Steven Wilson - THE FUTURE BITES (2021)

Iemand die post op deze site mag verwachten dat niet eenieder het met hem eens zal zijn. Je hebt reeds meermaals laten zien daar moeite mee te hebben.

Objectief? Want jouw mening wordt door een ander bevestigd? Voor het overige verwijs ik naar dit topic Objectiviteit vs subjectiviteit - MusicMeter.nl

Lieve buurman. Toon mij graag één post waarin ik toon dat ik er moeite mee heb.

Ik kan er hier enkele aantonen (zelfs bovenaan deze pagina als reply op Alicia) dat dit net het omgekeerde is. Maar telkens, echt telkens, iemand hier iets positiefs zet, slaan er hier verschillende members onmiddellijk hun tanden in. Iemand als Legian onderbouwt dit en dan kan ik mee in het verhaal. Jij daarentegen.... Ik krijg bij jou het gevoel dat jij dit album stiekem heel graag hoort, dat je er van droomt, dat je jouw tranen verbijt midden in de nacht. Alsof je plots uit de kast zal komen (degene die hun geaardheid negeren, zijn er het ergst aan toe, weet je).

Ik reageerde in deze topic enkel op het Donna Summers verhaal, waarin ik bedoelde dat je PS er onder kon mixen qua beat en bliepjes (ik heb hier nooit geschreven dat ik deze van dezelfde kwaliteit vind want het is heel andere muziek). Maar als er dan hier schamper op gereageerd wordt, tja...

Ik reageer hier enkel wanneer er terug van het pad van het topic gegaan wordt en er een sport van wordt gemaakt om te pingpongen.

Bij deze herhaal ik nogmaals mijn laatste bericht en hoop ik dat er daar eens serieus op wordt gereageerd door leden die hier ook mee bezig zijn:

On topic: deze plaat blijft lekker groeien en is voor mij TTB voorbijgestoken. Zoals Tangram 1969 hierboven ook vermeldde: de bonusdisc is minstens een lekkere aanvulling en verrijkt de plaat in feite nog.

Ik ben benieuwd hoe dit allemaal live zal klinken eind dit jaar. Waar hij de laatste tournees grotendeels uit dezelfde vaten tapte, kondigde hij reeds aan heel wat andere nummers te zullen brengen. Ik vraag mij af wat de lijst zal halen.

Als ik niet direct vanuit alle windhoeken op deze post word aangevallen, zet ik hier eerstdaags de link naar een interessant interview waarin hij uitlegt waarom hij voor het afzweren van de gitaar kiest.

Zou je die link anders via een privebericht willen doorsturen? Ben wel benieuwd naar dat interview.

Deze opmerking zegt vooral iets over hoe jij de commentaren ervaart. Ik lees vooral een levendige discussie tussen liefhebbers, gematigd criticasters en mensen die op dit album afknappen. En iedereen heeft gelijk. Mooi toch?

Ik hoef enkel te verwijzen naar het bericht waar ik op reageerde: "knettergek moet je zijn om hier in de bosjes verstopt te zitten. Iemand die deze een beetje leuk vindt, moet hier vooral niks posten" Wellicht is jouw zendingswerk beter op zijn plaats bij een fanforum waar kritiekloos een artiest gecanoniseerd kan worden.

Voorts zie ik Steven Wilson graag slagen, maar dat doet hij bepaald niet bij dit album. Ik heb al menigmaal aangegeven waar mijns inziens de schoen wringt: geforceerde sound, stem van Wilson past hier niet lekker, mist de gelaagdheid van ander werk etc. Daarenboven heb ik ook al aangegeven dat Wilson werk op zijn naam heeft staan (eerste platen No-man en Blackfield) waar hij laat zien een goede popcompositie te kunnen maken.

Dit weekend heb ik het album nog eens een kans gegeven. Toegegeven... ik zat er naast.

De productie verbloemt hoe mager de nummers eigenlijk in elkaar zitten. Liedjes met popstructuren maken ging hem op de vroege Blackfield-albums een stuk beter af. Hier wordt een smakeloos gerecht met wat productionele trucjes en een verkooppraatje, als ware het zout, op smaak gebracht. Vol punt eraf.

namsaap



Zeker dat. Maar als er hier wordt geschreven dat iemand blindelings als een Trumpsupporter SW volgt omdat die deze plaat goed vindt, dan is alle objectiviteit zoek.



