In Eindhoven begon Goss nog staand. Erg stabiel zag het er allemaal niet uit en tegen het einde van het concert ging hij halverwege een nummer na 2 near misses toch tegen de vlakte. Het concert moest toen worden afgemaakt op het krukje. Behalve dat ik hem er wel erg oud uit vond zien, was daar qua gitaarspel en zang weinig aan te merken. Erg sterke show! Inderdaad niet al te lang, al werden ze, nadat ze al hadden aangekondigd nog een nummer te willen spelen, door het Effenaar-personeel van het podium gedirigeerd.

Alain Johannes was trouwens ook nog een fraaie supportact. De akoestische liedjes waren voor veel bezoekers natuurlijk weer teveel gevraagd ("I'll play just two more songs and then you can continue talking"). Bij de hoofdact heb ik ook nog kunnen genieten van zijn soleerwerk zeg, lange tijd geleden dat ik met zoveel plezier naar een gitarist heb kunnen kijken.

Fluit? Heb ik die gemist? Wel hoorde ik nog een concertina (?) en een shrutibox (en drums uiteraard).

Erg gaaf optreden. Veel nummers hebben echt een geweldige spanningsopbouw en kruipen daardoor ook lekker in de huid. Nadeel daarvan is wel dat ik de paar nummers die dat minder hadden (zoals ballad Newcastle) ook meteen vrij saai vond. Complimenten ook voor de belichting (en het geluid was ook perfect).

Het voorprogramma vond ik overigens echt heel erg slecht. De cover van ABBA's Lay All Your Love On Me was het meest vervelende dat ik dit jaar hoorde, en dat is inclusief de bouwwerkzaamheden op mijn werk.

De fluit was er inderdaad niet. Althans, niet live op het podium. Dan neemt niet weg dat het gebruikte instrumentarium alsnog erg tof was. The New York Trader was wat mij betreft het hoogtepunt, wat een weergaloze uitvoering kreeg die. Maar het hele concert was genieten, fijne sfeer ook in de zaal.

Wat krijgen we nou? Stond je bij het voorprogramma soms in een andere zaal?

De zangeres Rachael Lavelle had een werkelijk waar schitterende stem. De ABBA cover was het minste nummer, maar de rest was vaak erg mooi vonden wij. Ook de zaal reageerde nogal enthousiast. Maar goed, smaken en zo.

Ben benieuwd. Lankum had altijd goeie acts in het voorprogramma. Lisa O' Neill, John Francis Flynn ...

Sniester Festival in en rond Paard Den Haag. (24 & 25 mei).
Mijn top 3 van een bijzonder geslaagde editie:

3. Hallan
Britse indie vanuit zuidelijke Portsmouth. Lekkere Groovy post-punk die muzikaal dicht tegen YardAct aan zit. Zanger vertelt dat lyrics ook uit series komen, maar zijn voorbeelden worden door niemand in het Koorenhuis mee gekeken; De UK en NL streamt niet gelijkwaardig. Maakt niet uit want Uitsmijter ‘Money talks’ is de meest dansbare song van het hele festival.

2. Chalk
Trio uit Belfast, Noord Ierland, met Gitzwarte Techno punk. De opwindende elektro-explosies lijken met de pure zwart-wit belichting op een meteorietenregen die met donderend geweld een zwart gat in duikt.
In de basis is hun muziek electronisch, maar op het podum zijn de drums, een freaky of funcky gitaar en de gothic achtige zang van Ross bijzonder overtuigend. Met Pure adrenalinestoten, een sfeerische angstdroom en zeer dansbare New Order invloeden.

1. Deadletter
Meest intense en explosieve gig was in de grote zaal van ’t Paard van Deadletter. Ik hoorde iemand zeggen dat ze de opvolgers van Fontaines DC kennen zijn. Zou zo maar kunnen als je de aaneenschakeling van moshpits vergelijkt.
Zanger Zac moest in het begin nog vragen of er meer beweging kon komen, maar dat was een eenmalig verzoek, want vermoedelijk waren de meeste voor het eerst bij deadletter. Later werd de pit per song alleen maar groter.
Zac is het zichtbare middelpunt maar eigenlijk ligt de hoofdrol bij de saxofoon, die voorheen door Poppy Richler heerlijk tegendraads voor extra onrust zorgde. Maar in het Paard was ze er niet bij en klonkt de sax iets minder avontuurlijk, maar nog steeds met een prominente rol, tegenover de super strakke ritmesectie. Een lekker vol podium want er zijn ook nog 2 gitaristen.
De setlist was puur showcase gericht, van het komende album werd alleen de singel ‘Mere Mortal’ gespeeld, en dan is het nog knapper dat je z’n optreden kan neer zetten met een handvol singels.
Word vervolgt in september als het album er is en in november bij de ‘Hysterical Strength’ tour.

