Zal waarschijnlijk ook wel wat samenhangen met de plek in de zaal, maar ik vond toch echt wel dat door het volume veel van de finesse van de muziek verloren ging. Wat het overigens zeker niet direct tot een slecht concert maakte.
Ik heb inderdaad wel meer concerten in Ahoy gehad waar het geluid niet optimaal was, maar bijvoorbeeld bij Peter Gabriel in 2004 was het volume prima en het geluid ook zeer goed (om over de rest van het concert nog maar te zwijgen, één van de hoogtepunten uit mijn concertgeschiedenis).
Overigens vind ik Ahoy vooral op logistiek gebied met de auto een ramp.
Inmiddels er al een paar jaar niet meer geweest. Ik ga 27 juni eens even kijken of het geluid er inderdaad beter geworden is.

Aanvullend op bovenstaande woorden, zou ik deze quote willen terughalen:Evenals Kaj wist ik al wat er zou gaan komen bovenin, maar de verhaaltjes maakten het toch nog leuk om te lezen.

Ennuh... dat einde van The Count of Tuscany blijft wel bijzonder mooi. Doet me denken aan Made Again aan het einde van Brave. Wellicht wat cheesy, maar het is echt een soort wederkeren in de realiteit na zo'n epos daarvoor.

Bedankt, Grafmat, zeer mooie top 100 heb je hier gebracht. Zal ook wel veel werk zijn in gekropen, dus alle begrip dat het wat langer heeft geduurd dan voorzien

Wie geeft hier een vervolg aan?

Als het goed is ziet de wachtrij er momenteel zo uit:

- jassn
- stoepkrijt
- thelion
- jspr_g
- dumb_helicopter
- Bardt1980
- Ataloona
- Sunderland
- Gretz
- Corporal Clegg
- HugovdBos
- Film Pegasus
- luigifort
- arcade monkeys
- cosmic kid
- angelin
- Morthûl
- panjoe
- Motel Matches
- DjFrankie
- AstroStart
- ArthurDZ
- Poek
- Finidi
- Sundance
- Chevy
- jordidj1
- uffing

Ik ben bezig met voorbereidingen en heb nog wel een paar weken nodig voor ik kan starten. Ik wil namelijk niet teveel werk hoeven doen tijdens het presenteren (dat houdt de boel alleen maar op) en heb de komende tijd ook wat andere dingen aan mijn hoofd die tijd van me vergen.

Als jassn, thelion, JSPR_G of dumb_helicopter al een top 100 klaar heeft staan mag hij voor, zo niet, dan mogen ze starten met voorbereiden en trap ik mijn top 100 hier af zodra ik er klaar voor ben.

Kortom: Ik had er nog veel langer over kunnen doen!

Dus ligt nu even op zijn gat........

Laat ik dan ondertussen even aankondigen dat ik vrijdagavond 16 en zaterdagmiddag en -avond 17 maart via Orinoco Radio mijn top100 zal uitzenden, inclusief de motivaties en meer...!

En laat ik mezelf ook maar eens op de lijst zetten. Iets zegt me dat ik nog best wat tijd heb om mijn stukjes op orde te krijgen.

- jassn
- stoepkrijt
- thelion
- jspr_g
- dumb_helicopter
- Bardt1980
- Ataloona
- Sunderland
- Gretz
- Corporal Clegg
- HugovdBos
- Film Pegasus
- luigifort
- arcade monkeys
- cosmic kid
- angelin
- Morthûl
- panjoe
- Motel Matches
- DjFrankie
- AstroStart
- ArthurDZ
- Poek
- Finidi
- Sundance
- Chevy
- jordidj1
- uffing
- 123poetertjes

Of Bardt1980, Ataloona of Sunderland

Ik heb in grote lijnen al een top 100 gemaakt. Alleen wil ik - ivm drukte thuis - eerst wat vooruit werken met de begeleidende teksten. Anders wordt het weer zo’n lange rit voor iedereen. Dus als iemand eerst tussendoor wil, graag!

omg, ik ben er nog niet klaar voor maar zie dit wel als het startsein om met de voorbereidingen te beginnen.

