menu

Muziek / Toplijsten en favorieten / De top 100 van...

zoeken in:
avatar van johan de witt
geplaatst:
Shine On
Time for Heroes ook geweldig, vooral die laatste minuut

avatar van luigifort
geplaatst:
She she she
Jayhawks ook erg lekker. Was als jonge tiener een faveje. Ik geloof dat mn broer de Take Me With You single had en daar stond dan deze Nevada en Wichita op als b kanten. Allemaal supersongs vond ik toen. Inmiddels al lang niet meer gehoord...

avatar van johan de witt
geplaatst:
Jayhawks is altijd langs me heen gegaan, maar zal het eens luisteren.

avatar van luigifort
geplaatst:
Ik ken ook eigenlijk alleen maar die 3 nummers
Het betreffende album Hollywood Town Hall heb ik wel ns gepindakaasd en eens beluisterd en verder nooit meer

avatar van motel matches
geplaatst:
27. Steely Dan - King of the World (1973)

Eerder zei ik dat perfecte saai is, maar voor Steely Dan maak ik een uitzondering. Het risico met dit soort gepolijst muziek is dat het zielloos wordt, maar omdat de nummers zo sterk zijn, hebben zij daar geen last van. Toen de kwaliteit van de nummers bij hun reünie in de jaren 90 minder werd, kregen ze dat probleem wel, die albums kan ik daardoor moeilijk beluisteren. Maar in de jaren 70 maakten ze gewoon 7 fantastische platen op een rij. Als kind was ik vooral gefascineerd door de hoezen, ook kunstwerken op zich. Mijn favoriete nummers is met een neuslengte verschil op o.a Dirty Work, Deacon Blues, Haitian Divorce, Gaucho, Babylon Sisters, Kid Charlemagne (kortom bijna alle andere nummers) dit King of the World. Ben geloof ik wel de enige ter wereld die dat vindt.

26. Songs: Ohia - Coxcomb Red (2000)

Toen ik dit nummer voor het eerst op de radio hoorde maakte het diepe indruk. Het klonk zo wanhopig maar wel op een mooie manier. Het album waar dit nummer op stond was al net zo fraai. Ik woonde destijds in Tilburg en Songs Ohia zou daar een optreden geven in de kleine zaal van 013. Kaartjes gekocht, maar helaas werd het optreden afgelast. Daarna vergat ik de band min of meer, totdat ik Jason Molina een mooi solo optreden zag geven op het Crossing Border Festival. Toch was dat voor mij nog steeds geen reden om meer muziek van hem te gaan zoeken. Pas de laatste jaren heb ik mij echt verdiept in het werk van Jason (ook dankzij MuMe). Had ik veel eerder moeten doen. Hij heeft naast indrukwekkende desolate ballads ook prachtige bijna Crazy Horse achtige rockers gemaakt. Tragisch dat hij een paar geleden uiteindelijk toch aan zijn alcoholverslaving ten onder is gegaan. De zoveelste artiest (en helaas ook niet de laatste) uit deze lijst die veel te jong is overleden.

25. Spinvis - Wespen op de Appeltaart (2007)

Het wordt een hele mooie dag vandaag is een gevleugelde uitspraak in huize motel matches die meestal aan het ontbijt wordt gebezigd. Spinvis kan wat mij betreft niet genoeg geroemd worden. Met afstand de Nederlandse artiest die ik het meest draai. Vier platen en alle vier raak. En dan staat dit nummer niet eens op 1 van die platen maar op een, laat ik het wat oneerbiedig zeggen, restjes-plaat. Prachtig hoe de tragische tekst ondersteunt wordt door de vrolijke melodie en daardoor juist harder binnenkomt. Ook live is Spinvis geweldig. Het concert in Het Paard in 2017 staat zeker in mij top 10 aller tijden. Valt mij altijd weer op hoe Spinvis onze samenleving splijt. Aan de ene kant de mensen die hem geweldig vinden en aan de andere kant de mensen die zijn muziek niet kunnen uitstaan. Lijkt bijna geen tussenweg mogelijk.

avatar van johan de witt
geplaatst:
Niet op die toon, niet tegen mij

avatar van luigifort
geplaatst:
Geweldige Spinvis
En daarom vergeef ik je de Songs: Ohia

avatar van Mathough
geplaatst:
motel matches schreef:
27. Steely Dan - King of the World (1973)

