menu

Muziek / Toplijsten en favorieten / De top 100 van... (madmadder )

zoeken in:
avatar van herman
Hyperballad

Stond bij mij ook in de top 10, maar dan de live-uitvoering van de Volta-tour.

Volgende maand ga ik haar zien in Barcelona, kan niet wachten...

avatar van Bardt1980
herman schreef:
Hyperballad

Stond bij mij ook in de top 10, maar dan de live-uitvoering van de Volta-tour.

Volgende maand ga ik haar zien in Barcelona, kan niet wachten...


Oh was dat bij jouw top 10? Ik meen me inderdaad een hele gave live-uitvoering te herinneren die ergens eerder op de site gepost was. Gaaf hoe het nummer ineens overgaat in Pluto

Ik verwacht trouwens wel een uitgebreid verslag herman en Teunnis!
Ik kan er helaas vanwege mijn werk niet bij zijn...

avatar van herman
Ja die live-uitvoering inderdaad. Zo goddelijk met het publiek dat compleet extatisch is. Ik zou haar een paar jaar terug live zien maar toen ging het niet door vanwege haar stembandproblemen. En daarna ging LFO ineens dood. Een show als deze zit er niet meer in helaas, maar toch verwacht ik wel iets speciaals.

avatar van Bardt1980
2 Radiohead – Paranoid Android
Album: OK Computer (1997)

Hoe saai deze nominatie voor sommigen hier op MuMe ook mag zijn, ik ontkom er niet aan dat dit nummer voor mij tot het magnum opus van Radiohead behoort en daarmee ook kwalitatief een van de meest hoogstaande nummers ooit gemaakt. Toen ik Paranoid Android voor het eerst hoorde was ik meteen verkocht. Alles wat ik wil horen in een goed nummer zit in hierin verwerkt. Ik kom zowat superlatieven tekort wanneer ik moet omschrijven wat ik zo goed vind aan dit meesterwerk.

Ik ken nagenoeg geen nummers waarbij ik qua gevoel en emotie zo vaak heen en weer geslingerd wordt zonder dat het geforceerd schizofreen aandoet. De vier verschillende delen van het nummer en de overgangen daartussen voelen heel natuurlijk aan. Van "from a grave high..." tot aan die overstuurde gitaren aan het einde. Ik kan nooit genoeg krijgen van dit nummer.

Ik snap daarom enigszins ook wel waarom dit het Bohemian Rhapsody van Radiohead wordt genoemd. Maar eerlijk gezegd vind ik dat daarmee de band tekort wordt gedaan. Dit is wat mij betreft 10x beter, qua tekst én qua muziek. Kwestie van smaak natuurlijk en natuurlijk vanwege die eeuwige top 2000 nominatie.




avatar van Bardt1980
1 Tool – Ænima
Album: Ænima (1996)

Goed, en dan zijn we eindelijke aangekomen bij mijn nummer 1. Voor sommige die mij een beetje gevolgd hebben hier op MuMe komt deze nominatie waarschijnlijk niet bepaald niet als een verrassing.

Tool, tja waar te beginnen. Ik weet nog goed dat sinds mijn puberteit iedereen in mijn muzikale vriendengroep zijn of haar eigen favoriete bandje had. Ik had in die tijd nooit echt een 'eigen bandje'. Ik vond veel bands goed rond mijn 16e, maar echt idolaat van een band ben ik nooit echt geweest.
Daar kwam op een zekere nacht resoluut een einde aan toen ik thuiskwam van een nacht stappen en nog even inschakelde op MTV voordat ik zou gaan slapen. In die tijd werd toen midden in de nacht het hardrock programma Headbangers Ball uitgezonden. Net toen ik wilde afschakelen begon er een clip die mij nog het meest deed denken aan een horror versie van een Tim Burton animatie. De artiest en het nummer verschenen opeens onder in beeld: Tool - Sober. "Wat een vette naam voor een band" dacht ik nog. Maar nog meer werd ik getriggerd door de donkere videoclip in combinatie met progressieve muziek die ik nog niet eerder had gehoord in mijn leven.

