Ik ga helemaal stuk

Daar was hier niets van te merken.

Is 123jorditjes een feit?!

https://i.gyazo.com/820bb5a96ae6afe9df2398df14d8f106.png

Ik laat wel weten hoe het was.

Update #1: bij de eerste noten van Charlotte Carpenter dacht ik dat het Echoes was. Helaas. Nog steeds leuk nummer, tho.

Update #2: M25 is een lekker nummertje hoor.

Update #3: The Inheritors staat op Spotify als zijnde van James Holden. Feitelijk correct, technisch onjuist. Gelukkig is de muziek goed.

Update #4: VIOLENCE! VIOLENCE!

Update #5: Ik ben ook een guy die Agar Agar erg goed vind.

Update #6: Flight of the Feathered Serpent > Surf Solar, en dan heb ik het niet alleen over de titel.

Update #7: Niets slechts over andermans nummer 1. Niet dat ik er wat negatiefs over te zeggen heb, want het is een mooi nummer. Alleen de onvoorwaardelijke liefde die Niek hierboven beschreven heeft kan ik toch niet matchen, dus ik ga het niet proberen. Wel vind ik het een opvallend goedgekozen slot van deze lijst.

Wel als je bedenkt dat ik in de tijd dat ik met mijn Top 100 bezig ben geweest ook gewoon mijn studiewerk op een beetje niveau had kunnen voortzetten x

Het is inderdaad vervelend dat men pas last-minute aan de slag kan. Daar zouden we iets op moeten verzinnen. Wellicht een intekenlijst, zodat mensen alvast kunnen voorbereiden?

Heerlijke muziek, heerlijke begeleidende tekstjes, heerlijke vormgeving en op de valreep nog Nick Drake. Toplijst dus dit, geweldig gedaan Niek!

Muzikaal gezien niet altijd mijn smaak, maar wat een prachtige presentatie en verhalen heb je hier neergezet. Daar kan ik in de verste verte nooit aan tippen. Maar dat pretendeer ik ook niet.
Wel zal ik proberen vanavond alvast een begin te maken met mijn top100, waarin vergeleken met Niek z'n lijst 2 dezelfde tracks en in totaal 8,5 dezelfde bands/artiesten staan.

Aaaah, Geert gaat dan toch z'n top 100 droppen, al is het een andere Geert... Zet 'm op, Outlaw104!

123poetertjesWat een top 100 en wat een lappen tekst zonder echt de focus te verliezen. Mooie gedachtenspinsels.

Kan ik je inhuren als ghostwriter voor mijn eigen top 100?

Bedankt Niek! Een fijne, eigenzinnige collectie.

https://i.gyazo.com/271440d48087604b9eefeba560ed69de.png

Een beetje weinig muziek van de afgelopen jaren alleen...

Supertoffe lijst Niek! Veel mooie ontdekkingen voor mij en genoeg toppers die ik zelf ook hoog heb zitten. Ik kan wat minder met de sneeuwpop (wel mooie term), maar met zo'n diverse lijst zal er altijd wat tussen zitten wat je minder ligt Ook dikke props voor de uitgebreide verhalen

Ik wil ook een beige last.fm

f.lux: software to make your life better - justgetflux.com

Gefeliciteerd met je mooie lijst Niek!

CU tomorrow!!

Leuke lijst en die Jerry jufrouw is zo slecht nog niet, Day is done is puur goud.

Een verhalenverteller ben ik nooit geweest en zal dat ook nooit worden. Op Musicmeter ben ik meer een passieve dan actieve user. Toch ga ik een poging wagen om mijn 100 nummers van een stukje tekst te voorzien. Van deze ‘nuchtere’ 50+'er uit het Noorden hoef je ook geen echt schokkende en obscure verrassingen te verwachten. Je zou het bijna belegen of conservatief kunnen noemen, hoewel dat natuurlijk afhangt vanuit welk perspectief je het bekijkt. Maar volgers van de MumeLadder en in mindere mate de Witte Trui zullen denk ik aardig wat bekende songs en/of artiesten voorbij zien komen. Hoe dan ook, de lijst is samengesteld, zonder rekening te houden of het wel of niet gevarieerd genoeg zal zijn. M.i. is het dat ook niet. Wel houden er 98 verschillende bands/artiesten huis, waarbij de regel van één nummer per artiest daarmee dus net niet is gehaald.

