eno synth en hobo manipuleert. Virginia Plain is atijd een staple geweest in een live-concert van Roxy; If There Is ... is voor mij een redelijk ballorig uitgepiegeld nummer voor rockisti - alleen de synth en hobo redden het nummer nog enigszins.

Iedereen die loopt die miezelmannen over 2HB zou gewoon eens naar Casablanca (met Bogart en Bergman) moeten kijken en zich verdiepen in romantische heroïek. De charismatische Ferry heeft dat altijd fijn aangevoeld en geloofwaardig overgebracht - In Every Dreamhome .... en A Song for Europe haken daar prima bij aan; weinig zangers kunnen zoveel pathos geloofwaardig brengen.

Nog even over de dame/hoesfoto - gek genoeg is die sfeer hedentendage weer helemaal actueel: burlesque - google daar maar eens op; nog beter: op Dita von Teese. We leven nu in een postmoderne tijd - de verwijzing naar het modernisme uit het interbellum ligt voor de hand. Roxy heeft altijd iets van decadentie in zich gehad.

Ja, lekker hapje dit album

Bent u stiekem Louis Van Gaal, Mjuman?

Pack f'r your brook - flaygull. In deze halle zijt gij een klantskalle Dit topiek is voor muziek!