Rolling Stones - Hackney Diamonds (2023)

Ik had het niet verwacht, maar ik kijk uit naar komende vrijdag. Vorig jaar de heren nog weer eens live aan het werk gezien. Eigenlijk had ikzelf niet echt de behoefte, maar aangewakkerd door Mrs Blaauwtje, zij wilde Jagger & Co graag eens aan het werk zien. Sindsdien eigenlijk weer gepakt door het enthousiasme van deze bijna 80 jarige rockers. Veel respect voor de manier waarop deze mensen omgaan met het ouder worden en toch een invulling geven aan het leven dat ze sinds 1962 hebben geleefd.

Omgaan met artritis, prachtig positief interview met Richards, eerder deze week.

Alle reclamemiddelen worden uit de kast getrokken voor de release van as vrijdag, een stones pop up store op de Grote Markt , met daaraan verbonden een Rolling Stones wandelpad tussen het Groninger museum en diezelfde Grote Markt, winkels die om elf uur open gaan , best bijzonder. Kortom ik kijk er naar uit.

Journalist Robert Haagsma heeft 'm al gehoord en vertelde er vanochtend over op NPO Radio 1 bij Nieuwsweekend.

“Angry” stelt op zich niet teleur, maar smaakt vanaf de eerste noot als een overblijvertje dat niet goed genoeg bevonden werd om op eerdere platen uit te brengen. En die waren al niet bijzonder memorabel sinds “Exile” en “Some Girls”. Tof als een even aanstekelijk als vergetelijk tussendoortje. Extraatje, voor de completisten. Als je het nummer hoort, krijg je wel zin om nog eens een paar echt goeie Stonesplaten te draaien uit hun topperiode. Dat Mick 80 is, doet er wat mij betreft niet toe. De echte helden uit de blues en rock-&-roll herkauwden hun vervlogen successen ook, maar klonken op hun 80’ste beter dan dit. En die hadden geen blote-tieten-modellen die hun achterkleinkinderen zouden kunnen zijn nodig om hun videoclips mee op te leuken.

“Sweet Sounds Of Heaven” begint als een zalig nummer. Parel! Dit is top! Je bent meteen mee. Tot Gaga invalt. Na meerdere luisterbeurten klinkt het nog steeds alsof Jagger plots met een begint te kwelen. Maar dat was Jagger niet, hee: dat was Gaga. En dat bevalt heel wat minder. Sterk nummer om zeep. Had beter geweest zonder Gaga. Aguillera kan ook een noot zingen, maar daaom hoor je haar stem per definitie nog niet graag.

Dat zijn zo van die momenten dat je denkt: doe dat soort duetten tijdens de live-concerten, maar zijn ze goed genoeg om op een studio-album te zetten? Bijlange niet.

Dan valt op hoe Gaga weldegelijk een uitstekende zangeres is, maar het echt niet haalt bij de vrouwenstemmen die je bij de Stones verwacht. We zijn beter gewoon. Lisa Fisher. Iemand?

Als Lisa nog maar 1 noot zingt, klinkt het nooit alsof Mick even verwijfd aan ’t zingen geslaan is als hij doorgaans beweegt. Want dansen zijn die stuiptrekkingen niet echt te noemen. Waar zijn de Tina Turners en de Aretha’s als je ze nodig hebt? Reeds wijlen. Maar Gaga probeert te krampachtig te klinken als die echt grote diva’s. De lat ligt hoog en die haalt ze niet.

Toch al genoten van beide nummers, maar de aanschaf van het album: nee. De laatste tientallen jaren heb ik hun platen nog allemaal gekocht, maar die vielen eigenlijk rap wat tegen. ‘k Had toen meesterwerken zoals “Let it Bleed” en “Aftermath” nog niet eens in de collectie.

‘k Had beter hun echt groots werk aangeschaft in plaats altijd van mee te springen op kar, telkens er een nieuwe CD uitgebracht werd. ’t Zijn wel de Stones, natuurlijk. En dan huppel je mee.

Alhoewel: behalve Jagger & Richards schiet er niet veel van over. Ronnie is al 50 jaar lid maar hangt er nog steeds als een plechtig comunnicantje aan. Een Brian Jones of een Mick Taylor heeft hij nooit kunnen doen vergeten. En zonder Charlie: nee. De magie is nu echt weg. Ik wil geen platgladde productie.

Er zijn gaten in mijn bescheiden Stonescollectie die meer opvulling verdienen dan dat de aanschaf van deze plaat essentieel zal zijn. Want je weet dat je er achteraf spijt zult van hebben als je deze koopt. Dat is al meer dan 50 jaar zo. Met wat geluk staan er een stuk of twee sterke nummers op die overeind blijven. Meestal maar 1. En dan nog.

En van hun versie van “Rolling Stone” verwacht ik ook niet veel. Ik vond zelfs die van Muddy niet eens zo sterk. “Catfish blues”, ken je dat? Identiek hetzelfde en eveneens door Muddy, maar veel begeesterender van klank.