Ik heb mijn top 100 inmiddels zo goed als klaar. Mocht er voor vrijdag niemand zich melden dan wil ik eventueel wel beginnen.

top

Van mij mag je van start! Ik heb zelf nog een paar weekjes nodig, dus dan kan ik mooi achter jou aansluiten. Wie weet komt er dan nog eens vaart in dit topic.

Prima, dan start ik morgen!

Kan niet misgaan met die artiesten top 10!

Vervelende jongen als die mic aanstaat

En dan is het nu aan mij om een top 100 aan jullie te presenteren. Vorige week waande ik mezelf nog een rustig en onbezorgd bestaan en dan ineens ben je geheel overgeleverd aan het hongerige MuMe volk. Maar om mijn schoonmoeder te citeren: “Ge kunt ut moar gehad hebben jong”. Dus daar ga ik!

Ik ben het beste omschrijven als een passief actieve gebruiker hier op MuMe. Veel en lange stukken schrijven doe ik niet vaak maar ik lees ze wel iedere dag met veel plezier. Vaak met het excuus: "waarom zou ik me hieraan wagen wanneer anderen dit al eerder of veel beter verwoordt hebben?". Komt stiekem ook wel een stukje luiheid en onzekerheid bij kijken moet ik eerlijk toegeven Dat was ook een van de redenen om mezelf twee jaar geleden hier op de lijst te plaatsen. Niet alleen om bij mezelf eens na te gaan hoe mijn top 100 eruit zou zien, maar ook om zelf eens een steentje bij te dragen en af te vragen waar bepaalde keuzes op gebaseerd zijn. Verwacht geen mooie lange uitgesponnen stukken zoals mijn voorganger heeft gedaan. Ik ga het denk ik het wat oppervlakkiger, korter en beknopter ga houden. Ach ja, ik zie wel waar het schip strandt.

Maar dat was twee jaar geleden... en dan ben je ineens heel snel aan de beurt om zelf een top 100 te presenteren Maar hoe doe je zoiets en welke afwegingen maak ik bij een dergelijke samenstelling? Ik heb mezelf daarom de vraag gesteld welke 100 nummers ik in mijn knapzak zou stoppen mocht ik voor de rest van mijn leven op een onbewoond eiland terecht komen. Daarbij heb ik mezelf de (soms onmogelijke) regel opgelegd om per artiest één nummer te plaatsen.

Terwijl ik bezig was met mijn top 100 kwam ik tot de ontdekking dat ik ruim de helft van de nummers gekozen zijn uit nostalgische overweging en de andere echt op kwaliteit. Ik hoor het mezelf zeggen en denk meteen, ach kwaliteit is ook maar iets relatiefs. Afijn, genoeg geluld. Om Jeroen Pauw te citeren: “We gaan beginnen!”.


Oh ja, hier kunnen jullie de lijst volgen via Spotify: bART's MuMe Top 100 on Spotify - open.spotify.com


---------------------------------------------------------


100 Filter – It’s gonna kill me
Album: Title of Record (1999)

Ik weet nog goed hoe ik aan dit album ben gekomen. Toen ik in 2001 al een tijd aan het rondtrekken was in Azië besloot ik dat het tijd was voor wat nieuwe cd’tjes voor in mijn discman. Ik was inmiddels wel een beetje klaar met die tien gebrande compilaties waar ik al een half jaar naar aan het luisteren was. Op een markt in Kuala Lumpur stikte het op dat moment van de cd-kraampjes. Zo’n kraampje met het motto van “U vraagt wij branden!”. Wanneer ik vijf cd’s zou kopen dan zou ik de zesde gratis krijgen. Na het vinden van vijf albums had ik moeite met het vinden van een zesde album. Tot mijn oog viel op een opvallende roodblauwe hoes.

Filter, waar kende ik die naam toch van? Toen herinnerende ik me opeens dat deze band mee had gewerkt aan de Spawn Soundtrack; een verzamelalbum van rock en electronic artiesten waar bovengenoemde het nummer ‘Trip Like I Do’ opnam met The Crystal Method.
“Vooruit, laat ik die dan maar meenemen”, dacht ik bij mezelf.

