Een energiek begin van deze top 80 waarin ik meteen al een rode draad bespeur. Een kaasfondue in muziekvorm en dat is op zijn tijd best lekker.

80-76
Xandria - Sacrificium: Bombastisch en verhalend nummer dat prima weg luistert.
Kamelot - Karma: Wat gladjes. Niet onaardig.
Therion - The Perennial Sophia: Instrumentaal goed; qua zang pakt het me wat minder.
Cradle of Filth - Nymphetamine Fix: Lekker over-de-top gothic met een gastzangeres die ik (zoals je hebt gemerkt) zeer waardeer. Deze 'light'-versie van CoF bevalt me goed.
Thy Majestie - Through Heat and Fire: Ik weet niet wat ik van de auto-tune moet denken. Maar toch wel een verrassend en onvoorspelbaar nummer.

Die rode draad klopt wellicht wel redelijk, maar er komt nog van alles voorbij

75. Slayer - Angel of Death (1986)

Obscure Amerikaanse thrashmetalband met een nooit officieel uitgebracht nummertje... Nee, belangrijk nummer uit het legendarische 1986 dat op het eerste gezicht een headbangbeukertje lijkt, maar toch een intrigerende tekst heeft over die horrorarts Jozef Mengele. Interessante vertraging ook. Topriffs, techniek en intensiteit: Angel of Death heeft het allemaal.

74. Theatre of Tragedy - Venus (1998)

Een van mijn favoriete doomgothnummers. Voorganger koos voor het vrijwel net zo fraaie Cassandra op hetzelfde prachtige album Aegis, dus dan kies ik wel voor deze. Wat je het refrein zou kunnen noemen, is toch een prachtige melodie die knap wordt geproduceerd door dienstdoende zangeres Liv Kristine. Sfeer, kracht en sereniteit, Cryotank had het hierboven allemaal al heel fraai beschreven.

73. Pain of Salvation - Rope Ends (2002)

Een van de bekendste Zweedse progmetalbands met een heerlijk nummer vol ritmisch interessante variatie en breaks dat fraai opbouwt. Gildenlöw weet het ook allemaal met zijn typische drama en bereik. mooi te brengen.

72. Royal Hunt - Exit Wound (2008)

Lekkere epische, vet geproduceerde powerrock uit Denemarken met subtiele klassieke invloeden én geweldige zang van Mark Boals (niet de laatste keer dat we hem zullen tegenkomen in mijn lijst). Leerde ik kennen via MusicMeter: Het Metalalbum van de Week. Paradox II: Collision Course moest even rijpen, maar ben ik uiteindelijk een mooi album gaan vinden.

71. Accept - Princess of the Dawn (1982)

De schitterende en wellicht enigszins verrassende apotheose op het legendarische Restless and Wild van een van de grootste Duitse metalbands. Wat minder rechttoe rechtaan heavy zoals de rest van het album, maar juist subtieler, sfeervoller, epischer, en wat een culminatie ook. Zó eindig je een album.

70. Masterplan - Soulburn (2003)

In 2003 startten de oude Helloweeners Kusch en Grapow een fris nieuw powermetalproject waar ze de krachtig zingende Noor Jorn Lande voor opriepen in plaats van een meer voor het genre typische koorknaap-achtige zanger. Het bleek wat mij betreft een mooie combinatie. Op het nog altijd voor mij niet overtroffen debuut staan catchy nummers die toch een interessant randje kregen door Lande, maar ook deze wat meer epische track met spannende pianoklanken aan het begin, mooi ingepaste orkestrale invloeden en Lande die de coupletten met veel gevoel zingt en het refrein met gedoseerde power en gepast drama.

69. Metallica - Welcome Home (Sanitarium) (1986)

Voor de tweede keer gaan we langs het legendarische 1986 en naar een grote naam van Amerikaanse bodem. Over het album Master of Puppets kun je niet uitgepraat raken, de een zweert bij de titelsong, de ander verkiest het energieke Battery of Damage, maar ik ga voor de fraaie powerballad Sanitarium. Het bevat veel gevoel, melancholie en gaat natuurlijk over in de climax met krachtige riffs om weer net zo natuurlijk terug te keren naar de effectieve tokkelslagen. Altijd weer meeslepend.

68. Novembers Doom - Drown the Inland Mere (2007)

Binnen ieder subgenre is er wel wat moois, en hoewel uit de bandnaam wel duidelijk is om welk subgenre het gaat, wordt het weliswaar in een stevig deathsausje gegoten en in dit specifieke geval voorzien van wat effectieve catchyheid. Zit van begin tot eind leuk in elkaar met een lekkere riff, spanning en een effectieve wending met cleane vocalen. Vormt een leuke uitschieter voor deze band waar ik verder op zich niet veel mee heb.

