Muziek / Toplijsten en favorieten / Alle 20 dazzler: Albumtracks uit 1988
0
geplaatst: 2 december 2015, 19:54 uur
04. JOHN CALE - Child's Christmas in Wales.
Misschien is dit wel het ultieme adventsalbum (advent van avenire) voor mij.
Onderweg zijn om ergens aan te komen. Het doel is onzeker, maar de reis de moeite.
Het leven zelf natuurlijk...and the style it takes.
Misschien is dit wel het ultieme adventsalbum (advent van avenire) voor mij.
Onderweg zijn om ergens aan te komen. Het doel is onzeker, maar de reis de moeite.
Het leven zelf natuurlijk...and the style it takes.
dazzler schreef:
PARIS 1919 - 1973
Ik schrijf bij deze een recensie op verzoek.
Want deze plaat verdient alle aandacht van zodra de herfst zijn intrede doet.
Ik zit op een trein en rijd doorheen Europa met een boek op de schoot.
Vraag me niet waarover het boek gaat, want ik lees geen romans.
Toch zit ik met dat boek op mijn schoot omdat ik Paris 1919 met boeken associeer.
Met de geur van herfstbladeren en met de geur van een oud doorbladerd boek.
Herfst
De wind bladert door de bomen.
Het laatste hoofdstuk van een boeiend jaar.
Verder dan die ene vers kwam ik niet als student in 1992,
maar ik schreef het wel in de tijd dat ik dit album leerde kennen.
Ik heb een zwak voor John Cale. Niet dat ik zijn oeuvre aanbid,
maar hij heeft een paar liedjes gemaakt die mij zeer diep weten te raken.
Die liedjes doen met mij wat de muziek van Joy Division met mij doet.
Fear (Is a Man's Best Friend)
YouTube - John Cale - Child's Christmas in Wales
Straks lachen er weer pompoenen voor deuren en ramen
en zijn we begonnen aan een reeks van gebruiken en feesten
die vooral bedoeld zijn om de koude, de angst en de dood te bannen.
Om ons dan uiteindelijk te warmen aan het licht van een pasgeboren kind.
YouTube - John Cale - Hanky Panky Nohow
Een nummer in typische Cale stijl. Je hoort in het arrangement
dat de man een klassieke scholing heeft genoten. Cale verlaat gezwind
het rock 'n' roll pad en schrijft een lied in de ware traditie van het woord.
In de achtergrond slaat de bas de maat. Een ode aan de onschuld.
YouTube - John Cale - The Endless Plain of Fortune
Als een ontheemde troubadour zit Cale tegenover me op de trein.
Hij is gehuld in een regenjas die me aan Leonard Cohen doet denken.
Buiten glijden landschappen voorbij. Adembenemend is de novemberlucht.
YouTube - John Cale - Andalucia
Als een teder wiegelied neemt de melodie van Andalucia me mee
naar warmere oorden. Straks is er een kom warme soep bij de kachel.
Heel het album is doordrongen van een zachte weemoed die me beklijft.
YouTube - John Cale - Macbeth
John Cale was een kwart van The Velvet Underground.
Het is hard zoeken naar sporen van dat verleden op Paris 1919.
Macbeth swingt als de beesten. Het boek op mijn schoot is van Shakespeare.
YouTube - John Cale - Paris 1919
De titelsong klinkt als de verloren hit van het intigerende album.
Een schijnbaar zorgeloos liefdeslied krult zich in de oren. En ik moet denken
aan die andere herfstplaat die bovenaan mijn seizoenslijstje staat: Ting van Nits.
Geniaal in het gebruik van de piano. Robert-Jan Stips en John Cale zijn helden.
YouTube - John Cale - Graham Greene
Graham Greene klinkt als een Kinks song die flirt met reggae.
Paris 1919 laat zich ook opmerken in de portrettering van (bekende) figuren.
De plaat moet je beluisteren als een songcyclus met kop en staart.
