Queen - The Works (1984)

Het blijft een kwestie van smaak, mijns inziens. Dus een uitspraak als "de minste nummers van A zijn beter dan de beste nummers van B" zou minimaal genuanceerd moeten worden tot "ik vind...".

En, nee, we gaan dit niet inkoppen met: "je hebt géén smaak als je B goed vind",,,

Ik blijf er bij: Hammer to Fall, Radio GaGa, Keep Passing the Open Windows, Break Free, Hard Life... Allemaal sterke nummers.

Mee eens, het blijft iemands mening en die respecteer ik ook ten volste. Soms kun je zelf echter iets niet zo goed voorstellen. Maar ook dat is een mening

Als op zich staande nummers heb je wel gelijk, maar in tegenstelling met eerder gemaakt werk valt het tegen. En dat is waar de meesten die minder positief reageren (zoals ikzelf) het mee vergelijken. Maar, wederom dat is een mening

Kunnen we het over het kapsel van John Deacon wel eens worden?

Lijkt me niet zo moeilijk

Dat is een afro in die clip van Radio Ga Ga, ik zweer het je..

Afrodeacon's Child

Zouden de huidige radiostations die Radio Ga Ga nog wel eens draaien zich nog wel eens aangesproken voelen?

Misschien is deze plaat samen met Hot Space een plaat die je MOET slecht vinden... omdat ze heel anders zijn dan bvb. A Night at the Opera..

wel ik vind die 2 albums WEL goed...
I Want To Break Free, Radio Ga Ga
Las Palabras de Amor, Under Pressure,... (Hot Space)
allemaal leuke nummers, misschien niet het niveau van een Bohemian Rhapsody maar ja.. je kan jezelf nu eenmaal niet altijd overtreffen.. en wat is er in godsnaam mis met een beetje pop?

Ook de videoclips zijn leuk; Freddie met zijn stofzuiger e.d.

dus conclusie: als je dit niet graag hoort, luister er dan niet naar ; als je dit wel graag hoort, luister er dan naar zoveel als je wil

Ach, we moeten helemaal niets.

Het probleem dat ik met deze albums heb (en ook wel met A kind of magic) is dat wat mij betreft er meer creativiteit in die videoclips zit dan in de nummers.

Het is (voor mij althans) dan ook niet zo dat ik dit album vergelijk met A night at the opera (om het vervolgens minder te vinden inderdaad). Het is eerder dat ik het vergelijk met popmuziek uit de eerste helft van de jaren '80 en dan moet constateren dat Queen dan niet aan de top staat (artistiek gezien in ieder geval).

Dat gezegd hebbende: Hammer to fall vind ik een fijn nummer.

Queen was vooral een hitgroep geworden . Radio Ga Ga en I Want To Break Free werden beiden nr.1 hits . 2 singles van een album op 1 , dit was ze nog niet gelukt .
Maar dat betekent nog niet dat je dan ook een onvergetelijk album hebt gemaakt .
Die vlieger gaat hier dus op .

The Works is zeker geen onvergetelijk album, wel een voorzichtig en bij vlagen geslaagd herstel na het Hot Space-debakel.

It's A Hard Life, Keep Passing the Open Windows en Is This the World We Created zijn goede nummers.

Daarentegen is Man On The Prowl een kutnummer, een goedkoop vullertje en misschien wel het slechtste nummer van Queen ooit.

De overige nummers zijn voldoende tot ruim voldoende. Zo zit Radio Ga Ga ondanks de simpele poptekst verdomd ingenieus in elkaar met, al dan niet geholpen door een drumcomputer, inventief drumwerk van Roger.

Omdat ik van livemuziek hou en Tear It Up, Radio Ga Ga en Hammer To Fall liveknallers van jewelste zijn (zie Live Aid en The Magic Tour), geef ik dit album een ruime voldoende, 3,5 sterren.

Radio Ga Ga is volkomen in het tijdsbeeld van toen met een drumcomputer opgenomen . Ik vind het 1 van hun sterkste singles , omdat ondanks de moderne stijl Queen heel dicht bij zich zelf blijft . Een mooi verloop en een beresterk refein ( Queen's sterkste punt vaak )

Verder weinig echte hoogtepunten . Man On The Prowl is inderdaad armoe troef . Een goedkope truc om Crazy Little Thing Called Love nog een keer te herhalen .
Naast Radio Ga Ga , vind ik Machines , Hammer To Fall en Is This The World We Created de betere tracks .

Heb net Is This the World We Created nog eens bekeken en beluisterd en vind het nu het beste nummer van het album.

Met haar idealistische tekst is het een buitenbeentje in het Queen- oeuvre, toch slaagde de band er in het nummer live geloofwaardig te brengen, zie onderstaande link naar indrukwekkend optreden op Live Aid.

