Voordat ik begin, wil ik jullie alvast bedanken voor de fijne reacties! Ondanks dat ik (wegens tijdgebrek) niet op ze allemaal kan reageren, worden ze één voor één enorm geapprecieerd. Het is fantastisch om te lezen wat jullie tot-nu-toe van mijn lijst denken. Ook wordt er vaak interessante bijkomende informatie gegeven. Dus, nogmaals: merci!
http://i.imgur.com/O4Ovpv1.jpg

50. Bob Dylan - I Want You
Een groot fan van deze literatuurprijs-winnaar ben ik (nog) niet.... Echter, “I Want You” heb ik altijd schitterend gevonden. Steeds ga ik helemaal los op dit nummer.

49. Oren Lavie - Her Morning Elegance
Ja, Her Morning Elegance is misschien wel een melig popliedje... maar af-en-toe heb ik daar een zwak voor. Violen, in combinatie met belletjes en een mooie, zachte zangstem doen het wel vaker goed bij mij.

48. Beach House - Take Care
Volgens mij kan een album geen mooiere afsluiter hebben.. Take Care rondt het prachtige album Teen Dream van Beach House perfect af. Dat hoopvol gezang, die warme stem, die instrumenten, die laatste minuut, … Take Care is wederom een perfecte troost, als een goeie vriend die je eens goed vastpakt en zegt dat het allemaal in orde komt.

47. Elbow - This Blue World
This Blue World is beeldschoon. Maar dan ook écht beeldschoon. Het laat nog maar eens zien wat voor een fantastische zanger Guy Garvey eigenlijk is. Zijn warme, volle stem komt in This Blue World perfect tot haar recht. De violen daarbij zijn wonderbaarlijk mooi. Wat een pareltje!

46. Air - Playground Love
Een fantastische soundtrack van een sterke film. Eén van de vele pracht en praal die het Franse duo Air geleverd heeft.

45. Daan - Swedish Designer Drugs
De eerste minuut wil Daan “rustig” een verhaal vertellen, maar geleidelijk aan gaat de beat en de zangstem een versnelling hoger. Na 2:40 echter komt alles even tot rust, waarna alle remmen weer worden losgegooid. Tja, hoe kan je dit nu niet goed vinden?

44. Boudewijn de Groot - Verdronken Vlinder
Verdronken Vlinder leerde ik toevallig kennen in het tweede middelbaar, tijdens de les Nederlands. Onze leerkracht toen liet de klas dit nummer een aantal keer horen, waarna wij de boodschap mochten raden. Ik was meteen verkocht, niet alleen vanwege de betekenis van het lied (het gras is niet altijd groener), maar ook dankzij de stem van Boudewijn de Groot in combinatie met het instrumentale. Verdronken Vlinder heeft zo'n beetje dat folky sfeertje, het doet mij denken aan één of ander middeleeuws feest waarbij de menigte arm in arm al draaiend zit te dansen. Daartegenover is het lied eigenlijk allesbehalve feestelijk: je voelt een melancholie, alsof Boudewijn de Groot hunkert naar iets waar hij niet bij kan geraken.
Verdronken Vlinder was voor mij een eerste kennismaking met de Groot. Sindsdien ben ik altijd grote fan van de Nederlandse zanger geweest. Wat een held!

43. Biosphere - Poa Alpina
Substata van Biosphere bezorgt mij kippenvel, in de positieve zin van het woord. Bij de eerste luisterbeurt gaf ik deze plaat maar 3 sterren, maar door 'm meer te beluisteren begon ik te begrijpen waarom er zoveel lof bestaat over deze plaat. De kracht zit 'm in de sfeer die het album creëert. Een vreemd sfeertje, tussen rustgevend en angstwekkend. De vele geluiden van druppelend water, robotstemmen, huilende wind enzovoort zorgt er eigenlijk voor dat deze muziek een filmscore wordt waarbij je de film ter plekke verzint. Er doemen beelden op van smalle, besneeuwde bergpassen, ondergrondse laboratoria, wijdse meren met mist op het water, kleine houten huizen waar het binnen regent en nog veel meer. Pao Alpina heb ik daarbij altijd het mooiste nummer van Substrata gevonden.
Oh, enne... De blauwe cover is echt stukken beter dan die nu op Musicmeter staat. There, I said it!