Voor die tijd luisterde ik veel naar Alternative rock; nummers met een kop, een middenstuk en een staart. De muziek van Tool had vaak meerdere middenstukken met een opbouw die je telkens op het verkeerde been zet om zo uiteindelijk te eindigen in een waanzinnige uitbarsting, overgang of refrein. Sommige zullen nu wel denken "Ja dat heb je nu eenmaal bij progressive rock", maar Tool is natuurlijk veel meer dan dat.

Ieder bandlid heeft zijn eigen kenmerkende signatuur (Oh ja, Toolfans mogen het komende stuk overslaan). Zo is er het bijna wiskundige drumwerk van Danny Carey. Een drummer die zich overduidelijk heeft laten inspireren door het drumwerk van King Crimson (Luister maar eens naar een nummer als Indiscipline) maar zich ook onderscheidt door het gebruik van de Tabla en dan is er nog die geniale fibonacci-reeks die hij toepast in het nummer Lateralus.

Adam Jones, niet alleen vanwege zijn sublieme bijna onaardse gitaargeluid. Maar ook het feit dat hij verantwoordelijk is voor het creëren alle clips van Tool. Jones heeft voorheen namelijk ook gewerkt aan films als Jurassic Park, Terminator 2 en Edward Scissorhands.

Het indrukwekkende baswerk van hun laatste bassist Justin Chancellor. Deze man speelt als een ware gitaarvirtuoos op zijn bas en neemt daarmee vaak ook het voortouw in de kenmerkende sound en ritmestructuur van de band.

En dan is er natuurlijk Maynard waar ik al bij mijn eerdere nominatie van A Perfect Circle mijn waardering over uitgesproken heb. Deze man is een vocale alleskunner en een van de weinige die mij op verschillende levels kippenvel kan bezorgen. Zij het van genot of van adrenaline.

Een gemêleerd gezelschap dus welke samen zorgen voor dat authentieke Toolgeluid waar ik zo verknocht aan ben geraakt. Mocht er weer een bandlid opstappen dan zal dit denk ik zeker invloed hebben op het totaalgeluid van de band.

Tool is sinds mijn eerste ontdekking als het ware als een rode draad door mijn leven gegaan. Dit is mede te wijten aan het feit dat de band niet bepaald productief is. We wachten immers al 12 jaar op het vervolg van hun laatste album 10.000 days. Maar ook mede door hun kleinschalige discografie, beslaat ieder album een bepaalde periode in mijn leven. Sterker nog, ten tijden van 10.000 days tot nu ben ik afgestudeerd, gaan samenwonen én heb ik inmiddels twee kinderen gekregen

En dan moet je uiteindelijk dan ook nog eens de onmogelijke opgave uitvoeren om één nummer van deze grootse band te nomineren. Ik moet wel eerlijkheidshalve bekennen dat ik de albums Opiate en Undertow wel kwalitatief iets minder vind dan Ænima, Lateralus en 10.000 days. Lateralus vind ik denk ik wel nog steeds hun beste album terwijl op Ænima de meeste goede nummers staan. Ik heb daarom lang zitten twijfelen tussen mijn favorieten Stinkfist, Sober, Forty Six & 2, Lateralus, The Pot, Schism, Ænima en de Salival uitvoering van Pushit.

Maar ik heb uiteindelijk voor het apocalyptische Ænima gekozen omdat ik dit nummer altijd en overal kan en wil horen. Het heeft een schitterende opbouw, overgang en mid-sectie. Iedere keer wanneer het nummer na het repeterende 'Learn to swim' openbreekt naar 'I am praying for rain' geniet ik na 18 jaar nog steeds met volle teugen van dit nummer. Het is sinds die tijd altijd 'mijn nummer' geweest zoals Tool altijd 'mijn bandje' is geweest. En ik denk ik dat daar de komende 18 jaar nog niet veel verandering in zal gaan komen.



avatar van Bardt1980
Zo, en dit was dan mijn top 100. Zou je me dit over een half jaar weer vragen dan kan het goed zijn dat deze er voor de helft weer heel anders uit zal zien. Ter afsluiting wil ik verder iedereen die de tijd en moeite heeft genomen deze top 100 te volgen bedanken voor de aandacht en mochten jullie onder het genot van nog even na willen genieten, de Spotifylijst is voor het grootste gedeelte hier te vinden:

bART's MuMe Top 100 on Spotify - open.spotify.com

En dan draag ik nu graag het stokje over aan stoepkrijt, ik ben benieuwd naar je lijst

avatar van stoepkrijt
Tool op 1, gaaf! Ik ken eigenlijk alleen 10,000 Days, dus voor Aenima moet ik maar eens even goed gaan zitten (ook voor je verhaal ).

