Omg, Mastermind

26. Terry Callier - Dancing Girl

Wat ik zo fraai vind aan Terry Callier zijn muzikaliteit is dat hij me langzaam inpakt. Waar sommige soulnummers zich weleens verliezen in overdreven bombast, daar bewandelt Terry Callier een heel andere weg. Deze artiest danst professioneel om de soulmuziek clichés heen met dromerige arrangementen en een welgemeende bravoure van exceptionele zang.




25. The Smiths - There is a Light That Never Goes Out

De jaren 80 is niet mijn favoriete muziekdecennium, al zijn er binnen deze tijd wel enkele bands ontstaan die behoren tot mijn persoonlijke favorieten. Een enkel voorbeeld hiervan zijn The Smiths; die met name met dit nummer bewijzen dat ze ontzettend verfijnde muziek kunnen produceren. De zang, maar ook de instrumentatie zijn uniek en doen niet specifiek denken aan een bepaalde tijd. Dat is dan ook de reden waarom deze muziek zo tijdloos is voor mij.

Terry Callier! ❤️❤️❤️

24. The National - Light Years

Dit nummer van The National vind ik een prachtige ballad. De serene pianoklanken en de berustende stem van Matt Berninger geven mij iedere keer weer kippenvel.




23. CunninLynguists feat. Tonedeff - The Gates

Deze hip-hop groep maakt veel kwaliteitsmuziek, omdat ze duidelijk hun eigen stempel weten te drukken op het genre. De exotisch aandoende samples zijn heel zorgvuldig uitgekozen, wat vloeiend en naadloos aansluit op de inbreng van de rappers. Deze groep heeft dus niet alleen een opvallende naam, maar CunninLynguists is daarnaast ook een mijlpaal binnen deze tak van muziek.

22. The Velvet Underground - Heroin

Richting het einde van de jaren zestig begon de avant-garde wat meer erkenning te krijgen. The Velvet Underground is hiervan nog het meest toonaangevende voorbeeld. Dat resulteert onder andere in een lekkere dosis experimentatie en een meer onbevangen stijl van muziek maken. Deze kwaliteiten komen nog het beste naar voren in Heroin. Het nummer begint tamelijk rustig, om vervolgens steeds spannender te worden met zagende strijkers die een hemels gevoel van onrust teweeg brengen.




21. Fela Ransome Kuti & The Africa '70 - Gentleman

Fela Kuti behoort tot de grootmeesters binnen de funkmuziek. Hij kreeg het regelmatig aan de stok met de autoriteiten, omdat hij zich niet liet weerhouden van politiek activisme. Door het harde optreden van de Nigeriaanse milities steeg de populariteit van Fela Kuti aanzienlijk binnen Afrikaanse kringen. Uiteraard maakte zijn muziek hem extra populair, vanwege het kenmerkende geluid dat hij naar voren wist te brengen. Deze voelt heel eigen aan, al is het duidelijk Afrikaans van oorsprong.

Heroin en The Gates, top

20. Mastodon - The Czar

The Czar behoort tot mijn favoriete hard-rock nummers. Het nummer bevat precies de juiste balans tussen dynamiek en herhaling, wat The Czar zo verslavend en onweerstaanbaar maakt om naar te luisteren.




19. Masta Ace - Good Ol Love

Masta Ace is een redelijk onderbelichte hip-hop artiest die niet enorm productief is, maar wel enkele parels heeft gemaakt. Zo kent dit nummer een fijn zomers sfeertje dat de raps goed weet aan te vullen.
Het tempo, de flow en de productie zijn hierdoor zo vakkundig op elkaar afgestemd.

18. Fishmans - Long Season

Fishmans is een Japanse popgroep dat met Long Season hun beste werk heeft afgeleverd. Long Season heeft een repeterend karakter dat steeds word aangevuld met wonderlijke verrassingen. De piano vormt meestal de basis, maar word afgewisseld met strijkers, accordeon en eigenaardige zang. Waar Masta Ace de ultieme zomerplaat heeft gemaakt, daar doet deze muziek mij vooral denken aan de lente. Een seizoen waarin alles zo mooi tot bloei komt en de koude kille winter doet vergeten. Juist dat warme gevoel weet Fishmans hier heel eigenzinnig en effectief uit te stralen.