Kijk, jij onderbouwt dit bij deze en daar kan ik weg mee. Ik ben het daarom niet eens met je Het is inderdaad anders dan Blackfield of No-Man maar ik vind ook dit album vakmanschap. En daarrond wil ik graag overeen komen om niet overeen te komen.

Pestkop

Ik doe er een halfje bij. Lekker naar boven afgerond. Ik kan er goed naar luisteren, prima album!

Alsof dit topic geholpen is door opnieuw over Trump en Donna Summer te beginnen.

De user bedoelde dat het blindelings volgen van een artiest vergelijkbaar is met het blindelings volgen van Trump. Niet een vergelijking die ik zou maken maar op zich niks mis mee. En op de vraag: wie wil nu geen old school 20 minuten lang nummer van SW horen? reageerde ik gewoon met een tegenvraag om duidelijk te maken niet op zo'n mix te zitten wachten. Ook niks mis mee.

Als je daar na weken nog altijd mee rondloopt en gelegenheid creëert om er weer over te gaan pingpongen, zou ik me toch eens vragen stellen over je eigen bijdrage(n) hier.

Wat een heerlijk album is het toch, heb het een aantal dagen geleden al verhoogd naar 4,5 maar ik zit serieus te overwegen er de volle mep aan te besteden. Het lukt me zelfs het voor mij lastige Eminent Sleaze ‘een plekje te geven’.
Zoals al in eerdere Posts aangegeven werkt het album voor mij wel. Ga dat niet nog eens uitleggen maar ik denk dat ik deze eigenlijk beter vindt dat To The Bone.
Moet die twee deze week (het is vakantie immers) toch eens naast elkaar leggen en zien wat daar van gaat komen. Refuge en Pariah pleiten voor TTB maar King Ghost en vooral Personal Shopper lonken.
Ik was verbaasd over mezelf, H.C.E. En Grace For Drowning scoren (bijna) net zo hoog als deze..toch mijn ABBA, Prince kantje dat het dan doet.
Mocht de volle mep volgen laat ik dat hier uiteraard weten!

Ik denk dat hij dit interview bedoelt. Uitermate kinderachtig om dat 'achter te houden'.

Genoeg interviews te vinden:

Steven Wilson explains why he was "never a fan" of Eddie Van Halen

"Rock music – particularly the guitar – hasn’t really managed to reinvent itself”

Vooral dat laatste verhaal is hilarisch. Rock heeft zich niet meer ontwikkeld dus gaan we maar uitgekauwde jaren 80 en 90 pop maken want dat horen we nou nooit. Ook de blik op het gebrek aan rock in de top 40 spreekt wat mij betreft boekdelen. Maar goed. Het staat hem uiteraard vrij.

Over een ding kunnen we het hopelijk allemaal eens zijn; popmuziek wordt niet heruitgevonden op The Future Bites.

In dat interview zegt Wilson ook:
(....) "Listen, I still love so-called progressive rock. But I'm not there right now, honestly, I'm not there right now. I'm more excited by other music right now."

Waarmee gelijk aangegeven dat hij er (even) "niet meer is" voor de weg zoals ingeslagen sinds Insurgentes. Hij hoefde dat eigenlijk niet eens te zeggen, dat hadden we ook al gehoord.

Dan blijft over een beoordeling op het gladde, onbekende, pad van electronic/dance achtige muziek waar het gros van de liefhebbers van Wilson sinds Insurgentes dus in het dagelijkse leven liever niet van willen horen. Blijkt ook wereldwijd.

Die keuze mag Wilson maken, ik ga het niet slaafs volgen. Straks komt hij per ongeluk een keer in Nederland in februari rond carnaval, hoort de Deurzakkers en besluit nu even helemaal in te zijn voor het maken van een carnavals-album. Van mij mag het, maar ook hier vermoed ik geen hoge score.

De Deurzakkers zijn stiekem wel zo vernuftig als de neten natuurlijk. Ontzettend ondergewaardeerd.

