Queen - The Works (1984)
mijn stem
478 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: EMI
-
Radio Ga Ga (5:49)
-
Tear It Up (3:28)
-
It's a Hard Life (4:08)
-
Man on the Prowl (3:28)
-
Machines (Or Back to Humans) (5:10)
-
I Want to Break Free (3:20)
-
Keep Passing the Open Windows (5:21)
-
Hammer to Fall (4:28)
-
Is This the World We Created...? (2:13)
-
I Go Crazy * (3:43)
-
I Want to Break Free [Single Remix] * (4:19)
-
Hammer to Fall [Headbanger's Mix] * (5:20)
-
Is This the World We Created...? [Live in Rio] * (3:02)
-
It's a Hard Life [Live in Rio] * (4:28)
-
Thank God It's Christmas * (4:22)
-
Radio Ga Ga [Extended Version] * (6:52)
-
I Want to Break Free [Extended Mix] * (7:12)
toon 8 bonustracks
totale tijdsduur:
37:25
(1:16:43)
0
Ozric Spacefolk
geplaatst: 4 maart 2013, 15:24 uur
In de cd tijd valt het best mee, 3 nummers achter elkaar skippen.
In de tijd van de cassette was het zelfs zo, dat je als je kant a op tijd omdraaide, je gelijk naar Keep Passing kon luisteren. Op een gegeven moment, wist je precies, waar en wanneer je een cassette moest omdraaien.
In de tijd van de cassette was het zelfs zo, dat je als je kant a op tijd omdraaide, je gelijk naar Keep Passing kon luisteren. Op een gegeven moment, wist je precies, waar en wanneer je een cassette moest omdraaien.
0
geplaatst: 5 maart 2013, 02:15 uur
Dat valt nog te bezien.
Met I Want To Break Free (en dan met name vanwege de clip) hadden ze niet bepaald de Amerikanen achter zich.
Misschien had ie er zelfs weer een stunt a la Another One Bites The Dust uit kunnen gooien, maar dan met een andere insteek.
Volgens mij weet de man zelf ook wel dat hij meer in zich heeft dan een bruiloften -en partijen-riedeltje op een keyboard, maar misschien werkte z'n kapsel wel tegen zich in die periode.
0
geplaatst: 5 maart 2013, 10:41 uur
Het hilarische clipje heeft ook zeker zijn bijdrage gehad voor het succes. Maar voor Amerika natuurlijk weer te schokkend .
Net als The Earring dat had met When The Lady Smiles (nota bene het zelfde jaar.)
I Want To Break Free is een lichtgewicht en dat zal nooit veranderen. Maar in Europa was het een grote hit (1 hier in Nederland.)
Deacon kon heus wel songs schrijven, maar van het kaliber Spread Your Wings is 'm niet meer gelukt.
Dat haar ja....... Die weelderigheid werd trouwens ook snel minder.
Net als The Earring dat had met When The Lady Smiles (nota bene het zelfde jaar.)
I Want To Break Free is een lichtgewicht en dat zal nooit veranderen. Maar in Europa was het een grote hit (1 hier in Nederland.)
Deacon kon heus wel songs schrijven, maar van het kaliber Spread Your Wings is 'm niet meer gelukt.
Dat haar ja....... Die weelderigheid werd trouwens ook snel minder.
0
geplaatst: 5 maart 2013, 11:58 uur
Leuk toch, die foute kapsels ?
Mercury met die snor mag er ook wel zijn en zijn strakke shirtje.....
Voor mij is dit de laatste Queen plaat die nog ergens als 1 geheel klinkt ondanks de diversiteit van de songs.
Hierna werden ze een supergroep, geen concerthallen meer maar stadions met alle poeha etc eromheen.
Gewoon een goede degelijke Queen plaat, na de Flash Gordon / Hot Space flops was de drang tot experimenteren ook wel verdwenen (niet eens zo vreemd na alle kritiek).
Harde rockers en kleffe ballads....., u vraagt wij draaien !
Mercury met die snor mag er ook wel zijn en zijn strakke shirtje.....
Voor mij is dit de laatste Queen plaat die nog ergens als 1 geheel klinkt ondanks de diversiteit van de songs.
Hierna werden ze een supergroep, geen concerthallen meer maar stadions met alle poeha etc eromheen.
