Muziek / Toplijsten en favorieten / De top 100 van... (Shaky)
18
geplaatst: 7 augustus 2019, 15:33 uur
68. Elliott Smith - Angeles
https://www.musicmeter.nl/images/cover/1000/1385.300.jpg
Op 68 vinden we een klein, maar breekbaar liedje. Net als bij Nick Drake gebeurt er bar weinig in het nummer, echter is dat gitaargepriegel snel doch rustgevend en wordt er geen noot te veel gespeeld. Smith zijn struggles met de muziekindustrie zijn duidelijk hoorbaar en dat vertaalt zich prachtig in het nummer. Door zijn fragiele stem is de emotie nog heviger, het is geen seconde geforceerd.
Als ik zijn muziek luister, dan vaak Either / Or and XO direct na elkaar. Psychisch ben ik dan weer compleet gevoed
https://www.musicmeter.nl/images/cover/1000/1385.300.jpg
Op 68 vinden we een klein, maar breekbaar liedje. Net als bij Nick Drake gebeurt er bar weinig in het nummer, echter is dat gitaargepriegel snel doch rustgevend en wordt er geen noot te veel gespeeld. Smith zijn struggles met de muziekindustrie zijn duidelijk hoorbaar en dat vertaalt zich prachtig in het nummer. Door zijn fragiele stem is de emotie nog heviger, het is geen seconde geforceerd.
Als ik zijn muziek luister, dan vaak Either / Or and XO direct na elkaar. Psychisch ben ik dan weer compleet gevoed
2
geplaatst: 7 augustus 2019, 16:10 uur
Elliott 
Between the Bars heeft nipt m'n voorkeur maar Angeles is ook om kapot te gaan en te janken van ellende zo geniaal. Nog een grote Elliott Smith-favoriet van mij is het wondermooie liedje L.A., van z'n laatste studioalbum Figure 8. Leren kennen door Guitar Hero 5, vet stoer enzo #nostalgie #memoriez
Gisteren zou ie 50 zijn geworden trouwens.
Between the Bars heeft nipt m'n voorkeur maar Angeles is ook om kapot te gaan en te janken van ellende zo geniaal. Nog een grote Elliott Smith-favoriet van mij is het wondermooie liedje L.A., van z'n laatste studioalbum Figure 8. Leren kennen door Guitar Hero 5, vet stoer enzo #nostalgie #memoriez
Gisteren zou ie 50 zijn geworden trouwens.
3
zaaf
geplaatst: 7 augustus 2019, 16:40 uur
@JM is het schrijven van een superlatievenwoordenboek geen ongelofelijk subliem idee?
0
geplaatst: 7 augustus 2019, 16:56 uur
Angeles is zo mooi Leren kennen door de film Good Will Hunting, gegarandeerd traantjes wegpinken.
Leren kennen door de film Good Will Hunting, gegarandeerd traantjes wegpinken.
1
geplaatst: 7 augustus 2019, 17:04 uur
zaaf schreef:
@JM is het schrijven van een superlatievenwoordenboek geen ongelofelijk subliem idee?
@JM is het schrijven van een superlatievenwoordenboek geen ongelofelijk subliem idee?
Zou chill zijn! Heb ik wel nodig bij de volgende 67
0
geplaatst: 7 augustus 2019, 17:10 uur
fantastische opener van een van mijn favoriete albums ooit en dan heeft dat album ook nog mijn allermooiste liedje ooit
13
geplaatst: 7 augustus 2019, 18:01 uur
67. The National - Conversation 16
https://www.musicmeter.nl/images/cover/189000/189832.300.jpg
Dit zei ik ruim twee jaar terug in een conversatie met Gretz, de man die mij als eerst op het spoor zette om mij in deze band te verdiepen. Ik kon er nog niet zo veel mee, wist ik nog in het begon. Luisterde wel lekker weg, maar dat was het dan ook. Doorzetten, was de boodschap van Geert. Dus ik doorgaan met albums luisteren, echter kon ik er nog steeds geen cijfer op drukken.