Weet je wat? Elke keer als ik een recente plaat beluister van de Stones denk ik: zet beter hun beter werk op. 60, 70er jaren. Max. Of die live dvd: met Muddy Waters & De Stones. Behalve wat aanstellerij konden ze geen enkele van die originele bluesmuzikanten zelfs maar benaderen.

We moeten dringend nog eens een avondje platen draaien van Muddy Waters zelf. Dan pas valt op hoe de Stones het niet halen tegenover hun voorbeelden.

Nu ben ik wel bijvooroordeeld. Eigenlijk ben ik meer puriteins Bluesfan dan overstag Stonesfan. Maar het is mede dankzij de Rolling Stones dat ik de Blues beter leren kennen heb. En daarvoor zal ik ze altijd dankbaar zijn.

Macca mag ook eens meedoen. De nieuwe platen van McCartney heb ik de laatste tientallen jaren zelfs niet meer beluisterd. Macca is zijn stem al lang kwijt. Leeftijd zeker? Soms pakt dat goed uit. Het klagend geneuzel van een Bob Dylan heb ik bijvoorbeeld nooit gewaardeerd. Nu zijn stem kapot is, vind ik hem veel beter. Ook veel grappiger.

Mick Jagger klinkt nog altijd als Mick Jagger. Nooit echt goed, maar stelt ook nooit teleur.

Wat een zever allemaal over een plaat die nog niet eens uitgekomen is, zeg.
Dat het maar rap vrijdag is. Eerst luisteren en dan pas oordelen.

Pardon voor al deze onzin, dus. Don’t get angry with me.
De Stones hebben me wel weer meer in ban dan ik zou willen toegeven.
De portemonnee staat al open en krijg die nog maar eens dicht.

Volkskrant is alvast positief.

En in deze link is de plaat al te luisteren. Postcode om in te loggen; W1F 9PE
Inschrijven email kan je gewoon skippen.

Paul zn bas heeft nog nooit zo hard gestaan

The Rolling Stones - New Stone Age - The Rolling Stones - New Stone Age - Planet Rock - planetradio.co.uk

Recensie in Oorrrrr. Net als Robert Haagsma j.l. zaterdag (zie mijn link daar) is Jan van der Plas heel content. En de Volkskrant dus ook al. Positief nieuws in deze soms wrede wereld.

Ik heb ze beide ook gelezen en ik heb zin in dit album. Alvast besteld bij de plaatselijke platenzaak.

Iets wat lang duurt, kan soms lekker zijn. Maar nu vind ik het te lang, het wachten tot Vrijdag.

hij heeft er bij mij 242 in mijn priveberichten gegooid

Is een website mysql injection hack attack geweest, die is deels gelukt zo te zien omdat ze data in de tabellen hebben gekregen. Bij mij zaten er ook 242 berichten in de box

Oef... hier ook al!

Lijkt mij inderdaad geen normaal persoon! Het plaatsen van die rare berichten ging vannacht als een trein zo snel.

Dit is wel een heel bijzondere plaat! Ik had echt niet verwacht dat dit er nog in zou zitten. Ik heb in onderstaande video een uitgebreide video opgenomen;

Recensie Hackney Diamonds

Prima nieuwe plaat van de Rolling Stones. Met wat nostalgische momenten die menig fan in veroering zal brengen. Het is daarmee ook helemaal geen ondermaatste of overbodige nieuweling. Ik merk wel dat het middenstuk me wat meer moeite kost om de aandacht er bij te houden. 'Sweet Sounds of Heaven' mag dan wel een redelijk makkelijke troef zijn, de song steekt er wat mij betreft boven uit. De afsluiter is ook een fijn bluesy nummer dat aan de begindagen van de band doet denken. Mocht dit de laatste zijn, en dat zal wel, is dat een waardige afsluiter.

Hoezo? Ook het record van de eerste negentigers met een rock-album moet nog sneuvelen.

Dat is zo, maar ze nemen de tijd voor opvolgerts

Vandaag even na 0:00 zal ik met mijn exemplaar naar huis gaan vanaf de platenwinkel. Grote dag vandaag voor de fans die bereid zijn om wakker te blijven. De verwachtingen zijn in ieder geval hoog, gezien de reviews van verschillende kranten en bladen.

Mocht het album onverhoopt toch tegenvallen, dan was het de voorpret al waard.

Nog één keer een linkje ter opwarming: Studio Brussel sprak met Mick Jagger over Hackney Diamonds.

Rolling Stones is een band waarmee ik ben opgegroeid. Niet omdat mijn ouders liefhebbers waren of zo (die hebben vrij weinig met muziek), maar omdat ze al zo lang meedraaien. Als kind al (jaren '70) kwam ik in aanraking met hun muziek waarmee ze al begonnen waren toen ik nog niet eens geboren was, als tiener zong ik mee met de (jaren '80) hits, en tot op de dag van vandaag (inmiddels zelf al een oudje) spelen ze een rol in mijn muzikale leven als muziekliefhebber.

Dat mag toch best bijzonder genoemd worden, zeker als je kijkt naar de hype elke keer weer als er iets van de band uitkomt. Herinneren we ons Blue & Lonesome uit 2016 nog? Zelfde verhaal. Een enorme hype en het sloeg aan.
Dus mijn hele leven een rockband die telkens weer met iets nieuws komt, op tour gaat en een enorme schare fans aan zich kan blijven binden. Wat je ook van de muziek mag vinden: ik vind het knap.