67. Agent Steel - Bleed for the Godz (1985)

En we gaan weer 22 jaar terug in de tijd, naar de tijd van de speedmetal. En als het om dit subgenre gaat, zweer ik bij Agent Steel, vanwege de maniakale doch enerverende vocalen van Cyriis over de lekkere energiebeukers heen die de band weet te schrijven. Skeptics Apocalypse staat vol met tracks die aan deze keurmerken voldoen, waarvan ik deze al met al de lekkerste vind en net verkies boven de iconische meezinger Agents of Steel.

66. Hollenthon - Conspirator (2001)

With Vilest of Worms to Dwell is ook zo'n album dat ik via MusicMeter heb leren kennen (Metalalbum van de Week) en is afkomstig van de band Hollenthon, een Zwiterse band die deathmetal op vrij prominente wijze van klassieke invloeden voorziet. Het album vindt zijn ruim zeven minuten lange apotheose met deze Conspirator, die spannend met orgelwerk begint en natuurlijk opbouwt gelardeerd met Victoriaanse horror en uiteindelijk met de bombast in combinatie met het fraaie orgelwerk culmineert.

Check deze band Nederlandstalige metal
Voordat je verdergaat naar YouTube

Hoi Rik, is dit toevallig het topic dat je zoekt? Wie schrijft/maakt zelf muziek of bespeelt een instrument?

Het loopt storm met reacties zie ik

75-71
Slayer - Angel of Death: Niet voor niets klassieker. De opening is al erg fijn en dan moeten de mooiste riffs nog komen.
Theatre of Tragedy - Venus: Prachtig nummer van een prachtig album met een perfecte wisselwerking tussen de zanger en zangers.
Pain of Salvation - Rope Ends: Leuke, originele solo.
Royal Hunt - Exit Wound: Knap gespeeld, maar iets te symfonisch voor mijn smaak.
Accept - Princess of the Dawn: Dit nummer kwam al eens langs en beviel met toen ook uitstekend. Stuwend en subtiel.

Tja, het loopt nog niet echt storm inderdaad, maar de nummers blijven staan en hopelijk komen er nog wat inhaalslagen van enkele users. Ik blijf het in ieder geval rustig aan doen met de publicaties.

65. Hypocrisy - Born Dead... Buried Alive (2004)

Zweedse deathmetal, volgens de melodieuze Zweedse 'Gotenburg'-school ook. Hypocrisy is binnen dat wereldje niet de grootste naam, maar biedt met deze track toch topkwaliteit. Een duister, onheilspellend begin gaat gaat abrupt over in een meesterlijke versnelling. Geeft een vliegende start aan het fraaie album The Arrival.

64. Manowar - Metal Warriors (1992)

Met een beetje metalverheerlijking is af en toe niets mis, vind ik, en voor dit soort boodschappen zijn deze Amerikaanse ongelikte beren altijd wel te porren. Intuïtief zullen veel mensen misschien aan Kings of Metal denken, maar ik vind deze toch altijd wel heel lekker met het heerlijke door Eric Adams gezongen refrein. Vol energie. Even lekker meezingen na het dertig minuten lange gevecht tussen Hector en Achilles.

63. Drudkh - Sunwheel (2004)

Sfeervole paganblack uit Oekraïne met mistige bossen en een heerlijke repeterende riff en aangename folky melodieën. Het hele album The Autumn Aurora zit eigenlijk vol met dit soort sfeervolle herfstachtige tracks. In Sunwheel specifiek breekt het zonnetje voor mijn gevoel wel af en toe door tussen de mist.

62. Barock Project - Fool's Epilogue (2012)

Barock beschrijft de muziek die deze Italianen maken perfect. Klassiek en rock dus, die samen een soort progrock of progmetal vormen, en vooral in Fool's Overture komt de combinatie fraai tot wasdom. Bijna een soort klassiek stuk op rockmuziek, maar het heeft toch ook wel popelementen. Prachtige, klassieke melodieën die niet altijd even makkelijk te brengen zijn, maar de zanger van dienst Luca Pancaldi slaagt erin. Al met al een behoorlijk ambitieus nummer vol bombast en drama. Zoals alleen Italianen dat kunnen, is wat je jezelf dan wijsmaakt.

61. Thunderstone - Weight of the World (2005)

Thunderstone is een van de vele powermetalbands uit Finland. Later ging de stijl van Thunderstone wat meer naar heavy/prog, maar hier nog duidelijk snelle, catchy en epische metal, maar wel met de ietwat rauwe zang van de geweldige Pasi Rantanen als prettig tegenwicht. Het nummer bouwt meeslepend op en heeft een machtig refrein. Fraaie apotheose op het prettige album Tools of Destruction, maar check zeker ook eens de andere platen van deze Finnen.

Ik volg de lijst nog steeds hoor
Ben alleen met een hoop dingen bezig, vandaar dat er slechts sporadisch een reactie van mij komt opduiken.

