Bleek uiteindelijk wel de goede naam in mn hoofd te hebben maar moest het voor de zekerheid inderdaad even opzoeken.

Daarom vermeldde ik er ook bij dat het wel min of meer oprecht was.
Commercieel succes was niet hun enige drijfveer, muzikaal wilden de heren ook wel wat, en daarom worden ze dus vaak als 1 van de grootste bands ooit genoemd, omdat de combinatie van die 2 goed bij hun uitpakte.
En kijk eens hoeveel videoclips ze uitbrachten, dat geeft toch wel enige commerciele ambitie aan lijkt me.
Het is geen Britney nee, maar die stop ik in het kader commercieel commercieel.


Wat dit betreft had ik het wel helemaal mis denk ik ja, kijk maar eens wat berichten verderop.

De stelling is:U2 is een overschatte band.

Dat het woord commercieel zo vaak valt zegt veel over mensen die een connectie leggen tussen commercieel en kwaliteit.Ik kan hier zo boos om worden.Je vindt iets goed of niet,ongeacht of dat het in de top 40 staat!!!!!!!!

Als je zoveel albums gemaakt hebt,waar zoveel mensen plezier aan beleven en al zoveel jaar optreedt voor oha uitverkochte stadions kun je niet overschat zijn.

Ik vind U2 zeker niet overschat. Als iemand beweerd dat U2 op technisch gebied een van de beste bands ter wereld zou zijn, dat zou inderdaad zwaar overschat zijn.
Maar U2 heeft gewoon heel veel erg goede nummers en heeft zelfs heel wat klassiekers gemaakt.
Ze hebben een heel groot publiek aan weten te spreken met hun muziek. Ik vind dat als een band dat weet te bereiken dat ze wel degelijk erg goed zijn en het maximaal haalbare bereikt hebben.
Dat U2 tegenwoordig zoveel media aandacht krijgt wil ook nog niet zeggen dat iedereen U2 super goed vindt, ik ken ook nog zat mensen die er niet veel mee hebben, maar dat zeggen ze in de reclame natuurlijk niet haha .
Het krijgt ook zoveel media aandacht omdat het zo veel mensen aanspreekt en in het geval van U2 zeker niet andersom .
Dat The Edge niet de beste gitarist ter wereld is en Bono niet de meest perfecte zanger en Larry Mullen jr. en Adam Clayton geen heel speciale drummer en bassist zijn wil nog niet zeggen dat U2 geen hele speciale band is. Ze hebben wel een heel goed gevoel voor songwriting en samen als een band klinkt het als een klok.
En als muziek puur om knappe technische hoogstand zou gaan, zouden de Beatles toch wel heeeeel erg overschat zijn!

Of je iets mooi vindt of niet, daar valt uiteindelijk niet over te debatteren. Over muzikale kwaliteiten wel. Je hebt er duidelijk geen idee van wat de term contrapunt betekent. Mag ik je - we houden het eenvoudig - Sunrise (Uriah Heep 1973), Lemon Song (Led Zep II), Lazy (DP Machine Head) aanbevelen? Ken je overduidelijk niet, anders zou je niet zulke onzin uitkramen. Luister ook eens naar Thank you (Led Zep II). Komt geen basgitaar in voor, John Paul Jones (iedere rechtgeaarde rockliefhebber kent die naam) speelt de baslijnen op een orgel.
Behalve enige amusante beledigingen herhaal je alleen maar een fout argument. Als jij bij Led Zep, Deep Purple en Uriah Heep de instrumenten niet kunt scheiden op het gehoor heb je - na ja, laat ik maar geen onaardige dingen schrijven. Het is tenslotte niet mijn probleem.
Overigens ben ik nog nooit een interessante baslijn in enig liedje van U2 tegengekomen; acht halve noten op één toonhoogte in een vierkwartsmaat, meer is het meestal niet.

Maximusic voert een veel betere verdediging aan. Daar kan ik eigenlijk niets tegen inbrengen.

Ik ken alle bands/muzikanten die je beschrijft best goed en ik hoor inderdaad overwegend nauwelijks een bas los van de gitaar. Daar waar beide instrumenten toch een prachtig duel zouden kunnen aangaan. Ik zal eens wat van je tips kunnen gaan luisteren, maar ik ben bang dat je weer de zoveelste stuck in your time period person bent die ik maar niet kan overtuigen van het tegendeel omdat je simpelweg mijn bands of voorbeelden niet kent of niet de credit geeft die ze verdienen. Laat ik het bij U2 houden, Clayton is een prima bassplayer, houdt ritme, houdt maat en geeft de muziek net dat extra wat sommige andere bands volstrekt missen. Er is een verschil tussen gitaargordijn van een of andere geil-op-zichzelf gitarist en een sound die op meer mensen berust. Daar heeft U2 volgens mij nu juist het voordeel. Het klinkt opener en levendiger dan die ouwe bluesrock meuk waar jij maar aan blijft vasthouden. Ik daag je uit een nummer van Led Zep te noemen waar bas en gitaar een sterker duel aangaan dan in het nummer "Wire" van U2, waar het een waar swingende rush betreft.
En dat staat volsrekt los van de musicale capaciteiten van de musici in kwestie, want die komen bij Led Zep soms amper aan bod. Jammer genoeg. Ego's claimen een bepaald podium, en dat gaat juist voor een band als LedZep meer op dan voor een band als U2. Hoe groot beide ook moge wezen, wat me geen flikker interesseert trouwens.

