menu

Muziek / Toplijsten en favorieten / De top 100 van... (jerome988)

zoeken in:
avatar van Grafmat
3 Muse - Knights Of Cydonia
Album: Black Holes And Revelations (2006)

Het meest onwaarschijnlijke nummer uit mijn lijst, niet omdat het nou zo verrassend is dat ik dat nummer zo hoog heb staan, maar Knights of Cydonia is eigenlijk een compleet belachelijke compositie, met trappelende paarden aan het begin (de 4 ruiters van de apocalyps -> afgebeeld op de cover van het album) die de bekendste hit van de band van Bellamy's vader - The Tornados ~ Telstar (1962) - combineert met Mariachi en spaghettiwestern-achtige trompetten (die, jaja geloof het of niet, zijn aangekondigd in het bijbelboek Openbaringen als klinkende tijdens de rit van de ruiters van de apocalyps), Dick Dale gitaren, die Matt met zijn falsetto ook nog eens mee gaat staan tetteren, synthesizer-arpeggio's, in het midden ineens overgaand in een ode aan Bohemian Rhapsody met de Queenkoren die opbouwen naar een meesterlijke gitaarriff die BoRhap met gemak naar de kroon steekt. Nog wat jaren '70 sciencefictionserie synthesizer-melodieën er overheen, en je hebt inderdaad "The soundtrack to some medieval space battle with an intergalactic cosmic knight galloping at a million light years per second on a star horse, slaying space demons with wild swipes from his atom powered nuclear lightsaber." De band heeft het ongetwijfeld schaterlachend in mekaar gezet, en ervoor gezorgd dat het zo over-the-top mogelijk werd.
Ik weet nog dat ik de eerste keer dat ik het hoorde ook onbedaarlijk verbaasd heb moeten lachen, maar ook dat ik het meteen fantastisch vond, denkende "Dit verzín je toch niet!?" - of om met Chandler Bing (jaja, Friends op Netflix en verplicht meekijken...) te spreken:"Could this record bé any more ridiculous!?"

Het is niet minder passend dat het hoogste genoteerde nummer van Muse ook het eerste nummer was dat ik de band live heb zien spelen. Het was het meest individueel en intens beleefde concert dat ik ooit heb bijgewoond. Het was in Hamburg in 2006 (redelijk goed te doen vanuit Groningen), en ik was er met mijn broer, zijn vriendin en daar weer een vriendin van. Ik wilde graag zo ver mogelijk naar voren staan, maar aangezien het nogal een gedrang was verdwenen mijn broer en de 2 vriendinnen al gauw naar achteren. Ik ben blijven staan, stond vooral tussen Duitse tienermeisjes, en dat was helemáál niet erg... want ze gingen volledig uit hun dak, maar het was vooral toch wel ontzettend hilarisch om die allemaal met hele lieve stemmetjes het intro van Take a Bow te horen meezingen, met een zwaar Allo Allo-achtig Duits accent: "You'll burn in hell, yeah you wiell buhurn in hee-eeell..."
Vanaf het moment dat Knights als eerste nummer inviel ben ik volledig opgegaan in de beleving zonder me om iets of iemand te bekommeren. En KoC maakte het publiek en mij echt compleet gek. Ik was ruim anderhalf uur lang één met de hossende massa en ik weet nog dat er echt nauwelijks tijd was om op adem te komen dankzij een setlist die bijna uitsluitend uit ontzettende stampers bestond. Na afloop was ik compleet doorweekt, uitgeput en euforisch. Ik heb Muse inmiddels 9 keer live gezien en elke keer moet ik weer concluderen: dit moét wel de beste liveband ever zijn.

avatar van Bravejester
chevy93 schreef:
Helemaal mee eens! Harrisons drumsolo is ook fenomenaal om te zien: Gavin Harrison Anesthetize - YouTube


Laat maar waar ( denk ik ) : Gavin zou de drums bij de 1e x perfect spelen bij de solo´s in Whiplash!!

avatar van deric raven
Deze Top 100 is geen zware bevalling, maar onderhand een hele zwangerschap.

avatar van Grafmat
Tja, ik kan er weinig anders van maken. Heb ook weinig zin om er nog meer excuses aan te wijden. Ook vandaag weer om 8 uur vanochtend vertrokken en nu pas thuis.
Morgen de nummers 2 en 1 op1 dag; moet lukken.

