https://open.spotify.com/playlist/3Mfsac8oARtvw6rUrbgqvd?si=c9I3QXyPTIa9mIxOYRWwXw

En bedankt Marzi! Dat overzicht had ik zelf niet, heel tof om te zien. Er komen volgens mij nog een stuk of zeven liedjes langs die er vorige keer ook in stonden.

Op verzoek van PBH komt vanavond de nieuwe update in plaats van morgen!

PBH heeft je volledig in de tang x

Blood of the tang x

BOBOBOBOBOBOBOBOBOBOBOBOBOBOBOBOBOBOOOOOOOOOOOOM x1000

Ik zit klaar hoor!

kom beatsense x

Koenr aerobag ArthurDZ VladTheImpaler Johnny Marr Don Cappuccino -SprayIt- jullie ook x

30. Leonard Cohen – Suzanne

Een man met een gitaar, veel meer heb je soms niet nodig. Meer had Suzanne ook niet hoeven zijn, maar toch zijn er nog wat strijkers en engelachtige achtergrondzang die het net wat meer inkleuren. Leonard begon zijn carrière als dichter en zijn teksten zijn doorgaans dan ook erg fraai. Ik begrijp ze niet altijd en ben er in muziek vaak ook niet zo op gefocust, maar in Suzanne worden er prachtige beelden gecreëerd van Leonard die met een dame date. Overigens gaat Suzanne over een echt bestaande vrouw en een ware gebeurtenis/wandeling. Op basis van dit lied zou je zeggen dat Leonard met zoveel inspiratie wel tot over zijn oren verliefd moet zijn geweest, maar dat viel wel mee. Dat was hij wel, maar op de inspiratie van een ander liedje: Marianne. Suzanne was gewoon een vrouw die ie een keer tegenkwam. Haalt toch wat van de romantiek weg maar de muziek wordt er niet minder op.

29. Nicolas Jaar - Fight

Naast een remix ook een eigen nummer van Nico in de lijst. Ik hoor eigenlijk weinig mensen over dit specifieke nummer van hem, terwijl het voor mij toch echt zijn meesterwerk is. Echte koptelefoonplaat ook! Dan hoor je goed hoeveel aandacht Jaar heeft besteed aan de details en de klankleuren. Fight wisselt af tussen rustige electronica en meer dansbare stukken met een lekkere groove, en bouwt heel fraai op en af tussen deze twee delen. Het heeft voor mij gewoon een bepaalde sfeer die me enorm grijpt.

28. Portishead - Roads

Voor sommigen schijnt het debuutalbum van Portishead een seksplaat te zijn. Daar kan ik me bij sommige nummers nog wel iets bij voorstellen, maar als ik Beth Gibbons op Roads haar hart hoor uitstorten, zit ik zowat te janken. Ik weet nou niet of dat de bedoeling is tijdens seks. Maar hé, ieder z’n ding hè? Voeg aan die vocalen nog wat subtiele electronica toe, laat de strijkers steeds meer aanzwellen, en je hebt mij helemaal ingepakt. Het allermooiste nummer van een fantastische band.

27. Justin Timberlake ft. Timbaland - Sexyback

Toen dit nummer uitkwam, ik was een jaar of 14/15, vond ik het maar vreemd. Waarom zong Justin zo raar? Ik snapte er niks van. Toch werd het een enorme hit. ‘You ready?’ is er aan het eind van het nummer te horen: nou ik was er dus duidelijk niet klaar voor. Maar in de loop der jaren viel alles steeds meer op zijn plaats, I got my sexy on, en langzaam is het uitgegroeid tot één van mijn favoriete pophits aller tijden. Die groove! DIE GROOVE! Fantastisch geproduceerd door Timbaland, die ook al in mijn lijst te vinden was met Promiscuous van Nelly Furtado en Get Ur Freak On van Missy Elliott. Op zijn hoogtepunten echt een briljante producer.