Zeker, de tweede toegift bestond 'gelukkig' uit voor mij vrij onbekende nummers (ik weet dus ook niet echt wat ik gemist heb). En gezien de grote stroom mensen waarmee ik naar buiten liep was ik zeker de enige niet die het gemist heeft.

Ik had zelf overigens wel het idee dat de zaalmuziek alweer ingestart was. Maar misschien waren dat toch nog de klanken van de (achtergrond)band.

3e keer Yeule gezien. Deze keer de Softscars tour dus. Groeit duidelijk ook wel live, was de eerste keer meer aarzelend, nu meer interactie en meer vertrouwen op dat podium (al was het altijd wel zeer goed uiteraard). En met Bites on my Neck krijg je altijd het publiek wel mee als afsluiter natuurlijk.

Nog even terugkomen op Pulp in de AFAS afgelopen vrijdag. Ik sluit me aan bij de overige commentaren, geweldig optreden, een Top(pers ) feestje van begin tot eind.
En leuk dat ik bij het naar huis gaan zowel Casartelli als herman nog heel even tegenkwam (en blijkbaar heb ik nog een groot aantal bekenden gemist ook).

Pulp was meer dan geweldig inderdaad. De OOR-recensie heeft het over euforie en dat was inderdaad het sleutelwoord. Ik geloof dat ik de hele avond een lach op mijn gezicht en vochtige ogen heb gehad.

En wat had de Mume-naborrel episch kunnen zijn, gezien de vele aanwezigen...

Een fantastisch memorabel onvergetelijk optreden van Pulp! Ik denk een van de betere optredens die ik in deze zaal heb gezien, samen met Portishead en Kraftwerk ofzo. Heerlijke setlist ook: 8 nummers van Different Class! En dan ga ik niet zeuren dat ik Help the Aged of Lipgloss gemist heb. Hoewel....nee, het was onbetaalbaar. En onbegrijpelijk dat het niet was uitverkocht trouwens

Dinosaur Jr. In Paard, Den Haag.

Een paar dagen geleden zaten JayLouMurph nog in Australië, dit optreden in mijn voormalige thuisbasis 070 was het eerste optreden van een Europese tour. Deze band trekt nog steeds een stampvolle uitverkochte zaal (capaciteit grote zaal Paard: 1100).

Waar de setlist tot een paar dagen geleden nog in het teken stond van het integraal spelen van Where You Been, was het nu gelukkig een setlist met een dwarsdoorsnede van hun oeuvre. Niet gelukkig omdat ik Where You Been een slechte plaat vind (integendeel) maar omdat ik gewoon niet zo hou van het integraal spelen van platen op concerten. Die Daydream Nation-tour van Sonic Youth vond ik ook al zo mwoah, terwijl dat toch een onverwoestbare klassieker is.
De beste nummers van hun reünie-platen houden zich moeiteloos staande tussen de klassiekers, maar zitten vooral aan het begin van de set wat de band alsnog een beetje een legacy-act tintje geeft. Ze doen gewoon hun dingetje zoals altijd en het is nog steeds goed: J Mascis wordt omringd door 3 Marshalls, zingt zijn nummers en speelt zijn solo's, wisselt het hele optreden niet meer dan drie woorden met de rest van de band of het publiek en komt toch als een sympathieke antiheld over. Zijn gezicht is een donkere schaduwvlek door de verlichting van achteren en de schaduw van zijn truckerspet. Omdat die verlichting zijn grijze manen paars doet oplichten zit je naar een soort paarse poedel zonder gezicht te kijken, erg grappig. Murph vind ik een bijzondere drummer: het ziet eruit alsof hij heel zacht slaat en het allemaal achteloos doet, maar de kracht is enorm en de fills en de ritjes op de toms zijn geniaal. Lou Barlow staat te hakken op zijn bas en plamuurt elk eventueel overgebleven kiertje in de muziek dicht, zingt één nummer (Garden) en doet de praatjes/interactie met het publiek.

Hoogtepunt van het optreden was de afsluiter van de reguliere set: een verzengende versie van Gargoyle, van hun eerste plaat. Het licht wordt uitgedaan met de Cure-cover Just Like Heaven, die op dezelfde manier op een gekke manier wordt beëindigd als de single uit 1989 die op haar beurt weer werd afgebroken omdat de tape op was. Dus opeens was het optreden klaar!