Er zit momenteel natuurlijk herkenbaar spul tussen, maar aangezien ik geen volkomen connoisseur ben van symfonische en/of meer melodieuze Europees-aandoende power metal toch ook wat zaken waar ik minder bekend mee ben.
Thunderstone, Barock Project en Thy Majestie kende ik bijvoorbeeld nog niet echt. Niet echt een stijl waar ik veel naar op zoek ga (ik houd het op dat vlak bij de gevestigde waarden, zoals het hier ook al voorbijgekomen Kamelot), maar het is wel leuk uitgevoerd.

Drudkh

70-66
Masterplan - Soulburn: Uitstekend nummer van een band die ik alleen van naam kende. De zang is prima. Alleen de toetsen vind ik wat gedateerd overkomen.
Metallica - Sanitarium: Een van de betere nummers van de heren. Verschillende emoties, van melancholisch tot boos, komen langs. Er is eigenlijk geen enkel verbeterpunt te ontdekken in deze track. Het einde is zelfs nog mooier dan het begin.
Novembers Doom - Drown the Inland Mere: The Novella Reservoir is sowieso een heel fijn album. Ik koos The Voice of Failure maar het iets stevigere Drown the Inland Mere doet er niet of nauwlijks voor onder.
Agent Steel - Bleed for the Godz: Fantastisch nummer met een enorme energie.
Hollenthon - Conspirator: Leuke ontdekking dit! Heel origineel. Interessante mix van stijlen.

Ook ik ga proberen weer meer reacties te geven. Topic uit het oog verloren door vele nevenactiviteiten enzo, maar ik besef me dat het lullig is voor de latere lijstjes dat ze minder goed gevolgd worden dan de eerste paar. En dat terwijl Cryotank en Jasper1991 eigenlijk veel meer in mijn straatje zitten dan die daarvoor.

In ieder geval een mooie lijst van Cryotank geweest met een toffe nummer 1! Heerlijk om namen als Deathstars, The Kovenant en Falkenbach ertussen te zien staan, en ook Front Line Assembly was een fijne verrassing. De achterstand is wat te groot om alles met terugwerkende kracht te gaan luisteren, maar een groot deel van de nummers zijn al wel bekend hier. Ook leuk dat Alien Nation erin stond natuurlijk

De lijst van Jasper ga ik de komende dagen aan beginnen.

Dank voor de reacties! Oké, dit wordt best een cheesy setje.

60. Turisas - Cursed Be Iron (2007)

Turisas is een Fins folky metal bandje, beetje in de richting van vikingmetal. Hun muziek klinkt toegankelijk en gelikt, maar ze weten toch wel catchy en pakkende nummers te schrijven. Zo ook deze Cursed Be Iron, dat wat strijdlustig aandoet en ook wel iets episch, zeemansachtig heeft.

59. W.A.S.P. - Chainsaw Charlie (1992) (1992)

The Crimson Idol is een fraai conceptalbum zoals ik ze graag mag. Vol pakkende nummers en energie in een meeslepend geheel. Het verhaal over de opkomst en ondergang van Jonathan Steel als gitarist vind ik op zichzelf niet zo boeiend, maar het is natuurlijk muziek met een verhaal, niet andersom. Chainsaw Charlie is een nummer dat natuurlijk opbouwt, een catchy hook heeft, spanning en een interessante wending wanneer Charlie wordt geïntroduceerd.

58. Stormlord - Emet (2008)

Italiaanse symfonische deathmetal. Het album Mare Nostrum heeft een aantal boeiende nummers waaronder deze Emet, die toch mooie melodieën te bieden heeft via goed ingepaste orkestratie over de melodieuze deathmetal heen. Een beetje goed en creatief uitgevoerd vind ik de combinatie van intense metal en filmische orkestmuziek onweerstaanbaar.

57. At Vance - Tell Me (2005)

Lekkere Duitse powermetal met de krachtige zang van de Zweed Mats Levén Hij is een van de vele zangers die de band gekend heeft, maar duidelijk mijn favoriet. Je zou hem ook van heel andere acts zoals Therion of Krux kunnen kennen. Hij geeft toch wat pit aan het verder catchy metalnummer op hoog tempo met vet refrein en een effectieve basisriff. Door een ringetje te halen al met al.

56. Týr - Hold the Heathen Hammer High

Ook in de Faeröer-eilanden maken ze metal, en deze jongens van Týr doen dat al jaren niet onverdienstelijk. Je zou het in de pagan/viking-hoek kunnen plaatsen. Sommige nummers zijn in hun eigen taal, maar van dit nummer kunnen we alles verstaan, waaronder de allitererende titel. Het is van begin tot eind een heerlijke energieboost met een hymneachtig refrein.