17. Television - Marquee Moon

Marquee Moon klinkt als een nummer uit zijn tijd, maar komt tegelijkertijd heel futuristisch over.
De instrumentatie vult de zang perfect aan met geweldig drum en gitaarwerk. Origineel en inspirerend materiaal dus, dat een bijzonder goede indruk achter laat.

16. Nick Cave & The Bad Seeds - Jubilee Street

Het was niet gemakkelijk om het beste nummer van Nick Cave uit te kiezen. Dit vanwege zijn uitgebreide en kwalitatief hoogstaande discografie bestaande uit vele juweeltjes. Jubilee Street is zo'n nummer die je transporteert naar een andere wereld; middels de hypnotiserende zang van Nick Cave en de sterke instrumentatie die de overige bandleden ten gehore brengen.




15. King Crimson - Starless

King Crimson vind ik een interessante band, omdat ze op ieder album weer heel anders weten te klinken.
Starless vind ik dan nog hun meest overtuigende nummer. De zang en instrumentatie zijn hier op topniveau, mede dankzij de variatie en onderhuidse spanning die deze naar voren weten te brengen.

The Czar

Louter toppers zie ik voorbij komen

Phoeh, rijtje hoor. Die track van Masta Ace maar es vlug checken, als hij net zo top is als de rest

Kijk je uit dat je niet te snel gaat Cervantes, je bent al bijna bij de top 10.

Mooie nummers hoor. Met een paar kandidaten die ook zeker in mijn eigen top 100 terug te vinden zullen zijn. Ik ga alles nog eens rustig beluisteren, heb ik nog wel even de tijd voor vermoed ik.

Dit lijkt wel een coronavirus. Op 20 september trapte Cervantes af. Er is plezier om het lange rekken. Vermoed ik. Maar ik heb geen interesse meer in het vervolg. Het zal allemaal wel. Als ik 100 honderd ben, wil ik niet meer weten wie er op 1 stond. Dokter, waar is het vaccin?

Wat een zuurheid

Haast en spoed, echt de ziekte van deze tijd. Verschrikkelijk.

Ja, of C zijn top 100 loopt synchroon aan de voorbereidingstijd van Gretz. Laten we dat ook niet uitvlakken

Wanneer gaat jou hiphop top 100 eigenlijk van start? Wacht ik ook al een ruim 1 jaar op

Waarschijnlijk niet voor meteen, maar in afwachting heb ik wel een lijssie gedropt in dit heerlijke topic: Top-10 dit jaar ontdekt

Het vaccin tegen zuurpruimerij moet blijkbaar nog uitgevonden worden. In de tussentijd ga ik gewoon vrolijk verder met mijn lijst. De donderwolken die hangen boven sommigen hoop ik bij deze op te klaren met de muziek die er nog aan zit te komen.

14. Matt Elliott - The Right to Cry

Matt Elliott is een folkzanger die bekend staat om zijn deprimerende en mistroostige muziek. Dit komt prachtige naar voren in dit nummer dat zich kenmerkt door bijzonder akoestisch gitaarspel, wat de leidraad vormt voor dit beklemmende huzarenstukje. The Right to Cry kent af en toe een kleine uitspatting, maar is tegelijkertijd verrassend subtiel voor een dergelijk lang nummer.




13. David Bowie - Station to Station

Deze klassieker van David Bowie begint met het geluid van een aanstormende trein. Niet geheel toevallig neemt dit nummer je mee op reis met fraaie muzikale arrangementen en excellente zang. Dit nummer vind ik een ideale combinatie van avontuur en toegankelijkheid. Wat tot gevolg heeft dat dit een fraai hoogtepunt is binnen het oeuvre van David Bowie, dat al zoveel hoogstandjes kent.

Coronavaccins zijn intussen ontwikkeld, afzettingsprocedures tegen een wereldleider/president worden in werking gesteld, nationale kabinet staat op omvallen, kerstbomen zijn al bijna vergaan tot humus en Sinterklaas loopt al lang weer anoniem door Madrid, maar één ding blijft bestaan: de top 100 van... Cervantes. Sommige dingen moet je niet willen veranderen

Ik heb geen haast hoor! Dan doe ik lekker mee. Kijken naar hoe het gras groeit. Prima vermaak.