Eerder zei ik dat perfecte saai is, maar voor Steely Dan maak ik een uitzondering. Het risico met dit soort gepolijst muziek is dat het zielloos wordt, maar omdat de nummers zo sterk zijn, hebben zij daar geen last van. Toen de kwaliteit van de nummers bij hun reünie in de jaren 90 minder werd, kregen ze dat probleem wel, die albums kan ik daardoor moeilijk beluisteren. Maar in de jaren 70 maakten ze gewoon 7 fantastische platen op een rij. Als kind was ik vooral gefascineerd door de hoezen, ook kunstwerken op zich. Mijn favoriete nummers is met een neuslengte verschil op o.a Dirty Work, Deacon Blues, Haitian Divorce, Gaucho, Babylon Sisters, Kid Charlemagne (kortom bijna alle andere nummers) dit King of the World. Ben geloof ik wel de enige ter wereld die dat vindt.

Nee hoor, King of the World is ook mijn favoriete Steely Dan-nummer! Heerlijk opzwepend nummer dat hier na tig luisterbeurten gewoon nog steeds niet aan kracht heeft ingeboet

Mooie laatste paar updates trouwens

avatar van motel matches
geplaatst:
24. Elliott Smith - Waltz #2 (1998)

Soms voelen herinneringen als een droom en ga je twijfelen of het wel echt gebeurd is. Lowlands 1998; Ik had in de weken daarvoor zowel XO als Either/Or gekocht en deze platen vrijwel continu gedraaid. En Elliott stond gewoon op Lowlands. Ik weet nog dat mijn vrienden naar een ander optreden wilden gaan en ik alleen naar Elliott ging kijken. In mijn herinnering zat hij op tuinstoel ergens buiten en stonden er nog geen 100 man om hem heen. Het had wat technische problemen en het was duidelijk dat hij overal liever wilde zijn. Toch bleven zijn nummers schitterend. Mijn vrienden vroegen later hoe het was. ,,Apart” zei ik, ,,maar wel mooi”. Een paar jaar later zag ik hem nog in een matig gevulde Melkweg en ook daar maakte hij een ongelukkige indruk. Ik ging er met gemengde gevoelens vandaan. Mooie muziek maar als je merkt dat de artiest zich er toe moet zetten om op te treden, voelt het toch niet goed. Het is ondertussen al weer bijna 16 (!) jaar geleden dat hij is overleden, maar ik draai hem nog best vaak. Dit is zo’n nummer waarvan ik niet begrijp dat het geen vaste waarde in de top 2000 is.

23. Townes Van Zandt - Flyin' Shoes (1978)

Tijdens mijn studie heb ik tijd in Idaho gezeten. Met een medewerker van de universiteit reed ik op een dag naar een afgelegen onderzoekslocatie midden in de heuvels. Hij zette onderweg een cassette op en daar klonk Townes door de pick-up truck. Ik kende hem toen alleen maar van naam, maar dat ging snel veranderen want hij gaf me een dag later een kopie van de cassette. Vanaf dat moment was Townes een van mijn favoriete artiesten. Had hem graag een keer live gezien, maar hij was al overleden toen ik hem leerde kennen. En dan te bedenken dat hij in de jaren 90 nog voor een man en een paardenkop optrad in bijvoorbeeld café De Buut in Eindhoven. Soms is mijn timing gewoon slecht.

22. Blur - The Universal (1995)

Ik denk dat weinig mensen doorhadden toen ze Damon Albarn vrolijk op en neer zagen springen in de clip van Girls & Boys dat ze op dat moment keken naar misschien wel de belangrijkste en meest invloedrijke Engelse artiest van zijn generatie. Ik in ieder geval niet. Wel vond ik Blur destijds een fijne band, vooral vanwege hun rustige nummers; This Is a Low, He Thought of Cars en vooral dit nummer. Met hun punkachtige nummers heb ik minder.