65-61
Hypocrisy - Born Dead Buried Alive: Vrij goed nummer dat niet meteen blijft hangen maar wel een fijne sfeer heeft.
Manowar - Metal Warriors: Lekker fout en stiekem best goed.
Drudkh - Sunwheel: Interessant en sfeervol nummer met ijzige zang en een wat merkwaardige drumpartij.
Barock Project - Fool's Epilogue: Enige wansmaak is mij niet vreemd, maar dit is me een stapje te ver Voor een keertje was het leuk om eens te horen.
Thunderstone - Weight of the World: Krachtig nummer met een goede zanger. De gitaarsolo vind ik erg sterk.

W.A.S.P. op de top van hun kunnen is fantastisch.
De rest is minder mijn ding; maar Tyr staat wel op de lijst van bands waarvan ik de discografie nog eens aan een nieuwe luisterbeurt moet onderwerpen.

55. Hammerfall - On the Edge of Honour (2002)

De bekendste powermetalband van Zweden met hun beste nummer. Hammerfall begon ooit met het legendarische debuut Glory to the Brave en ging in de jaren '00 door met degelijke metalalbums schrijven. Nooit heel spannend of experimenteel, maar over het algemeen wel lekker en degelijk. Dit nummer is de beste exponent in die periode dankzij het intense tempo, de overtuigende energie, de karakteristiek hoge doch krachtige zang van Cans en de perfect ingepaste koren in het refrein.

54. Dimmu Borgir - Spellbound (By the Devil) (1997) (1997)

Dimmu Borgir is de band waarvan iedereen zegt dat iedereen zegt dat het geen ware blackmetal is, maar dat ze het zelf wel gaaf vinden. De beleving is bij Darkthrone, Burzum en Emperor natuurlijk anders, maar de Noren hebben toch een unieke stijl met hun rijke symfonische omlijsting van hun flitsende blackmetal. Het doorbraakalbum Enthrone Darkness Triumphant gaat vliegend van start met Mourning Palace. deze Spellbound en In Death's Embrace, waarvan ik de tweede toch het gaafst vind door de atypische opbouw en vele hooks.

53. Edenbridge - Shine (2004)

Edenbridge is een vermakelijke band uit de symfonische female-fronted hoek, vooral door de prettige zang van Sabine Edelsbacher. Buiten de vele degelijke-maar-niet-bijzondere nummers (en albums) die de band heeft geleverd, is er toch een dat er bovenuit steekt, en dat is dit epische openingsstuk van het gelijknamige album dat ik ook in het geheel het beste van de Oostenrijkse band vind. Het bouwt heel meeslepend op, kent een machtig refrein en een boeiende versnelling tegen het einde.

52. Secret Sphere - Set Me Free (2005)

Secret Sphere is weer zo'n powermetalgroep, uit Italië, en schreef wat mij betreft in 2005 met Heart & Anger hun beste album, waarop deze Set Me Free weer het hoogtepunt is. De stijl van de Italianen kent wel wat verrassing, effectief gebruik van synthesizers en ze voorzien hun powermetal af en toe met aangenaam pittige riffs. Die zitten er ook in dit nummer, dat daarnaast mooi ontwikkelt met de overgang van het pre-refrein naar het refrein. Wellicht op het eerste gehoor chaotisch en veel, maar alles in het nummer blijkt een functie te hebben.

51. Falkenbach - Heathen Foray (2005)

Dit Duitse eenmans-paganmetalproject met dit specifieke nummer kwam al eens voorbij, en ik plaats hem hier nu ook omdat deze ook in mijn toplijst thuishoort. Ik heb zelf nooit de associatie met vikingen gehad i.t.t. Cryotank, maar het nummer brengt je wel naar een andere tijd en op een heel andere plaats met uitgestrekte woeste landschappen waar het regent en dondert. De repetitieve zangmelodie werkt intens, de break met het fluitje sfeerverhogend en het stoere hoe-hah gaat ook prachtig in het geheel op.

80. Xandria - Sacrificium (2014)
Lekkere frisse start met deze epic van Xandria. Dit album hoor ik ook erg graag. Dianne van Giersbergen droeg enorm bij aan het Nightwish gehalte van de latere Xandria-platen, maar dat vond ik niet negatief. Tof om deze opener hier in de lijst te zien staan. Blijft een prachtige, bombastische epic van een goeie band.

79. Kamelot - Karma (2001)
Met Kamelot heb ik nooit een hele goede band gehad, in tegenstelling tot vele andere power metal bands waar je me aan geholpen hebt. Dit nummer is wel erg mooi. Inderdaad vrij glad, maar dat hoort bij deze band. Wel enorm pakkend, en Roy Khan laat hier zien waarom hij zo'n gevierde zanger is.

