Rolling Stones - Hackney Diamonds (2023)

Vergeleken met Angry valt-ie me mee, maar het niveau van Sweet sounds of heaven wordt verder nergens gehaald. Dankzij de variatie in nummers en de bijdragen van gasten is het nog best een acceptabel plaatje geworden.
Ik vraag me alleen wel af: weten we zeker dat Keith Richards echt meedoet, behalve op het abominabele (om het maar eens recht voor z'n raap te zeggen) Tell me straight? Want op wat lekkere slide gitaar dingetjes na is het gitaarwerk ver onder Stones niveau.

Neem nou Bite my head off, dat de vergelijking met de Sex Pistols gemaakt is vind ik terecht en veelzeggend: die waren niet beroemd omdat ze opwindende muziek maakten maar omdat de karakters en hun rotzooi in die tijd opruiend waren. Als Johnny Rotten nu nog met zo'n saaie riff zou komen zou ik dat belegen vinden en dat vind ik van de Stones ook. En dan komt er óók nog een jaren-80 hardrock solo in, iets wat ze herhalen in het volgende nummer, Whole wilde word.

Mess it up maakt dat een beetje goed, met z'n funky slagjes á la Miss You en Dirty Work en dan is het eigenlijk een opluchting dat drums, bas zanglijnen etc van Live by the Sword gewoon niet als de Stones klinken. Maar ook hier hoor ik Keith Richards eigenlijk niet terug.

Waarschijnlijk zit ik er helemaal naast, ik lees in de muziekwereld juist dat iedereen zo blij is met de bijdragen van ome Keith. Nou ja, kan gebeuren maar voor mij is het een redelijke Mick Jagger plaat, al dan niet met Keith.

Er moeten kranten, magazines, clicks... etc. verkocht worden. The Stones zijn een dankbaar vehikel om dat te bewerkstelligen. Het helpt dan om de fans niet tegen de (grijze) haren in te strijken.

Je mag alleen stemmen op een album wat je hebt beluisterd. Voor berichten plaatsen is dat geen vereiste.

Ze moeten 2024 eerst nog eens zien te halen

Je bent zelf boring.

Ik noem ze ook vaker the boring stones eerlijk gezegd. Wordt me niet altijd in dank afgenomen door de boomers

Jij bent zelf boring!

Why you angry with me?

Trollen zitten op Twitter niet op MuMe

Eerste luisterbeurt nu, klinkt zeer goed...wat mij betreft mocht Jagger's pitch correction wel iets minder maar dat zal wel met de moderne tijd te maken hebben.

Keith Richards is nooit een gitaarvirtuoos geweest met complexe 6 frets akkoorden en razendsnelle shredding solos maar wel een oerdegelijke riffer met brute frasering timing. Dit is niet belegen maar hun signature sound dus tijdloos. Live zie je ook dat het ondanks zijn artritus nog redelijk goed werkt.

Johnny rotten heb ik nooit betrapt op het hanteren van een gitaar zeker niet gedurende zijn SP periode. Dat was Steve Jones ,ook geen virtuoos maar prima voor de SP en volgens mij de enige die zijn instrument goed kon bespelen van de band en een uitstekende punkrocker.

Normaal vliegen dan bij hedendaagse albums de 'okay boomer' zinnen je om de oren. Hier kan dat niet. Ach ja. Hoort er ook een beetje bij. Cd's hebben skip momentjes, berichtjes dan toch ook?!

Eerlijk gezegd snap ik niet zie goed dat mijn gewaardeerde jongere mede-users hier naar luisteren. Alsof ze niet wisten wat ze bij The Stones konden verwachten. En ze halen hun neus op voor de hype dus waarom niet met een boog er omheen?! Dat antwoord kunnen we wel invullen. Beetje prikken en de oudere garde op stang jagen

Zou Ron Wood niet gewoon de meeste gitaarpartijen voor zijn rekening nemen? Dat is toch een meer dan verdienstelijk gitarist die de partijen allemaal uitstekend kan inspelen. Bij een kleine concertregistratie van kort geleden kon je het verschil tussen Mick Jagger en Keith Richards (eeuwige jeugd vs. ouderdom) goed zien. Keith leek mij daar nu niet bepaald de man die de RS sound tijdens dat concert droeg. Kan ik me ook best voorstellen als je last hebt van je vingers. Niks mis mee natuurlijk. Het hoort er gewoon bij. Ik kan me goed voorstellen dat hij zowel in de studio als live gewoon erg veel ondersteund wordt.