21. Oasis - Live Forever (1994)

Als je Blur zegt, moet je ook Oasis zeggen, dus hier zijn ze. Ik kan me nog het moment herinneren dat ik dit nummer voor het eerst op de radio hoorde. Ik rende naar het toestel om in de afkondiging te horen wie die band was. Oasis dus. Die moest ik maar eens in de gaten houden. Hun gloriejaren vielen samen met mijn studententijd en toen ze in 1996 zouden optreden in Vredenburg moest ik daar bij zijn. Het was een van de weinige keren dat ik bij een concert was, precies op het moment dat de band z’n wereldwijde doorbraak beleefde (met Wonderwall). Je voelde de opwinding rond het concert en hoewel het veel te kort was (nog geen uur) had ik er geen spijt van. Alleen maar goede nummers. Het was ook een erg fijne band om fan van te zijn want in die tijd waren alle nummers die ze uitbrachten goed tot fantastisch. Ook de extra nummers op de Cd-singles die ik fanatiek verzamelde. En toen kwam Be Here Now……….

avatar van Poek
geplaatst:
#waltz#2indetop2000. Goed plan!

avatar van johan de witt
geplaatst:
Ja, ook mijn fave van Oasis
Blur heeft nog wel wat betere, vind ik.

avatar van vigil
geplaatst:
johan de witt schreef:

Blur heeft nog wel wat betere, vind ik.

Misschien, maar wel heel weinig wat mij betreft

avatar van Rudi S
geplaatst:
Blur heeft ook wat mij betreft ook wel betere (op 13 toch gauw een stuk of 3), Elliott dan weer niet, maar wat een nummer is dat ook

avatar van Bonk
geplaatst:
Ik heb eens even bijgelezen vanaf het begin van je lijst (was het topic even uit het oog verloren), maar dat was een feestje. Een geweldige afwisselende lijst met verrassingen, maar ook pareltjes die zeker in mijn top 100 zouden komen (Waltz #2, Nautical Disaster, Surf's Up, Fisherman's Blues, Blieve Loepe) en natuurlijk een aantal artiesten waar ik wat andere voorkeuren van heb of waar ik wat minder mee heb, maar dat Is natuurlijk alleen maar mooi.
Dus mijn complimenten voor de lijst tot nu toe

avatar van luigifort
geplaatst:
Oasis heeft iig gewonnen, want staat een plekje hoger

avatar van motel matches
geplaatst:
20. Sufjan Stevens - Romulus (2003)

In de MuMe-bubble is Sufjan een wereldster, maar in de boze buitenwereld wordt je vaak glazig aangekeken wanneer je zijn naam noemt. Onterecht natuurlijk, want hij is toch wel 1 van de belangrijkste muzikanten van de 21ste eeuw. Iemand die zich verschillende keren heeft vernieuwd maar toch altijd herkenbaar blijft. Een man met vele gezichten. Dat merkte ik vooral toen ik voor het eerst naar een optreden van hem ging. Het was in Eindhoven en het was de tour van The Age of Adz. Niks geen man met een banjo die gevoelige liedje speelde, nee, de verkleeddoos ging volledig open. Dansers, ballonnen, het werd een grote georganiseerde chaos op het podium. Het kostte mij wat tijd om te bedenken wat ik er van vond, maar toen ik besloten had om het amusant te vinden, werd het toch een fantastische avond. Een paar jaren in Carre was het meer ingetogen (wat logisch was na de plaat Carrie & Lowell) en eveneens onvergetelijk. Mijn favoriete is Romulus. Een hartverscheurend nummer over pijnlijke jeugdherinneringen.

19. Of Montreal - The Past Is a Grotesque Animal (2007)

Weer een nummer dat ik dankzij MuMe heb leren kennen. Soms is het moeilijk om precies aan te geven wat ik goed aan vind. Laat ik het erbij houden dat ik direct bij het begin erin wordt meegezogen en na 12 minuten weer op aarde wordt neergezet.

avatar van chevy93
geplaatst:
Violence! Violence!

avatar van motel matches
geplaatst:
18. Bob Dylan - Tangled Up in Blue (1975)

Bob Dylan is al mijn hele leven aanwezig. Zo nu en dan zijn er periodes dat ik hem heel veel draai, dan verdwijnt hij een poosje naar de achtergrond, maar hij komt altijd weer terug. De man heeft natuurlijk ook ongelofelijk veel goede nummers geschreven en deze is mijn favoriet. Op dit moment dan, want het zou binnenkort zomaar weer een ander nummer kunnen zijn; One More Cup of Coffee of Changing of the Guards of Señor (Tales of Yankee Power) of It's Alright, Ma (I'm Only Bleeding) of….nou ja, keus genoeg.