Met Hyperballad en Paranoid Android heb je sowieso al een schitterende top 3. Complimenten voor je lijst, Bart! Ik heb hem met plezier gevolgd.

avatar van jordidj1
Wauw, wat een slotakkoord, schitterende lijst!

avatar van jassn
Bardt1980 schreef:

En dan draag ik nu graag het stokje over aan stoepkrijt, ik ben benieuwd naar je lijst
ik dacht dat het mijn beurt was.

avatar van Bardt1980
jassn schreef:
(quote)
ik dacht dat het mijn beurt was.


Ik ging eigenlijk van de volgende uitspraak van stoepkrijt uit:

stoepkrijt schreef:
(quote)
Van mij mag je van start! Ik heb zelf nog een paar weekjes nodig, dus dan kan ik mooi achter jou aansluiten. Wie weet komt er dan nog eens vaart in dit topic.


Maar dat mogen jullie onderling uitvechten

avatar van stoepkrijt
En ik dacht dat het mijn beurt was. Ik zou eigenlijk al voor Bart gaan, maar was er toen nog nét niet helemaal klaar voor.

Anyway: Ik ben er nu helemaal klaar voor en sta in de startblokken.

avatar van jassn
start dan maar !

avatar van deric raven
Ik heb je lijst met veel plezier gevolgd ☺️?

avatar van stoepkrijt
jassn schreef:
start dan maar !
Ik laat Bart nog even wat complimenten in ontvangst nemen en dan ga ik vanavond of morgenavond beginnen.

Sluit jij meteen na mij aan dan?

avatar van jassn
al te zien of ik tijd en een computer binnen bereik heb, mijn situatie kan iedere week veranderen maar als niks verandert dan kan ik zeker na u.

avatar van stoepkrijt
Welkom bij mijn top 100!

Muziek luisteren doe ik al van kinds af aan. Ik heb nog wat Hitzone-cd's in de kast staan die dat kunnen bewijzen. Het is echter pas sinds een jaar of tien dat ik echt serieus met muziek bezig ben. Om precies te zijn sinds eerste kerstdag 2008, maar daar vertel ik binnenkort meer over. Inmiddels ben ik ook al ruim acht jaar actief op MusicMeter en ik kan me geen betere plek voorstellen om mijn top 100 te presenteren dan op dit forum. Bij dezen!

Bijna alle muziek uit mijn lijst heb ik in de afgelopen negen à tien jaar ontdekt. Er zit ook ouder spul tussen, maar het gros komt uit de jaren '10. Ondanks dat vind ik zelf dat het een redelijk afwisselende lijst is geworden met vooral veel rockmuziek, maar ook metal en kleine plukjes uit andere genres.

Een waarschuwing vooraf: Ik ben niet kort van stof. Ik heb me voorgenomen mijn 100 verhaaltjes niet te lang te maken, maar daar ben ik niet echt in geslaagd. Of ik aantrekkelijk schrijf kan ik niet beoordelen, maar ik hoop voor jullie van wel. Verwacht geen persoonlijke verhalen en mooie anekdotes, op een paar uitzonderingen na kom ik niet veel verder dan beschrijven wat ik goed vind aan het nummer of hoe ik het heb ontdekt.

Dat gezegd hebbende: Veel lees-, en vooral luisterplezier met mijn top 100!

avatar van stoepkrijt
Omdat ik graag een zo divers mogelijke lijst wil waarin ik zoveel mogelijk artiesten een podium kan bieden heb ik besloten maximaal een liedje per artiest in mijn top 100 op te nemen. Daardoor vallen er helaas een aantal prachtsongs buiten de boot en dat kan ik niet over mijn hart verkrijgen. Daarom presenteer ik jullie: De niet-in-de-top-100-top-3.