Timba

26. Red House Painters - Medicine Bottle

Ik gaf bij mijn stuk over New Dawn Fades aan dat ik depressieve muziek niet meer zo opzoek. Dit nummer zit wat dat betreft op het randje voor mij. Toch weet het op de juiste momenten me enorm aan te grijpen. Kozelek heeft echt een prachtige, herkenbare tekst geschreven over depressie en een daarbij horende break-up. In het lied zou de depressie best tot de break-up geleid hebben. De zij-persoon geeft commentaar op de manier waarop zijn depressie een muur tussen hun bouwt en dat het allemaal in haar hoofd gaat zitten. Later in het lied concludeert Kozelek zelf dat het allemaal in zijn hoofd zit. Aan het eind van het lied leest zij in een boek dat het allemaal in zijn hoofd zit. Prachtige songwriting. Het grijpt me natuurlijk ook enorm aan omdat ik zoveel herken. Bij mij zijn een depressie en een break-up ook meerdere keren hand in hand gegaan, waaronder afgelopen december dus. ‘A war with himself’, leest de zij-persoon ook in dat boek, en dat is precies hoe het voor mij voelt.

25. Algiers - Irony. Utility. Pretext.

Van depressie en melancholie gaan we naar boosheid. De mannen van Algiers kunnen zich behoorlijk opwinden over de huidige maatschappij. Daar gooien ze soms nog wat academische verwijzingen doorheen, zo refereerden ze recentelijk aan Gayati Spivak op Can the Sub_Bass Speak? Intelligente kerels dus. Ik heb de teksten verder nooit zo uitgeplozen, het is vooral de muziek die me weet te beroeren. Rockmuziek met invloeden van zowel industrial als gospel, dat is fascinerend. De beat op dit nummer doet me ergens ook wat denken aan de old school hiphop van een Afrika Bambaata. Daaroverheen zingt Franklin James Fisher vol passie en met een bijzonder krachtige stem. Het leidt tot een nummer dat bij mij insloeg als een bom, toen ik het voor het eerst hoorde.

24. Lush - Nothing Natural

Het is de combinatie van gedrevenheid en dromerigheid die mij zo verliefd maakt op dit liedje. Het nummer wordt heerlijk voortgestuwd door de gitaren, en daaroverheen horen we hemelse zanglijnen van Miki Berenyi. Ergens tussen shoegaze en dreampop in, prachtig!

23. Young Thug ft. Future - Relationship

Young Thug moet wel de meest vermakelijke rapper zijn van de moderne hiphop. Heerlijk wat die man allemaal met zijn stem doet. Iemand die echt een eigen geluid heeft neergezet, wel een geluid dat nadien is gekopieerd (ja ik kijk naar jou Gunna). Voor Future kan je precies hetzelfde zeggen, twee trendsetters. Allebei maken ze hun eigen soort opzwepende trap-hiphop en op deze samenwerking komt dat heel fijn samen. Een luchtige beat, een ontzettend catchy refreintje over hoe ze te veel bitches hebben (ja, echte problemen), al met al gewoon een ontzettend gezellig nummer. Ik moet altijd lachen om het moment dat Future eerst het volgende stukje rapt: ‘Yeah I built relationships with all my bitches yes / I put my dick right in her mouth before she act’ en Young Thug het vervolgens herhaalt zonder enige vorm van articulatie. Thug heeft echt z’n eigen manier van rappen, het is soms haast brabbelen. Ik kan het wel waarderen.