78. Therion - The Perennial Sophia (2007)
Deze band heb ik eigenlijk nooit echt geluisterd. Geen idee, want dit is wel het soort theatrale metal dat ik graag verorber. De afwisseling tussen de chant van de lage mannenstem en de vrouwenstem zorgt voor een sterke hook. Misschien dat ik deze plaat eens ga opzoeken binnenkort.

77. Cradle Of Filth - Nymphetamine Fix (2004)
Oeh, ja, deze heb ik al lang niet meer gehoord. CoF moet ik nog altijd beter luisteren, maar deze track was een van de eerste metalnummers waar mijn puberale hart van smolt. Leuk om deze in je lijst tegen te komen. De gastbijdrage van Liv Kristine maakt het nummer echter; de zang van Dani Filth blijft een gevalletje love it or hate it. Bij mij verschilt dat per nummer en hier gaat het prima.

76. Thy Majestie - Through Heat and Fire (2004)
Deze kende ik ook nog niet. De aparte intro deed me wat fronzen, maar eenmaal op gang is het wel een lekkere powermetal stamper. De autotune in her refrein is inderdaad een gewaagde keuze, en ik ben er nog niet over uit of ik het een goede keuze vind of niet. De melodie zelf is echter wel gewoon pakkend. Tof nummer.

Misschien wel interessant voor Devoo, dit topic?

Thanks voor de tag!

50. Freedom Call - Valley of Kingdom (2012)

Freedom Call is een van de weinige powermetalbands waarvoor geldt dat ik niet verontwaardigd reageer wanneer deze 'vrolijk' wordt genoemd. De Duitse band timmert sinds eind jaren '90 aan de weg en levert consequent degelijke albums vol snelle nummers over fantasyclichés met euforische refreinen en de betere keyboardorkestratie. Valley of Kingdom is het favoriete nummer van tevens mijn favoriete album van de band: Land of the Crimson Dawn. Het is gewoon een erg lekkere snelheidsduivel, inclusief effectieve whoa's.

49. Naglfar - I Am Vengeance (2003)

Felle melodieuze blackmetal uit Zweden. Net als de Zweedse deathmetal is ook deze blackmetal niet van de heftigste soort: de grunts zijn verstaanbaar en de opnamekwaliteit verre van kvlt. I Am Vengeance klinkt desalniettemin urgent door het melodieuze heen. De riffs zijn duister en de leadgitaar speelt een melancholisch, meeslepend loopje. Zo heb ik mijn blackmetal het liefst.

48. Heidevolk - Koning Radboud (2008)

Heidevolk is natuurlijk de Nederlandse trots als het gaat om folk/paganmetal. Ik mag deze groep wel, de niet al te ingewikkelde metal met sympathieke folkinstrumentatie en -melodieën en de kenmerkende lage stemmen van Joris 'Bochtdrinker' en Mark 'Splintervuyscht'. De beste tijd van de band ligt naar mijn meing in hun beginperiode, wanneer ook dit nummer is geschreven over de Friese koning. Hij ligt lekker in het gehoor en heeft een boeiende blastbeatuitspatting.

47. Symfonia - Forevermore (2011)

Symfonia is een van de vele projecten die Timo Tolkki is gestart nadat hij Stratovarius in 2008 heeft verlaten. Voor dit project heeft hij van de diensten van de recent overleden ex-zanger van Angra André Matos gebruikgemaakt. Niet iedereen schijnt van hem te houden, maar ik vind de combinatie van zijn bereik en rauwe randje erg prettig. Verder klinken de nummers van Tolkki altijd vrij rechttoe rechtaan, maar nummertjes die zo strak in elkaar zitten zoals Forevermore zijn om van te smullen. Een heerlijk lopend refrein en de altijd aanwezige subtiele klassieke elementen maken het tot het betere wat uit zijn pen komt.

46. Amorphis - Silent Waters (2007)

Het Finse Amorphis maakte in hun begintijd van begin jaren '90 nog extreme deathmetal met grunts, maar dit veranderde in de loop van de tijd om de kenmerkende lage stem van Tomi Joutsen toe te laten. Silent Waters is een nummer uit die nieuwe periode en staat op het gelijknamige album. Het is een strak rocknummer met mooi pianowerk. De coupletten zijn mooi rustig gezongen terwijl het refrein krachtig en emotioneel overkomt.

Amorphis stelt me eigenlijk nooit teleur. Zowel hun zwaardere als hun zachtere werk vind ik top.

Freedom Call en Symfonia ben ik zelden voor in de stemming, maar is wel leuk gedaan.

Heidevolk zou ik eens wat meer kansen moeten geven.

De typische Zweedse melodieuze black/death van Naglfar ligt dan weer volledig in mijn straatje. Zo sterk als het topwerk van bijvoorbeeld Dissection, Sacramentum, Dawn, Necrophobic, Vinterland...vind ik Naglfar zelf niet, maar ik kan me er zeker wel mee vermaken.