Gewoon een goede degelijke Queen plaat, na de Flash Gordon / Hot Space flops was de drang tot experimenteren ook wel verdwenen (niet eens zo vreemd na alle kritiek).
Harde rockers en kleffe ballads....., u vraagt wij draaien !
0
geplaatst: 5 maart 2013, 13:07 uur
Ik denk dat voor veel mensen de kentering kwam toen Queen producer Reinhold Mack in de arm nam. Mack was medeverantwoordelijk voor de productie van The Game, Hot Space en The Works en veel "oudere" Queen fans vinden dat de slechtste periode.
Dat ze in deze periode pas echt gingen genieten van hun verdiende kapitaal en dat Mercury met name München en New York als leefomgeving koos heeft zo zijn weerslag op koers van
de band gehad.
Ik vind deze platen echter een stuk beter en autonomer dan de latere Queen albums. Ik ben dus geneigd om te zeggen: toen David Richards kwam ging het fout.
Dat ze in deze periode pas echt gingen genieten van hun verdiende kapitaal en dat Mercury met name München en New York als leefomgeving koos heeft zo zijn weerslag op koers van
de band gehad.
Ik vind deze platen echter een stuk beter en autonomer dan de latere Queen albums. Ik ben dus geneigd om te zeggen: toen David Richards kwam ging het fout.
0
geplaatst: 5 maart 2013, 13:11 uur
Ach, echt fout ging het niet wat mij betreft.
Dat magische wat ze hadden in de jaren '70 was toch niet meer te benaderen en trouwens meer van hetzelfde had ook tot kwaliteitsverlies geleden.
Camel, 10CC, Yes, Fleetwood Mac, Supertramp,UFO etc allemaal top in die magische jaren '70 en daarna andere tijden wat betreft produktie en songmateriaal.
Sommige albums van dat soort bands nog steeds goed maar geen colletjes van de buitencategorie meer.
Dat magische wat ze hadden in de jaren '70 was toch niet meer te benaderen en trouwens meer van hetzelfde had ook tot kwaliteitsverlies geleden.
Camel, 10CC, Yes, Fleetwood Mac, Supertramp,UFO etc allemaal top in die magische jaren '70 en daarna andere tijden wat betreft produktie en songmateriaal.
Sommige albums van dat soort bands nog steeds goed maar geen colletjes van de buitencategorie meer.
0
geplaatst: 5 maart 2013, 13:49 uur
Zappa?
Kleffe ballads, daar heb ik ze nooit op kunnen betrappen.
Alleen One Year Of Love komt daarbij dicht in de buurt en die staat hier niet eens op.
0
geplaatst: 5 maart 2013, 14:10 uur
Dat van die harde rockers en kleffe ballads is expres overdreven door mij.
Wat ik ermee wil zeggen is dat albums zoals "Jazz" of "Hot Space" defintief tot het verleden behoorden.
Ik heb beidde albums wel hoog zitten, en "The Works" ook maar er is duidelijk toch meer op "safe" gespeelt.
Wat ik ermee wil zeggen is dat albums zoals "Jazz" of "Hot Space" defintief tot het verleden behoorden.
Ik heb beidde albums wel hoog zitten, en "The Works" ook maar er is duidelijk toch meer op "safe" gespeelt.
0
geplaatst: 5 maart 2013, 14:12 uur
Deels een goedmakertje na Hot Space denk ik. Sound is vertrouwder, maar Queen stijgt bepaald niet boven zichzelf uit.
0
geplaatst: 5 maart 2013, 14:15 uur
Lonesome Crow schreef:
Dat van die harde rockers en kleffe ballads is expres overdreven door mij.
Wat ik ermee wil zeggen is dat albums zoals "Jazz" of "Hot Space" defintief tot het verleden behoorden.
Ik heb beidde albums wel hoog zitten, en "The Works" ook maar er is duidelijk toch meer op "safe" gespeelt.
Dat van die harde rockers en kleffe ballads is expres overdreven door mij.
Wat ik ermee wil zeggen is dat albums zoals "Jazz" of "Hot Space" defintief tot het verleden behoorden.
Ik heb beidde albums wel hoog zitten, en "The Works" ook maar er is duidelijk toch meer op "safe" gespeelt.
Op safe in de zin van teruggrijpen naar de formule van The Game.