1. Daughter - Doing the Right Thing

Dit liedje over Alzheimer weet me nu al te raken. Ik wil er eigenlijk niet aan denken wat dit liedje met me doet als ik ooit in mijn nabije omgeving met Alzheimer of dementie te maken krijg. Als ik onderstaande tekst hoor krijg ik iedere keer weer een brok in mijn keel.
And when it's dark
I'll call out in the night for my mother
But she isn't coming back for me
Cause she's already gone
But you will not tell me that
Cause you know it hurts me every time you say it
And you know you are doing the right thing
You must know you are doing the right thing
Al zou de tekst heel ergens anders over gaan, indruk maakt het sowieso. Daarvoor vind ik de licht hese stem van Elena Tonra en de lome, deprimerende muziek gewoon te mooi. Daughter kan weinig verkeerd doen bij me en op Doing the Right Thing doen ze alles goed.

2. Editors - In This Light and on This Evening

8 Juli 2013, Westergasfabriek, Amsterdam. Editors op het podium, Koen in de zaal. Verschroeiende synthesizers schallen door de ruimte. Laserstralen schieten er kriskras achteraan. Zelfs door mijn gesloten oogleden heen zie ik de flitsen nog. Minutenlang sta ik er zo bij, beeld heb ik niet nodig, geluid is voldoende. Ik raak in een soort trance, een gevoel dat ik nog niet eerder heb meegemaakt tijdens een concert, maar ik laat het graag over me heenkomen. Ik wist niet dat muziek zó hypnotiserend kon zijn. Toen ik mijn ogen weer opende besefte ik weer waar ik ook alweer was. Bij Editors. Benieuwd naar hun volgende liedje, maar me tegelijkertijd beseffend dat het nooit meer zo indrukwekkend kon zijn als In This Light and on This Evening was geweest.

3. Anathema - Fragile Dreams

Een nummer uit de beginperiode van Anathema, maar onverslijtbaar en nog altijd dé publieksfavoriet. Keiharde gitaarriffs en een uit volle borst zingende Vincent Cavanagh, dat heb je als toeschouwer nodig om aan het einde van een concert nog even goed uit je dak te gaan. Toch is Fragile Dreams meer dan plat vermaak. Het nummer bouwt zorgvuldig op en zit geraffineerd in elkaar. Ook rustig op een stoel zittend kan ik hiervan genieten, maar keihard meebrullen tijdens een concert blijft natuurlijk ook ontzettend lekker.

avatar van chevy93
Leuke top 100, Bardt1980! Tool moet ik wel heel erg specifiek voor in de stemming zijn (net zoals alle andere metal overigens) wil ik daarvan genieten, maar de progressieve rand eromheen vind ik (bij tijd en wijle dus) best fijn.

Maar goed, los van de muzikale inhoud zijn de leukste lijsten meestal die met interessante begeleiden stukken.

avatar van Johnny Marr
Wat een top 8, Bardt1980! Allemaal één voor één dikke voltreffers, ongelofelijk. Tool op 1!!!

Ik kijk ook uit naar de top 100 van stoepkrijt.

avatar van stoepkrijt
Johnny Marr schreef:
Ik kijk ook uit naar de top 100 van stoepkrijt.
Dat treft, ik ga zo echt beginnen.

avatar van stoepkrijt
100. Gojira - L'Enfant Sauvage

Zo, we zijn wakker! Had me dit tien jaar geleden laten horen en ik had het na twintig seconden afgezet, dus ik neem het je niet kwalijk als jij dat nu ook doet. Ik ben metal echter gaan waarderen en hoe hard of bruut de muziek ook is maakt me tegenwoordig niet meer uit, ik hoor er altijd muziek in, letterlijk. Ook in dit nummer zit melodie, spanning en zelfs (ja, echt waar) emotie.
L'Enfant Sauvage was voor mij direct een schot in de roos. Stiekem is het nog best een geraffineerd nummer, maar wat me vooral aanspreekt is de energie die hiervan afspat. Het is dat mijn stem het niet aankan, maar deze muziek vráágt erom om keihard mee te bulderen.

99. Mister and Mississippi - We Only Part to Meet Again

Ik houd niet van zangeressen met een lage stem, maar voor Maxime Barlag van Mister and Mississippi maak ik een uitzondering. Die voorkeursbehandeling heeft ze te danken aan een optreden tijdens Record Store Day 2015. Ik zag de band live in De Waterput in Bergen op Zoom (fijne zaak; tot zover de reclame) en tegen het einde van de show speelden ze We Only Part to Meet Again. Het is sowieso al een ingetogen nummer, maar ze speelden het ook nog eens onversterkt. Met alleen een nauwelijks hoorbaar gitaartje op de achtergrond zette ze in. Haar lage noten kwamen fantastisch tot hun recht en deze uitvoering maakte een onuitwisbare indruk.