42. Grandaddy - He's Simple, He's Dumb, He's the Pilot
The Sophtware Slumb is van begin tot einde een pareltje, maar als ik dan toch een nummer moet kiezen, dan neem ik de opener van het album. He's Simple, He's Dump duurt bijna 9 minuten en verveelt geen enkel moment. Alles, écht alles aan dit lied is van ongekend niveau. Het nummer begint met een rustig gitaarrifje en ingetogen gezang, waarna je “Are you ready?” - “yep!” te horen krijgt en het lied openbreekt. De zang wordt robot-achtiger – wat de rode draad vormt doorheen het album - en emotioneler. Na de helft wordt de hele sfeer heel donker en mistroostig, alsof zanger Jason Lytle zich naar de luisteraar zélf wil richten en hem/haar een onheilspellende, retorische vraag wil stellen. Je voelt de eenzaamheid, de weemoed, de angst en het verdriet. Het einde, waar een groot aantal keer de vraag "Are you giving in 2000 man?" wordt gesteld, waarna wordt geëindigd met "Don't give in 2000 man", is geniaal. Negen minuten het beste van het beste. Wat een nummer, wat een album!

41. Pixies - Where Is My Mind
Huuuuuuuuuu, stop! - gitaarrifje dat voor mij lijkt op 'aight'. Wat een formidabel begin! Wat daarna voor mij het nummer echt speciaal maakt, is het contrast tussen de dromerige vocalen van Black Francis en de Nachtmerrieachtige backing vocals van Kim Deal- hetgeen ArthurDZ in 2014 ook schreef. Where Is My Mind zie ik als iemand die in een zware trip zit en, inplaats van dat hij ervan geniet, er zo snel mogelijk vanaf wil geraken. Je probeert ten aller tijde nog steeds nuchter te blijven, de puntjes op de I te zetten; maar vanwege de (zware) drug is dit heel moeilijk. Een nummer over een bad-trip waar je van wil wegrennen. Zo poëtisch en griezelig tegelijk.

Jed Hun comebackalbum van verleden week is trouwens ook een aanrader, de tijden van The Sophtware Slump herleven!

Zalig om te horen! Ga ik deze week zeker beluisteren!

Absoluut doen, is een aanrader!

Wijsheid komt met de jaren, beste Pepino. Ook mooi dat zijn nederlandse equivalent een plekje heeft in dit tiental.

Biosphere en Beach House.

Dat is niet zo raar, daar is zo'n beetje iedereen het wel over het eens. Het is echter niet de originele cover...

Inderdaad. "There, I said it" werd in dit geval wat ongelukkig gebruikt.

Voor de liefhebbers heb ik alvast een Spotify-playlist gemaakt: Pepino's Top 100 on Spotify

Enjoy!

Er bestaat nog een mooiere Beach House album afsluiter; Irene

He's Simple, He's Dumb, He's the Pilot en This Blue World

Alweer een mooie update met Beach House, Grandaddy, Pixies en Boudewijn de Groot.

Beter durf ik Irene niet te noemen, maar zeker even goed als Take Care. De reden waarom ik voor Take Care ben gegaan, is omdat ik dat nummer al veel langer ken.

Hoe dan ook bedankt voor je reactie! Beach House fans, unite!

http://i.imgur.com/C8H0re0.jpg

40. David Bowie - Life On Mars?
Eigenlijk kan ik weinig zeggen over Life on Mars dat in dit topic al niet eerder werd gezegd geweest. Dat mysterieuze sfeertje, prachtig gezongen tekst en bombastisch refrein, … Daarom ga ik het allemaal verpakken in een (stompzinnig?) verhaaltje.