avatar van Johnny Marr
Maakt niet uit hoor, iedereen hangt aan je lippen

avatar van jordidj1
Johnny Marr schreef:
Maakt niet uit hoor, iedereen hangt aan je lippen


Dat niet, ben alleen wel benieuwd.

avatar van chevy93
Wellicht dat de volgende in de rij alvast voorbereidingen kunnen treffen. Voor zover dat nog nietg gedaan is, uiteraard. stoepkrijt; trebremmit
jordidj1 schreef:
- Grafmat
- jassn
- stoepkrijt
- trebremmit
En zoals eerder gememoreerd kan jassn wel van de lijst af.

avatar van jordidj1
thebremmit is toch al geweest of ben ik gek

avatar van Johnny Marr
jordidj1 schreef:
thebremmit is toch al geweest of ben ik gek

Je bent niet gek.

avatar van jordidj1
Johnny Marr schreef:
(quote)

Je bent niet gek.


Dacht al, anders moest ik naar de krankenhaus.

avatar van Johnny Marr
jordidj1 schreef:
(quote)


Dacht al, anders moest ik naar de krankenhaus.

Gekkenhuis.

avatar van chevy93
Het staat nota bene vlak boven het bericht dat ik quote.

Ken je nagaan hoe lang geleden het was.

De volgende in de rij (na stoepkrijt) is dan uffing

avatar van uffing
Ik pas voor nu. De komende maanden zijn voor mij dusdanig druk dat ik hier even geen tijd voor heb. Ik ga weer onderop de lijst.

Hoop dat onderstaande lijst dan klopt:

- jassn
- stoepkrijt
- trebremmit
- thelion
- jspr_g
- dumb_helicopter
- Bardt1980
- Ataloona
- Sunderland
- Gretz
- Corporal Clegg
- HugovdBos
- Film Pegasus
- luigifort
- arcade monkeys
- cosmic kid
- angelin
- Morthûl
- panjoe
- Motel Matches
- DjFrankie
- AstroStart
- ArthurDZ
- Poek
- Finidi
- Sundance
- Chevy
- uffing

avatar van jordidj1
uffing schreef:

Hoop dat onderstaande lijst dan klopt:


- jassn
- stoepkrijt
- thelion
- jspr_g
- dumb_helicopter
- Bardt1980
- Ataloona
- Sunderland
- Gretz
- Corporal Clegg
- HugovdBos
- Film Pegasus
- luigifort
- arcade monkeys
- cosmic kid
- angelin
- Morthûl
- panjoe
- Motel Matches
- DjFrankie
- AstroStart
- ArthurDZ
- Poek
- Finidi
- Sundance
- Chevy
- jordidj1
- uffing

volgens mij nu wel?

avatar van GrafGantz
Dus als ik het goed begrijp is het nu de beurt aan jassn.... om te melden dat hij toch echt geen tijd heeft nu.

avatar van stoepkrijt
chevy93 schreef:
Wellicht dat de volgende in de rij alvast voorbereidingen kunnen treffen. Voor zover dat nog nietg gedaan is, uiteraard. stoepkrijt; trebremmit
(quote)
En zoals eerder gememoreerd kan jassn wel van de lijst af.
Een tijd geleden heb ik al wat voorbereidingen getroffen, maar ik heb nog wel wat extra tijd nodig. Daar hoop ik de komende anderhalve week (tussen de Olympische Spelen door) aan toe te komen.

Ik weet niet waarom jassn van de lijst zou kunnen, maar ik ben nu nog niet klaar om te presenteren in ieder geval.

avatar van Grafmat
2 Dream Theater - The Count of Tuscany
Album: Black Clouds & Silver Linings

