MusicMeter logo menu
MusicMeter logo

Muziek / Toplijsten en favorieten / Birth of a Ladies Men: Johan and Luigi seducing 100 ladies

zoeken in:
avatar van Poek
12. Zee Avi – Good Things (2020)




Één van de mooie dingen van internet is dat ook iemand uit Maleisië een internationale ster kan worden. Zoals Izyan Alirahman aka Zee Avi. In 2007 postte ze een paar video's op Youtube, waaronder No Christmas For Me. Dat was in principe iets eenmaligs, maar het algoritme van Youtube pikte haar video op en nadat ze duizenden e-mails had ontvangen waaronder een aantal aanbiedingen van platenmaatschappeijen ging ze toch maar door met muziek maken. Via Patrick Keeler van The Raconteurs kwam ze bij Brushfire Records terecht, waar ze twee albums uitbracht (en tussendoor ook nog geridderd werd). Vooral met Engelstalige materiaal, maar ook een enkel liedje in het Maleisisch: zo werd Siboh Kitak Nangis genomineerd voor de Anderstalige ladder van 2014, waar het nummer ook dynamo d bekoorde. In dat nummer is ook te horen waarom ze vaak met Ella Fitzgerald vergeleken wordt. Gelukkig wist ik niet van die vergelijking toen ik haar muziek ging luisteren, want ze heeft niet alleen maar jazzy muziek (ieuw) gemaakt.

In 2019 kondigde ze haar derde studioalbum aan, maar waarschijnlijk kwam corona ertussen. Maar ze heeft wel een paar singles uitgebracht en die horen tot haar beste materiaal. Vooral Good Things. Een prachtig folkpopliedje! Schitterend gezongen. Belooft veel voor het album!

avatar van Poek
11. Rumer - Am I forgiven (2010)




Net zoals KT Tunstall had Sarah Joyce aka Rumer lang geen weet van haar Aziatische roots. Ze is weliswaar geboren in Pakistan, maar heeft Britse ouders. Op haar elfde ontdekte ze dat haar moeder in Pakistan een affaire had gehad met de huiskok en zij daarvan het resultaat was. Toen ze later naar Pakistan ging om haar biologische vader te zoeken bleek die net te zijn overleden. Ook heeft ze allerlei mentale (depressie, adhd, ptss) en fysieke (halve doofheid) gehad. Toch klinkt ze niet als een gekweld persoon. Tenzij je Karen Carpenter als een gekweld persoon ziet, want als haar klinkt ze wel. Met goedkeuring van broer Richard trouwens, die zeer positief over haar debuutalbum was.

Dan is er ook nog de muziek en die wordt door de volgende citaten goed omschreven.

nico1616 schreef:
Het is een beetje melige muziek, maar ik zwelg gewoon in die stem en de arrangementen. Rumer maakt me helemaal zen.
Karen Carpenter heeft dit nooit bij mij teweeg kunnen brengen...

judgepaddy schreef:
Waar ik bij Adele me flink irriteerde, omdat ik het gevoel had dat er gewoon een mooi stemmetje werd geëtaleerd met standaard begeleiding, en ik daar een enorm "The voice of" gevoel van kreeg, hebben we hier IMO te maken met liedjes die over het algemeen het niveau van een goeie Bacharach song

avatar van Poek
10. The Naked and Famous - Young Blood (2010)




Zangeres Alisa Xayalith is een Lao-Kiwi: haar ouders waren uit Laos gevlucht voor de Vietnamoorlog (Laos werd negen jaar lang gebombardeerd door de Amerikanen en heeft het trieste record het meest gebombardeerde land ooit te zijn. Er liggen nog steeds veel niet-ontplofte bommen.) In haar jeugd luisterde ze eerst Laotiaanse folk en zangeressen als Carey/Houston/Dion, maar toen ze een gitaar kreeg ging ze o.a. Feist en Yeah Yeah Yeahs luisteren. Van dat laatste getuigt ze overigens ook in Young Blood

In 2007 richtte ze met medemuziekstudent Thorn Powers een band op die ze vernoemden naar een regel uit het nummer Tricky Kid van Tricky: "Everybody wants to be naked and famous. Naked and famous." (waarbij Tricky het weer geleend had van The Presidents of the USA). In 2010 brachten ze hun debuutalbum uit met Young Blood als eerste single. Het werd unaniem een groot succes en kwam binnen op 1 in de Nieuw-Zeelandse hitparade.