Mythisch figuur die Dylan. Geeft vrijwel nooit interviews en is altijd maar op tournee (heet niet voor niets the never ending tour). Wat er ook gebeurt in de wereld, 1 ding is zeker, ergens op aarde treedt Bob Dylan die avond op.

17. Eels - Dead of Winter (1998)

Het getuigde van moed toen Eels het succesvolle album Beautiful Freak opvolgde met het indrukwekkende maar loodzware Electro-Shock Blues. Dit album over de zelfmoord van zijn zus en de dood van zijn moeder moest waarschijnlijk gewoon geschreven worden. Dan maar geen commercieel succes. Dit nummer vind ik het hoogtepunt (in zoverre je daar van kunt spreken in dit geval) door de combinatie van de mooie droeve melodie en de aangrijpende tekst.

Standing in the dark outside the house
Breathing in the cold and sterile air
Well I was thinking how it must feel
To see that little lighter
And watch it as it disappears
And fades into
And faded into the night

So I know you're going pretty soon
Radiation sore throat got your tongue
Magic markers tattoo you
And show it where to aim
And strangers break their promises
You won't feel any
You won't feel any pain


16. The Replacements - Left of the Dial (1985) en Alex Chilton (1987)

Als je geen hoge verwachtingen hebt, dan kan het alleen maar meevallen. Dat gold zeker voor het reünie-concert van The Replacements een paar jaar geleden in Paradiso. Ik kende vooraf de discutabele live-reputatie van de band die er uit bestond dat ze meestal dronken waren en dat het ze ook koud liet wat ze het publiek aandeden. Maar niets van dat alles die avond. Een fantastisch concert van een gedreven band die ook nog gewoon alle publieksfavorieten speelde. Zat ik wel bij de juiste band? Probleem is dat ik 2 nummers vrijwel even goed vind. Ik heb ze nogmaals kritisch beluisterd en gekeken tot 3 cijfers achter de komma, maar nog steeds gelijk, Tja, dan zit er niets ander op….

avatar van Johnny Marr
geplaatst:
Ik zou ook niet kunnen kiezen tussen Left of the Dial en Alex Chilton, allebei even geweldig. Hulde!

avatar van motel matches
geplaatst:
15. Richmond Fontaine - I Fell into Painting Houses in Phoenix, Arizona (2007)

Toen ik pas in Leiden woonde, leende ik vaak CD’s bij een vrij dubieuze kopieerwinkel/CD-uitleen. Ik raakte aan de praat met de eigenaar en hij vertelde enthousiast dat hij concerten organiseerde in de Q-bus (concertzaal in Leiden) en dat ik daar, gezien de CD’s die ik leende (veel americana) beslist eens heen moest. Sterker nog, die avond zou er een band optreden die ik niet mocht missen. Die band was Richmond Fontaine en hij had gelijk. Ze kwamen nog verschillende keren terug en elke keer was ik er bij. Fantastische band vooral door de verhalende teksten van Willy Vlautin. Logisch dat hij ook boeken begon te schrijven en tegenwoordig is hij als schrijver succesvoller dan als muzikant. Zijn laatste boek schopte het zelfs tot DWDD-boek van de maand. Ongeveer het hoogste haalbare voor een schrijver (het zit net achter de Nobelprijs voor literatuur). Mijn favoriete nummer staat op de plaat Thirteen Cities en gaat als zo vaak bij Willy over de verschoppelingen aan de onderkant van de maatschappij die daar vaak door domme pech zijn terechtgekomen en aan alle kanten worden uitgebuit. Vooral het wanhopige einde van het nummer (Get me out of here) maakt elke keer weer indruk.

14. Graham Parker and the Rumour - You Can't Be Too Strong (1979)

Ik leerde veel artiesten kennen aan het einde van de jaren 80/begin jaren 90. De plaat die ze toen uitbrachten is daardoor voor mij een ijkpunt en beschouw ik als hun belangrijkste plaat. In werkelijkheid is dat vaak helemaal niet zo en hadden ze daarvoor een veel succesvollere periode. Zo ook bij Graham Parker. Mijn kennismaking met hem was via de plaat Struck by Lightning uit 1991. Pas jaren later ontdekte ik zijn nog betere en scherpere platen uit de jaren 70 en dan vooral Squeezing Out Sparks. Op die plaat staan heerlijke uptempo nummers zoals Discovering Japan en Nobody Hurts You, maar ook deze ballad over een controversieel onderwerp (abortus).