Nu is het ruim een maand geleden dat ik samen met hem naar een concert van de band ben geweest. Eindelijk, ik keek er echt naar uit, want ben echt een fan geworden. Nog niet zo fanatiek als de meeste fans die ik in Frankfurt tegenkwam, maar toch.
Het mooie aan de muziek van The National vind ik hoe dicht het bij de realiteit staat. Matt lijkt al mijn persoonlijke worstelingen te bezingen, hij maakt het je als luisteraar zo gemakkelijk te plaatsen in zijn gedachtengang. Conversation 16 is misschien niet hét nummer waar ik mijn struggles associeer, nee, dat vind ik eerder een prachtig toonbeeld van de schoonheid van hun songs. Vanaf het begin al één van mijn favorieten, vooral vanwege de prachtige en pijnlijke bridge.
https://www.musicmeter.nl/images/cover/189000/189832.300.jpg
Ik laat de band maar gewoon rijpen als een goede whisky malt, dan komen we nooit bedrogen uit
Dit zei ik ruim twee jaar terug in een conversatie met Gretz, de man die mij als eerst op het spoor zette om mij in deze band te verdiepen. Ik kon er nog niet zo veel mee, wist ik nog in het begon. Luisterde wel lekker weg, maar dat was het dan ook. Doorzetten, was de boodschap van Geert. Dus ik doorgaan met albums luisteren, echter kon ik er nog steeds geen cijfer op drukken.
Nu is het ruim een maand geleden dat ik samen met hem naar een concert van de band ben geweest. Eindelijk, ik keek er echt naar uit, want ben echt een fan geworden. Nog niet zo fanatiek als de meeste fans die ik in Frankfurt tegenkwam, maar toch.
Het mooie aan de muziek van The National vind ik hoe dicht het bij de realiteit staat. Matt lijkt al mijn persoonlijke worstelingen te bezingen, hij maakt het je als luisteraar zo gemakkelijk te plaatsen in zijn gedachtengang. Conversation 16 is misschien niet hét nummer waar ik mijn struggles associeer, nee, dat vind ik eerder een prachtig toonbeeld van de schoonheid van hun songs. Vanaf het begin al één van mijn favorieten, vooral vanwege de prachtige en pijnlijke bridge.
3
geplaatst: 7 augustus 2019, 19:27 uur
Conversation 16 is misschien niet hét nummer waar ik mijn struggles associeer
Ik mag hopen van niet, nee. Is niet gezond om je hoofd in de oven te stoppen.
12
geplaatst: 7 augustus 2019, 23:47 uur
66. Kendrick Lamar - Money Trees (Feat. Jay Rock)
https://i.pinimg.com/originals/81/e8/b5/81e8b5e96c4c16fbfd2abe2bbebb6828.jpg
Gang signs out the window, ya bish
Kenny heeft grote invloed gehad op mijn lijst. Ook hij staat er natuurlijk drie keer in, eigenlijk vier keer als je die featuring op Kanye's track meetelt. Dan blijft er nog één artiest over met 3 noteringen, die nog niet langs gekomen is. Wie dat is/zijn, zal geen verrassing wezen.
Ik ken weinig tracks die zo laid-back zijn als deze, hoe de Beach House-sample wordt verwerkt is gewoon zalig. Onmogelijk om níet te verdwalen in dit nummer, zo relaxed. Kendrick is echt on point, maar de gastartiesten doen zeker niet onder voor hem, sterker nog, je kijkt telkens uit naar hun bijdrage. De bridge wordt prachtig gezongen door Anna Wise en prompt dropt Jay Rock één van de beste gastverses ooit. De flow van de twee rappers zijn door een ringetje te halen en elke lyric kan ik wel gaan quoten.
https://i.pinimg.com/originals/81/e8/b5/81e8b5e96c4c16fbfd2abe2bbebb6828.jpg
Gang signs out the window, ya bish
Kenny heeft grote invloed gehad op mijn lijst. Ook hij staat er natuurlijk drie keer in, eigenlijk vier keer als je die featuring op Kanye's track meetelt. Dan blijft er nog één artiest over met 3 noteringen, die nog niet langs gekomen is. Wie dat is/zijn, zal geen verrassing wezen.
