ohmusica schreef:
Subjectief en weinig relevant gezien de interesse en waardering in deze muziek. Die zich ook moeilijk laat verklaren vanuit jouw standpunt.
Mssr Renard heeft zelf al gereageerd, maar ik val hem bij: dit vind ik een nogal doorzichtige drogreden om iemand negatieve reactie af te keuren. Natuurlijk is die beoordeling subjectief, maar dat zijn de vele positieve reacties op dit album ook. En los van het feit dat het voor de beoordelaar wel degelijk relevant is wat hij van de plaat vindt (met het oog op een eventuele fysieke aanschaf bijvoorbeeld) vind ik het voor het totaalbeeld hier op MusicMeter ook wel belangrijk dat andersdenkenden hun visie geven op een album dat nogal 'in the picture' staat.
Want het is juist doordat dit album voortdurend in de updates opduikt, dat mijn interesse gewekt werd. Dan ga je luisteren, en hoewel deze muziek niet direct aansluit op mijn eigen muzikale kaders, zou ik het best interessant kunnen vinden, onder meer vanwege de hier eerder aangestipte raakvlakken met de laatste van Lana del Rey.
Dat je een andere mening 'weinig relevant vindt vanwege de interesse en waardering voor deze muziek' is dan een rare drogreden: omdat zoveel anderen het wel waarderen, zouden ik of een ander het niet goed mogen vinden? En dan worden we ook nog afgerekend op het feit dat we ons buiten onze comfortzone begeven? Of lees ik dat verkeerd?
Toegegeven: aan haar stem moet ik nog steeds een beetje wennen. Ik heb toch meermalen het gevoel dat ze weliswaar niet vals zingt, maar daar af en toe toch tegenaan hangt. En soms lijkt het alsof muziek en zang niet helemaal 'matchen', zoals ook
Mjuman hierboven al eloquenter verwoordt.
Niettemin heb ik het album gisteren nog twee keer tot me genomen. Ditmaal niet via crappy computerspeakertjes, maar via Spotify over een heel behoorlijke geluidsinstallatie. En dat verandert mijn kijk erop toch enigszins: de redelijk minimale begeleiding klinkt nu toch wat voller en krijgt klankmatig meer inhoud. De opener vind ik inmiddels prachtig en ook de titelsong kan me wel bekoren, al vind ik nog steeds dat ze dat niveau niet over de hele linie vasthoudt. Maar ik merk, net als met de laatste Lana del Rey, dat het me toch meer in z'n greep krijgt. Misschien komt het toch nog goed
Ik heb ook wat teksten meegelezen: die zijn volgens mij bewust vaag gehouden, om de muziek niet teveel in de weg te zitten. Want eigenlijk vind ik dat 'onverstaanbare' niet eens zo erg. De klanken vormen, ongeacht de betekenis, een redelijke eenheid met de muziek; ik heb de indruk dat het Eefje daar vooral om te doen was/is.