Toen ik 10 jaar oud was, heeft mijn moeder (na maandenlang zeuren) besloten om een kat te gaan kopen. De kitten die wij toen hadden gekozen, was een witte poes waarvan beide ogen verschillende kleurtjes hadden (lichtblauw en groen, dacht ik). Vandaar kregen mijn ouders het idee om de kitten Bowie te noemen. Dit was mijn eerste kennismaking met de zanger, maar een liedje van hem kon ik toendertijd niet opnoemen.
Helaas had de kat na amper een week de pijp aan Maarten gegeven. Dat lag logischerwijs niet aan ons, maar aan het aziel dat te laat de kitten een faccinatie had toegediend. Sinsdien is de naam Bowie mij altijd bijgebleven. Heel wat later vond ik op de computer van iemand een nummer van David Bowie. De naam kwam sowieso mij heel bekend voor, dus uit curiositeit speelde ik het lied af. Méteen kreeg ik een “Wauw, dat is van hem?!” gevoel.
De rest is geschiedenis: Life on Mars is altijd één van mijn favoriete nummers gebleven.

39. Nirvana - Lithium
Vroeger was ik helemaal zot van Nirvana. Nevermind en Unplugged waren zowat de enige cd's die ik opzette. Daarbovenop liep ik rond in een t-shirt waar de iconische smiley op stond*, had ik een Nirvana-portefauille, drie Nirvana-posters hangen op mijn kamer, de DVD van Unplugged en om af te sluiten een Cobain action-figure. Eerder zette ik al Smells Like Teen Spirit op de lijst, maar Lithium vind ik nét dat beetje sterker. Met “I'm so happy, cause today you found my friends... They're in my head” lijkt Cobain te zingen over dat hij de demonen in zijn hoofd 'verdoofd' heeft met (verboden) middelen. Buiten deze sterke (en droevige) betekenis, ben ik ook grote fan van de manier hoe Kurt in dit nummer zingt. Die “Yeah yeah yeah” en “I like it, I'm not gonna crack” worden op zo'n krachtige manier gezongen dat je niet anders kan dan toegeven dat Cobain écht talent had. Uitstekend nummer.

38. Pink Floyd - Brain Damage
Brain Damage beschouw ik als het beste lied van Dark Side of the Moon. “The Lunatic” zie ik als een demoon die zich in iemands hoofd heeft genesteld en als een parasiet alle gelukkige, ambitieuze, hoopvolle gedachtes en emoties opzuigt. De titel van het nummer dekt dus de lading: hier wordt gezongen over een depressie. Over iemand die zich volledig afsluit van de maatschappij ('You lock the door, throw away the key') en vriendschap sluit met het monster binnenin. “There's something in my head... but it's not me.” vind ik één van de sterkste lyrics die ik ooit gehoord heb. Het lachje in de laatste minuut gaat door merg en been, alsof het monster zelfvoldaan en vrolijk lacht hoe hij de persoon in zijn macht heeft. Hoe daarbij het nummer overgaat naar “Eclipse...” is meesterlijk.
“Je hebt muziek. En je hebt Pink Floyd.” zei een barman zo'n tien jaar geleden tegen me, wanneer ik alleen de band van naam kende. Nu kan ik niet anders dan hem gelijk geven.

37. Air - La Femme d'Argent
Eigenlijk helemaal hetzelfde als bij The Sophtware Slumb: Moon Safari is van begin tot einde een meesterwerk, maar als ik dan toch een nummer moet kiezen, dan neem ik de opener. Die regen, die ambient, die electronische toetsen, dat electronica meets jazz gehalte, die funk, … La Femme D'Argent is magistraal. Een fantastische spacey trip (zoals de albumtitel doet blijken) zonder iets genomen te hebben. Zeven minuten een streling voor het oor.
Maar net zo goed had ik ook All I Need, Remember, You Make It Easy, New Star In The Sky enzovoort kunnen nemen. Moon Safari is subliem.

36. Amatorski - The King
Magische belletjes, daar heb ik een zwak voor! Deze Amatorski is van begin tot einde dromerig, zacht, poëtisch en ongelooflijk lief. Twee minuten pure vertedering. Het is als schoonheid vinden in tristesse, als een traan laten bij een glimlach. Alsof je nostalgisch, gelukzalig terugkijkt naar beelschone tijden.