Ik ken weinig tracks die zo laid-back zijn als deze, hoe de Beach House-sample wordt verwerkt is gewoon zalig. Onmogelijk om níet te verdwalen in dit nummer, zo relaxed. Kendrick is echt on point, maar de gastartiesten doen zeker niet onder voor hem, sterker nog, je kijkt telkens uit naar hun bijdrage. De bridge wordt prachtig gezongen door Anna Wise en prompt dropt Jay Rock één van de beste gastverses ooit. De flow van de twee rappers zijn door een ringetje te halen en elke lyric kan ik wel gaan quoten.
11
geplaatst: 8 augustus 2019, 00:06 uur
65. Patti Smith Group - Because the Night
https://t2.genius.com/unsafe/220x220/https%3A%2F%2Fimages.rapgenius.com%2Fdce9eacccad1f1b87e3c3916efd08834.300x300x1.jpg
Opeens uit het niets is daar Patti Smith. Zo'n beetje op de manier hoe ik haar ontdekt heb, puur toeval dus. Vorig jaar ging ik samen met een oud-klasgenoot naar Lowlands, hij had niet echt artiesten die hij graag wilde zien, maar om Patti Smith stond wel een dikke cirkel.
Omdat er rond dat tijdstip geen artiesten speelde ik per se wilde zien, besloot ik maar met 'm mee te gaan. Patti wie? Nee, ik kende haar niet. Ook geen moment in geïnteresseerd, mijn kompaan vertelde dat ze wel een controversieel type was en dat fascineerde mij eigenlijk wel enigszins. Bij het optreden stond ik vooraan en werd ik eigenlijk best wel omver geblazen, niet bij het poëziegedeelte, maar wél door onder andere haar grootste hit. Het publiek zet er lekker in en ikzelf besefte ook wel dat ik niet naar zomaar een artieste zat te kijken, wat een show zette ze neer. Met name bij haar grootste hit ging het dak eraf, ik was gelijk om.
https://t2.genius.com/unsafe/220x220/https%3A%2F%2Fimages.rapgenius.com%2Fdce9eacccad1f1b87e3c3916efd08834.300x300x1.jpg
Opeens uit het niets is daar Patti Smith. Zo'n beetje op de manier hoe ik haar ontdekt heb, puur toeval dus. Vorig jaar ging ik samen met een oud-klasgenoot naar Lowlands, hij had niet echt artiesten die hij graag wilde zien, maar om Patti Smith stond wel een dikke cirkel.
Omdat er rond dat tijdstip geen artiesten speelde ik per se wilde zien, besloot ik maar met 'm mee te gaan. Patti wie? Nee, ik kende haar niet. Ook geen moment in geïnteresseerd, mijn kompaan vertelde dat ze wel een controversieel type was en dat fascineerde mij eigenlijk wel enigszins. Bij het optreden stond ik vooraan en werd ik eigenlijk best wel omver geblazen, niet bij het poëziegedeelte, maar wél door onder andere haar grootste hit. Het publiek zet er lekker in en ikzelf besefte ook wel dat ik niet naar zomaar een artieste zat te kijken, wat een show zette ze neer. Met name bij haar grootste hit ging het dak eraf, ik was gelijk om.
1
geplaatst: 8 augustus 2019, 08:22 uur
Geschreven door Bruce Springsteen. Ook zijn eigen versie is erg mooi, het uitchecken waard.
0
geplaatst: 8 augustus 2019, 12:47 uur
jordidj1 schreef:
hoe de Beach House-sample wordt verwerkt is gewoon zalig.
hoe de Beach House-sample wordt verwerkt is gewoon zalig.
Holy feck, dit wist ik zelfs niet, hoe kan dat?!
11
geplaatst: 8 augustus 2019, 15:49 uur
64. The Modern Lovers - Hospital
https://www.musicmeter.nl/images/cover/7000/7761.300.jpg
Typisch voorbeeld van muziek die ik zonder deze site nooit ontdekt had. De blinde vlek van de 70's, voor mij dan. Het is mijn minst favoriete decennium, maar The Modern Lovers geven mij hoop.