Xayalith en Powers waren ooit een stel, maar rond 2015 verbroken ze hun relatie. In plaats van het einde van de band gebruikten ze het juist als inspiratie. Als ik het goed begrepen heb gaat The Naked and Famous - Simple Forms (2016) over het einde van hun relatie en The Naked and Famous - Recover (2020) over hoe ze verder gingen met hun leven en hun vriendschap behielden.

In de MuMeLadder staan ze niet, maar wel jarenlang in de Witte Trui dankzij een nominatie van JoaMuse. Met een 289e plek namen ze daar vorig jaar afscheid.

avatar van Poek
9. SASAMI – Take Care (2019)




Sasami Ashworth is een singer-songwriter uit LA. Ze is de zoveelste uit de lijst die dreampop maakt (vrij melancholische) en soms zelfs pure shoegaze (met hoorn!) zoals in Not the time (vorig jaar door Choconas genomineerd voor de Witte Trui, maar helaas kwam het niet verder dan plek 681. In de clip zijn de Linda Lindas te zien! Je weet wel, 43b in deze lijst.) Maar laten we bij het begin beginnen. Nadat ze aan het conservatorium afgestudeerd was wilde ze verder in het muziek, maar het bleek hard werken om genoeg geld te verdienen om rond te komen. Ze maakt wat muziek voor films, helpt wat muzikanten (zoals Curtis Harding) met hun platen, geeft muziekles en wordt in 2015 lid van de garagerockband Cherry Glazer als toetsenist. Op tour met die band begint ze liedjes te schrijven, vooral geinspireerd door haar net verbroken relatie. Die verzamelt ze op haar iPad. In 2018 durft ze uit Cherry Glazer te stappen om samen met haar broer JooJoo (zanger/gitarist van de shoegazeband Froth) een album op te nemen, onderwijl vriendschap sluitend met diverse bekende indie-artiesten (zo doet Devendra Banhart op het album mee). En zo ontstond SASAMI - SASAMI (2019) dat veel positieve kritieken kreeg en het hier ook best aardig doet met 3.64 gemiddeld.

Maar haar beste nummer bracht ze daarna uit als single. In de clip sloopt ze alles wat los en vast zit, maar het nummer zelf is heel melancholisch en daarom supermooi. Zo mooi, dat het vast kansloos is in de Witte Trui. Zal ik het komend jaar toch proberen?

avatar van Poek
8. Run River North - Cemetery (2020)




In de zoektocht naar zangeressen met Aziatische roots vond ik o.a. op Reddit wat lijstjes van bands/artiesten van Aziatische oorsprong. Zo vond ik Run River North, een indiefolkband uit LA (ook al) van drie (ooit zes) Koreaanse Amerikanen. Ik ging naar ze luisteren en wat bleek: Run and hide (overigens gewoon indierock) is een topnummer. Door een man gezongen echter, net als hun meeste nummers. Gelukkig is er ook Cemetery: een duet! Grotendeels tegelijk gezongen zelfs, wat ik erg mooi vind. En dan is het ook nog een melancholisch nummer. Het heeft qua thema wel iets van Cemetry Gates: de zanger had een date met zijn vriendin (inmiddels vrouw) op een begraafplaats en reflecteert daar over leven en dood.

avatar van Poek
In verband met werk sla ik een dagje over. Welke artiesten verwachten jullie nog?

avatar van ranja
Gezien het feit dat je vooral amerikaanse en engelse artiesten met aziatische roots hebt heb ik geen idee wie allemaal wel of niet voldoen. Mitski? Maita?