35. Angus & Julia Stone - A Heartbreak
In feite vind ik Grizzly Bear even goed als A Heartbreak, maar die laatste ken ik al veel langer en hoorde dus wat later op de lijst. In feite kan ik over A Heartbreak kort zijn: een beeldschoon, opzwepend nummer! Toevallig leerde ik het nummer kennen dankzij een reactie van Johnny Marr op de albumpagina.
Overigs een mooie albumcover ook, deze “Angus & Julia Stone” van... juist, ja!

34. dEUS - Nothing Really Ends
De ingetogen en zachte manier hoe Barman de lyrics voordraagt, met het 'lift-melodietje' op de achtergrond, is beeldschoon! Suds & Soda kende ik natuurlijk al, maar Nothing Really Ends behoort tot mijn échte dEUS-ontdekking. Normaal gezien ben ik op voorhand wat afzijdig als bands “hard” zijn, maar dit nummer liet mij zien dat dEUS ook een rustiger kantje heeft, wat maakte dat ik de rest van deze Belgische groep ook ben gaan waarderen. Wat een wondermooi lied!

33. Muse - Starlight
Eigenlijk val ik een beetje in herhaling: dit nummer is goed, dat nummer is uitstekend, hier is iets subliem, daar is iets krachtig, … maar ja, dat heb je nu eenmaal bij een top 100 favoriete nummers.
Anyway, in feite kan ik hetzelfde zeggen over Starlight van Muse. Zelf een vriend van me (ach, wie hou ik voor de gek... Arthur dus) die het niet heeft voor Muse, kan niet anders dan toegeven dat Starlight mooi is. De passie, de emotie, dat prachtig deuntje (tum tum tum, tu-tum tum tum, tututu tum tum tum, tu-tum tum tum), … zo emotioneel en (komt 'ie!) krachtig. Voor de één of andere reden doen mooie, herkenbare melodietjes het altijd goed bij me. Dus mocht je nog een nummer kennen in die stijl, laat het mij dan zeker weten!

32. Beach House - Walk in the Park
Mijn eerste kennismaking met Beach House. Bij Starlight schreef ik al dat ik een zwak heb voor mooie deuntjes, en Walk In The Park is daar geen uitzondering op. Dat keyboard-melodietje in combinatie met de stem van Victoria Legrand (“In a matter of time” - tum tum tum tum tum - “Would slip from my mind.”) is prachtig.
Over de gehele lijn is Teen Dream een subliem, dromerig en poëtisch album. De grote meerderheid van de tracks laten je hart sneller kloppen. Wat een heerlijk zweverige plaat!

31. Boudewijn de Groot - Testament
Testament van de Groot vind ik nét dat beetje beter dan Verdronken Vlinder. Het zal te maken hebben met de prachtig geschreven tekst van Lennaert Nijgh, die zo droevig en (gezien het gaat over een twintiger) herkenbaar overkomt! Buiten de tekst, zingt de Groot het allemaal doodeerlijk.
Die laatste strofe
Verder niets er zijn alleen nog een paar dingen
Die ik houd omdat geen mens er iets aan heeft
Dat zijn mijn goede jeugdherinneringen
Die neem je mee zolang je verder leeft
is een prachtig statement, gezongen op onderkoelde toon, droevig en gelaten in haar eenvoud. Een melancholisch, kil en aangrijpend nummer van hoge klasse!

* Kan iemand mij vertellen waar die smiley precies vandaan komt?

Erg mooi geschreven weer allemaal hoor. En dat lachje in Brain Damage inderdaad, brrrr, krankzinnig mooi nummer.

Grappig, ik heb het precies andersom. Beide zijn geweldig maar Verdronken Vlinder vind ik net een klein tikje mooier.

Oh ja, dat moment herinner ik me ook nog goed. Dat was niet lang nadat we het eerste en enige optreden van onze band hadden gegeven. Ons enige eigen nummer verwacht ik overigens wel in je top 30 Er zijn zelfs beelden van

Verder een briljant nummer van een briljante plaat. Fun fact: dat lachje is afkomstig van Peter Watts, destijds de road manager van Pink Floyd. Van zijn dochter Naomi heb je waarschijnlijk ook wel al eens gehoord!