YouTube - John Cale - Half Past France
En nu haal ik voorzichtig mijn zakdoek boven. Want geen enkel lied
beschrijft beter de kilometers die ik als student op de trein doorbracht
om in het grijze Brussel tussen de eerste sneeuwvlokken op zoek te gaan
naar een nieuwe plaat, een spannend stripverhaal of een vleugje cultuur.
YouTube - John Cale - Antarctica Starts Here
Paris 1919 (1973) is voor John Cale wat Berlin (1973) voor Lou Reed was.
Een reis door Europa, een zoektocht naar culturele wortels en bovenal
een staalkaart van een veelzijdig talent. Berlin werd een klassieker.
Mag Paris 1919 de volgende keer ook op uw stem rekenen?
PARIS 1919 - 1973
Ik schrijf bij deze een recensie op verzoek.
Want deze plaat verdient alle aandacht van zodra de herfst zijn intrede doet.
Ik zit op een trein en rijd doorheen Europa met een boek op de schoot.
Vraag me niet waarover het boek gaat, want ik lees geen romans.
Toch zit ik met dat boek op mijn schoot omdat ik Paris 1919 met boeken associeer.
Met de geur van herfstbladeren en met de geur van een oud doorbladerd boek.
Herfst
De wind bladert door de bomen.
Het laatste hoofdstuk van een boeiend jaar.
Verder dan die ene vers kwam ik niet als student in 1992,
maar ik schreef het wel in de tijd dat ik dit album leerde kennen.
Ik heb een zwak voor John Cale. Niet dat ik zijn oeuvre aanbid,
maar hij heeft een paar liedjes gemaakt die mij zeer diep weten te raken.
Die liedjes doen met mij wat de muziek van Joy Division met mij doet.
Fear (Is a Man's Best Friend)
YouTube - John Cale - Child's Christmas in Wales
Straks lachen er weer pompoenen voor deuren en ramen
en zijn we begonnen aan een reeks van gebruiken en feesten
die vooral bedoeld zijn om de koude, de angst en de dood te bannen.
Om ons dan uiteindelijk te warmen aan het licht van een pasgeboren kind.
YouTube - John Cale - Hanky Panky Nohow
Een nummer in typische Cale stijl. Je hoort in het arrangement
dat de man een klassieke scholing heeft genoten. Cale verlaat gezwind
het rock 'n' roll pad en schrijft een lied in de ware traditie van het woord.
In de achtergrond slaat de bas de maat. Een ode aan de onschuld.
YouTube - John Cale - The Endless Plain of Fortune
Als een ontheemde troubadour zit Cale tegenover me op de trein.
Hij is gehuld in een regenjas die me aan Leonard Cohen doet denken.
Buiten glijden landschappen voorbij. Adembenemend is de novemberlucht.
YouTube - John Cale - Andalucia
Als een teder wiegelied neemt de melodie van Andalucia me mee
naar warmere oorden. Straks is er een kom warme soep bij de kachel.
Heel het album is doordrongen van een zachte weemoed die me beklijft.
YouTube - John Cale - Macbeth
John Cale was een kwart van The Velvet Underground.
Het is hard zoeken naar sporen van dat verleden op Paris 1919.
Macbeth swingt als de beesten. Het boek op mijn schoot is van Shakespeare.
YouTube - John Cale - Paris 1919
De titelsong klinkt als de verloren hit van het intigerende album.
Een schijnbaar zorgeloos liefdeslied krult zich in de oren. En ik moet denken
aan die andere herfstplaat die bovenaan mijn seizoenslijstje staat: Ting van Nits.
Geniaal in het gebruik van de piano. Robert-Jan Stips en John Cale zijn helden.
YouTube - John Cale - Graham Greene
Graham Greene klinkt als een Kinks song die flirt met reggae.
Paris 1919 laat zich ook opmerken in de portrettering van (bekende) figuren.
De plaat moet je beluisteren als een songcyclus met kop en staart.
YouTube - John Cale - Half Past France
En nu haal ik voorzichtig mijn zakdoek boven. Want geen enkel lied
beschrijft beter de kilometers die ik als student op de trein doorbracht
om in het grijze Brussel tussen de eerste sneeuwvlokken op zoek te gaan
naar een nieuwe plaat, een spannend stripverhaal of een vleugje cultuur.