De kneuterige, gevoelige sfeer van het nummer spreekt mij aan. Het lijkt wel als de ik-verteller intens veel moeite heeft om de liefde te verklaren aan de dame in kwestie, de zinnen die hij oplepelt zijn prachtig, maar komen vrij moeilijk uit z'n strot. Naarmate het nummer vordert, gaat het hem steeds makkelijker af en de instrumentatie sluit daar zo mooi op aan, geniaal!
https://www.musicmeter.nl/images/cover/7000/7761.300.jpg
Typisch voorbeeld van muziek die ik zonder deze site nooit ontdekt had. De blinde vlek van de 70's, voor mij dan. Het is mijn minst favoriete decennium, maar The Modern Lovers geven mij hoop.
De kneuterige, gevoelige sfeer van het nummer spreekt mij aan. Het lijkt wel als de ik-verteller intens veel moeite heeft om de liefde te verklaren aan de dame in kwestie, de zinnen die hij oplepelt zijn prachtig, maar komen vrij moeilijk uit z'n strot. Naarmate het nummer vordert, gaat het hem steeds makkelijker af en de instrumentatie sluit daar zo mooi op aan, geniaal!
1
geplaatst: 8 augustus 2019, 16:24 uur
Jordi jij draait nu wel zeer veel ouwe plaatjes, klopt jouw leeftijd hier op de site wel 
9
geplaatst: 8 augustus 2019, 16:36 uur
63. Mobb Deep - Right Back at You (feat. Ghostface Killah, Raekwon & Big Noyd)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/22.300.jpg
Who's the richest nigga in the project, who got it locked
Toen ik nog in Antwerpen woonde, nam ik hip-hopklassiekers als Enter The Wu-Tang, Liquid Swords en The Infamous uitgebreid onder de loep. Heerlijk vond ik het om met mijn koptelefoon op rond te lopen door de stad, vooral als het donker was en het wat regende. Die albums waren dan ook perfect daarvoor, vooral de laatste.
Right Back at You heeft echt een lekker dreigend, agressief sfeertje. Een productie heeft nog nooit zo opgefokt geklonken (die drumloop!) en de MC's lusten deze rauw. Havoc, Prodigy en Big Noyd spelen hun rol naar perfectie, maar Rae & Ghost maken compleet gehakt van de beat. Ze gaan er helemaal op in, wisselen elkaar heerlijk af en maken het intimiderende geheel compleet.
https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/22.300.jpg
Who's the richest nigga in the project, who got it locked
Toen ik nog in Antwerpen woonde, nam ik hip-hopklassiekers als Enter The Wu-Tang, Liquid Swords en The Infamous uitgebreid onder de loep. Heerlijk vond ik het om met mijn koptelefoon op rond te lopen door de stad, vooral als het donker was en het wat regende. Die albums waren dan ook perfect daarvoor, vooral de laatste.
Right Back at You heeft echt een lekker dreigend, agressief sfeertje. Een productie heeft nog nooit zo opgefokt geklonken (die drumloop!) en de MC's lusten deze rauw. Havoc, Prodigy en Big Noyd spelen hun rol naar perfectie, maar Rae & Ghost maken compleet gehakt van de beat. Ze gaan er helemaal op in, wisselen elkaar heerlijk af en maken het intimiderende geheel compleet.
0
geplaatst: 8 augustus 2019, 16:47 uur
zaaf schreef:
you're on point Jordi
you're on point Jordi
niet te ver vooruit lopen uit de zaken aub
bij de volgende update zal je wel weer afhaken
12
geplaatst: 8 augustus 2019, 17:03 uur
62. Neutral Milk Hotel - In The Aeroplane Over The Sea
https://www.musicmeter.nl/images/cover/2000/2807.300.jpg
We blijven nog even in de 90's hangen. Best een lekker decennium eigenlijk, 18% van de nummers komt uit dat tijdvak. Dat tegenover 9% uit de 60's, 8% uit de 70's, 14% uit de 80's, 23% uit de 00's en 28% uit de 10's. Het jaartal wat het best gerepresenteerd is, is 2012. Zo, kunnen jullie weer rekenen.