22. serpentwithfeet - flickering

Mijn eerste kennismaking met serpentwithfeet en ik was meteen diep geraakt. En zoals wel vaker gebeurt kwam ik er vervolgens achter dat het om een queer-artiest gaat. Interessant wel, want de zang weet me op een zelfde manier te raken als Perfume Genius dat weet te doen. Niet dat ik ze wil vergelijken verder. Het roept alleen dezelfde emotie bij me op. serpentwithfeet voelt qua zang iets meer R&B, en dat over zeer subtiele piano- en electronicaklanken van de hand van The Haxan Cloak. De pianoakkoorden worden haast voorzichtig aangeslagen. Het lied gaat over de fragiliteit van een relatie, en de fragiliteit is te horen in de muziek. Tot de laatste tonen die plots als een soort berusting klinken.

21. Kendrick Lamar - The Blacker the Berry

Na Irony. Utility. Pretext. nog een nummer vol boosheid. The Blacker the Berry is zelfs nog een stuk intenser. De beat klapt door je boxen. Onheilspellende geluiden op de achtergrond. Daaroverheen rapt Kendrick vol vuur over racisme in de huidige maatschappij. Maar hij rapt ook hoe hij een enorme hypocriet is. Pas aan het eind van het nummer onthult hij waarom hij zo hypocriet is, deze woorden spuugt hij haast uit. Het is het heftige einde van een intens nummer, waarna de rustige jazzy outro echt nodig is om even bij te komen.

serpentwithfeet, kenny, Nicolas Jaar, Portishead én Red House Painters?

Dat ik dat gemist heb, wat een traktatie. big up!

Heel herkenbaar. Ik zoek ze er totaal niet op uit. Ik word geraakt, krijg een vermoeden, zoek het uit en kom er dan achter dat het zo is (nooit een bewuste keuze).

Even slowpoke hiero, maar wat een heerlijke track is White Horse van Karim Sahraoui! Zo ontzettend melodieus en warm. Word er helemaal ingezogen

Ah, nog iemand die zich al aan het opmaken is voor pokémondag. Slowgaze is alvast trots op je.

Mooi tiental trouwens Arrie, spijtig dat ik dat heb moeten missen gisteren!

Vanavond 22:30 nieuw blokje Arrie?

Yesss! Komt Koenr nog tho?

20. Burial – Loner

Nachtplaatje! Burial heeft z’n eigen sound gecreëerd, één die eigenlijk niet werkt op zo’n zomerse dag als vandaag. Ik ben dit stukje dus te vroeg aan het schrijven maar oké. Ik doe alle lichten wel uit en de gordijnen nicht. Ik ontdekte de man toen ik een jaar of 16 was, op een dag dat ik ziek thuis bleef luisterde ik onder de dekens naar Untrue. Het maakte indruk, maar ik wist niet goed wat ik ermee moest. Het had iets, ik was geïntrigeerd. Geïntrigeerd genoeg om Kindred meteen te checken op de dag dat de EP uitkwam en ik werd diep geraakt door de sfeer en de vocal samples. Burial weet zijn samples echt perfect uit te kiezen, de ‘i want youuuuu’ op Ashtray Wasp, de ‘set me freeeee’ op Loner. Prachtig.

RAVE

MAREN-KESSEL

19. Azealia Banks ft. Lazy Jay - 212

Eigenlijk is een terugkerend thema bij nummers die ik fantastisch vind wel dat ik het in eerste instantie niet zo voelde. Ik kan me nog goed herinneren dat 212 continu op MTV langskwam en Azealia het grote talent was, maar ik was niet geïnteresseerd. Echter, het werd een klassieker en dus bleef ik hem horen. Op een gegeven moment stond het nummer ineens telkens bij mijn recommended videos op YouTube, uit het niets. Tot op het punt dat ik toegaf en er maar op klikte. Ineens viel het kwartje: wat een heerlijk nummer. Die opzwepende beat van Belgische makelij en Azealia die daar perfect gebruik van maakt. WHAT YOU GON DO WHEN I APPEAR, schreeuwt ze door de microfoon, waarmee ze als nieuwkomer in één klap alle concurrentie verpulverde. Helaas houdt ze meer van bitchen dan van muziek maken waardoor haar talent er nooit helemaal is uitgekomen.