Even tijdens de lunch gedraaid hier, prima plaat, boven verwachting toch wel erg goed.

Helemaal mee eens, een onverwacht goede plaat. Charlie Watts doet nog op een aantal nummers het drumwerk. De plaat is aan hem opgedragen, en terecht.

Zou kunnen hoewel volgens mij de meeste nummer niet zo moeilijk zijn om te riffen. Helemaal niet met alternatieve stemming, daar heb je maar een paar vingers voor nodig die niet al te veel hoeven te buigen. Wel heeft Bite My Head Off een dermate snelle tempo waardoor ik me afvraag of hij de hoofd riff speelt, daar zit hij volgens mij links in de mix met af en toe een "stab" maar wel met goede timing. Bij Rolling Stone Blues waarbij zijn gitaar volgens mij in open E gestemd is vind ik hem prima spelen rekening houdende met zijn artritus en leeftijd.

Helemaal mee eens, en dat is precies wat ik hier mis.


Dat klopt natuurlijk ook, slordig geformuleerd door mij. Neemt niet weg dat ik de Stones in hun beste tijden heel wat puntiger en opwindender vind spelen dan ik ooit van de Sex Pistols gehoord heb. Idiote vergelijking natuurlijk, totaal verschillende stijlen, maar dan moet Mick Jagger ook niet proberen te klinken als Johnny Rotten, of Keith Richards als Steve Jones

Live met Lady Gaga (kort stukje maar):

Sweet Sounds of Heaven

Leuk was dit zeg, wachten in 2023 op een nieuw Stones album wat goed schijnt te zijn. De eerste single Angry was catchy as hell en de tweede single Sweet Sounds of Heaven bleek nu al een klassieker te zijn in hun oeuvre en dat wil wat zeggen. De zang van Lady Gaga past hier erg mooi en de finale van het nummer is ronduit fantastisch.
Dus de verwachtingen waren best hooggespannen kan je wel zeggen. The Rolling Stones voldoen meer dan aan deze verwachtingen met Hackney Diamonds. Met z'n 3-en zijn ze 235 jaar, maar nog steeds kunnen ze ouderwets een plaat als deze maken. Geweldig toch?

De meeste songs zijn van een goed tot uitstekend niveau, met veel fijne wendingen en allerlei heerlijke riffs. Het gitaarwerk is echt top op dit album en Mick Jagger zingt alsof het 50 jaar geleden is. Dat kan hij trouwens niet alleen in de studio, vorig jaar zag en hoorde ik hem dat ook nog live doen in Amsterdam. Zoals je live nog steeds de energie proeft die the Rolling Stones ook nu nog hebben, zo hoor je dat terug op dit album. De producer heeft dat mooi op plaat weten te zetten.

Een ander fantastisch en tegelijk historisch nummer is Bite My Head Off. Het lijkt wel punkrock, met dus Paul McCartney op de bas. En hoe: een glansrol voor Beatle Paul op deze song. Whole Wide World heeft een erg lekkere gitaar. Dreamy Skies met country/roots invloeden vind ik zelf erg mooi, met gelukkig ook een slide guitar. Live By The Sword is een echt sterk Stones nummer, met Charlie nog op drums en Bill Wyman op bas. Mooi is dat! Zo gebruiken en mixen de Stones weer allerlei muziekstijlen tot hun fraaie eigen sound, waarbij de plaat toch een mooi geheel vormt. Wat een fijne verrassing dit Hackney Diamonds!

Ik gun de fanboys hun pleziertje. Maar jij vindt zelfs Exile on Main St. en Sticky Fingers niks. Dat jij het niet voelt zegt dus alleen iets over jou.

Dus omdat ik die twee minder vindt doet mijn mening er minder toe en zegt het alleen iets over mij?
Ik mag best een objectief oordeel vellen over een artiest waarbij ik meerdere albums geen voldoende geef hoor.
Goed geprobeerd wel

Als ik me mag inmengen. Ik ben geen fanboy (meer) en net geen boomer (gen x) maar ik heb deze plaat zo hoog beoordeeld omdat ik bij het beluistern van deze plaat een gevoel van nostalgie krijg waarvan ik eigenlijk niet meer had verwacht dat ik die überhaupt nog zou krijgen,. Een nostalgie naar de sleutelperiode van hun oeuvre waarvan die jij, zoals Kronos al stelt maar matig vind. Het is dus niet verwonderlijk dat jij "het totaal niet voelt".