Enfin, Neutral Milk Hotel dus. Altijd al gefascineerd door geweest, maar eigenlijk kwam ik nooit verder dan het titelnummer. Dit jaar ben eigenlijk pas echt in hun werk gaan verdiepen, wat echter niet zo heul veel moeite kost. Wel de moeite waard natuurlijk, maar In the Aeroplane Over the Sea blijft toch hun beste nummer. Die titel alleen al, dan moet je de prachtige tekst nog te horen krijgen. Jeff Mangum kan niet zingen, maar hey, dat boeit niet. Emotie, dat telt.
https://www.musicmeter.nl/images/cover/2000/2807.300.jpg
We blijven nog even in de 90's hangen. Best een lekker decennium eigenlijk, 18% van de nummers komt uit dat tijdvak. Dat tegenover 9% uit de 60's, 8% uit de 70's, 14% uit de 80's, 23% uit de 00's en 28% uit de 10's. Het jaartal wat het best gerepresenteerd is, is 2012. Zo, kunnen jullie weer rekenen.
Enfin, Neutral Milk Hotel dus. Altijd al gefascineerd door geweest, maar eigenlijk kwam ik nooit verder dan het titelnummer. Dit jaar ben eigenlijk pas echt in hun werk gaan verdiepen, wat echter niet zo heul veel moeite kost. Wel de moeite waard natuurlijk, maar In the Aeroplane Over the Sea blijft toch hun beste nummer. Die titel alleen al, dan moet je de prachtige tekst nog te horen krijgen. Jeff Mangum kan niet zingen, maar hey, dat boeit niet. Emotie, dat telt.
2
geplaatst: 8 augustus 2019, 17:12 uur
faaaaak deze jordi komt zo haaaaaard wtf is diz shiiaaatttt niigguuuhhhh. ff right back at you droppen zegt hij. en nu ook al NMH, wtffffffuuuuu.
6
geplaatst: 8 augustus 2019, 17:28 uur
61. Iron Maiden - The Rime of the Ancient Mariner
https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/630.300.jpg
Of dit het langste nummer is in de top 100 laat ik nog even in het midden, er zijn nog songs die boven de tien minuten geraken in het spel, maar dit is sowieso de grootste epic tot noch toe.
Het gedicht van Samuel Taylor Coleridge wordt vakkundig in een metaljasje gestoken, resulterend in het langste Iron Maiden-nummer ooit, totdat in 2015 dat record verbroken werd door The Book Of Souls. De ruim veertien minuten vliegen echter zo voorbij, vanaf de eerste seconde gaat het gas er flink op en gaat het alle kanten op. Een intermezzo, brute gitaarsolo's, maar vooral het stukje vanaf "Hear the groans of the long dead seamen" is genieten geblazen.
Dankzij Powerslave ben ik echt fan geworden van Iron Maiden, de LP is een pronkstuk in mijn collectie. Die hoes kan je menig date mee scoren. Denk ik.
https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/630.300.jpg
Of dit het langste nummer is in de top 100 laat ik nog even in het midden, er zijn nog songs die boven de tien minuten geraken in het spel, maar dit is sowieso de grootste epic tot noch toe.
Het gedicht van Samuel Taylor Coleridge wordt vakkundig in een metaljasje gestoken, resulterend in het langste Iron Maiden-nummer ooit, totdat in 2015 dat record verbroken werd door The Book Of Souls. De ruim veertien minuten vliegen echter zo voorbij, vanaf de eerste seconde gaat het gas er flink op en gaat het alle kanten op. Een intermezzo, brute gitaarsolo's, maar vooral het stukje vanaf "Hear the groans of the long dead seamen" is genieten geblazen.
Dankzij Powerslave ben ik echt fan geworden van Iron Maiden, de LP is een pronkstuk in mijn collectie. Die hoes kan je menig date mee scoren. Denk ik.
0
geplaatst: 8 augustus 2019, 17:53 uur
Interessante lijst die alle kanten op gaat. Ik wacht nu nog op een schlager...
0
geplaatst: 8 augustus 2019, 18:11 uur
Lekker rijtje weer hoor, al ben ik op NMH een beetje uitgekeken en heb ik met Iron Maiden nooit veel gehad.
Dit topic is gesloten. Alleen moderators kunnen nog berichten plaatsen.
* denotes required fields.