Misschien dat we jassn nog tegenkomen

Gezellig

Ik vond het zeker leuk, maar ook wel wat oubollig hoor (en dan heb ik het niet over de band an sich of hun muziek).

Maar zeker een must-do als je daar bent ja.

75. Nick Cave & The Bad Seeds - Jubilee Street

https://t2.genius.com/unsafe/220x220/https%3A%2F%2Fimages.genius.com%2F867df876e1c425e00b94cf96585f6d06.1000x1000x1.jpg

Ah, de man, waarvan ik zijn muziek heel moeilijk te begrijpen vond in het begin. Ik dacht altijd dat ik van alle MuMe-fähige artiesten, met Nick Cave waarschijnlijk nooit een klik zou krijgen. Fout! Ik onderschatte dé kracht van onze brombeer: zijn muziek kruipt onder je huid. En hoe.

Jubilee Street is hét voorbeeld daarvan. De eerste luisterbeurt vond ik niets, ging totaal aan mij voorbij, maar toch bleef ik wel getriggerd. Je blijft meedoen met de spelletjes op dit forum en dan is er geen ontkomen aan wat betreft Cave, op een gegeven moment zwichtte ik compleet. Push The Sky Away staat nu zelfs op vijf sterren (wat niet snel gebeurd bij mij) en nota bene ík drop Jubilee Street voor het eerst in dit topic.

Wat volkomen logisch is natuurlijk. De song is het toonbeeld voor de perfecte Cave-song: briljante tekst, prachtige muzikale begeleiding door The Seeds en vooral die climax. Die climax. Meeslepend, zwevend en euforisch. Kan nog wel tien minuten doorgaan, dat einde.

Dat klinkt wel als iets voor mij.

Mijn top 100 zal ook meer een "reis" zijn, zo je wil...en niet mijn top 100 greatest songs ever. 15 x Cure, 15 x R.E.M. en 15 x Smiths zit ook niemand op te wachten denk ik, op 1 persoon na ws

Cure is fantastisch, maar 15 songs bij de beste honderd vind ik zelfs overdreven.

Maar wel 15 Songs van Nick?
Jubilee Street is echt prachtig maar niet in mijn Nick Cave top 20.

74. Tool - The Grudge

https://t2.genius.com/unsafe/220x220/https%3A%2F%2Fimages.genius.com%2Fecd024e2e467640e627181cf02e3046a.1000x1000x1.png

Eindelijk kan ook via Spotify deze band beluisteren. Hun muziek staat nu ook volop aan in mijn huis, maar daarvoor was ik ook al fan. Echter luisterde ik nooit echt volledige albums, omdat ik A te lui was en B elpees nog een tikkie duur vond. Nu is het moment daar en laat ik mij met alle plezier hypnotiseren door hun discografie.

The Grudge nadert de perfectie. Ritme is het toverwoord, want alles klopt gewoon. De drummer lijkt wel een machine, de bas klinkt zoals je een bas wil horen, de gitaar is een keer niet de hoofdrolspeler en Maynard James Keenan beweegt als een soort slang door het geweld heen. Op de kop toe levert 'ie nog een kreet af, waar ik de eerste keer oprecht van moest bijkomen.

73. Radiohead - Jigsaw Falling Into Place

https://t2.genius.com/unsafe/220x220/https%3A%2F%2Fimages.genius.com%2F47bf7a8ff3ba02f1b367502306199213.600x600x1.jpg

Ook ik was een Radiohead-hater in het begin, want ja, het is eenmaal makkelijker iets af te kraken dan de hemel in te prijzen. Nu haalt het losjes de top 10 van mijn meest beluisterde artiesten aller tijden, zo kan het gaan lieve mensies. Al ben ik er nog lang niet op uitgeluisterd: Kid A, Hail To The Thief en A Moon Shaped Pool moeten nog rijpen. Pablo Honey zullen we voor het gemak maar vergeten. OK Computer, The Bends en In Rainbows daarentegen! Zeer verslavende albums.

Jigsaw is een song die alle kanten op wil, maar in bedwang wordt gehouden door de band. Net als je gedachten als je in de club staat, dronken als een idioot en lonkend naar de chick die schijnbaar interesse in je heeft. Niet dus, je realiseert dat ze niet de nacht met je wil afsluiten. Sigh.

72. BROCKHAMPTON - BOOGIE

https://t2.genius.com/unsafe/220x220/https%3A%2F%2Fimages.genius.com%2F75461482347bd7f696189f2fe6fc2d59.1000x1000x1.png

What are the rules for breakfast today?
What are the words I'm forbidden to say?

Tijd voor weer een flinke portie jonge hondenenergie, de tweede en ook laatste notering van de beste boyband sinds One Direction. BOOGIE is hun klassieker en voor mij ook de onbetwiste nummer één.