Zo, ik denk dat Boemp een beetje een kutdag heeft...Zo slecht kan het allemaal niet zijn volgens mij. Het is toch geweldig dat een paar gasten van in de 80 nog een album eruit weten te persen ongeacht de kwaliteit? En wat ik er tot nu toe van gehoord hebt klinkt het als een klok. Smaken verschillen zullen we maar zeggen en in dit geval ben ik daar heel blij mee. Je zult maar zoveel azijn naar binnen gewerkt hebben...

Dan is het toch juist fijn dat mensen met een frisse blik en die de nostalgie niet voelen dit album beoordelen op de kwaliteit die het bezit?

In mijn bericht van eerder zei ik het al. Stel dat dit album door een onbekende artiest gemaakt was, dan zou niemand hier naar omkijken. Het is dus vooral de nostalgie waardoor veel mensen hoge scores geven (en wat ook blijkt uit jou post). Ik vind alleen nostalgie redelijk magertjes om een album 4 sterren of hoger te geven hoor. Dit had ik ook niet gedaan al zou ik geboren zijn in deze periode. Ik beoordeel albums op de kwaliteit, en soms kan nostalgie helpen. Maar nooit is het leidend.

Ik ga voort op je stemmen zoals jij dat doet bij anderen en uit je stemmen blijkt dat je weinig of niks hebt met de Stones. Jouw mening zegt dus weinig of niks.

Je schreef zelf al dat niemand naar dit album zou omzien als het de Stones niet waren en dat geldt natuurlijk het meest voor degenen die zelfs geen fan zijn. Die uiten echt alleen maar een mening over het album omwille van de aandacht die er voor is.

Een objectief oordeel vellen, mag je proberen. Maar oordelen over muziek zijn altijd subjectief.

Maar even serieus Julian. Je krijgt regelmatig persoonlijke tips en je zegt dan heel terecht dat je er geen tijd voor hebt omdat er zoveel is. Ik, net als jij een veelvraat, snap dat helemaal. Maar waarom laat je die bewuste tips dan liggen (wetende dat je niet voor niets meegenomen wordt in zo'n lijstje) en ga je op de dag van release luisteren naar een album waar je eigenlijk op voorhand al van weet dat het je ding niet is. Wat begrijp ik hier dan niet goed aan?

Is dit niet een beetje een circlejerk (niet mijn woord, maar vond hem wel grappig) beetje vervelen bij een album waarvan je weet dat je reacties gaat krijgen. ook best 'boring' toch?!

Haha, deze tips probeer ik op te volgen hoor maar ik heb eerst nog een lijstje van 60 albums weg te werken waarbij de volgorde verschilt. En was toch redelijk benieuwd naar dit album eerlijk gezegd. Dus even snel tussen het schoolwerk door geluisterd.
Maar geen zorgen, ga binnenkort ook jou tips zeker weer luisteren
En inderdaad, ik stop alweer hoor. Merk dat dezelfde types hier altijd terugkomen om irritante discussies aan te gaan.

Nee, je draait om de pot heen Beetje makkelijk natuurlijk. Ik snap dat gewoon niet zo goed. Er zijn wel meer releases die heel veel aandacht krijgen maar waarvan ik weet dat het mijn kopje thee niet is. Dan ben ik verder ook niet nieuwsgierig en besteed ik die tijd liever aan andere nieuw albums (tips of niet).

En kom op zeg. The Rolling Stones. Hoe duidelijk wil je dat nog hebben. Daarvan weet iedereen onderhand wel of het je ding is of niet.

Maar goed, het levert ook wel weer vermakelijke discussies op natuurlijk. Meesterwerk of boring. Circlejerk van liefhebbers en niet-liefhebbers. Eens kijken wie het verst kan pissen

Overigens ben je best mild met 3*

Wat irriteert zijn types die ervan overtuigd zijn dat hun mening wat objectiever is dan de mening van iemand anders.