13. Lou Reed – Romeo Had Juliette (1989)

Het belangrijkste jaar uit de popmuziek is niet 1968, 1977 of 1991, nee natuurlijk niet, het is 1989. Dat jaar ontdekte ik dat al die oude mannen waar mijn vader platen van had, eigenlijk veel beter waren dan de bands waar ik op dat moment naar luisterde. Bob Dylan, Neil Young, Elvis Costello, Van Morrison en Lou Reed brachten dat jaar allemaal een goede en succesvolle plaat uit en die van Lou was het beste.
Dit is het openingsnummer van zijn meesterwerk New York. Binnen een aantal seconden beland je als luisteraar midden in het grimmige New York van de jaren 80 en volg je de belevenissen van Romeo Rodriguez. Fantastisch gitaarwerk en dan ook nog die geweldig klinkende openingszinnen:

Caught between the twisted stars the plotted lines the faulty map
that brought Columbus to New York
Betwixt between the East and west he calls on her wearing a leather vest
the earth squeals and shudders to a halt
A diamond crucifix in his ear is used to help ward off the Fear
that he has left his soul in someone's rented car
Inside his pants he hides a mop to clean the mess that he has dropped
into the life of lithesome Juliette Bell
And Romeo wanted Juliette
And Juliette wanted Romeo

avatar van johan de witt
geplaatst:
Replacements
Beiden super inderdaad.

avatar van luigifort
geplaatst:
Lou

avatar van GrafGantz
geplaatst:
Ja, Lou

avatar van motel matches
geplaatst:
12. Gillian Welch - Look at Miss Ohio (2003)

De mooiste hedendaagse stem is voor mij die van Gillian Welch. Ze maakt tijdloze muziek die totaal los staat van het heden. Net als bij The Replacements heb ik bij haar ook verschillende favoriete nummers waartussen het moeilijk kiezen is; Revelator en Everything is Free van haar meesterwerk Time (The Revelator) en Look at Miss Ohio. Ik ga vandaag voor de laatste, een van haar bekendste en meeste gecoverde nummers. Ook vanwege de fraaie regel:

She says, I want to do right but not right now

Jammer dat de uitvoering op plaat van dit nummer verpest wordt door de lelijke drumbegeleiding. Ik kies daarom voor een live-uitvoering. Ze treedt helaas maar zelden op in Nederland. De laatste keer dat ik haar zag, speelde ze op de achtergrond mee met Dave Rawlings Machine. Alsof je naar een wedstrijd van Barcelona gaat en Messi blijkt op goal te staan.

11. Rory Gallagher - I Fall Apart (1971)

Blanke blues-rock, dan krijgen veel mensen angstbeelden van muzikale krachtpatserij met eindeloze gitaarsolo’s, die moeten verbloemen dat de nummers niet zo sterk zijn. Niets van dat alles bij Rory. Sterke melodieuze nummers zoals deze en mooi gitaarwerk dat het nummer alleen maar beter maakt. Helaas veel te jong overleden. Hij speelde de dag na mijn 19de verjaardag gewoon op 20 kilometers van mijn ouderlijk huis en 5 maanden later was hij dood. Pas jaren later ontdekte ik zijn muziek.

10. Interpol - Evil (2004)

Interpol is ook zo’n band die geweldig begon maar waar mijn enthousiasme in de loop der jaren toch wat minder voor is geworden. Hun debuutplaat is voor mij wel nog steeds de beste gitaarplaat van deze eeuw,. Mijn favoriete nummer staat echter op hun tweede. Niet een erg originele keus want wie vindt dit nou niet het beste Interpol nummer? Maar ja ik kan het niet helpen, zodra ik dat basloopje hoor ben ik verkocht. Heerlijk hoe het opbouwt naar dat fantastische refrein.

avatar van Shaky
geplaatst:
Rory Gallagher , heerlijke keuze.

avatar van Don Cappuccino
geplaatst:
Rory Gallagher is de beste gitarist die ik ooit heb gehoord.