Vandaag eens he-le-maal beluisterd, gewoon omdat ik wilde horen (=weten) just what all the fuzz is about - zoals Ian MacNabb (Icicle Works) ooit zong.

Tja, wat zal ik zeggen - na alles wat hier geschreven en gezwampeld is? Het deed me gewoon denken aan artiesten die nu hard op weg zijn GOM-status (grumpy old men, allen mid-zestig thans) te bereiken: Thomas Dolby, Howard Jones en Nik Kershaw.

Goed? Nee - slecht? Ook niet - heb slechter gehoord (veel) en beter (ook heel wat), maar zit niet in de weg bij de afwas of bij het koken, vraagt geen aandacht, hap-slik-weg.

Voorheen kon je Howard Jones en Thomas Dolby (The Age of the Wireless) scoren voor een paar euro, vrees dat die tijd voorbij is, maar als referentie voor waar Abraham de mosterd vandaan heeft gehaald, zeker noemenswaardig.

En Edwynn wil ik graag De Twee Pinten aanraden van de klassieker Bij ons staat op de keukendeur

Is dat urgenter dan De Deurzakkers?

Nope, is niet dat interview. Ik stuurde het naar Legian, zoals beloofd, in een pm. Alsof ik iets zou achterhouden. Wil je het ook, dan stuur ik het je. Ook veel liefs, xxx

Ook ik heb het album én de bonusdisc uit de deluxe box in z’n geheel beluisterd en 1 ding het mag duidelijk zijn dat hij hiermee geen tijdloos monument heeft uitgepoept. Steven heeft nooit zijn best gedaan om hip te zijn, maar dit keer doet hij een poging. Veel met een dikke knipoog naar muziek uit eerdere decennia, maar de productie etc zijn gewoon retestrak en kunnen mee met muziek van hier en nu. Het organische is grotendeels weg en dat matcht met de composities.
De bonusdisc is uit hetzelfde hout gesneden, maar daar staat toch de betere nummers op. Iets minder toegankelijk zoals ik dat graag heb en dat zal ook wel de reden zijn waarom ze zijn afgevallen.
Maar goed, de beoordeling gaat over het (veel te) korte originele album. Genietbaar en bovenmodale pop, maar de jeuk om dit vaak te horen is er niet. Ik zet de bonusdisc nog maar eens op.

Absoluut het beste album van Steven Wilson tot nu toe! Daarbij gezegd hebbende dat de bonusdisc in de deluxe edition nog beter is dan het reguliere album.
Prachtig songs, stuk voor stuk. Hopelijk gaat hij op deze weg verder, want dat gefreewheel en geneuzel op Hand.Cannot.Erase. vind ik niet te pruimen. Gelukkig was To The Bone al een grote stap in de goede richting.
Ik was al fan, maar nu ben ik verknocht.

Dikke aanrader voor iedereen die NIET houdt van de muziek van Steven Wilson

Precies !

En ik hoop niet dat ik hiermee teveel olie op het vuur gooi, maar hier nog een "interessante" (zal de term objectief deze keer maar achterwege laten... ) recensie: Rockportaal.nl | Steven Wilson - The Future Bites

En alweer heeft iemand een correctie ingediend, deze keer om de albumtitel in hoofdletters te zetten. Niet erg consequent, want de tracklist staat nog wel in lowercase. Als je het corrigeert, wees dan consequent...

Ik ben ook voor omdat het een idee van de artiest zelf is maar volgens de regels van MuMe mag enkel alleen de titel van het album in hoofdletters. De tracks zelf niet. Zelfde verhaal als bij Evermore van Taylor Swift alleen dan kleine letters.

Vandaag de lp voor de 2e keer in zijn geheel beluisterd. Heerlijk album, niet zijn beste maar toch erg lekker.

Heerlijk album. Steven Wilson meets Andy Hunter. Vooral op Personal Shopper.

Voor de liefhebbers die Andy Hunter niet kennen: Zoek het eens op [Andy Hunter | Spotify - open.spotify.com]

Wat een prachtig album, met een paar perfecte tracks. Met Personal Shopper en Self als toppers.