Echte aziatische bands als Shonen Knife, Melt Banana en Say Sue Me heb ik al opgegeven.
En je bent volgens mij ook niet van de britpop (of was dat poeha - haal jullie wel eens door elkaar) dus of Echobelly nog komt betwijfel ik ook.

avatar van Poek
ranja schreef:
En je bent volgens mij ook niet van de britpop (of was dat poeha - haal jullie wel eens door elkaar) dus of Echobelly nog komt betwijfel ik ook.


Dat was vast Poeha! Ik zie dat Sonya Aurora Madan van Echobelly in India geboren is, helemaal gemist Ik ga zoeken of ze Indiase ouders heeft, dan hoort de band zeker nog in de lijst.

avatar van ranja
Poek schreef:
(quote)


Dat was vast Poeha! Ik zie dat Sonya Aurora Madan van Echobelly in India geboren is, helemaal gemist Ik ga zoeken of ze Indiase ouders heeft, dan hoort de band zeker nog in de lijst.

Haar achternaam is wel een weggevertje eigenlijk - dat wordt 1b?

avatar van Poek
7b. Echobelly – Insomniac (1994)




Nou, dan toch vanavond maar eentje. Zangeres Sonya Aurora Madan van Echobelly is dus in India geboren, maar als peuter emigreerde ze al naar Londen. Daar moest ze van haar ouders echter wel een braaf Indiaas meisje blijven. Goed je best doen op school, spelen met de andere Indiase meisjes, naar Indiase muziek luisteren, trouwen met de man die je ouders voor je regelen etc. De andere Indiase meisjes wilden echter niet met haar spelen en sowieso voelde ze zich niet Indiaas. Om haar punt te maken nam ze op haar 17e een hanenkam, tot woede van haar vader. Maar wellicht dat ze mede vanwege dat kapsel in een pub een Zweedse skinhead leerde kennen. Die bleek gitarist van een band, die hij meteen verliet om met haar in Londen een band te beginnen. En zangeres worden leek haar wel wat. Zo ontstond Echobelly (al waren haar ouders het er nog steeds niet mee eens).

Inmiddels zullen de ouders er wel vrede mee hebben, want Echobelly was toch aardig succesvol. Zo spraken o.a. Madonna, R.E.M. en Morrissey zich positief uit over de band en haalden ze vijf keer de Britse top 40. Insomniac net niet, maar het staat wel op een alleraardigste soundtrack: Dumb and Dumber (1994)

avatar van Poek
7a. Japanese Breakfast - Diving Woman (2017)




Even een klein stukje geschiedenis. Japan hield zich lang afzijdig van de rest van de wereld, maar toen in de 19e eeuw allerlei gebieden in Azië door Westerse mogendheden werden bezet wilden ze niet achterblijven. Ze wilden eigenlijk al in de 19e eeuw Korea veroveren maar China, Japan en Amerika stribbelden tegen. De eerste twee werden in oorlogen verslagen, met de laatste werd een overeenkomst gesloten: jullie vrij spel in de Filipijnen, wij in Korea. In 2010 was de annexatie van dat laatste land een feit. Het doel was assimilatie: de Koreaanse taal werd verboden, de bevolking werd onder druk gezet een Japanse naam te nemen (zo'n 80% deed dat) en de industrie en infrastructuur werd op Japans niveau gebracht. In 1945 eindigde de bezetting doordat Japan zich overgaf aan de geallieerden. In 2010 bood de premier van Japan excuses aan voor het aangedane leed.

Het is allemaal een tijd geleden, maar toch vind ik het wel apart dat de Koreaans-Amerikaanse Michelle Zauner zich Japanese Breakfast noemt. Het schijnt dat het haar nogal vaak overkomen is dat ze als Japanse wordt gezien en daarom die naam heeft genomen. Het is haar vergeven vanwege haar hobby:

I got back into chess last year, but first started playing it when I was in the fourth grade. I joined a chess club and started going to tournaments. I was obsessed with chess puzzles and had a private Russian tutor. My team won third place at the state championships and I was on a billboard. Like everyone else, I was so enchanted by Queen’s Gambit and started to play chess again in my downtime. I like having a hobby that I can just enjoy and doesn’t have to be a lucrative thing. It’s been fun revisiting the game and getting better and sharper. I probably play five to ten games a day on Chess.com. You get paired with people in your ranking, so it’s challenging. There are also tutorials and puzzles that are just as fun.