En die muziek heeft me eigenlijk altijd wel weten te boeien. Dusdanig dat ik de band live in De Kuip ben gaan zien tijdens de Voodoo Lounge tour (1995!) omdat ik dat album gewoon goed vond en de geruchten gingen dat het wel eens hun laatste tour zou kunnen wezen. Tja.....

En dan nu Hackney Diamonds. Wie had kunnen denken dat ze op zo'n hoge leeftijd nog met een album zouden komen?! Onverwoestbaar, en dat is hun geluid eigenlijk ook.
Hackney Diamonds is een uitstekend Stones album. Als dit hun laatste blijkt te zijn hebben ze daar een perfect album voor afgeleverd. Alles uit het verleden horen we wel een beetje terug en diverse gastartiesten helpen mee om de nummers net dat beetje extra glans te geven. Een beetje Sticky Fingers (Get Close), Some Girls, Let It Bleed (Sweet Sounds of Heaven) of Beggars Banquet. Het keert allemaal wel terug en daarmee presenteren ze ons een soort greatest hits maar dan met nieuwe nummers, nummers die gewoon lekker klinken.

En hoe cool dat Paul McCartney juist meedoet op Bite My Head Off dat zo'n lekkere punk-rockandroll attitude heeft. Vol energie: invloed van producer Andrew Watt? Ik hoor hier wel wat Pearl Jam/Eddie Vedder in terug.

Is de hype terecht? Daar kan je over blijven discussiëren natuurlijk. Natuurlijk gun ik heel veel onbekende artiesten eenzelfde soort aandacht. We kunnen natuurlijk ook een beetje gniffelen om de hoge leeftijd, maar doe het ze maar eens na als je zelf die leeftijd hebt bereikt. En ja, het is gewoon een enorme hype, maar af en toe mag dat wel, knijp ik een oogje dicht

De Stones zijn altijd in mijn muzikale leven aanwezig geweest. Een mega fan zal ik mezelf niet noemen, maar ik heb dan toch weer wel al hun albums in de kast staan (en dat zijn er aardig wat), dus een liefhebber mag ik zeker genoemd worden. Of ik een liefhebber ben van Hackney Diamonds? Ja hoor. Nu al.
En laat de mannen maar lekker doorgaan op deze manier. Ik vind het wel stoer.

Marketing kunnen de heren nog altijd als de beste bedrijven. Alles werd uit de kast gehaald om het nieuwe album onder de aandacht te brengen. Ondanks dat Jagger c.s. behoren tot de oudste nog actief zijnde popmuzikanten kunnen ze in deze hectische tijd vol social media nog prima meekomen. Maar er zal ongetwijfeld een heel leger aan specialisten de afgelopen tijd aan het werk zijn geweest om op de meest juiste momenten release informatie de wereld in te slingeren. De eerste twee singles doen al goede zaken en zijn vintage Rolling Stones en doen uiteraard benieuwen naar het nieuwe album. Morgen weten we het, want dan rolt de LP door de brievenbus en kan de balans worden opgemaakt. En of het nu wel of niet hun beste album is doet eigenlijk helemaal niet terzake. Ze hoeven muzikaal niks meer te bewijzen, des te opmerkelijker is, is dat 's werelds oudste rockband nog steeds kan zorgen voor zoveel commotie en reuring. Dat doet niemand anders hen na al dit tijd nog na. En er zal vast nog wel een album verschijnen, want wie weet wat ze nog meer hebben zitten rommelen in de studio de afgelopen jaren.

het schijnt dat een volgend album al deels klaar is zelfs. Ik heb "Hackney Diamonds" al gereserveerd en a.s. Zaterdag ga ik er om. Ik kan niet wachten, net zoals zovelen.

Inderdaad, het volgende album is al zo goed als klaar. Dat heeft Mick Jagger zelf gezegd in een interview.

Dit klinkt echt lekker, zeg ik halverwege al.

Via Spotify was het net oud en nieuw: aftellen met de klok naar 0.00 uur 20 oktober 2023: Happy New Stones album!

Idem. Klinkt de eerste beluistering boven verwachting. Wat kan je verwachten? Geen idee! Maar de lovende woorden dat dit het beste is dat ze in 40 jaar hebben geleverd wordt voor nu onderschreven!

Bite my head off

Lekker hoor!!

Heerlijke plaat van de olle rockers. Net de plaat 2x op YouTube beluisterd. De lp komt eerdaags binnen.

Vannacht bij de release geweest, ik moet zeggen dat ik het een heerlijke plaat vind. Het valt zeker niet tegen ! Meteen maar de cd en paars vinyl meegepakt.

Ben benieuwd naar de 1e luisterbeurt. Ik lees overal lovende recensies. Behalve bij Pitchfork,die maar een schamele 4,5 geeft aan dit album.
Wat hier overigens een prima score zou zijn.

Alles wat geen trapbeat bevat is niet hip genoeg voor de heren en dames van hooivork.