Maar dit was sowieso weer een heerlijke update

Fantastische update met misschien wel de beste nummers van Bowie en Nirvana. Ook Pink Floyd, Angus & Julia Stone, Air en Boudewijn de Groot zijn meer dan prima.

Grappig feitje: na eerder Damien Rice opnieuw een oude MuMeLadder van me in jouw top 100. In dit geval A heartbreak waarvan het nog maar de vraag is of die de lijst opnieuw haalt. Ik ben benieuwd of hun mooiste, Yellow Brick Road, nog voorbij komt.

Dat begrijp ik helemaal! Ik weet ook niet goed waarom Testament mij nu net dat tikkeltje meer kan bekoren. Misschien mist Verdronken Vlinder wat meer de scherpe, herkenbare, cynische randjes van Testament? Misschien dat Verdronken vlinder gewoon té proper en perfect is? Neen, ik weet het niet. Maar het verschil is echt minimaal. Testament vind ik misschien één procentje beter


Bedankt voor de link! Het blijft een mysterie, maar volgens mij heeft Kurt het louter getekend zonder dat er een verdere betekenis achter schuilt. De échte waarheid zullen we allicht nooit weten.


Helaas.. Wel een beeldschoon nummer!

Starlight

Ik verwacht zeker nog "We Dem Boyz" van Wiz Khalifa in de top 30.

En ik Bitches N Marijuana van Chris Brown en Tyga.

Nog beter

Sorry jongens, die hebben de lijst net niet gehaald. Wiz Khalifa stond op 101 en Tyga op 102

http://i.imgur.com/Qd2euP8.jpg

30. Dinosaur jr. - Plans
Plans van Dinosaur Jr. heb ik altijd beschouwd als een nummer over iemand die aan zijn (of haar, natuurlijk!) geliefde ein-de-lijk durft te vertellen wat er al wekenlang op de lever ligt. Hij zit mentaal in de knoei en op het randje van een depressie. Zij merkt al een hele tijd dat er hem iets dwars zit, maar hij bleef de problematiek constant ontkennen. Totdat hij uiteindelijk het komedie spelen moe is en alles opbiecht. Bewijze ook deze lyrics: I need time, could you explain / I've been caught up in my pain / And it's really not the same / You can see it. Plans is een smeekbede om hulp, en uiteraard wil zij hem uit liefde helpen.
Naar mijn mening ongelooflijk sterk en misschien voor sommigen herkenbaar. Net daarom is Plans een tijdlang een favoriet nummer geweest. Helaas zocht ik, uit curiositeit, eens de betekenis van dit lied op (wie weet zat ik er hélemaal naast?) en vond uitleg over dat dit allemaal gericht is naar God. Dat het één of ander smeekbede is naar een hogere macht. Dat er, inplaats van “I know you do, oh”, in feite “I know you do, LORD” wordt gezongen. Het was een beetje een ontgoocheling voor me. Natuurlijk moet ik alles wat op het internet wordt gezegd met een grote korrel zout nemen, maar sindsdien is het nummer toch wat geminderd in mijn adoratie.
Maar goed, desalniettemin blijft Plans een ijzersterk lied. Wat het internet beweert probeer ik steeds aan de kant te schuiven. Ik weet dat eigen lof stinkt, maar: mijn interpretatie is écht wel stukken beter...

29. Neon Indian - Halogen (I Could Be a Shadow)
Een mooi, dromerig, melancholisch dreampop lo-fi nummer!
Overigs heeft de plaat (Era Extraña) zelf, waar het nummer op staat, een wondermooie hoes! De foto laat perfect de sfeer van het album zien: rondhangen met vrienden in een park tijdens een warme zomeravond.

28. Daft Punk - Something About Us
Al jarenlang ben ik een groot Daft Punk fan! Dit Franse duo maakt electronische muziek van grootse klasse. Soms upbeat en heerlijk dansbaar, dan weer gewoon mooie popnummers en soms krijg je ook liedjes die gevoelig en melancholisch zijn. Something About Us behoort tot die laatste categorie. Ik hou van dat funky, electronic jazz sfeertje in combinatie met de hoopvolle, verliefde zangstem. Zéker die laatste anderhalve minuut, wanneer je alleen nog het instrumentale hoort, vind ik een streling voor het oor. Zo gelukkig en lief!
Maar ja, net zo goed had hier een ander Daft-nummer kunnen gestaan hebben. Wat een muziek!