Jouw tijd komt nog, krokus!

12. Refused - Tannhäuser / Derivè

Dit tweeluik van de Zweedse punkband Refused is een wervelwind van agressie, waarin alle registers worden open getrokken. Dat uit zich in het gebruik van instrumenten die atypisch zijn voor het genre, zoals een accordeon en strijkers. Bij het album werd al treffend omschreven dat dit punk is zoals punk nooit bedoelt is. Toch vind ik dit nummer de punkmuziek uitstekend vertegenwoordigen, omdat deze zich niet laat leiden door bestaande conventies. Is het niet de essentie van punk om heilige huisjes omver te trappen, waarbij er alle ruimte is om je in vrijheid uit te drukken? Deze insteek word in ieder geval goed begrepen door de heren van Refused die hier een dijk van een nummer weten neer te zetten.




11. Magnolia Electic Co. - Lonesome Valley

De breekbare stem van Jason Molina en de instrumentatie vullen elkaar perfect aan op dit nummer.
Deze stijl van musiceren heeft meer raakvlakken met country en rootsmuziek, wat enigszins afwijkt van de albums die Jason Molina normaliter maakt. Het uitstapje richting dit genre pakt goed uit en bewijst dat deze artiest veelzijdiger is dan ik in eerste instantie dacht. Sojourner is dan ook mijn favoriete werk van hem, omdat de harmonieuze klanken goed samen gaan met zijn fragiele stemgeluid.

10. Sparklehorse - Cow

Speels, licht melancholisch en een tikkeltje absurd. Zo zou ik dit beregoede nummer van Sparklehorse wel kunnen omschrijven. De gekke teksten vormen hierbij een interessant contrast met de neerslachtige vocalen van Mark Linkous. Instrumenten als de banjo en accordeon worden afgewisseld met een meer rock georiënteerde sound, wat dit nummer een speciale sfeer geeft die je vrijwel nergens mee kunt vergelijken. Dit alles zijn de ingrediënten voor een tijdloze song die na meerdere luistersessies nog steeds even verfrissend als avontuurlijk weet te klinken.

Dit topic ben ik een tijdlang uit het oog verloren, maar wat ik van Cervantes zie langskomen, staat me wel aan! Ook een erg diverse lijst lijkt het me te zijn. Ik ga me binnenkort maar 'ns aan een inhaalslag wagen.

9. Bauhaus - Bela Lugosi's Dead

Wie is Bela Lugosi? Dat zal je jezelf misschien wel afvragen naar aanleiding van dit nummer. Het gaat hier om een acteur die in de jaren 30 bekend werd door het spelen van graaf Dracula. Na zijn iconische vertolking van deze figuur bevond zijn carrière zich echter in een neerwaartse spiraal. Zo speelde hij enkele rollen binnen de films van de legendarisch amateuristische regisseur Edward D. Wood Jr. Bela Lugosi's Dead heeft een griezelige horrorsfeer die dankzij de piepjes en kraakjes herrijst als een waar spookhuis. Deze huiveringwekkende stijl word zowel magistraal als beangstigend neergezet door Bauhaus. Dit is de zeldzame nachtmerrie waar je niet uit wilt ontwaken.

8. Comus - Diana

Bij dit nummer lijkt het net of de artiesten in kwestie een heidens ritueel aan het uitvoeren zijn. De vocalen klinken maniakaal en verontrustend, maar bevatten dusdanig veel energie dat het gemakkelijk weet te beklijven. De schitterende muzikale omlijsting en de originele stemgeluiden maken deze muziek tot een volwaardig meesterwerk.

Als je dan toch je presentatie uitrekt kan het maar beter een goede lijst zijn. En daaaamn, je levert. Schitterende gezelschap aan nummers zeg, hier ben ik nog wel eventjes zoet mee.

Ook nog even Diana droppen nu. Johnny Marr, aerobag, rapen jullie me op of komen jullie er gezellig bij liggen?

Ik verwacht eigenlijk nog iets van wel zZz, The Slow Show of After Forever in de top 10.