Minus de disco-invloeden -om duidelijke redenen- maar in grote lijnen wel degelijk.
0
geplaatst: 5 maart 2013, 14:49 uur
Toch pakte Queen ook op The Works een vernieuwinkje mee.
Radio Ga Ga zit vol electronica en feitelijk alleen May zijn gitaar is de vertrouwde factor op die song.
Het futuristich bedoelde Machines is verder gewoon een degelijke rocker, en ook niet echt vernieuwend.
Maar ik vrees dat na de lauwe ontvangst van Hot Space, de band een pas op de plaats wilde maken met een wat meer vertrouwde Queensound.
Radio Ga Ga zit vol electronica en feitelijk alleen May zijn gitaar is de vertrouwde factor op die song.
Het futuristich bedoelde Machines is verder gewoon een degelijke rocker, en ook niet echt vernieuwend.
Maar ik vrees dat na de lauwe ontvangst van Hot Space, de band een pas op de plaats wilde maken met een wat meer vertrouwde Queensound.
0
geplaatst: 22 oktober 2013, 19:17 uur
Dit was in mijn tienerjaren een absolute favoriet van mij. Momenteel vind ik hem vooral gedateerd, en kan ik er maar met moeite naar luisteren...
0
geplaatst: 22 oktober 2013, 21:53 uur
Niks meer Queen van het eerste uur (dat TOP(!) was)
te maken. Commerciële shit
te maken. Commerciële shit
0
geplaatst: 23 oktober 2013, 01:04 uur
Mwah, overdreven. Het laatste Queen album dat de moeite waard is. Op Radio Ga Ga en I Want To Break Free na, hoor ik toch vrij goeie nummers.
0
geplaatst: 23 oktober 2013, 08:03 uur
De buurman schreef:
Mwah, overdreven. Het laatste Queen album dat de moeite waard is. Op Radio Ga Ga en I Want To Break Free na, hoor ik toch vrij goeie nummers.
Mwah, overdreven. Het laatste Queen album dat de moeite waard is. Op Radio Ga Ga en I Want To Break Free na, hoor ik toch vrij goeie nummers.
Vrij goed is voor Queen's doen (zeer) matig. Queen was altijd TOP!!
0
geplaatst: 23 oktober 2013, 08:04 uur
De buurman schreef:
Mwah, overdreven. Het laatste Queen album dat de moeite waard is. Op Radio Ga Ga en I Want To Break Free na, hoor ik toch vrij goeie nummers.
Mwah, overdreven. Het laatste Queen album dat de moeite waard is. Op Radio Ga Ga en I Want To Break Free na, hoor ik toch vrij goeie nummers.
Vrij goed is voor Queen's doen (zeer) matig. Queen was altijd TOP!!
0
Ozric Spacefolk
geplaatst: 23 oktober 2013, 09:59 uur
Shit is het niet. En commercieel is elke plaat. Muzikanten moeten geld verdienen.
Maar vertel eens wat uitgebreider wat er nu precies shit is aan deze plaat.
Ik vind bijvoorbeeld Man on the Prowl maar een slappe herhaling van het ook nogal matige Crazy Little Thing Called Love.
Ook Want to Break Free kan ik maar met moeite aanhoren. Vooral die erg slechte synthsolo in het midden.
Verder vind ik echt elk nummer erg sterk.
Oh nee. Machines vind ik wel een beetje genant aan het worden.
0
geplaatst: 23 oktober 2013, 11:11 uur
Persoonlijk vind ik 'Is This the World That We Created?' ook erg slecht. Vreselijk cheesy. Freddie zingt het wel mooi, maar het nummer zelf vind ik niets. Ook 'Radio Ga Ga' en 'Tear It Up' zijn misschien wel geinig, maar ik vind ze niet geweldig.
Voor mij zijn er drie nummers hier de moeite waard: 'It's a Hard Life', 'Hammer to Fall' en 'Keep Passing the Open Windows'.
Voor mij zijn er drie nummers hier de moeite waard: 'It's a Hard Life', 'Hammer to Fall' en 'Keep Passing the Open Windows'.
0
Ozric Spacefolk
geplaatst: 23 oktober 2013, 11:18 uur
Mijn gele sterren zijn ook naar Hammer to Fall en Keep Passing.