27. Sigur Rós - Untitled 8
Net zoals Olsen Olsen, begint deze Untitled 8 ook heel rustig, waarna het nummer openbreekt. Het verschil is echter dat Olsen Olsen bij hetzelfde deuntje blijft, terwijl Untitled 8 veel meer diversiteit heeft.
Het jammerlijke aan deze Untitled 8 is, vind ik, dat ik al op voorhand wíst dat dit nummer grandioos ging zijn. Misschien omdat ik té veel zocht naar wat hier nu zo fantastisch aan was, dat deze Sigur Ros mij nog niet zo veel heeft kunnen raken als bij anderen. De verwachtingen waren van in het begin al te hoog. Veel liever had ik dit nummer spontaan beluisterd, gewoon toevallig zonder er op voorhand iets van te weten. Dát zou het verschil kunnen gemaakt hebben.
Maar goed, niettemin blijft Untitled 8 een prachtig nummer; anders zou hij ook niet op 27 staan. De muziek zorgt voor een reis door al wat moeder aarde te bieden heeft: van rustige beekjes tot donkere bossen tot woeste sneeuwstormen tot vulkanen die openbarsten. Je wordt overweldigd door de kracht van de natuur. Sigur Rós is subliem.

26. Blur - The Universal
The Universal van Blur is al meermaals in dit topic verschenen met mooie, ontroerende verhalen. Persoonlijk heb ik (nog) niet dezelfde connectie met The Universal als andere users: voor mij is deze Blur gewoon een wonderschoon lied. Prachtig gezongen door Damon Albarn! En natuurlijk ook een schitterende videoclip

25. R.E.M. - Nightswimming
Toch wel mijn favoriete nummer van Automatic for the People en in feite het beste R.E.M. Nummer tout cours. Een magnifiek pianodeuntje en de zachte, folky stem van Michael Stipe; meer heb je niet nodig om een prachtlied te maken. De violen naar het einde toe doen er nog een wondermooi extraatje bovenop.

R.E.M. Is, samen met Nirvana, tien jaar geleden een keerpunt geweest in mijn muzieksmaak. Nirvana had ik nodig wanneer ik het graag wat harder wilde hebben (wat ook wel eens mocht na jarenlang zoetsappige Phil Collins nummers geluisterd te hebben*), R.E.M. Zette ik op als ik mij wilde afzonderen van de rest: kamerdeur op slot, op het bed gaan liggen en naar het plafond staren. Echter, met Nevermind heb ik vooral een fase/periode gehad, terwijl Automatic for the People Altijd overeind bleef staan. Vandaar dat 'ie ook sinds mijn lidmaatschap in 2011 nooit van plaats 1 is verdwenen.

R.E.M. En Nirvana, dát was de muziek uit mijn puberteit. Automatic en Nevermind waren albums die mij op de been hielden. Als puber had ik een laag zelfbeeld. Ik voelde mij niet goed in de klas, had het gevoel dat iedereen mij haatte (behalve jij dan, Arthur), wist nooit goed hoe mij te gedragen, durfde nooit veel te zeggen, maakte veel mensen kwaad met de commentaar die ik soms had, terwijl die commentaar eerder een schreeuw was naar een beetje aandacht. Deze twee albums waren een perfecte troost voor me. Een soort van escapisme uit, wat ik toen vond, een rotklas.

Automatic For The People en Nevermind zal ik altijd diep in het hart meedragen.

24. Avi Buffalo - What's In It For?
Al van de eerste noten voel ik een warme gloed door mij gaan. Ken je dat gevoel wanneer je vroeg in de ochtend de living betreedt en, na maandenlang grijze dagen, plots ziet dat de zon schijnt? Hoe de zonnestralen je vloer voorzien van lichtvlekken?Dat een kop koffie hierbij dé perfecte bonus is? Dat je ochtendhumeur is verdwenen als sneeuw voor de zon? Wel, “What's In It For” is voor mij het equivalent van dat gevoel!