En dan de muziek. Diving Woman is niet op single uitgebracht, maar wel populair op MusicMeter. Dat hebben we aan DjFrankie te danken die het ooit nomineerde voor Song van het jaar 2017, waarna het door de goede prestaties daar ook de ladder en de Witte Trui bereikte. En natuurlijk aan de kwaliteit van het nummer. Vooral de laatste paar minuten, een lekker neopsychedlisch outro!


In with the Asian Ladies - playlist by Dimitri Reinderman | Spotify - open.spotify.com

avatar van Gretz
Poek schreef:
Ze wilden eigenlijk al in de 19e eeuw Korea veroveren maar China, Japan en Amerika stribbelden tegen.

Rusland in plaats van Japan?

Poek schreef:

In 2010 was de annexatie van dat laatste land een feit.

1910 neem ik aan?

avatar van Poek
Slordig geschreven door me! Inderdaad Rusland en 1910.

avatar van Poek
aERodynamIC schreef:
10. Bow Wow Wow – The Man Mountain


Ik doe het nummer nog iets hoger.

6. Bow Wow Wow – The Man Mountain (1983)




Myant Myant Aye (Birmaanse vader, Engelse moeder) werkte op haar dertiende (wat jong trouwens) in een wasserette en zong mee met de radio. Een talentenscout hoorde dat, liet haar auditie doen bij Malcolm McLaren die een nieuwe band aan het formeren was en zo werd ze de zangeres van Bow Wow Wow. Zo luidt het verhaal tenminste, zou het allemaal waar zijn?

Op je dertiende werken in een wasserette, soit, dan zangeres van een band worden, waarom niet. Maar dat je dan naakt gefotografeerd wordt en dat op de hoes van het debuutalbum Bow Wow Wow - See Jungle! See Jungle! Go Join Your Gang, Yeah, City All Over! Go Ape Crazy! (1981) komt, dat is toch wel dubieus. Dat vonden ze toen overigens ook al, Scotland Yard stelde zelfs een onderzoek in. Ook het nummer Sexy Eiffel Tower waarin Annabella (zo noemde ze zich inmiddels) al kreunend zingt "Let’s have sex before I die" is wel heel gainsbourgpedoachtig.

Los daarvan maakte ze vele leuke hitjes. C·30 C·60 C·90 Go, I Want Candy, Do You Wanna Hold me en The Man Mountain, ook mijn favoriet. In het filmpje voorafgaand aan het playbacken wordt Annabella met haar hanenkam geinterviewd door Adam Curry.

"Mensen zeggen dat jullie gevraagd zijn wat films te doen voor Walt Disney."
"Ja, ik speel vogelverschrikker."

Ze is trouwens nog steeds actief als zangeres en treedt tegenwoordig op onder de naam "Annabella's Bow Wow Wow". Zonder hanenkam, dat wel.

avatar van Johnny Marr
Poek schreef:

Ze is trouwens nog steeds actief als zangeres en treedt tegenwoordig op onder de naam "Annabella's Bow Wow Wow". Zonder hanenkam, dat wel.

She hot tho.

avatar van Poek
5. Nadieh – Windforce 11 (1986)




Karin Meis is dochter van een Indische vader (wiens broer overigens de opa van Sylvie is) en een Scheveningse moeder. Voordat zij als Nadieh een grote hit had zat ze als Karin Reyhani (ze was inmiddels getrouwd) in de BB Band waarmee ze de leuke countryhit Stille Willie had. Daarop zong ze overigens niet, wel op het nummer Hallo, je spreekt met Karin (ze klinkt daar als een volkszangeres). Met een andere band deed ze een nummer over een thema dat nog steeds actueel is: De Dupe - Ik wil de straat terug (beetje reggae, beetje new wave).

