Peter Gabriel - i/o (2023)

Het heeft mij een fiks aantal luisterbeurten gekost, maar dan heb je wel wat. Overtuigend album en de verschillende mixen maakt het extra interessant. Voorlopig heeft de bright side mix mijn voorkeur. Voorlopig 4.0 *, want ik ben het ook wel weer met AreYouThere eens......het is nou ook weer niet vanuit de hemel komen neerdalen; prima album van een oude rot en meer ook niet.

Maar niet “artistiek bizar overtuigend”.



Nou, hij heeft anders de soundtrack voor zijn “wederkomst” al jaren terug geschreven….klik.

Ik kan ook een heleboel artiesten opnoemen die op latere leeftijd nog een acceptabel plaatje in zich hebben. Dat is wat anders dan aan het eind van je loopbaan een plaat maken die de vergelijking aan kan met je beste werk. Springsteen en Cash noemen gaan me sowieso niet van gedachten veranderen Daar vind ik weinig aan.

Jesus lives and his new name is…!

Dylan? Maar inderdaad, dit is een geweldige plaat,

Komt Gabriel op z'n oude dag ineens met dit album op de proppen! Ik ben onder de indruk.

Die oudjes met hun rollators zijn niet te vertrouwen….

Ken dan ook verder weinig solo artiesten wiens output zon constant niveau heeft. Point taken. Je moet 21 jaar terug voor zijn laatste echte album, maar ook de albums daarvoor, OVO, Us (live concerten en verzameld niet mee gerekend die allemaal ook goed waren overigens), etc. waren allemaal van hoog niveau. Dat Gabriel niet gewoon dingen uitbrengt om het uitbrengen siert de man en zijn hoogstaande reputatie van perfectionisme. Alleen daaraan kunnen andere artiesten een voorbeeld nemen.

Eerste paar luisterbeurten: Productietechnisch weer fantastisch, zowel de Dark Side mix als de Bright Side mix, waarbij mijn persoonlijke voorkeur op dit moment de Bright Side mix is, die ik stream ik via Qobuz. Vol details en met met een fraaie soundstage, vooral op een beetje puike audioinstallatie. Hopelijk klinkt de vinyl uitvoering ook een beetje schappelijk, de meeste reviews zeggen van wel. Ik wacht nog maar even met kopen, want ze zijn wel duur hoor.... En de complete boxset, met vinyl, cd en bluray komt pas in maart 2024 beschikbaar, als ik het goed heb.
Muzikaal: borduurt een beetje voort op Up, en Us, niet echt iets nieuws, maar bij vlagen toch wel erg mooi en lekker. Leuk om de verschillende mixen naast elkaar te horen. Voorlopige waardering 3,5; 3 voor de muziek, en die halve ster omdat het Peter Gabriel is

Na 20 jaar een nieuw monument in de popmuziek...

Is dat niet wat overdreven? Een goed album, oke, maar een monument?

Dit weekend de dark side mix op vinyl gekocht. Ik heb de de nummers in de maanden naar deze release toe natuurlijk al geluisterd. Soms hoorde ik weinig verschil tussen de mixen, soms wel wat. Maar nu ik moest kiezen (ik wilde dit album echt op vinyl) ben ik voor de dark side gegaan. Ik had het gevoel dat deze iets warmer klonken. En dat de bas van Tony Levin net iets lekkerder vooraan ligt. En dat vind ik een traktatie. Maar ik zal digitaal ook ongetwijfeld af en toe de andere versies luisteren. Ik las ergens dat de dark side mix op een wat traditionelere manier tot stand was gekomen en dat voor de bright side modernere digitale mix-apparatuur gebruikt zou zijn. Dat verklaart misschien dat gevoel van een iets warmer geluid. Ook iets dichter tegen het oude werk van Gabriel aan denk ik. Hoe het ook zij en in welke versie ook, ik vind het een feest. Ik ben een grote fan van PG 3 en 4, was minder groot fan van SO en Us (nog steeds goed hoor) en was weer enorm te spreken over UP. Ik vond dat zelfs een van zijn beste werkjes. Maar deze gaat er echt overheen. Wat een geweldige liedjes staan er op deze plaat! Eigenlijk net als ik PG 3 geweldig vond en PG 4 übergeweldig. Ook nu, ik vond UP geweldig, maar I/O is nog geweldigder (als dit woord niet bestaat, dan moet dat voor dit album gewoon in de Dikke van Dale opgenomen worden) dan UP. Eigenlijk vind ik er geen zwak nummer tussen staan. En de diversiteit van stijlen, maakt het een trip van begin tot eind. Met als rode draad die heerlijke stem van Gabriel, die nog in zeer goede vorm is. En steeds hoor ik weer nieuwe dingen in de nummers. Ongelooflijk dat hij dit op 73 jarige leeftijd nog kan leveren. Meesterlijk. Het zal zijn laatste kunstje zijn. Maar hij verlaat het toneel in elk geval; met een grote knal.