Oh nee he, krijgen we weer de zoveelste 70s vs 80s discussie?
Ik vind die twee periodes persoonlijk de sterkste muzikale decennia(met de 60s er vlak achter), en elke decennium heeft wel ze goede en rotte appels, dus het boeit me niet zoveel welke nou beter is.

Maar wat betreft de bas in de 70s zou ik aanraden in ieder geval een aantal nummers van Can te luisteren:
Mushroom, Oh Yeah, Bring me Coffee or Tea, Sing Swan Song, Future Days en Bel-Air om wat mij betreft de beste voorbeelden te noemen.
Maar misschien zijn hun ook wel een uitzondering, het is in de 70s in ieder geval niet alleen maar blues.

Weet ik wel schizo. Maar meneer Nieuwenbier adoreert de bluesrock blijkbaar net zo erg als de bluesrockers dat zelf doen. Soms wil het objectieve oor nog wel eens verloren gaan.
De discussie ging trouwens meer over het feit dat U2, als een van de exponenten van de jaren 80, een veel duidelijker en prominenter basgeluid heeft en dat je beide instrumenten los van elkaar hoort. Zoals je dat ook bij The Police, Cure, JD, Sound, etc etc.. hoort. En dat bevalt me beter dan de bas die alleen maar onopvallend meedreunt met de overheersende riff. Eén van de redenen dat ik nimmer iets aan zal vinden aan de meeste bluesrock/hardrock van de jaren 70.
Er zijn zat ertiesten uit de jaren 70 die me wel kunnen bekoren, Pink Floyd bijvoorbeeld (ook een band die soms erg mooie baspartijen los van de gitaar laat horen denk aan One Of Those Days), Bowie of Stevie Wonder. Ik zal Can ook wel eens een poging geven, als ik alle positieve commentaren daarover lees

Iemand die positief / lyrisch is over de bassist Clayton. Dan hebben al die bassende vrienden en andere bassisten die ik in de loop der jaren over Clayton heb horen spreken, blijkbaar allemaal stront in hun oren.

PS: Tip voor iedere U2-hater. Download 'I Hate U2' van Henry Rollins.

Ik doe geen uitlatingen over jouw vriendjes, maar als dat net zulke vastgeroesde hardrocktypes zijn met een matje en een spijkerjack die alleen maar naar ouwe stront uit de beginperiode van de hardrock kunnen luisteren hecht ik daar evenveel waarde aan als kreukvrij toiletpapier

Dit was een grapske toch orbitlief?

Lekker op dreef, robit.

Nee, en grootkenner V/D Griend wist het ook al niet.. ik verdiep me niet in obscuriteiten van een oninteressante muziekperiode

Hmm, dat jij hem niet ok. Maar John Paul Jones is a huge motherfucking bassplayer baby.

Is dat niet die vent die solo ging met Love And Pride? Of was dat die van Love Of The Common People?
Die gasten van Zlet Lekkeling zijn zo larger than live dat ik het gewoon niet meer kan bijhouden. Wat een musici, krankzinnig gewoon!

Wat mij betreft wel ja. Their loss. Bah.... muzikanten die iets menen te moeten melden over de vaardigheden van andere muzikanten. Ergere heb je bijna niet. Ik speel bas dus ik heb er verstand van en mag zeggen dat "Pietje" er niks van kan . En vervolgens zelf nog nooit ene fatsoenlijke noot op plaat gezet hebben. En dan nog...net alsof technical mastery voorwaarde is om iets over te kunnen brengen. Het gaat er niet perse om wat je met zo'n ding kan.....maar wat je er mee doet.

Nee

Niet alleen de wandelende matjes met spijkerjackies hebben wat te janken over het basspel van Clayton. Hij staat bij menigeen bekend als een zeer middelmatige bassist (van een zeer invloedrijke, maar een naar mijn mening compleet overschatte, waardeloze band).

Their loss? Grappig. Als je liever naar een Bootsy Collins of John Entwistle luistert, valt er in vergelijking met Clayton weinig 'te verliezen'.

achtung baby een goed album.