Tot slot nog een klein statistiekje: 62% stamt uit de vorige eeuw (wat klinkt dat dramatisch), waarbij het laatste decennium (32%) die van de 80’s iets voor blijft (26%). Van de huidige eeuw moeten de zeroes en de jaren '10 het doen met respectievelijk 21% en 17%. De overige 4% zijn voor de seventies.

Doelstelling is om elke dag een blokje van 5 nummers te plaatsen, waarbij ik op de dinsdag en de zaterdag wegens tijdgebrek wel eens in gebreke kan blijven.

geen sixties dus? of nog daarvoor? toch een hipster?

En neem gerust je tijd.

Geeft mij ook weer wat meer tijd om mijn top 100 te maken.

100. Dead Can Dance - De Profundis (Out of the Depths of Sorrow)
https://www.musicmeter.nl/images/covers/1000/1304.jpg

Ergens begin jaren 80 luisterde ik 's zondagsmiddags, vlak voordat Langs de Lijn begon, vaak even naar Hilversum 3. Daar had je de VPRO met het radioprogramma "Spleen".
Hierin werd aandacht besteed aan veel nieuwe interessante muziek, waaronder new wave, punk en elektronica. Ook de naam Dead Can Dance heb ik daar destijds regelmatig voorbij horen komen, zonder me daadwerkelijk in hun muziek te verdiepen.
Overigens komt de invloed van dit radioprogramma ook nog in volle glorie terug bij de nummer 2 van deze lijst!

Toen ik halverwege jaren 80 weer eens langdurig zat te sneupen in de platenbakken van 'Bij de Put' in Leeuwarden, stuitte ik op het album "Spleen and Ideal". Uiteraard de titel (hoewel het uiteindelijk niks met VPRO's Spleen had te maken) maar ook de hoes intrigeerde mij dusdanig, dat ik besloot de plaat in één van de kleine 'studiohokjes' (een soort rookhok met luidsprekers, maar zonder afzuiging) aan een luistersessie te onderwerpen.
Na het eerste nummer was ik meteen verkocht: wat een hemelse muziek! Zonder verder te luisteren (je kon in zo'n hokje ook niet door skippen) nam ik de gok, liet de plaat afrekenen en ging huiswaarts, in de veronderstelling iets totaal unieks aan de haak te hebben geslagen. Bijna 35 jaar later blijkt dat niet eens zo'n heel gekke gedachte te zijn geweest.

99. The Triffids - Jerdacuttup Man
https://www.musicmeter.nl/images/covers/7000/7392.jpg

Old and lonely, dirty and cold
I'm a Jerdacuttup man

Na het alom gewaardeerde album "Born Sandy Devotional", verscheen al vrij snel "Calenture", wat natuurlijk dan ook een verplichte aankoop was. Dit album was wel iets gelikter dan de voorganger en het merendeel van de kenners beschouwt BSD toch als de meesterplaat van deze aussies. Toch geldt voor mij, als ik zin heb in The Triffids, dat ik vaker "Calenture" uit de kast trek. De plaat klinkt fris en melancholisch en er staan een fiks aantal hoogtepunten op. Persoonlijk favoriet daarvan is het folky 'Jerdacuttup Man'. Hier kruipt de veel te vroeg overleden zanger David McComb in de huid van de ijsmummie, die opgebaard ligt in het British Museum. Man, man, hoe verzin je het...