Verder inderdaad It's a Hard Life... Een variatie op The Game, maar eigenlijk vind ik Hard Life beter.
Verder inderdaad It's a Hard Life... Een variatie op The Game, maar eigenlijk vind ik Hard Life beter.
0
geplaatst: 25 oktober 2013, 20:13 uur
In 1984 rustig aan me voorbij laten gaan. Teminste in de zin van direct kopen. Bepaalde singels konden me enigzins nog bekoren. Vooral It's A Hard life vond ik best wel aardig in die tijd.
Ik moest wel vreselijk lachen om Deacon zijn nieuw belachelijke kapsel. Plus de snor begon best wel een buikje te vertonen in die tijd. Dat was nog een beetje extra reden voor mij om Queen links te laten liggen. Niet geheel terecht natuurlijk.
Voorheen zag Queen er natuurlijk ook al belachelijk uit. Maar sommige zangers/bands komen daarmee weg. Daar moet ik dan weer hard om lachen. En dat is puur vermakelijk wat mij betreft.
Zo heb ik Rob Halford ooit gezien in de 013. En de man liep er belachelijk The Metal God uit te hangen. Robbie was gewoon veel te dik. Zeker in zo'n spandex broekje. Mijn vrienden en ik hebben hem ook hard liggen uitlachen.
En hetzelfde deed ik ook met Queen in die tijd. Uitlachen niet meer lachen.
Ik moest wel vreselijk lachen om Deacon zijn nieuw belachelijke kapsel. Plus de snor begon best wel een buikje te vertonen in die tijd. Dat was nog een beetje extra reden voor mij om Queen links te laten liggen. Niet geheel terecht natuurlijk.
Voorheen zag Queen er natuurlijk ook al belachelijk uit. Maar sommige zangers/bands komen daarmee weg. Daar moet ik dan weer hard om lachen. En dat is puur vermakelijk wat mij betreft.
Zo heb ik Rob Halford ooit gezien in de 013. En de man liep er belachelijk The Metal God uit te hangen. Robbie was gewoon veel te dik. Zeker in zo'n spandex broekje. Mijn vrienden en ik hebben hem ook hard liggen uitlachen.
En hetzelfde deed ik ook met Queen in die tijd. Uitlachen niet meer lachen.
0
geplaatst: 25 oktober 2013, 20:26 uur
Ja, ik herken dat wel ! Queen kwam echt op in de glamtijd, en daar werd handig op ingespeeld. Queen was wel geen glamrock( daar was hun muziek te intiligent voor) maar een manier om op te vallen bleek snel gevonden.
Freddie met zijn nagellak
In de 80's was het ook kleurrijk, maar daar ging Fred naar mijn idee te opzichtig met zijn indentiteit te koop lopen.
Freddie met zijn nagellak
In de 80's was het ook kleurrijk, maar daar ging Fred naar mijn idee te opzichtig met zijn indentiteit te koop lopen.
0
geplaatst: 25 oktober 2013, 22:37 uur
De buurman schreef:
Mwah, overdreven. Het laatste Queen album dat de moeite waard is. Op Radio Ga Ga en I Want To Break Free na, hoor ik toch vrij goeie nummers.
Mwah, overdreven. Het laatste Queen album dat de moeite waard is. Op Radio Ga Ga en I Want To Break Free na, hoor ik toch vrij goeie nummers.
Ik geef het toch nog drie sterren, omdat er wat verbetering inzit ten opzichte van Queens dieptepunt Hot Space. Queen kruipt eindelijk weer wat uit het dal en zal tot en met Innuendo elk album beter gaan worden.
Ik vind ook dat ze hier een goede stap hebben genomen met de productie. Het album klonk in 1984 wel erg goed, ten opzichte van z'n voorgangers.
Toch zijn ze nog mijlenver weg van het oude niveau. Radio Ga Ga vind ik niet eens het slechtste van dit album. Die eer was inderdaad voor I want to break free. Hoewel ik Tear it up en Man on the prowl ook werkelijk tenenkrommend slecht vind. Er is maar één nummer dat er voor mij mee door kan, Keep passing the open windows.