Maar haar grote doorbraak kwam als onder de naam Nadieh in 1986. Topnummer wat mij betreft, al waren Lukas en musicfriek het daar niet mee eens:

Lukas schreef:
1929 - Nadieh - Windforce 11

Tja... het klinkt wel apart dit, maar toch ook weer heel standaard. Een soort van eurohousezangstem over vrij beroerde Zuid-Europees aandoende muziek. Niet standaard, maar ook niet leuk.

Cijfer Lukas: 3
Cijfer Jelle: 2



Nadieh bleef daarna op verschillende manieren actief in de muziek, maar niet erg lang. Ze had zelf al vaak gezegd dat ze jong zou gaan sterven en dat gebeurde inderdaad: op 37-jarige leeftijd overleed ze aan borstkanker. Met haar Iraanse man heeft ze een dochter genaamd Nadie die een album heeft gemaakt met o.a. een cover van Windforce 11. Top 2000 a gogo maakte een mooi filmpje over haar en haar moeder.

avatar van ranja
Ik blijf The Right to Change haar beste vinden, destijds al en nog steeds.

avatar van Poek
4. Mitski – Nobody (2018)




Mitski Miyawaki/Laycock was samen met de nummer 3 en 18 (KKB) de aanleiding om deze lijst te beginnen. Zo van "Ik heb er nu drie, kan ik er ook 100 vinden?" Ja dus. Ze is geboren in Japan (het land van haar moeder), en na in haar jeugd o.a. in Tsjechië, China, Maleisië en Kongo gewoond te hebben nu woonachtig in de VS (het land van haar vader). Daar ging ze aan een conservatorium studiecomposities studeren en als onderdeel van die studie bracht ze haar eerste twee albums uit. Na afgestudeerd te zijn ging ze even zingen in een progmetalband (helaas geen opnamen kunnen vinden). Gelukkig ging ze daarna weer zelf albums uitbrengen en met succes. Geen hits of zo, maar in indieland is ze best een bekende naam geworden (en ze heeft voor de video van Nobody zelfs een Libera gewonnen, een soort grammy voor indiemuziek).

In Nobody (de beste nominatie door johan de witt ooit) zingt ze dat niemand haar wil, of ze nou groot of klen is. Zielig he? (*) Maar ze deed het haarzelf aan. Ze dacht namelijk een keer dat het een goed idee was om naar Kuala Lumpur te gaan om daar tot rust te komen. In haar eentje. In een land waar ze niemand kende. Ja, dan kan het gebeuren dat je je eenzaam voelt. En toen moest ze huilen en mompelde ze "Nobody, nobody..." Daar maakte ze dan maar een liedje van, want zo kon ze er tenminste nog wat geld aan verdienen. Goed plan! En meid, je hebt een prima gewicht hoor. Daar ligt het niet aan.

(*) Edoch: "And I don't want your pity..."

avatar van johan de witt
106 miljoen keer beluisterd, noem het maar geen hit.
Had haar toch minimaal op het podium verwacht

avatar van Poek
Als ik een andere natte vinger had gebruikt had ze vast het podium wel gehaald!

avatar van johan de witt
Bij mij hadden 4, 6 en 7b het podium gehaald. So far. Maar laat me graag verrassen met de top-3

avatar van ranja
ah, ik vroeg me al af of je All American Girl op 1 zou zetten van je aziatische lijst Maar nee dus, Nobody en op 3. Tenminste...

avatar van Poek
3. Jay Som – The Bus Song (2017)




Wie Mitski zegt, zegt Jay Som (aka Melina Duterte). Of nouja, voor mij horen ze bij elkaar en ze hebben ook samen getourd. Toch zijn er wel verschillen. Jay, Amerikaanse met Filipijnse ouders, is iets dreampoppiger (ook al, maar dat ligt misschien meer aan mij dan aan de zangeressen met Aziatische roots. Invloeden zijn overigens o.a. Yo La Tengo, My Bloody Valentine en Carly Rae Jepsen). Bijzonder is dat op het album waar The Bus Song op staat ze vrijwel alles zelf doet: alle nummers zijn door haar geschreven, ze heeft de plaat geproduceerd en ze speelt alle instrumenten (o.a. gitaar, trompet, piano, basgitaar, drums en accordeon) . In de video van The Bus Song zie je overigens andere mensen instrumenten spelen, want Jay Som is vrij klein en kan dus niet in haar eentje al die instrumenten dragen. Fijn dat ze geholpen wordt! Sowieso een video met een fijne sfeer (de reden dat ik deze koos).