75-71

Angel of Death blijft leuk. Slayer zal nooit mijn favoriete band worden, maar zoals je zelf al zegt is de riff, de techniek, en de intensiteit die dit plaatje maken. Klassieker.

Theatre of Tragedy heb ik eigenlijk nooit echt beluisterd, maar van de stem van Liv Kristine ben ik wel fan. Dit smaak dan ook best wel goed. Lekker sfeertje en heerlijke slepende track. Misschien toch eens goed voor zitten nog.

De band van Daniel Gildenlöw heb ik ook de grote albums nooit van gehoord. Vrienden van me zijn er wel helemaal weg van, maar het heeft nooit echt geklikt tussen mij en Pain of Salvation. Dit nummer klinkt eigenlijk best wel goed. Wel heel prog met die maatwisselingen, en dat lust ik de laatste tijd niet zoveel meer, maar het Rhapsody-esque refrein vond ik een fijne verrassing.

Royal Hunt klinkt ook niet verkeerd. Wat gewoontjes, vergeleken met de rest tot nu toe, dat wel. Mark Boals blijft een geweldige zanger. Ik doe dan maar een gok dat er ergens nog Yngwie Malmsteen in deze lijst zal staan.

Klassieker van Accept ook. Prachtige afsluiter van dat album. Niet mijn favoriet van de band, maar ik snap goed dat deze in je lijst staat. Die opbouw is prachtig.

Leuk is anders maar ik begrijp wat jij bedoelt.

60-56
Turisas - Cursed be Iron: Verhalend nummer dat mij uitstekend bevalt. Hier ga ik eens meer van luisteren.
WASP - Chainsaw Charlie: De kettingzaag zorgde wel even voor een WTF-momentje totdat ik de titel van het nummer eens wat beter bekeek.
Stormlord - Emet: De symfonische elementen zijn een leuke aanvulling en geven het geheel een Dimmu Borgir-achtig tintje. Goede zang ook. Fijn uitgevoerd!
At Vance - Tell me: Op zich wel energiek maar deze deed me wat minder.
Týr - Hold The Heathen Hammer High: Lekker opzwepend. Leuk nummer.

45. Serenity - Age of Glory (2013)

Melodieuze metal met symfonische inslag uit Oostenrijk. The Age of Glory gaat over Alexander de Grote, en de epiek druipt er dan ook vanaf. De meeslepende zang van Georg Neuhauser draagt daar ook zeer aan bij. Hij wordt vocaal bijgestaan door Clémentine Delauney, die iets van een verhalend element via de bridge toevoegt. Sommigen noemen dit soort metal glad, ik vind het wegluisteren als een meeslepende film en een mooi samenspel van harde en zachte elementen.

44. Pathosray - The Sad Game (2007)

Pathosray komt dan weer uit Italië en maakt progmetal. Hoewel de band graag laat zien wat ze kunnen, is het nummer met veel gevoel geschreven, én gezongen, door Marco Sandron, met een beetje een uitsloverige stijl die ik wel kan hebben. Het bevat een effectieve climax of refrein en weet negen minuten lang te boeien dankzij de riffs, overgangen en gepast gebruik van keyboards. Check zeker ook het hele titelloze album als het naar meer smaakt.

43. Cryptic Wintermoon - Hate Revealed (2003)

Dan gaan we weer door naar de blackmetal, van een volgens mij niet zo heel bekend Duits bandje. Deze Hate Revealed luidt op urgente wijze het aardige album A Coming Storm in met goede melodieën in de riffs in zowel het couplet als refrein. Zit gewoon heerlijk in elkaar met kenmerkende duisterheid en nachtverering waardoor we het black- en geen deathmetal noemen. Duister, energiek en van prima kwaliteit wat mij betreft.

42. Gamma Ray - Rebellion in Dreamland (1995)

Deze Duitse band is volgens mij al iets bekender. Gamma Ray is natuurlijk het project dat zanger en songwriter Kai Hansen begin jaren '90 opzette nadat hij Helloween had verlaten. Het bekendste album Land of the Free begint met dit epos dat sterk, ietwat atypisch opbouwt tot een mooie culminatie tegen het einde, en verder mooie melodieën en gaaf riffwerk kent. Om mee te zingen en op te headbangen mocht je dat leuk vinden.

41. Iron Maiden - Seventh Son of a Seventh Son (1988)

Het valt me opeens op dat dit vijftal een reisje terug in de tijd is. Deze band hoef ik niet te introduceren, kent veel gave nummers, maar alleen Seventh Son of a Seventh Son brengt me echt in extase door het epische karakter van het nummer, dat ook al in de titel naar voren komt. Het bouwt meeslepend op, begint met plechtig zanggedeelte, een cheesy passage met geproclameerde tekst en eindigt met het legendarische gitaarwerk met uitstekende onderliggende riffs en lekkere whoa's tussendoor.