Ach ja, het is al laat zullen we maar zeggen

Zoals je wilt! Maar ik ben het eens met orbit! De jaren zeventig waren saai tot de (post) punk! Daarna is alles veranderd in de rockmuziek. Er is wel degelijk een verschil in het gebruik van de basgitaar voor en na de postpunk! Diegenen die dat nog steeds niet willen inzien(locohermano) zijn doof of hardhorend! en vreselijk vastgeroest in hun eigen voorkeur die inmiddels allang achterhaald is

Wat U2 betreft de eerste drie albums zijn legendarisch

Ah..the name is Bootsy. Dat is qua muziek toch totaal niet te vergelijken. Heerlijk overigens hoor...mag graag Bootsy zijn optredens bezoeken en ben verzot op het oude Parliamentwerk. In P-funk heeft de bas een totaal andere, veel prominentere, functie dan bij rockbands. Onvergelijkbaar. Een gevalletje de spits met een sweeper vergelijken.

En over die Entwistle kan ik niet helemaal oordelen want ik ken te weinig van The Who (2 cd'tjes en de hitjes slechts) en na mijn concertbezoek in Ahoy dit jaar staat deze band op de (inmiddels lange) lijst definitief te negeren classic rock. Over effectief je eigen legende om zeep helpen gesproken.

Ik zou er Achtung Baby (ondanks One) nog aan toe willen voegen. De rest veelal ook nog niet verkeerd al kenmerkt m.n. later werk zich wel door behoorlijke wisselvalligheid. Stuck in a moment

Waar staat dat ik geen verschil hoor in het gebruik van de basgitaar voor en na de postpunk? Inderdaad, nergens dus. En als je zegt dat alles in de jaren zeventig saai was tot de (post)punk, wie is er hier dan vreselijk vastgeroest in zijn eigen voorkeur?

Qua muziek is het niet natuurlijk te vergelijken, maar ik vind het logisch dat bassisten (tenminste, die ik heb ontmoet) zeggen dat ze meer leren van, of meer te spreken zijn, over een Collins dan een Clayton.

Wat Entwistle betreft, die staat bekend als 1 van de, of misschien wel beste bassist ter wereld. Ik heb het reunieconcert in Ahoy (zonder wijlen Entwistle natuurlijk) niet gezien, maar enkel positieve commentaren gelezen/gehoord. Jij hebt blijkbaar een andere mening, dat kan.

Als we zo gaan beginnen, kun je ook Jaco Pastorius noemen als de meest geniale bassist. Maar we hadden het over de zeer vergeetbare baspartijen van jouw hardrockhelden, die dus geheel wegvallen tegen de dominante gitaarriffs. Dat hadden bands in de jaren 80 dus beter begrepen. Dat is alles wat ik wilde zeggen. Nergens zeg ik dat Clayton de beste bassist ter wereld is, maar je hóórt zijn spel tenminste in de muziek van U2

Nee, we hadden het in eerste instantie over de bassisten die ik ken/ontmoet (spelen van punk tot funk) en geen hoge pet op hebben van het basspel van Clayton. Dat is alles wat ik wilde zeggen. Uit welke hoed jij 'die hardrockhelden van mij' tovert, weet ik niet.

Nogmaals, ik vind de mening van muzikanten over andere muzikanten zeer zeer onbelangrijk. Vaak zelfs storend en nietszeggend. Muzikanten hebben namelijk nogal de neiging anderen te beoordelen op hun technische vaardigheden. En dat is nou precies iets wat er maar tot op zekere hoogte toe doet.

Zo wil Ik best geloven dat Clayton technisch gezien een mindere bassist is dan die overleden knakker van the Who en de bassist van pakweg het door muzikanten aanbeden Dream Theater (om maar iets te noemen) maar wat die dan uiteindelijk aan emotie en creativiteit weten toe te voegen aan de teamprestatie op plaat, is niet duidelijk of ronduit gering. Datzelfde geldt dan wat mij betreft ook voor de bassist van, het door mij overigens wel zeer gewaardeerde, Led Zeppelin.

Dit alles ligt bij Clayton mijns inziens anders omdat die daadwerkelijk zijn stempel drukt op een aantal klassieke platen. Het feit dat die dit dan kennelijk doet met mindere technische bagage, zou de waardering voor zijn prestaties juist moeten doen stijgen.

Luister de laatste dagen weer veel naar Gloria, dat nummer typeert het spel van Adam wel en je hoort 'm duidelijk los van de gitaarlijnen. Liever een basspeler met gevoel dan een technische egotripper.

U2 - Gloria

Als contrast dit nummer:
Black Dog

Ik geef toe dat je de bas er heel af en toe doorheen hoort komen, maar gaat dus in geen enkel opzicht het duel aan met de leadgitaar of enig soort van contrastwerking. Blijft maar braaf doorsukkelen op de hoofdriff.. tsja, als muzikant zou je dit verschil toch wel mogen opmerken lijkt me