Dit jaar doet ze het niet meer in haar eentje: samen met Ellen Kempner heeft ze Bachelor - Doomin' Sun (2021) uitgebracht. De single Stay in the Car deed het op Kink FM best aardig, maar in Nieuw in De Alternatieve Hitlijst (2021) vond men er niet veel aan. Ten onrechte natuurlijk. Luister dan toch naar die pixiesachtige gitaren, b.v. na een halve minuut!

avatar van ranja
Poek schreef:
De single Stay in the Car deed het op Kink FM best aardig, maar in Nieuw in De Alternatieve Hitlijst (2021) vond men er niet veel aan.

Tja stem dan ook mee Van mij nog wel een ruimte voldoende.

avatar van Poek
ranja schreef:
(quote)

Tja stem dan ook mee Van mij nog wel een ruimte voldoende.


Wel overwogen om eens mee te gaan doen, maar het motiveert niet dat de rest geen smaak heeft

avatar van ranja
Poek schreef:
(quote)


Wel overwogen om eens mee te gaan doen, maar het motiveert niet dat de rest geen smaak heeft

Hoe meer stemmers hoe minder invloed de uitschieters in cijfers hebben Maar goed dat is voor een ander topic.

avatar van Poek
2. Bic Runga – Listening for the Weather (2003)




De tweede Nieuw-Zeelandse artiest in de top tien! Eerder dit jaar haalde ze ook al de top tien in Alternatieve Top 152 #2 met het nummer Captured, genomineerd door remcodulac. Daar wordt vaak een cijfer gegeven met een korte toelichting. Een compilatie:
"Goede zangeres", "Heerlijk ontspannen gezongen", "prettige stem", "Mooie sfeer en stem", "mooie stem".

Ze zingt mooi dus. Erg mooi soms, zo schreef ik mijn gewone top 100:

Poek schreef:
Soms vraag ik me af hoe iemand zo goed kan zingen. Niet heel vaak, want dan krijg je inflatie, maar wel bij Something Good. En de volgende vraag is dan: hoe kan ze zo goed zijn en zo weinig waardering krijgen? Of nouja, Bic (spreek je niet uit als de balpen, maar ongeveer als bec, een of andere Chinese klank) krijgt in Nieuw-Zeeland heel veel waardering: 19 New Sealand Music Awards bijvoorbeeld (eerste in 1996, laatste in 2016) en haar eerste drie albums kwamen binnen op nummer 1. Een superster dus bij onze tegenvoeters. Maar daarbuiten? In Ierland heeft ze wel enig succes (het album Beautiful Collision waar Something Good op staat stond daar in de top 10) en in Australië ook een beetje en dat is het wel. Het zal wel een kwestie van promotie zijn? Als een DJ van Radio 2 haar muziek oppikt zou ze zomaar in de top 2000 kunnen komen volgens mij. Of zit ik dan te veel in mijn eigen bubbel?


In alt-152 was er nog wel een licht kritische reactie:

Simon77 schreef:
Bic Runga - Captured 6,8 | had wel een beetje peper kunnen gebruiken, maar niet verkeerd

En als fan moet ik toegeven: dat klopt. Haar liedjes zijn vaak kabbelend, misschien iets te over het algemeen. In Listening for the Weather zit gelukkig wel een beetje peper (met b.v. de mondharmonica) en dat maakt het tot één van mijn favorieten (al gaat er niets boven Something Good).

avatar van Poek
1. Yeah Yeah Yeahs – Heads Will Roll (2009)




In 2016 speelde ik een snelschaakmatch van 50 partijen tegen Hing TIng Lai, ook wel Lai-Ting Blitz genoemd. Voor die match werd ik gevraagd een opkomstnummer te kiezen. Ik wilde iets uptempo met een passende titel. Dat was snel gevonden: Heads Will Roll! Het was overigens vooral mijn eigen kop die rolde in de match, maar dat terzijde. Voor mijn tegenstander (met weinig muzikale interesse) koos ik meteen ook maar een passend nummer uit: The Ting Tings met That's Not My Name. Al was ik wellicht de enige die de grap snapte...