Nee, is zeker niet overdreven. Want ples ervaart het blijkbaar zo. Ik ook, zoals je kunt lezen. Maar laten we ook gewoon nuchter vaststellen, dat het geen exacte wetenschap is. Dus je kunt het met hetzelfde recht een ouwe lullen plaat vinden (zoals mijn kinderen vinden), een gemiddelde plaat vinden (zoals ik ook al heb gelezen op deze site) of een plaat die je niks meer doet omdat alle nummers al waren uitgekomen. Allemaal net zo waar. Voor degene die het zo voelt. (waarbij ples en ik dan natuurlijk wel de plaat weer opzetten in de overtuiging dat wij meer verstand van goede muziek hebben, dan die andere meningen.... )

De vraag is of die constatering terecht is. Hij heeft er meer dan 20 jaar aan gewerkt. Het zijn Gabriëls van verschillende leeftijden die “geleverd” hebben. Las in de recensie van de Guardian (hierboven gepost) dat Gabriel al in 1995 begon met het concept van het album…

Bij een monument denk ik toch aan iets anders. Ik noem niet elk album dat ik erg goed vind een monument. Die titel bewaar je voor de echte klassiekers en niet voor willekeurig welke voorjaarstocht (om maar in wielertermen te blijven).

Het nummer Four kinds of horses is overigens een zeer sterke track!

Zelf had ik Gabriel al afgeschreven, zijn laatste goede plaat (Up) was al meer dan 20 jaar oud. Maar potverdikkie, hij kan het nog hoor. Prima plaat, maar of dit nou echt de beste uit zijn carriere is zoals de MuMe score aangeeft daar ben ik het (nog) niet mee eens. Kan nog komen want dit is zeker een plaat die moet groeien

Is dit album een goede introductie in het oeuvre van Peter Gabriel? Ken zijn muziek niet echt maar ben wel benieuwd. Misschien is er een standaard go-to album voor "beginners"?

Prima startpunt dit album. En dan gewoon backwards het oeuvre ontdekken.

Welk versie van dit album is nu op MuMe gezet? In Apple Music zie ik de In-Side Mix en de Bright-Side/Dark-Side Mix… lekker helder allemaal

SO (1986). Wereldwijd het hoogst gewaardeerd. Mijn favoriet: PG-3. Compilatie op spotify kan ook...

Waarom niet gewoon deze?

Peter Gabriel - Shaking the Tree (1990) - MusicMeter.nl

Puntje van kritiek ? Klein puntje ? Mag dat ? Tuurlijk mag dat, we zijn hier MuMe . Toch ?

Dus onze aartsengel Gabriel heeft blijkbaar promotie gemaakt naar J.C. de Verlosser.. Zo zo.. En toch..

Ik zat wat te lezen bij Peter Gabriel - Peter Gabriel 3 - Melt (1980) - MusicMeter waar ik een oude review van mezelf tegen kwam:

Dus meteen even Lead a Normal Life opgezet van dat album. En juist dan beleef ik de eenvoud van dat nummer, de sfeer van de instrumenten, de werkelijk lieflijk bedoelde maar uiteindelijk keiharde tekst, de gil uit het hart van Gabriel en de impact, dieper dan de geniale mixen en opnames van dit album I/O.

Tuurlijk, we zijn nu 43 jaar verder en een artiest, zeker Gabriel, heeft zich in die reis kunnen specialiseren, verder ontdekken, uitbreiden, grootser worden, doordachter, ouder en rijper geworden.