0
geplaatst: 27 oktober 2013, 17:44 uur
Na Flash en Hot Space kruipt Queen inderdaad iets uit het dal. Om er met enige regelmaat ook weer hard in te donderen. Vooral nummers als Tear it up, Man On The Prowl, en in mindere mate I Want to Break Free kunnen de concurentie met gemak aan wat betreft Hot Space. Break Free is nog enigzins te pruimen mits de clip meeloopt.
Radio Ga Ga vind ik best wel geinig inelkaar zitten. It's a Hard life blijf ik een van de betere nummers vinden. Keep Passing laat me denken aan een mindere versie van Breaktru. Leuk maar ook niet meer dan dat. En dat geldt ook voor Hammer to Fall. Queen probeert redelijk hard uit de hoek te komen. Alleen lukt dat niet echt. En dan hebben we nog Is This Te World We Created? En daar kan ik best mee leven. Maar om dan vervolgens te gaan optreden in Sud Afrika. Is dan best wel een bietje vreemd nietwaar? En niet dat ik nu zo'n levensverbeteraar ben of was. Maar hier wordt ik dan weer een bietje cynisch van.
Met pijn en moeite drie Snorren.
Radio Ga Ga vind ik best wel geinig inelkaar zitten. It's a Hard life blijf ik een van de betere nummers vinden. Keep Passing laat me denken aan een mindere versie van Breaktru. Leuk maar ook niet meer dan dat. En dat geldt ook voor Hammer to Fall. Queen probeert redelijk hard uit de hoek te komen. Alleen lukt dat niet echt. En dan hebben we nog Is This Te World We Created? En daar kan ik best mee leven. Maar om dan vervolgens te gaan optreden in Sud Afrika. Is dan best wel een bietje vreemd nietwaar? En niet dat ik nu zo'n levensverbeteraar ben of was. Maar hier wordt ik dan weer een bietje cynisch van.
Met pijn en moeite drie Snorren.
0
geplaatst: 27 oktober 2013, 22:46 uur
Er wordt over het algemeen wat negatief gedaan over Radio Ga Ga. Prima song wat mij betreft.
Het is electronisch, maar toch is het duidelijk Queen.
Als ze die lijn wat doordachter hadden doorgezet, had The Works wat mij betreft meer van dat soort songs mogen hebben.
Nu is het een plaat geworden die weer wat goed moet maken en wordt er (te) opzichtig herhaald ( Hard Life is een 2e Play The Game) en Man On The Prow ( een crazy little thing called love part II) I Want To Break Free blijft een pijnlijke vergissing, en Machines is jammerlijk wat obligaat en gedateerd, ondanks de behoorlijke power die het nummer heeft.
Maar goed, ik vrees dat er na Hot Space wel wat woorden zijn gevallen binnen de band, en dat er duidelijk werd gekozen voor een lijn waarvoor men eerder koos. Van alles wat dus.
Ze hadden van mij best nog een experimentje aan mogen gaan eigenlijk. Goed gemaakte electronica met een hart en enigszins naturel en May die regelmatig even zijn gitaar laat vlammen. Ik had er heel benieuwd naar geweest.
Het is electronisch, maar toch is het duidelijk Queen.
Als ze die lijn wat doordachter hadden doorgezet, had The Works wat mij betreft meer van dat soort songs mogen hebben.
Nu is het een plaat geworden die weer wat goed moet maken en wordt er (te) opzichtig herhaald ( Hard Life is een 2e Play The Game) en Man On The Prow ( een crazy little thing called love part II) I Want To Break Free blijft een pijnlijke vergissing, en Machines is jammerlijk wat obligaat en gedateerd, ondanks de behoorlijke power die het nummer heeft.
Maar goed, ik vrees dat er na Hot Space wel wat woorden zijn gevallen binnen de band, en dat er duidelijk werd gekozen voor een lijn waarvoor men eerder koos. Van alles wat dus.
Ze hadden van mij best nog een experimentje aan mogen gaan eigenlijk. Goed gemaakte electronica met een hart en enigszins naturel en May die regelmatig even zijn gitaar laat vlammen. Ik had er heel benieuwd naar geweest.
0
geplaatst: 28 oktober 2013, 02:01 uur
Ik geloof dat ik hier de enige bent die Tear It Up altijd een te gek nummer heeft gevonden. Ik vind 'm eigenlijk nog wat beter dan het populairdere Hammer To Fall. In 1984 begonnen ze hun concerten met Machines/Tear It Up en het was (opnieuw) een geweldige opening van de show.