70-66 Sterk vijftal!

Masterplan is een geweldige band. Deze 'Soulburn' is inderdaad een van de beste tracks van het debuut. Lande maakt de track met zijn soulvolle zang. Nog steeds een van de mooiste albums in powermetalland als je het mij vraagt. Die solo van Grapow ook.

Niet alles van Metallica kan ik goed hebben. Deze track vind ik ook niet heel super, maar dit is ook gewoon niet mijn soort muziek.

Deze Novembers Doom klinkt daarentegen erg lekker! Vind deze band sowieso wel goed te pruimen, maar ik ken lang niet alles van ze. Daar gaat zeker verandering in komen. Fijne afwisseling tussen grunts en grafzang.

Deze track van Agent Steel is al eens eerder langsgekomen in dit topic en heeft nog niets aan kracht ingeboet. Fantastische stamper met een episch refrein. In de tijd dat dit soort metal nog hoge ogen kon gooien bij alle metalfans.

Hollenthon herinner ik me ook nog wel uit de Metal Album vd Week-dagen en volgens mij was ik daar ook wel positief over. Spannende intro en cinematische death metal track. Zeker een interessant nummer. Misschien dat ik die plaat weer eens op moet zetten om mijn geheugen op te frissen.

65-61

Hypocrisy is een fijne verrassing! Moddervette death metal van het toegankelijke soort. Hele toffe grunt ook. Weer eentje om op te schrijven.

Van Manowar ken ik eigenlijk niet zo heel veel. Het spreekt me ook niet per se aan. Voor een nummertje van deze strakke-leren-broeken-metal ben ik echter wel te porren. Kan me voorstellen dat een goed gebierde metalkroeg zich hiermee uitstekend vermaakt.

Veel ken ik ook niet van Drudkh, maar deze track wel. Mooie black metal met een folky inslag. Toch een herinnering om ook deze band nog eens van naderbij te bekijken.

Barock Project zit wel heel dicht tegen de grens aan van wat ik metal zou noemen, maar soit. Heel prog in de stijl van Dream Theater meets een klassieke invalshoek. Heb van hen weleens geprobeerd een album te beluisteren, maar de klik is niet gekomen. Dit nummer klinkt best leuk voor een keer, maar het prog-gehalte is van een dergelijk kaliber dat ik het zelf tegenwoordig niet snel meer zou opzetten.

Thunderstone is toch wel een lekker bandje. Deze track scheurt aan alle kanten, van het pakkende refrein tot aan de flitsende solo's. Fijn nummer!

55-51
Hammerfall - On the Edge of Honour: Behoorlijk cheesy maar goed uitgevoerd en een goed nummer.
Dimmu Borgir - Spellbound (by the Devil): De lichtelijk gedateerde toetsen mogen de pret niet drukken. Sfeer en agressie gaan hand in hand. Topnummer.
Edenbridge - Shine: Niet onaardig; naarmate het nummer vordert, wordt het beter.
Secret Sphere - Set me Free: Wordt nergens slecht, maar het is zoals je al schrijft ook wat chaotisch op het eerste gehoor en daardoor pakt het me ook niet meteen. Wellicht een groeiertje.
Falkenbach - Heathen Foray: Niet voor niets had ik dit nummer ook in mijn lijst. Wat een sfeer! Het neemt je inderdaad mee naar andere tijden, of dat nou met Noormannen is of niet.

40. AINA - Flight of Torek (2003)

AINA is een eenmalig operametalproject uit 2003 met het album Days of Rising Doom, een beetje in de richting van de oude Avantasia. Het is een mooie plaat met een verhaal dat door allerlei gastzangers zoals Kiske, Sammet, Glenn Hughes, Candice Night etc. wordt vertolkt. Vooral deze door voornamelijk Tobias Sammet gezongen Flight of Torek is een hele fijne door het agressieve karakter in het hoge tempo en de knappe, met overgave geleverde zang van Sammet, maar kent ook een spannende, welhaast jazzy wending dat mooi gebracht wordt door Glenn Hughes

39. Septicflesh - Lovecraft's Death (2008)

Het Griekse Septicflesh begon als redelijk onconventionele deathmetal, maar stapte op een gegeven moment over op een orkestrale variant. Wie metal en orkest in een zin zegt heeft sowieso mijn aandacht, maar wanneer deze zo enerverend en strak wordt uitgevoerd als Septicflesh dat deed op de albums Communion en The Great Mass ben ik helemaal verkocht. Er zijn vele nummers die ik had kunnen kiezen, het eveneens vette Anubis kwam ik in een andere top 100 al tegen, maar ik ga voor deze briljante openingstrack van Communion waarin strak gedrumde deathmetal wordt gecombineerd met Victoriaanse horrorachtige orkestratie.