SETLIJST:
What Else Is New
Pond Song
Garden
I Ain't
Goin Down
Little Fury Things
Out There
Feel the Pain
Crumble
Been There All the Time
Raisans
Start Choppin
Mountain Man
Freak Scene
Gargoyle
-------------------------------
In a Jar
Just Like Heaven

Druk baasje die J Mascis. Volgende maand zit hij achter de drums bij Witch. Heb kaartje voor Doornroosje.

Afgelopen dinsdag Bruce Dickinson zowaar eens met een solo-optreden gezien in het (relatief) kleine 013. Zijn eerste solo-optreden op Nederlandse bodem in 20 jaar en helaas zat het de beste man vocaal niet per se mee. De laatste jaren heeft hij sowieso al zwaarder en met zijn duidelijk hoorbare problemen door ziekte werd het er niet beter op. De hoge zanglijnen werden hier en daar vermeden en een paar keer brak z'n stem tijdens een uithaal.

Gelukkig mocht het de pret verder niet drukken! Hij had een prima band mee (geen Roy-Z?) met een toetsenist die net niet vervelend werd. De setlist was wel genieten, veel nummers die ik graag nog eens zou willen horen kwamen langs (Jerusalem! Darkside of Aquarius!). Verder geen Maiden-covers, maar enkel eentje van de Edgar Winter Group waarbij Bruce zich nog uitleefde met een percussie-solo (hilarisch slecht) en een theremin showtje (vermakelijk).

Na een flink 1,5 uur was de koek op en ging iedereen weer tevreden naar huis. Mocht hij nog eens langskomen met een soloshow en wat beter te pas zijn, dan dikke kans dat ik er weer bij ben.


Klinkt goed, vanavond om de hoek hier in de Effenaar kijken of het daar ook zo leuk is!

Dinsdagavond een uitzinnig optreden gezien in Leuven van De Jeugd Van Tegenwoordig, wat een act. Hoeven geen enkele moeite te doen om het publiek helemaal gevloerd en bezweet achter te laten, en ze kunnen het zich permitteren om een paar van hun beste nummers en grootste hits gewoon niet te spelen.

Woensdagavond een uitzinnig optreden gezien in Groningen van Bruce Dickinson. Wat een artiest. Hoeft geen enkele moeite te doen om het publiek helemaal gevloerd en bezweet achter te laten, en hij kan het zich permitteren om een paar van zijn beste nummers en grootste hits (al dan niet van de broodheer) gewoon niet te spelen.

De Jeugd Van Tegenwoordig blijft altijd een feestje inderdaad

Ik ga hem ook zien op Graspop. Absoluut geen verwachtingen van. Ik heb eens een solonummer beluisterd (Chemical Wedding) en wat een slappe zooi was dat, groot verschil met het Maidenschip. Nochtans heel hoge ratings hier op MuMe, vreemd.

Iets minder Kanye en JVT zal je goed doen.

Of het is gewoon niet zo goed, kan ook.

Neen. Dat is het wel.

https://media.licdn.com/dms/image/C5112AQFNNtXaTq5Z6Q/article-cover_image-shrink_600_2000/0/1575274699423?e=2147483647&v=beta&t=fYVsup0JLl76BTilEceUudbvDnXjtkITIT5PvpDzs-I

Ik was er ook! Onwijs genoten. Ik ga hem ook zeker weer op GMM checken dit jaar.

Probeer Book of Thel eens van dat album.

Met The Doors in je top 3 iemand anders uitmaken voor boomer he! Zet deze of deze van Bruce maar es op, erg lang geleden dat Maiden zulke kleppers geproduceerd heeft. Was ook gelijk het fenomenale openingsduo van zn show.

Daarnaast nog de vraag of Vjeze naar de bar ging? Dat maakt zo'n DJVT show altijd wel af natuurlijk.

The Doors zijn natuurlijk tijdloos Die zullen voor altijd hip blijven. Ik zal wel nog het één en ander van Bruce solo proberen, heb nog een aantal weken voor ik hem live zie (21 juni). Dank voor je tips.

Ben je de hele week op GMM? Misschien komen we elkaar wel tegen, zonder dat we het weten

Neen, enkel de vrijdag, voor Priest High On Fire en Khemmis zijn ook wel mooi meegenomen.

Ja, die ga ik ook zien. Ik ga helemaal voor aan staan dit jaar

High On Fire is wel slappe zooi vond ik