Het allerlaatste nummer dat de band Dream Theater uitbracht met mede-oprichter Mike Portnoy op drums was wat mij betreft hun allerbeste, en goed voor het zilver in deze lijst.
Episch nummer met een lang en geweldig instrumentaal intro, vervolgens 2 coupletten en refreinen waarin met name in de (lange) coupletten ritmisch fantastisch gevarieerd wordt, waardoor het continu interessant blijft. Het 2e couplet (vanaf 6:59) is echt he-le-maal te gek met het ingewikkelde patroon op halftempo in de eerste helft en de rechtlijnigheid in het tweede deel.
Het eerste deel van het nummer eindigt met weer een totaal ander instrumentaal stuk vol twists and turns, en dán volgt ongetwijfeld het mooiste stuk melodische muziek dat DT heeft gemaakt, De prachtige melancholische,ook alweer lang uitgesponnen gitaarmelodie is prachtig en vooral ook prachtig gespeeld door John Petrucci. Daarna wordt de cirkel van het nummer gesloten met een zanggedeelte in het introschema en een herhaling van de gitaarsolo uit het intro in een ander octaaf. Los gezien is het uiterst meezingbare 'ooooooohhh.... oooohhooooooooohoooohooohoohooooo' gedeelte potentieel behoorlijk cheesy, maar in het geheel van het nummer is het juíst het gedeelte waarbij ik echt élke keer kippenvel krijg... Kortom: Een groots meeslepend nummer dat alles heeft wat progmuziek zo geweldig maakt, met een schitterende finale.

Tekstueel had het nummer wellicht een sterker onderwerp verdient, want eigenlijk is TCOT best een beetje raar verhaal. Maar het is wél geïnspireerd door een ontmoeting met de graaf Capponi (uit Florence) en zijn broer, die allerlei bizarre verhalen vertelde, die ook gebruikt zijn Thomas Harris, de schrijver die óók bij Capponi verbleef en daar mede de inspiratie vond voor het welbekende karakter Hannnibal Lecter...
Maar al had LaBrie - die hier een van zij betere vocale prestaties levert - zakdoekje leggen gezongen, had ik het nog geweldig gevonden denk ik.

Nog een laatste woord over Mike Portnoy. Na de tournee die volgde op Black Clouds & Silver Linings stelde hij een pauze voor onbepaalde tijd voor, voor de band om nieuwe inspiratie op tedoen en voor hem om een aantal side-projects te kunnen doen. Er doen verscheidene verhalen de ronde - uiteraard gevoed door het verschillende perspectief en persoonlijke beleving van de bandleden in kwestie - maar ongetwijfeld schoot het laatste de rest van de band enigszins in het verkeerde keelgat.De onenigheid kon niet worden opgelost en uiteindelijk pakte Portnoy zijn biezen. Nu 3 albums verder is het helaas duidelijk dat DT zonder Portnoy het over het algemeen hoge niveau van de nummers niet heeft kunnen vasthouden. Erg jammer, en regelmatig verlang ik naar een terugkeer van Portnoy bij de band, en dan hoop ik ze nog eens live te mogen zien, en dan hoop ik zéker dat ze The Count of Tuscany weer spelen. Ik vrees dat het ijdele hoop is...

avatar van Grafmat
Voordat ik - eeeeeeeeindelijk - mijn nummer 1 ga plaatsen allereerst de aankondiging dat ik heb besloten deze top100 te gaan uitzenden op Orinoco Radio, en wel in het eerste weekend van maart.
Ik heb bij mijn collega DJ's (waarvan kaj_666 eigenlijk degene is geweest die met het uitzenden van zijn top1000 het begin vormde van het radiostation) altijd beweert dat ik dat nooit zou gaan doen. Nu ik bij bijna elke nummer toch een vrij uitgebreide motivatie en verhaaltje heb geschreven, wou ik dit 'ego-document' tóch maar eens aangrijpen voor een uitzending.
Voor wie het mee wil luisteren: Ik zal later de precieze tijden van uitzending nog wel doorgeven!

Verder wou ik jullie nog bedanken voor jullie geduld. Het leek uiteindelijk inderdaad meer op een volledige zwangerschap dan een zware bevalling, maar ik hoop niettemin dat jullie een beetje hebben genoten van de muziek en de motivaties met enig plezier hebben gelezen!