Het album vond ik achteraf wat wisselvallig hier en daar een uitschieter. Maar het beste nummer dat mij het meest bij is gebleven is toch wel deze opener van mijn top 100.
Het hele nummer heeft iets onheilspellends over zich, dat al snel duidelijk wordt met het dreigende basloopje waarmee het opent. De haast drum ’n bass-achtige drumpartijen en de krijsende uithalen van zanger Richard Patrick die soms doen denken aan wijlen Chester Bennington maken dit een heerlijk nummer met veel dynamiek waar de gitarist aan het einde nog zelfs een schepje bovenop doet.

De volgende woorden uit de tekst waren ook typerend voor de periode waar ik op me op dat moment in begaf; Ik begon mijn vriendin thuis te missen en leefde op dat moment een beetje bij de dag. Van telefoongesprek naar telefoongesprek.

This girl's trying to kill me
She's my favorite piece of plastic held to my ear
Where do I go?
I don't know
Where to play?
I don't know
What do I say?
Whatever you say

P.S.

Wees maar niet bang, ik ga mijn best doen om niet zo’n vervelende backpacker te worden die elke gelegenheid gaat aangrijpen om over zijn reizen te beginnen


---------------------------------------------------------


99 Count Basie – Jumpin’ at the Woodside
Album: The Complete Decca Recordings (1992)

Laat ik er alvast eerlijk voor uitkomen dat ik geen doorgewinterde jazz-kenner ben. Ik hou van een goede portie jazz op zijn tijd, maar de oude meesters ben ik eigenlijk pas de afgelopen jaren gaan ontdekken. Voornamelijk wanneer ik rommelmarkten en secondhand platenzaken afstruin, kijk ik altijd even of ik niet ergens een oud pareltje voor een schappelijk prijsje kan scoren. Zo stuitte ik vorig jaar op het album ‘Count on Basie’ van Count Basie (album niet op MuMe).

Jumpin’ at the Woodside – vernoemd naar een hotel in New York en tevens populaire hangplek voor Jazzmuzikanten - hoorde ik voor het eerst ergens eind jaren 80 begin jaren 90 in een biercommercial (volgens mij was het Grolsch). Ik werd meteen aangetrokken door het opzwepende, vrolijke, uitermate dansbare en vrije geluid waar ik nog niet eerder mee in aanraking was gekomen. Origineel stamt het nummer uit 1938 en kent inmiddels vele varianten in diverse bezettingen.

Waarom dan juist dit nummer in de top 100 hoor ik jullie afvragen? Een hoop jazzliefhebbers hier op MuMe zullen mij geheid legio andere klassiekers kunnen adviseren (waar ik overigens voor open sta). Het geval wil dat mijn dochtertje van zes ook al heel actief is op het gebied van muziek ontdekken. En opvallend genoeg trekt ze altijd deze lp uit mijn platenkast, waarop ze dan zegt “kom op papa, gaan we weer gek dansen” Dit is dus sinds een aantal maanden ieder weekend weer vaste prik; wanneer we met z’n tweeën zijn gaan de gordijnen dicht en gaan we samen ongegeneerd los op ‘ons’ nummer.


---------------------------------------------------------


98 Michael Jackson – Smooth Criminal
Album: Bad (1987)

Als er één artiest is die absoluut niet mag ontbreken in mijn top 100 dan is het wel deze meneer. Michael Jackson is de eigenlijk de allereerste artiest waar ik fan van was en mijn interesse in muziek heeft aangewakkerd als 7-jarig jochie. Ik weet nog heel goed dat we toen bij kennissen op bezoek waren alwaar ik een koptelefoon op kreeg van de tiendochter des huizes met de mededeling dat ik dit maar eens moest luisteren. Het was liefde op het eerste gezicht. Niet met die tienerdochter uiteraard, dat zou ongezond zijn op die leeftijd, maar wel de eerste klanken van Bad die door de koptelefoon schalde.

Vanaf toen was ik van mijn 7e tot mijn 12e zwaar fan van alles wat ook maar met Michael Jackson te maken had. Cassettebandjes vol had ik op mijn boekenplank staan. Niet alleen zijn solo albums, maar ook alles uit zijn tijd met de Jackson Five.