98. Paramore - Decode

Paramore was een van de eerste bands waarvan ik fan werd. Misery Business deed het vuur ontbranden en That’s What You Get wakkerde het aan. Twee vlotte, pittige en vooral aanstekelijke punkpopsongs. Een tijdje later bracht de band Decode uit. Het kwartje viel niet meteen, want het catchy en poppy randje is er een beetje vanaf en de band klinkt volwassener, maar uiteindelijk heb ik Decode alsnog helemaal grijsgedraaid.

97. The Smashing Pumpkins - 1979

Het album Mellon Collie and the Infinite Sadness is een van de meest veelzijdige die ik ken. Met 122 minuten aan muziek is er weliswaar veel ruimte tot veelzijdigheid, maar dan moet je het als band nog wel in je hebben. The Smashing Pumpkins (of eigenlijk Billy Corgan) heeft dat. Ondanks dat 1979 niet bepaald bruist van de energie en het gitaargeweld dat deze band toch vrij aardig in de vingers heeft is dit mijn favoriet. Een goede melodie doet wonderen.

96. Wolf Alice - Your Loves Whore

Toen Wolf Alice in 2015 met hun debuutalbum kwam veerde rockminnend Nederland, Verenigd Koninkrijk en de rest van de rockminnende wereld even op. Oké, de echte fans waren deze band al wat langer op het spoor, maar nu bereikten ze ook eindelijk een wat groter publiek. Zelf hebben ze hun muziek wel eens ‘grungepop’ genoemd, ik vind het gewoon een lekkere dosis rock. Your Loves Whore is een solide rocksong die vier minuten nodig heeft om toe te werken naar dat ene moment dat dit nummer voor mij zo geweldig maakt: Dat moment aan het einde van de bridge waarop alle muziek even stilvalt om er twee seconden later weer volop in te knallen. Vier minuten wachten was nog nooit zo fijn.

Voor de liefhebbers is er een Spotify-playlist:


avatar van trebremmit
Gojira
Dat begint al goed.

avatar van chevy93
Gelijk een stevig begin.

avatar van 123poetertjes
Zo'n Your Loves Whore is één van de redenen dat Wolf Alice bij mij helemaal bovenaan staat op mijn lijst met bands die ik nog een keer live wil zien. Dat moet me toch een partij knallen!

avatar van -SprayIt-
Wolf Alice is hier een ontzettend fijne ontdekking! Repeat! Dank je wel.

avatar van stoepkrijt
123poetertjes schreef:
Zo'n Your Loves Whore is één van de redenen dat Wolf Alice bij mij helemaal bovenaan staat op mijn lijst met bands die ik nog een keer live wil zien. Dat moet me toch een partij knallen!
De muziek zal wel knallen ja, maar ik ben benieuwd hoe Ellies vocals live overkomen. Misschien maar eens gaan luisteren, dan weet ik het.

avatar van VladTheImpaler
Hele mooie keuze bij Wolf Alice, je beschrijft het ook perfect. En zelf ben ik een tijd verslaafd geweest aan het nummer Meet Me at the Lighthouse van Mister and Mississippi, komt van hetzelfde album. Leuk begin!

avatar van 123poetertjes
stoepkrijt schreef:
(quote)
De muziek zal wel knallen ja, maar ik ben benieuwd hoe Ellies vocals live overkomen. Misschien maar eens gaan luisteren, dan weet ik het.
Hebben we hier een meetingmogelijkheid te pakken?

avatar van stoepkrijt
123poetertjes schreef:
(quote)
Hebben we hier een meetingmogelijkheid te pakken?
Wie weet! Eerst dat tweede album van ze maar eens luisteren, misschien valt die wel vies tegen.

avatar van Johnny Marr
L'Enfant Sauvage, wat een binnenkomer! Had ik niet verwacht.

Gast
geplaatst: vandaag om 10:44 uur

geplaatst: vandaag om 10:44 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.