0
Ozric Spacefolk
geplaatst: 28 oktober 2013, 09:44 uur
Nee, hoor. Ik draai Tear It Up ook graag. Het is een soort We Will Rock You maar minder corny.
Heerlijke die beukende drums en die snerpende gitaarriff en solo...
Heerlijke die beukende drums en die snerpende gitaarriff en solo...
0
geplaatst: 28 oktober 2013, 12:47 uur
bikkel2 schreef:
Er wordt over het algemeen wat negatief gedaan over Radio Ga Ga. Prima song wat mij betreft.
Het is electronisch, maar toch is het duidelijk Queen.
Als ze die lijn wat doordachter hadden doorgezet, had The Works wat mij betreft meer van dat soort songs mogen hebben.
Nu is het een plaat geworden die weer wat goed moet maken en wordt er (te) opzichtig herhaald ( Hard Life is een 2e Play The Game) en Man On The Prow ( een crazy little thing called love part II) I Want To Break Free blijft een pijnlijke vergissing, en Machines is jammerlijk wat obligaat en gedateerd, ondanks de behoorlijke power die het nummer heeft.
Maar goed, ik vrees dat er na Hot Space wel wat woorden zijn gevallen binnen de band, en dat er duidelijk werd gekozen voor een lijn waarvoor men eerder koos. Van alles wat dus.
Ze hadden van mij best nog een experimentje aan mogen gaan eigenlijk. Goed gemaakte electronica met een hart en enigszins naturel en May die regelmatig even zijn gitaar laat vlammen. Ik had er heel benieuwd naar geweest.
Er wordt over het algemeen wat negatief gedaan over Radio Ga Ga. Prima song wat mij betreft.
Het is electronisch, maar toch is het duidelijk Queen.
Als ze die lijn wat doordachter hadden doorgezet, had The Works wat mij betreft meer van dat soort songs mogen hebben.
Nu is het een plaat geworden die weer wat goed moet maken en wordt er (te) opzichtig herhaald ( Hard Life is een 2e Play The Game) en Man On The Prow ( een crazy little thing called love part II) I Want To Break Free blijft een pijnlijke vergissing, en Machines is jammerlijk wat obligaat en gedateerd, ondanks de behoorlijke power die het nummer heeft.
Maar goed, ik vrees dat er na Hot Space wel wat woorden zijn gevallen binnen de band, en dat er duidelijk werd gekozen voor een lijn waarvoor men eerder koos. Van alles wat dus.
Ze hadden van mij best nog een experimentje aan mogen gaan eigenlijk. Goed gemaakte electronica met een hart en enigszins naturel en May die regelmatig even zijn gitaar laat vlammen. Ik had er heel benieuwd naar geweest.
Mee eens.
Radio Gaga bood perspectieven en die worden eigenlijk alleen bij Machines benut.
Keep Passing The Open Window is daarnaast een traditioneel, enigszins spannend Queen-nummer.
Hammer To Fall klinkt verder ook deftig.
Ik heb dan weer minder met het stichtelijke Is This The World..., maar begrijp z'n aanwezigheid wel, het paste bij de tijdsgeest.
Ze hadden er hier misschien al een soundtrackje tegenaan kunnen gooien, hetzij met de insteek van Radio Gaga, hetzij op de ouwe-jongens-krentenbroodmanier van A Kind Of Magic.
Het had misschien het heilige vuur meer doen opwakkeren.
Maar ik heb vooral het idee dat dit een plaat was dat het bestaansrecht én de commerciële belangen van de band moest veiligstellen.
0
geplaatst: 28 oktober 2013, 14:54 uur
Echt veel begrijp ik niet van je berichtje.
Ouwe-jongens-krentebroodmanier van A Kind Of Magic???
En bestaansrecht vind ik behoorlijk overdreven. Om niet te zeggen kletskoek.
Queen had twee zwakke platen gemaakt. Teminste als je Flash ook nog meerekent.
Ouwe-jongens-krentebroodmanier van A Kind Of Magic???
En bestaansrecht vind ik behoorlijk overdreven. Om niet te zeggen kletskoek.
Queen had twee zwakke platen gemaakt. Teminste als je Flash ook nog meerekent.
* denotes required fields.