avatar van motel matches
geplaatst:
9. Joanna Newsom – Only Skin (2006)

Alles waar ik een hekel aan heb, komt samen bij Joanna Newsom; een schelle kinderlijke stem, lange nummers, vage zweverige teksten en een harp, ik herhaal, een harp! Iedereen die haar niet kan uitstaan geef ik dus groot gelijk, behalve dan dat ik haar geweldig vind. Min x min x min x min is immers plus. Het nummer Cosmia stond ooit op een gratis sampler met nieuwe muziek die ik ergens op de achtergrond draaide. Bij dat nummer spitste ik mijn oren, wat was dit in vredesnaam? Dit was geen standaard coupletje, coupletje, refrein. Nee, dit was andere koek. Dat nummer heb ik dagenlang gedraaid en het werd steeds beter. Toen kon ik niets anders dan de CD kopen en die overtrof mijn verwachtingen, elk nummer (OK, het zijn er maar 5) was even goed. Ik heb nu dus gewoon een dobbelsteen gegooid en deze is het geworden. Ik beschouw Ys ook gewoon als 1 nummer want ik draai hem altijd in zijn geheel Ze is niet heel productief, maar wat ze uitbrengt koop ik blind (ook omdat ze niet op Spotify staat ) en ik ben nog niet teleurgesteld. Ik heb haar 1 keer live gezien (2007 Paradiso) en ook dat was onvergetelijk. Had ik al gezegd dat ik fan ben?

8. Belle & Sebastian - Dirty Dream Number Two (1998)

Een studentenhuis eind jaren 90, ergens rond een uur of 1 ’s nachts. Alternative Nation stond aan (ja mensen, er was een tijd dat er muziek was op MTV, belachelijk natuurlijk) en daar was ineens het nummer Dog on Wheels van een of andere band die zich Belle & Sebastian noemde. Een lieflijk en melodieus nummer, heel anders dan wat er meestal voorbij kwam. Ik was meteen gefascineerd. Helemaal toen bleek dat deze band in een aantal jaar tijd al een lading geweldige nummers had uitgebracht. Allemaal schitterende melodieën waarbij je je afvroeg waarom andere bands die hadden laten liggen. Maar de band bleef ook een mysterie, waar kwamen ze ineens vandaan en waarom kregen ze zo weinig aandacht? Bestonden ze wel echt? En toen was er in 2002 een nieuw festival in Rotterdam met de merkwaardige naam Motel Mozaique en daar zouden ze optreden. De kaartjes waren snel gekocht en daar zag ik eindelijk met eigen ogen dat ze wel degelijk echt waren. Ze begonnen ook nog eens met mijn favoriete nummer en het was zo’n optreden waarbij je na 10 seconden al weet dat het geweldig gaat worden.

7. Richard Thompson - Beeswing (1994)

Ik leerde hem kennen door het radiohitje I Feel So Good dat hij begin jaren 90 had en de 2 meter sessie die hij toen deed. Leuke nieuwe artiest dacht ik. Bleek de man al een carrière van meer dan 25 jaar te hebben en was dit gewoon het begin van zijn derde jeugd. Vanaf dat moment was ik groot fan. Richard Thompson is ook de meeste constante artiest die ik ken, zowel zijn platen als optredens zijn altijd goed. Een enkele keer springt een nummer er nog iets bovenuit en dat is zekere zo bij Beeswing. Ik weet niet of de perfecte popsong als geschreven is, maar de perfecte folk-ballad in ieder geval wel. Ik zou niet weten hoe je hier nog overheen kunt komen.

And they say she even married once, a man named Romany Brown
But even a gypsy caravan was too much settling down
And they say her flower is faded now, hard weather and hard booze
But maybe that's just the price you pay for the chains you refuse

avatar van Rudi S
geplaatst:
Belle & Richard

avatar van Johnny Marr
geplaatst:
motel matches schreef:
Niet een erg originele keus want wie vindt dit nou niet het beste Interpol nummer?

Ik. Maar wel een fantastisch nummer ja!

avatar van chevy93
geplaatst:
I'm lucky, I can open the door and I can walk down the street
Unlucky, I've got nowhere to go and so I follow my feet


Gast
geplaatst: vandaag om 18:22 uur

geplaatst: vandaag om 18:22 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.