Dit zou wel eens een feest der herkenning kunnen gaan worden. Ben benieuwd

98. The Police - Reggatta de Blanc
https://www.musicmeter.nl/images/covers/3000/3695.jpg

"Outlandos d'Amour" en "Reggatta de Blanc". Twee albums, die ik maar niet los kan zien van elkaar.
Als broertjes staan ze voor, achter en naast elkaar. De ene rauw, punky en ongecompliceerd, de ander ook rauw en punky, maar al iets doordachter.
Beide albums werden weekends, in de tijd dat ik naar de plaatselijke jeugdsoos ging, veelvuldig gedraaid en ik herinner me dat de volumeknop dan altijd flink naar rechts werd opgeschroefd. Waar de singles van beide platen logischerwijs de meeste airplay kregen, hoorde ik liever de albumtracks, waarin met name een hoofdrol voor de absolute klasbak van de band, Stewart Copeland, was weggelegd. Al gauw kwam je dan uit op de titeltrack van de tweede plaat, het bijna instrumentale nummer "Reggatta de Blanc", waarin Sting niet eens zingt en zich alleen beperkt tot wat 'ie yoyo' en 'ie yeah yeah'. Lekker man!
En dat beest Stewart sloeg erop los, alsof hij een heel oerwoud moest kappen.
De deuken van de meetikkende bierflesjes door menigeen zitten nog in de oude houten bar. Het staat er nog steeds.

97. The Associates - Breakfast
https://www.musicmeter.nl/images/covers/19000/19034.jpg

Dit nummer leren kennen tijdens de militaire dienstplicht tijd. Begin 1985 zat ik gestationeerd op een kazerne in de buurt van Havelte. Buiten de oefeningen om reed ik elke dag van en naar m'n ouderlijk huis in Friesland met m'n pas gekochte eerste roestbakje (een Honda Accord). Daar zat een oud radiootje in met best een behoorlijk geluidje naar de maatstaven voor die tijd gerekend. Op dinsdagmiddag richting huis luisterde ik altijd naar Vara's Verrukkelijke 15 met Jeroen Soer als presentator. Het reisuurtje vloog dan dinsdags ook voorbij, omdat er in mijn beleving alleen maar goede platen in die lijst stonden. Ik weet nog goed, dat ik 'Breakfast' voor het eerst hoorde in de V15 op het moment dat ik over de oude rijksweg door Wolvega reed, en daar pardoes bijna iemand van het zebrapad schepte. Toch was dit een heerlijk rustpunt tussen al het typische 80's geluid, wat destijds verscheen. De geweldige pianoklanken en de fantastische uithalen van zanger Billy MacKenzie waren en blijven een streling voor het oor. Als ik dit nummer hoor, vliegen mijn gedachten ook altijd weer terug naar die oude tweebaansweg, welke ik elke dag moest afleggen.

Reggatta de Blanc, leuke keuze van een van de eerste albums waar ik fan van was, ook niet vanwege de singles. RdB was als albumtrack trouwens erg succesvol, zo meldt Wikipedia: "The track won the Grammy Award for Best Rock Instrumental Performance in 1980."

96. 16 Horsepower - Splinters
https://www.musicmeter.nl/images/covers/3000/3551.jpg

Tegendraadse countryrock met banjo's en violen. En een door duivels achterna gezeten prekende dominee als zanger. Kon er geen genoeg van krijgen na het verschijnen van debuut "Sackcloth 'N' Ashes". Dit had ik zo nog niet eerder gehoord.
De opvolger "Low Estate" vond ik persoonlijk een stukje minder (dreigend), misschien ook omdat het verrassingselement min of meer was verdwenen. "Secret South" daarentegen wakkerde mijn vuurtje voor David Eugene Edwards en co. weer volledig aan. Iets minder folky, maar wat een beklemmende intensiteit straalt er van dit album af. Alsof je midden in een western film bent beland en je het schroeiend hete zand van de woestijnvlakte onder je voeten voelt en de sfeer ultiem dreigend is.
Had ook voor 'Clogger' of 'Cinder Alley' kunnen kiezen, maar het is toch 'Splinters' geworden vanwege de geweldige opbouw richting climax.

Jaaaaaa, Splinters (de rest is ook leuk)

Outlaw100 on Spotify - open.spotify.com

Wat zijn je nummers 101, 102, 103 en 104 eigenlijk?

Die opmerking komt nog eerder dan ik had verwacht
Was wel erg voor de hand liggend geweest, maar ik ga Niek z'n trucje niet kopiëren, dus ik hou het mooi op 100.

Mooi dit, Copeland is m'n favoriete drummer aller tijden