23. dEUS - Instant Street
Wat een lyrics. Wat een zang van Barman. Wat een opbouw. Wat een outro. Instant Street is, zonder twijfel, een uitstekend nummer!

22. Gary Jules - Mad World
Meestal is een cover minder goed dan haar originele versie (Natalie Imbruglia's versie van Instant Crush was niet nodig geweest). Echter, Mad World van Gary Jules is voor mij een uitzondering! De klassieke versie van Tears For Fears vind ik zeker niet slecht, maar dat vrolijke eighties new-wave deuntje (de gitaren, drums en synthesisers) maakt dat het nummer veel minder diep snijdt dan Gary Jules' versie. De zachte, trage, sombere zang van Jules maakt Mad World veel pijnlijker.

Naar mijn mening gaat dit nummer omtrent dat het leven één grote grap is. Mensen functioneren volgens wat de maatschappij van ons verlangt: wij zijn individuen die productief moeten zijn, die verplicht worden om goed te kunnen functioneren in onze samenleving. 
 John Lasseter, Amerikaans animatiefilm-regisseur, zei ooit: als jij de enige bent die stilstaat binnen een drukke winkelstraat, zullen alle ogen meteen op jou gericht zijn. Deze zin duidt op dat, wie niet meedoet aan dit conformisme, meteen uit de “maatschappelijke boot” valt.

Mad World laat ons stilstaan bij deze sociale politieke context: wij zien mensen extern hun leven leiden zoals van hen verwacht wordt, maar niemand denkt na omtrent hoe die mensen zich intern voelen.

Er wordt in de tekst over kinderen gesproken: het kleine grut heeft nog geen besef over wat het leven van ons verlangt. Een verjaardag is voor een kind iets om heel enthousiast naar uit te kijken, terwijl ouderen deze geboortedag zien als een (even saaie) dag als geen andere. De zanger wenst dat hij ook nog in de onwetendheid van een kind kon leven.

Sorry SirNoodle, maar Notorious is het niet geworden.

21. Pink Floyd - Shine On You Crazy Diamond (Full Length: Parts I - IX)
Shine On You Crazy Diamond is van begin tot einde uitstekend. Die mysterieuze en droevige keyboard-intro, die opbouw, die tekst, die gitaren, die zang, die ommezwaai van de éne sfeer naar de andere, … alles, écht alles is fantastisch. Een betere ode zou Syd Barrett niet kunnen wensen. Dit nummer een parel noemen zou zelf nog te weinig lof zijn... Er bestaan geen woorden voor deze grootse klasse.

* Voor de duidelijkheid: ik heb niks tegen Phil Collins! Voor mij echt een prima zanger, die enkele beeldschone nummers op zijn naam heeft staan.

Ziezo, volgende week komt dan de top 20. Iemand al een idee welke nummers er in zullen staan?

Interessant dat je een eigen betekenis aan Plans van Dinosaur jr. hebt gegeven. Het is een prachtig nummer maar ik had nog nooit stilgestaan bij de lyrics.
Bij zinnen zoals "Do you have some plans for me" en "Well I followed you for years" zal iemand die religieus is opgevoed waarschijnlijk sneller aan religie denken, maar gezien ik zelf ook nooit iets met dat godgedoe heb gehad kan ik je wel volgen in je gedachtegang.

Ik had geen idee dat Mad World een cover was, de versie van Gary Jules is idd vele malen beter.
En Avi Buffalo - What's In It For? is tot nu toe de beste hogestemmetjesmuziek in het lijstje

Ik verwacht in ieder geval nog One Day Like This en Chicago

Jammer dat de reacties deze keer uitblijven. In ieder geval bedankt, Motel Matches en in het bijzonder Perre Verhoeven voor zijn uitgebreid bericht!

Het Spotify-lijstje is ook weer aangevuld! Klik

Ik vind het origineel van Tears for Fears veel beter, zo vrolijk is dat nummer niet, veel duistere versie dan die van Jules.
Gary Jules heeft er een beetje een jankversie van gemaakt, alleen bij de film Donnie Darko vond ik het wel passen.