Het is een band, dus verschillende MC's komen steeds aan het woord en dat maakt hun muziek zo verslavend. Door de verschillende rapstijlen en de variaties aan stemgeluid zou je een chaotisch zooitje verwachten, maar de producers brengen dit perfect in balans door de passende beats. BOOGIE is de plaat om helemaal uit je plaat te gaan, live was dit ook hét hoogtepunt, ondanks de kleine moshpit.

Top top top

71. Bobby Womack - Across 110th Street

https://t2.genius.com/unsafe/220x225/https%3A%2F%2Fimages.genius.com%2Fed2d301aeb9a62e08c786b64692b4119.979x1000x1.jpg

Onlosmakelijk verbonden aan de film van Tarantino, maar daarvoor kende ik hem al. Dat was ook dan de trigger om Jackie Brown te kijken, wat helaas een lichte teleurstelling was. De soundtrack bleef dan weer wel als een huis overeind staan.

Across 110th Street klinkt zo tijdloos, de productie doet je denken aan een toer in open auto door de wijken van Harlem. Hoe slecht die omstandigheden daar waren (zijn?) wordt prachtig bezongen door Womack, vooral bij het refrein veer ik altijd op en heb ik moeite om niet keihard mee te zingen.

Onlosmakelijk verbonden aan de film van Barry Shear*

Toppnummer inderdaad.

Keurige update.

Wow, zijn dat even drie topsongs op een rij! Goed werk Jordi .

Across 110th Street haalt zeker mijn persoonlijke top honderd en Jigsaw Falling Into Place zou ook weleens aan de goede kant van de streep kunnen eindigen. BOOGIE vermoedelijk niet maar ik vind het wel met afstand het beste Brockhampton nummer.

70. Bruce Springsteen - The River

https://www.musicmeter.nl/images/cover/1000/1026.300.jpg?cb=1507890012

Dit zal vast als een anticlimax voelen na de voorgaande songs, maar deze moest er hoe dan ook in. Springsteen laat zijn muziek zo puur en oprecht klinken, dat ik alleen maar geboeid kan zitten luisteren.

The River is een knap stukje story stelling, de rivier wordt op een mooie manier als metafoor gebruikt voor een hartroerend verhaal van de baas. Door de instrumentatie komt het verhaal nog heftiger over, met dank aan de mondharmonica. Erg nostalgisch, maar tragisch sfeertje. Brok in de keel bij het invallen van de bridge!

Ik heb niet met elk nummer even veel, maar er zitten een aantal hele mooie tussen. En de stukjes erbij zijn echt top en leuk om te lezen!

Ik heb kaarten gescoord. Dank voor de tip.

Haha Jordi, held .

Zeer gevarieerde top 100. Eigenlijk voor ieder wat wils. En dan ook nog Springsteen erin is altijd goed.

Anticlimax? Misschien wel beste nummer tot nu toe..

Ja, dat sowieso.



Ik heb dan ook veel vrienden.

Heb niet zoveel met de meer recente muziek van Springsteen, en zijn gewauwel tijdens liveconcerten kan me ook gestolen worden, maar The River blijft een pareltje, prachtig verhalende song.

zal moeilijk gaan want ik ben tegenwoordig in Portugal

69. The Smiths - The Queen Is Dead

https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/223.300.jpg

Life is very long, when you're lonely

Geen lichtje of HSIN? in mijn lijst, op die klassiekers ben ik een beetje uitgekeken. Toch wel vreemd, ik was op slag verliefd op die nummers en prompt zakken ze uit mijn top honderd. Gelukkig hebben het titelnummer nog van hun klassieke album.

Dat album was één van mijn eerste ontdekkingen toen ik hier weer actief werd, ben er verslingerd aan geraakt. Vooral in de auto was het ontzettend fijn om deze luid te draaien. Op een gegeven moment draaide ik de Smiths amper meer en is de liefde een beetje weggeëbd. Nu is het wel een bandje dat je prompt weer in zijn macht kan nemen, dus ik vlak niets uit.

Enfin, het titelnummer, mijn ultieme Smiths-fave, zoals luigifort dat zo mooi kan zeggen. Ook die van Noel Gallagher, dus toch nog een beetje Oasis in deze top honderd. Bombast zoals ik graag mag horen, lekker agressieve baslijn en een geweldige drive. Geen refrein, gewoon vanaf seconde één het gas erop tot de outro die eindeloos mocht duren.

heb je de wereldkaart ook al bijna compleet zeker, onnie?

Ik dacht altijd dat het "life is very lone, when you're lonely" was. Weer wat bijgeleerd dankzij jordiboy. K-A-P-O-T geniaal nummer natuurlijk luigifort en johan de witt jullie weten die shit x

Johnny Marr on fire!

Jordiboy hep smaak...