YouTube - ‪Is This The World We Created...? Freddie Mercury & Brian May‬‎

Ik werd Queen-fan in 1983. Ik was 10 jaar oud en had in die zomer de Queen-collectie van mijn broer ontdekt. Queen zat toen in een korte rustperiode, die eindeloos leek te duren.
Toen kwam Radio Ga Ga uit, en terwijl alle klasgenootjes het geweldig vonden (dit was het Doe Maar-tijdperk en ze haddden daarvoor nog nooit van Kwien gehoord) was ik toch wat teleugesteld. De travestie-clip van I Want To Break Free deed alle kindertjes begrijpen dat ik zo'n fanatieke Queen-fan was, maar ik vond het eigenlijk genant. Ik nam het allemaal wat te serieus op, denk ik.
Toch blijft het een bijzondere plaat, The Works. Ultraslechte stukken staan er niet op. Tear It Up en Open Windows mogen er zeker zijn.
Ik zie deze plaat echter wel als de eerste waarin Queen, wakker geschrokken door de negatieve ontvangst van Hot Space, wat zoekende is naar wie ze eigenlijk willen zijn, waar dat vroeger wat natuurlijker en spontaner leek te gaan.

Same here, zij het dat ik 12 jaar was. Ook mijn broer heeft een groot aandeel gehad in mijn interesse voor Queen.

Omdat dit album mijn liefde voor Queen heeft aangewakkerd blijft het voor mij wel een speciaal album. Daarna ontdekte ik pas het 'betere' werk van hun.

Jammer dat Love Kills van Freddie solo hier niet op staat.
Had perfect achter Radio Ga Ga gepast.

Ik heb 3 bonustracks toegevoegd. Deze staan op de USA editie van dit album, uitgebracht op cd in 1991. Deze versie is nog steeds te koop daar en leuk als je van 12" versies houdt. In 1984 was the extended version zo ongeveer op z'n hoogtepunt, dat is de verklaring voor de lange versies van Queen nummers.

Nooit geweten dat Queen beelden van Metropolis (1927) gebruikt heeft voor de clip, totdat ik de film gisteren zag. Blijkt dat de muziek van Queen ook gebruikt is voor de Moroder versie van Metropolis van '84.

I go crazy was de B-kant van de single Radio gaga, een wel grappig staaltje Queen-speedrock. Leuk als B-kant, maar meer niet. De extended versions voegen m.i. weinig toe.

Die extended versions voegen weinig toe omdat de originele versies er al voor staan.
Leuker is het om ze apart te hebben staan.
Een vriend van me heeft de verzamelbox "The Box of Tricks" waarin een aparte CD zat met remixes.
O.K, de eerste en laatste songs zijn gewoon de album versies maar daartussen alleen maar geremixte versies en ik draai mijn kopie met veel plezier want sommige zijn echt anders als het origineel.
Een leuk alternatief voor de veelal doodgedraaide singles, maar zie er maar eens aan te komen.

Tracklist:

1. Bohemian Rhapsody (LP version), 2. Radio Ga Ga (12"), 3. Machines (Instrumental), 4. I Want To Break Free (12"), 5. It's A Hard Life (12"), 6. Hammer To Fall (12"), 7. Man On The Prowl (12"), 8. A Kind Of Magic (12"), 9. Pain Is So Close To Pleasure (12"), 10. Breakthru (12"), 11. The Invisible Man (12"), 12. The Show Must Go On (LP version).

Radio Ga Ga blijft gewoon een heel sterk nummer dat vandaag de dag de tand des tijds dik heeft doorstaan. Het sterke van Queen is dat zij zich niet bleven herhalen. Misschiens behoort Queen daarom tot de 5 best verkopende groepen.

7 minuten lang I Want To Break Free...

Ha, ha! Dat is mij ook wat veel!

De 12" van Radio Ga Ga heb ik toen niet gekocht, omdat de single / albumversie zelf al bijna 6 minuten is. De extended version voegde er weinig aan toe. Dat nummer is op zich juist weer wel geschikt voor een lange versie, alleen die zetten ze dus al op de single (geen radio-edit).

IK ben gek op lange versies, maar ik vind die van queen nou niet echt heel bijzonder. alleen breaktru en scandal zijn de moeite waard. De bonus tracks op dit album zijn leuk voor de heb, maar ik skip ze altijd

I Go Crazy vind ik wel een lekkere song . Rockt lekker weg . 't lijkt een beetje geimproviseerd . Voor de vuist weg gespeeld . Klinkt spontaan . Dat is pas een nuttige bonustrack .

Hé Lennon, dat wist ik niet. Nog een liefhebber! En inderdaad, die van Queen zijn niet bepaald bijzonder.

PS: heb je de nieuwe Black Angels al gehoord? Wat anders, maar erg goed.

Het had van mij zo in de plek van Man On The Prowl of I Want To Break Free mogen staan. Maar de laatste zou er waarschijnlijk door Freddie's toedoen toch al opgekomen zijn, dus dat is ijdele hoop.

Ja , als had die hilarische clip er ook nooit gekomen . En eigenlijk lijkt alleen Roger Taylor op een vrouw in die clip . Ik vind het wel amusant . Als liedje moet ik er ook niet veel van hebben . Een erg lichtgewicht Queennummer .

Die melodie is echt die van een standaard bruiloften en partijen band, ik zie echt 2 van die ouwe grijze mannen achter een orgel dit nummer spelen (heb ik ook met I just call to say i love you van Stevie Wonder).

Ja en Walk Of Life van Dire Straits . Alleen zouden de grijze mannetjes een paar toonsoorten moeten zakken in I Want To Break Free. Dit is bijna niet te zingen , zoals de meeste Queennummers met Freddie als vocalist bijna niet te zingen zijn . Erg hoog dus .