Maar ik zit nu naar Melt (3) te luisteren en ik voel dat album ook echt van binnen. Het is puur.

Misschien uiteindelijk geen kritiek op I/O maar perfectionisme kan (soms) ook te perfect zijn.

Dit album ligt niet geheel in mijn straatje. Daarvoor is het te technisch. Toch zet ik het elke keer weer op. Het is prikkelend, maar ook niet te moeilijk in het oor liggend. Voor nu springt 'playing for time' er bij mij uit. Hopelijk valt het kwartje bij de rest langzaam ook

Wat mij wat tegen staat, en wat ik nog niet heb teruggelezen, is dat ik zowel de 'bright side' als 'dark side' mixen een beetje zompig vind klinken, ondanks dat ik toch wel een goede koptelefoon heb. Meer mensen met deze ervaring? Ik vind het uitbrengen van zoveel mixen trouwens wel geinig, maar zeker niet meer dan dat en het streeft eerlijk gezegd ook een beetje zijn doel voorbij.

Roxy6, album van het jaar?

Ik snap wat je bedoelt. Ik zou het niet direct als zompig kwalificeren, maar kraakhelder is het zeker niet. Vooral de lage tonen zijn voor veel sets erg lastig en kunnen als zompige brei doorklinken. Daarnaast heeft Gabriel wel vaker een wat broeierig en donker geluid.

Jazeker Ronald en welke is het bij jou?

In de categorie pop ben ik tot dusver vooral blij met Harp - Albion. Maar ben er nog niet uit.

Gabriel speelt hier nu via streaming. Ben nooit een megagrote liefhebber geweest, al is de man altijd interessant om te volgen. De kwaliteit druipt er vanaf, zoveel is duidelijk.

Vandaag weer de 'In-Side Mix' beluisterd. Klinkt toch erg goed. Zonder de Atmos weliswaar, want dat heb ik niet in huis. Nog niet. De hoge resolutie versies zijn ook mooi, vooral met de koptelefoon. Geen last van vervorming o.i.d.
De laatste 5.1 van Bruce Soord (een voorbeeld) vind ik iets ruimtelijker klinken. Maar dat is andere muziek. Bijna sober in vergelijking. Met een kleiner orkest ook. Maar de stem van Peter Gabriel klinkt toch wel heel indringend en mooi helder in nummers als Playing for Time, And Still en Four Kinds of Horses. De instrumenten zijn eveneens luid en duidelijk. Prachtig!

Heerlijk album. Bright Side heeft mijn voorkeur.
Mengeling van zijn muziek over de jaren.
Mijn topper is Love Can Heal.
Hoop dat hij nog lang ons blijft veraangenamen met zijn muziek. Wat een kanjer

Op MuMe en in de media buitelt iedereen over elkaar heen om dit album de hemel in te prijzen, dus sceptisch als ik was, waagde ik de gok en verwachtte ik er niet al te veel van. Dit soort (witte) oude mannen muziek is normaal niet zo aan mij besteed, dacht ik....
Ik kon het niet meer mis hebben, want wat een geweldig album is dit zeg! Ik luister het liefst de dark mix, heerlijke die wollige sound en die vette bas.
Op een nummer als The Court zorgt dat voor een onweerstaanbare groove. Andere favorieten zijn het wonderschone Playing for Time en het pulserende Four Kinds of Horses. De afsluiter is trouwens ook prachtig. Er blijft genoeg te ontdekken in de muziek van Peter Gabriel met al die lagen, wat dat betreft is het een echte muzikanten plaat. Studio geneuzel misschien, maar dan wel prachtig geneuzel. Op de valreep kan dit album wel eens uitgroeien tot een van mijn favorieten albums van dit jaar, en had ik op voorhand nooit gedacht. i/o is een heel fraai album waar ik nog lang van kan genieten en waarop veel te ontdekken valt.

Verrassend goed album. Als je na zoveel jaren en op deze leeftijd nog zo'n verzameling nieuwe interesssante composities kunt voortbrengen, zonder dat het saai / oudbollig of teveel van hetzelfde wordt, dan bewijs je toch wel tot de groten in de prog(pop) te behoren !