Zo is Moonwalker ook de allereerste bioscoopfilm geweest die ik heb bezocht. Ik weet nog dat ik zwaar onder de indruk was van de videoclip Smooth Criminal uit die film. Achteraf gezien was de verhaallijn in de film zo dun als carpaccio, maar daar ging het ook niet om. Het waren vooral de clips die de film maakte. Iets waar Michael Jackson zich altijd al een ware meester in toonde.

Sinds mijn 12e ben ik steeds minder MJ gaan luisteren en uiteraard andere muziek gaan ontdekken. Maar Smooth Criminal is altijd wel een favorietje gebleven. Met name door die gruwelijk vette beat en het feit dat hij herhaaldelijk ‘Annie are you ok?” kan blijven zingen zonder het gevoel te krijgen dat hij in herhaling valt. Later zag ik trouwens in een docu dat Annie eigenlijk de naam van een pop is die men gebruikt bij EHBO-cursussen. Er moest dan regelmatig de vraag gesteld worden of ze okay is.

Prima begin hoor Bardt1980 en ook een fijne, beeldende schrijfstijl. Geen enkele reden om je onzeker te voelen en, aan de lengte van je stukjes te zien, met die luiheid valt het wel mee.

Ik ga je top 100 zeker volgen.

Ik ben ook nog maar net begonnen hè Ik ga wel proberen de vaart er in te houden. Dus het kan betekenen dat ik de ene keer meer tijd heb om te schrijven dan de andere keer.

Ongegeneerd, maar wel met de gordijnen dicht. Dat kan dus niet he?

Haha, dat is voor mijn doen al heel wat. Kun je nagaan hoe erg dat er uit moet zien

97 Fanfarlo – I’m a pilot
Album: Reservoir (2009)

Via Beirut ben ik ooit bij deze band uitgekomen. Fanfarlo is typisch zo’n band die ik via Musicmeter heb ontdekt. Het nummer I’m a pilot trok bij eerste beluistering meteen mijn aandacht; van de ritmisch op-en-neer deinende voetstappen in het grind tot aan het prachtige samenspel met de viool, maken van dit nummer een prachtig melancholisch nummer. Ik ben er alleen nog steeds niet helemaal achter waar het nummer precies over gaat, maar dat hoeft ook niet. Van de muziek krijg ik gek genoeg een behaaglijk gevoel, terwijl de tekst overduidelijk een donker randje heeft. Beelden van een gezin in oorlogstijd en het opgroeien met een vertekend beeld van de werkelijkheid schieten dan voorbij aan mijn netvlies wanneer ik naar dit nummer luister. Wie weet zit ik er helemaal naast, maar het contrast van instrumentatie en tekst maken het nummer voor mij op deze manier wel aantrekkelijk.

Het gebruik van violen en cello trekken trouwens sowieso altijd wel snel mijn aandacht, dat zullen jullie nog wel merken gaandeweg deze top 100.

Ik heb dat album van Filter ook in de kast staan, binnenkort weer eens draaien. ??

Fanfarlo is tof. Doet me aan Beirut en Devotchka denken.
Begint goed Bardt1980!

Heb je zelf je eerste post al teruggezien? Zonder dollen, maak je stukjes zo lang je wilt. Zolang je inspiratie hebt is het fijn om te lezen.

Leuke ontdekking meteen, It's Gonna Kill Me!

Een mooi begin en goed om Fanfarlo terug te zien in de lijst. Helaas een band die in de vergetelheid is geraakt na een matig derde album. Naast I'm a Pilot zijn Harold T. Wilkins en Finish Line de andere hoogtepunten van deze band.

Mee eens. Naar mijn mening hebben ze hun debut eigenlijk nooit meer kunnen evenaren. The Walls Are Coming Down vind ik trouwens ook een erg mooi nummer!

Lekker gevarieerd begin.

Grappig ook om Filter voorbij te zien komen. Van dat album heb ik Captain Bligh, Cancer en Take A Picture grijsgedraaid, maar It's Gonna Kill Me is ook erg goed.