Karen O, de Amerikaanse met Zuid-Koreaanse en Poolse roots, stond al solo in de lijst op 48 maar is toch vooral bekend als zangeres van The Yeah Yeah Yeahs. Ze gaat de laatste jaren echter veel vreemd: een album met Danger Mouse in 2019, een single met Willie Nelson in 2020 en eentje met TRZTN dit jaar. Het laatste albuim van de band is alweer acht jaar geleden. Ondertussen zit de arme drummer Brian Chase maar thuis te wachten tot ze weer eens mogen optreden en meditatieve drumsessies te doen. Weet je trouwens op wie hij een beetje lijkt? Stewart Copeland van The Police! En ze gebruiken ook nog allebei de traditional grip. Enfin, als het weer kan zullen ze vast wel weer een optreden doen en wie weet komt er dan ook weer een single of zelfs album uit.

avatar van Poek
De hele top 100+ als lijst:

Top 10:
1. Yeah Yeah Yeahs – Heads Will Roll (2009)
2. Bic Runga – Listening for the Weather (2003)
3. Jay Som – The Bus Song (2017)
4. Mitski – Nobody (2018)
5. Nadieh – Windforce 11 (1986)
6. Bow Wow Wow – The Man Mountain (1983)
7a. Japanese Breakfast - Diving Woman (2017)
7b. Echobelly – Insomniac (1994)
8. Run River North - Cemetery (2020)
9. SASAMI – Take Care (2019)
10. The Naked and Famous - Young Blood (2010)
11. Rumer - Am I forgiven (2010)
12. Zee Avi – Good Things (2020)
13. M.I.A. – It Takes A Muscle (2010)
14. The Tuts – Let go of the past (2016)
15. Lush – Sweetness and Light (1990)
16. The Juan Maclean – A Simple Design (2014)
17. Tanukichan – Lazy Love (2018)
18. Kero Kero Bonito – Swimming (2019)
19. Superorganism - Something For Your M.I.N.D. (2017)
20. Asobi Seksu – New Years (2007)
21. Crying – Revive (2016)
22. Nadine Shah – Runaway (2013)
23. Blonde Redhead – 23 (2007)
24. Haley Heynderickx – The Bug Collector (2017)
25. beabadoobee – Last Day on Earth (2021)
26. Front Line Assembly ft. Tiffany – New Year’s Day (1999)
27. Le Couleur – Femme (2013)
28. CSS (Cansei de Ser Sexy) - Let's Make Love and Listen to Death From Above
29. Norah Jones – Little Broken Hearts (2012)
30. Eternal Summers – Gouge (2014)
31. Xiu Xiu – Honey-Suckle (2012)
32. Dreamdate – 8 Sleeves (2009)
33. mxmtoon – Prom Dress (2019)
34. Nilüfer Yanya – Same Damn Luck (2020)
35. Kelis ft. Disclosure - Watch your step (2020)
36. KT Tunstall – Suddenly I See (2005)
37. Priscilla Ahn – Dream (2008)
38. Charli XCX - Boom Clap (2014)
39. Michelle Branch ft. Santana – The Game of Love (2002)
40. Miss World – Diet Coke Head
41. Bat for Lashes – Kids in the Dark (2019)
42. Emmy the Great - We almost had a baby (2008)
43a. Keren Ann – Lay Your Head Down (2007)
43b. The Linda Lindas - Racist, Sexist Boy (2021)
44. Yuna ft. Tyler the Creator – Castaway (2019)
45. Long Beard – Getting By (2019)
46. Elle King – Ex’s & Oh’s (2014)
47a. A.R. Rahman, The Pussycat Dolls - Jai Ho (You Are My Destiny) ft. Nicole Scherzinger
47b. Monsoon – Ever so lonely (1981)
48. Karen O and the Kids – All is Love (2009)