avatar van Bonk
Een prachtige lijst is het en er komt vast een geweldige apotheose. Heel veel wat in je lijst staat vind ik ook geweldig, zelfs in de variatie qua stijlen. (Van Winter naar Queensryche, Muse en het bloedstollende Routine alleen al in de top 10)
Des te mooier vind ik het dan ook wel weer dat we blijkbaar bij een band als Dream Theater, die ook ik een warm hart toedroeg (met Portnoy) en we waarschijnlijk ook wel weer eens een concert 'gedeeld' hebben, je dan met dit nummer aan komt, wat mij persoonlijk nooit zo geraakt heeft en zeker niet beschouw al een hoogtepunt in hun oeuvre.
Dat vind ik dus echt juist mooi; over zo veel muziek het eens zijn en dan toch bij bepaalde nummers een totaal andere beleving hebben. Maar ik zal het binnenkort weer eens opzetten om toch maar eens even te checken of ik er niet naast zit. Hoewel ik eerlijk gezegd ook weinig met Yes en Radiohead heb, maar dat zijn mijn bands gewoon niet.

avatar van chevy93
stoepkrijt schreef:
Ik weet niet waarom jassn van de lijst zou kunnen, maar ik ben nu nog niet klaar om te presenteren in ieder geval.
Van de lijst misschien niet per se, maar hij is al een maand niet ingelogd, en eind november werd dat toen ook al gemeld:
Op jassn hoeven we denk ik niet meer te rekenen, die is sinds 23 oktober niet meer ingelogd.
Kortom, lijkt me niet echt meer een actief lid waarvan we wat kunnen verwachten.

avatar van Grafmat
1 The Beatles - A Day In The Life
Album: Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (1967)

Ik kan het natuurlijk niet uit eerste hand vertellen, maar dit voelt voor mij als hét moment waarop popmuziek, kunst, creativiteit, experimenteerdrift, inventiviteit, vooruitstrevendheid, en nog veel meer dan dat soort termen meer dan ooit bij mekaar kwamen. Het resultaat is een tijdloos kunstwerk dat net zo lang mee zal gaan als de grote muzikale kunstwerken van Bach, Mozart, Beethoven e.d.
Het nummer schakelt zowel tekstueel als muzikaal tussen het poëtische en het anekdotische, tussen het mystieke en het alledaagse, tussen het grootse en het bescheidene, tussen toeval en doelbewustheid - en natuurlijk ook tussen John en Paul.
Tekstueel bestaat het nummer uit een Lennongedeelte (waarvan Paul claimt delen te hebben meegeschreven) en het Paul-gedeelte, en dat gewoon een onaf nummer over Paul's jeugd was, maar zo perfect bleek aan te sluiten bij de rest.
Er valt zoveel te vertellen over de totstandkoming én de inhoud van dit nummer dat ik bijna niet weet waar te beginnen of te eindigen: Bij het legendarische slotakkoord dat is samengesteld uit een meerdere keren ingespeeld piano- en harmoniumakkoord? Of bij de door Paul bedacht zinsnede 'I'd love to turn you on' - die zoals hij later toegaf een drugsreferentie was, maar gevolgd moest worden door iets spectaculairs, opwindends... Het werd het meest legendarische en besproken stukje muziek aller tijden.
Bij het orkest, waarvan elke muzikant de opdracht kreeg om gedurende 24 maten volledig op eigen gevoel van de laagste noot naar de hoogst mogelijke noot op het instrument te gaan? Leidend tot een apocalyptisch geluid dat gevoegd bij het slotakkoord mensen het idee gaf dat 'A Day in The Life wel 'de dag des oordeels voor de gehele mensheid' moest zijn. Dat A Day in the Life (ook) over de dood gaat lijdt geen twijfel, maar de impact van dat onderwerp in de tekst wordt zó uitvergroot en versterkt door dat orkest en dat slotakkoord...
Of moet ik beginnen bij de als grap door Mal Evans gezette wekker die al ver voordat het middengedeelte van Paul erbij was bedacht op band was gezet maar perfect bleek aan te sluiten op Paul's tekst: "woke up"...?
Of bij het contrast tussen het eerste deel en het middenstuk van Paul,dat dankzij de zin ' somebody spoke and I went into a dream' zo mooi kan wegglijden in het tempo en uiteindelijk ook het coupletschema van het eerste deel...?
In ieder geval , en deze voorbeelden illustreren dat, werkt elk element van het nummer, bewust of door toeval, zo versterkend voor een of meerdere andere elementen, dat het nummer ontzettend veel extra diepte krijgt, zoveel extra kracht, dat je kunt blijven luisteren naar het nummer zonder dat het gaat vervelen, omdat er elke keer wel weer een ander element is om je op te concentreren, omdat je kunt blijven speculeren, argumenteren of discussiëren over de uiteindelijke bedoeling van The Beatles.
In ieder geval was het de bedoeling toen The Beatles na hun laatste tournee en de daaropvolgende pauze weer de studio inkropen om iets nieuws en iets bijzonders te gaan doen. Dat het zou uitmonden in het meest legendarische album aller tijden, dat zou afsluiten met het meest legendarische nummer aller tijden (ik kom er terwijl ik dit schrijf achter dat mijn gehele top3 bestaat uit slotnummers), zullen ze ook niet meteen verwacht hebben...

avatar van Grafmat
Het is volbracht!