38. Galneryus - Aim at the Top (2007)

Dan gaan we naar Japan, waar er ook iets van een powermetalscene is waarvan de jongens van Galneryus mij het meest kunnen bekoren. De nummers van deze band zijn vaak goed in elkaar geschroefd, zitten vol hoeks en zijn zat catchy, en alles gebracht met een kenmerkende, enthousiaste zang. Aim at the Top verenigt deze elementen allemaal, kent een leuk orgelloopje en pre-refrein en is daarmee onweerstaanbaar voor hen die een beetje tolerant zijn voor lekker in het gehoor liggende metal.

37. Behemoth - Sculpting the Throne ov Seth (2004)

Uit met de pret, tijd voor wat snoeiharde 'blackened deathmetal', en daarvoor moet je bij de Polen van Behemoth zijn. Vooral deze intense opener van mijn favoriete album Demigod mag er zijn met het onwaarschijnlijke drumwerk van Zbigniew Robert "Inferno" Promiński en de vol klinkende, zij het ietwat moeilijk verstaanbare grunts. Begint met een onheilspellende akoestische gitaar en weet vervolgens ruim vier minuten lang te overrompelen door de technisch hoogstaande intensiteit in combinatie met ritmische brille en toch iets van een subtiele oosterse sfeertoevoeging.

36. Arch Enemy - My Apocalypse (2005)

We blijven bij de deathmetal, maar we gaan een trede lager in intensiteit, namelijk de Zweedse stijl. Arch Enemy is natuurlijk de melodeathgroep met de kenmerkende vrouwelijke grunts, toen nog verzorgd door Angela Gossow. Op hun best was deze band om te smullen en het album Doomsday Machine zit vol met voltreffers, waarvan deze My Apocalypse toch het interessantst is door de simpele, effectieve riffs, de duistere sfeer, mede door het slimme keyboardeffect en de bridge zorgt voor een fraaie sfeerwending.

35. Sabaton - Carolus Rex (2012)

Hij zat ook al in de lijst van The_Cry, maar ik kan geen ander nummer van deze stoere Zweden bedenken dat deze statige, gedragen hulde aan Karel XII van Zweden evenaart. Een mooie, trage hymne met de nodige bombast, alles met verve gebracht door middel van de voor het genre typische brute zanggeluid van dienstdoende zanger Joakim Brodén.

34. Savatage - If I Go Away (1991)

Voor een puike powerballad kun je mij wakker maken, en de mannen van Savatage hebben dit wel in de vingers, te midden van het vele andere moois op de fraaie rockopera Streets. Zanger van dienst, Jon Oliva, weet erg doorleefd en emotioneel te zingen, hoewel hij misschien niet direct bij een talentenjacht het tot in de liveshows zou redden, maar dat eerste telt voor mij.

33. Fairyland - Master of the Waves (2009)

Zoals de bandnaam al doet vermoeden, krijgen we nu brutal deathmetal... Nee, dit is een Frans powermetalproject met gastzangers enzo, opgericht door keyboarder Phil Giordana. De Italiaanse zanger die je in dit nummer hoort, Marco Sandron, konden jullie ook al bewonderen bij het beluisteren van nummer 44 uit mijn lijst (Pathosray - The Sad Game) en slooft zich ook hier weer heerlijk uit. Het werkt mooi in combinatie met de filmische metal in een meeslepende compositie. Het vorig jaar uitgebrachte album Osyriantha betekende overigens de terugkeer van Fairyland na 11 jaar.

32. Haken - Cockroach King (2013)

Dan nu weer eens progmetal. Van de nieuwere bands in dit genre zijn deze jongens toch echter wat makkelijker van Dream Theater weg te denken dan hun meeste collega’s. Dit nummer laat dat ook zien met zijn vele verrassende aspecten. De band incorporeert fusionelementen, waar ik weliswaar aan moest wennen maar welke toch erg effectief blijken te zijn. Ook de muzikale, welhaast chaotische sfeerwisselingen houden het spannend en zijn typisch voor deze band.

31. Catamenia - Strength and Honor (2005)

Het is altijd weer genieten als ik het album Winternight Tragedies van deze Finse band beluister. Het is niet blackmetal van de pittigste soort, maar wel sfeervol, snel, ijzig en een licht melodieus. Het album staat vol met compacte, goed in elkaar geschroefde blackmetalnummers, vaak met zo'n aanhoudende blastbeat, maar deze Strength and Honor verenigt genoemde elementen misschien wel het mooist en is net niet zo cheesy als de ander nummers, roept een ietwat melancholische sfeer op.

Die van Septicflesh, Behemoth en Haken zijn stuk voor stuk kleppers. Erg knappe power ballad van Savatage ook (zoals we van ze gewoon zijn).