49. Amerie - 1 Thing (2005)
50. Sugababes – Freak Like Me (2002)
51. Raveena – Headaches (2020)
52. No Vacation – Dream Girl (2018)
53. Fazerdaze - Lucky girl (2017)
54. Yaeji – Raingurl (2017)
55. Enon – In This City (2002)
56. Emm Gryner – Summerlong (1998)
57. Miya Folick – Thingamajig (2018)
58. Sneaker Pimps - 6 Underground (Nellee Hoopers Edit) (1996)
59. Moon Duo – Lost Heads (2019)
60. Kan Wakan – Still Feather (2017)
61. The Martinis – Free (1998)
62. yeule - Pixel Affection (2019)
63. Kate Earl – One Woman Army (2012)
64. Pizzicato Five - Twiggy Twiggy (1995)
65. Nerina Pallot – Everybody’s Gone To War (2005)
66. Cassie - Me & U (2006)
67. Peggy Gou – Starry Night (2019)
68. Sevdaliza – Oh My God (2020)
69. Rina Sawayama – Comme des Garçons (Like the Boys) (2020)
70. Kina Grannis – In Your Arms (2011)
71. Damon & Naomi – E.T.A. (1992)
72. Priya Darshini – Home (2020)
73. Ofra Haza - Im Nin'Alu (1978/1984/1988)
74. Jhené Aiko ft. Childish Gambino - Bed Peace
75. A Sunny Day In Glasgow - In Love With Useless (The Timeless Geometry in the Tradition of Passing) (2014)
76. Vienna Teng - Blue Caravan (2006)
77. Sweet Trip – Dsco (2003)
78. Deerhoof – I Will Spite Survive & Flower & Perfect Me (live)
79. M83 ft. Mai Lan – Go! (2016)
80. Jasmine Thompson – Ain’t Nobody (2015)
81a. Nana Yamato – Do You Wanna (2021)
81b. Ichiko Aoba – Dawn at the adan (2020)
81c. Aili x Transistorcake – Dansu (2021)
82. Daya ft. The Chainsmokers – Don’t Let Me Down (2016)
83. Hana Vu – Outside (2019)
84. Atari Teenage Riot - Deutschland Has Gotta Die! (1996)
85. Susie Suh – I do (2011)
86. Luna Li – Afterglow (2020)
87. Rachael Yamagata – Be Be Your Love (2004)
88. K Á R Y Y N – Aleppo (2019)
89. Naaz – Taped (2019)
90. H.E.R. – Damage (2020)
91. Olivia Rodrigo – good 4 u (2021)
92. Rox - My Baby Left Me (2010)
93. Shakira - Ojos Así (1998)
94a. AOA - 사뿐사뿐(Like a Cat) (2015)
94b. BLACKPINK – 마지막처럼 (As If It's Your Last) (2017)
95. Lil Mariko & Full Tac - Where's my Juul?? (2019)
96. Altin Gün – Yüce Dag Basinda (2021)
97a. Sumie – Show Talked Windows (2013)
97b. Little Dragon – Ritual Union (2011)
98. Thao & the Get Down Stay Down – We The Common (For Valerie Bolden) (2013)
99. Hayley Kiyoko - Girls like Girls (2015)
100. Cibo Matto – Sugar Water (1996)

101a. Paula Abdul - Opposites Attract (1989)
101b. BROCKHAMPTON ft. Deb Never - No Halo (2019)
101c. Frankie Cosmos - On the lips (2016)
101d. Fanny - Ain't That Peculiar (1972)
101e. Haru Nemuri – せかいをとりかえしておくれ (2018)

En als playlist:
In with the Asian Ladies - playlist by Dimitri Reinderman | Spotify - open.spotify.com

avatar van ranja
Ah, hier ken ik Cibo Matto van. Ik vroeg me al af waar dat ook weer vandaan kwam toen ik ze in m'n 1996 weeklijst zette

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 12:59 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 12:59 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.