Wat interessante statistieken over deze lijst:

Aantal dagen tussen eerste posting en posting van de nummer 1: 51
Gemiddeld aantal nummers gepost per dag: 1,96
Aantal excuses: 10
% niet nagekomen beloftes: 100%. Zelfs de belofte om in 1 dag mijn nummers 2 en 1 te plaatsen is op 22 minuten gefaald...

avatar van GrafGantz
Fantastische nummer 1, bijna net zo goed als Tomorrow Never Knows ?

avatar van Sundance
Ook mijn favoriete Beatles nummer. Daarnaast een heerlijke lijst. Erg leuk om al die motivaties erbij te lezen.

avatar van cosmic kid
cosmic kid (moderator)
Beloftes gebroken of niet, ik heb deze lijst met zeer veel plezier gevolgd. Daarnaast een hele mooie nummer 1. Dankjewel!

avatar van Grafmat
Bonk schreef:
Des te mooier vind ik het dan ook wel weer dat we blijkbaar bij een band als Dream Theater, die ook ik een warm hart toedroeg (met Portnoy) en we waarschijnlijk ook wel weer eens een concert 'gedeeld' hebben, je dan met dit nummer aan komt, wat mij persoonlijk nooit zo geraakt heeft en zeker niet beschouw al een hoogtepunt in hun oeuvre.
Dat vind ik dus echt juist mooi; over zo veel muziek het eens zijn en dan toch bij bepaalde nummers een totaal andere beleving hebben.


Mijn DT-concerten:
15-02-1995 Vredenburg Utrecht
11-11-1999 IJsselhallen Zwolle
04-02-2002 HMH Amsterdam
11-10-2005 HMH Amsterdam
09-10-2007 Ahoy Rotterdam
01-02-2012 IJsselhallen Zwolle

avatar van Rudi S
Grafmat schreef:

11-11-1999 IJsselhallen Zwolle


Ah daar was ik ook bij, Scenes was net uit, Rudess net nieuw en LaBrie zong nog enkele ballads op een stoel gezeten.
Pfff al weer bijna 20 jaar geleden.

avatar van Bonk
Ja. Die in 1999 in Zwolle, 2002 in HMH en 2007 Ahoy was ik ook. Van dat laatste herinner ik me ook nog dat het geluid belachelijk hard stond. Verder geregeld gehad tijdens de concerten van deze band dat mijn mond open viel van verbazing van zoveel technische begaafdheid en het dan toch melodisch laten klinken.
Nog bedankt voor al het mooie werk en de prachtige lijst

avatar van Grafmat
Rudess in Zwolle 1999 was echt een openbaring.
Ahoy 2007 was hard inderdaad, maar wel indrukwekkend. Kan me ook vooral die hele grappige cartoon nog wel herinneren in The Dark Eternal Night. En Ahoy, tja, ik weet niet hoe het nu is na enkele verbouwingen maar in 2007 was het nog steeds die zaal met die waardeloze akoestiek, en dan heb je als mixer een beperkt aantal opties. 1 ervan is het dermate hard zetten dat je de galm overstemd. Belangrijk is dan dat het wel in balans is, anders wordt het ondraaglijk. En wat ik mij er van herinner was het geluid gezien de omstandigheden best goed.

avatar van kaj_666
Ard, dank voor je lijst! Ik wist natuurlijk wel zo'n beetje welke nummers er hoog zouden staan, dus de spanning van welke nummers er nog zouden komen was er niet echt, maar de uitgebreide motivaties geven het geheel wel iets extra's. Ook al was het af en toe een technisch verhaal, waar ik zoals bekend weinig kaas van gegeten heb

Gast
geplaatst: vandaag om 11:48 uur

geplaatst: vandaag om 11:48 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.