YouTube - John Cale - Antarctica Starts Here
Paris 1919 (1973) is voor John Cale wat Berlin (1973) voor Lou Reed was.
Een reis door Europa, een zoektocht naar culturele wortels en bovenal
een staalkaart van een veelzijdig talent. Berlin werd een klassieker.
Mag Paris 1919 de volgende keer ook op uw stem rekenen?
0
geplaatst: 3 december 2015, 19:40 uur
05. COCTEAU TWINS - How to Bring a Blush to the Snow
Mijn witte werelden
Bergen ijs en pakken sneeuw
Ik wou dat ik skieën kon
Om jou te vertellen
Dat het landschap in mijn ogen
Wil dooien voor jouw zon
dazzler 1992
Mijn witte werelden
Bergen ijs en pakken sneeuw
Ik wou dat ik skieën kon
Om jou te vertellen
Dat het landschap in mijn ogen
Wil dooien voor jouw zon
dazzler 1992
0
buizen
geplaatst: 3 december 2015, 19:58 uur
Wou echt net een welgemeend complimenteuze reactie geven op 's mans recensie van
JOHN CALE - Child's Christmas in Wales
en dan:
I'm flabbergasted.
Aan de vooravond van de jongvolwassenheid dergelijke zieleroerselen aan het papier toevertrouwen dwingt respect af. Schreef iedereen maar gedichten, dan leefden we in een betere wereld.
Ik hoop in hemelsnaam dat deze Kerst-40-editie een playlist oplevert die klinkt als een klok. Die in iedere Kersthuiskamer(situatie/samenstelling) gerust gedraaid kan worden en garant staat voor de beste Kerstmuziek.
Verwacht het haast van wel.
JOHN CALE - Child's Christmas in Wales
en dan:
dazzler schreef:
Mijn witte werelden
Bergen ijs en pakken sneeuw
Ik wou dat ik skieën kon
Om jou te vertellen
Dat het landschap in mijn ogen
Wil dooien voor jouw zon
dazzler 1992
Mijn witte werelden
Bergen ijs en pakken sneeuw
Ik wou dat ik skieën kon
Om jou te vertellen
Dat het landschap in mijn ogen
Wil dooien voor jouw zon
dazzler 1992
I'm flabbergasted.
Aan de vooravond van de jongvolwassenheid dergelijke zieleroerselen aan het papier toevertrouwen dwingt respect af. Schreef iedereen maar gedichten, dan leefden we in een betere wereld.
Ik hoop in hemelsnaam dat deze Kerst-40-editie een playlist oplevert die klinkt als een klok. Die in iedere Kersthuiskamer(situatie/samenstelling) gerust gedraaid kan worden en garant staat voor de beste Kerstmuziek.
Verwacht het haast van wel.
0
geplaatst: 3 december 2015, 21:56 uur
06. CHRIS REA - Driving Home for Christmas
Chris Rea zingt als een vlammend haardvuur.
En zijn wagen trippelt met de nodige paardenkracht door de sneeuw.
Opnieuw een lied over onderweg zijn, een adventskaars dus.
Voor mij één van de ultieme on the road songs, autoradio stereo.
Voor mij mag hij ook afgewisseld worden met zijn Vlaamstalige tegenhanger.
Wim De Craene - Onderweg naar Kerstmis
Als kerstmis een familiefeest is, dan mogen de doden weer mee aanschuiven.
Chris Rea zingt als een vlammend haardvuur.
En zijn wagen trippelt met de nodige paardenkracht door de sneeuw.
Opnieuw een lied over onderweg zijn, een adventskaars dus.
Voor mij één van de ultieme on the road songs, autoradio stereo.
Voor mij mag hij ook afgewisseld worden met zijn Vlaamstalige tegenhanger.
Wim De Craene - Onderweg naar Kerstmis
Als kerstmis een familiefeest is, dan mogen de doden weer mee aanschuiven.
0
geplaatst: 4 december 2015, 14:38 uur
07. MADDY PRIOR & THE CARNIVAL BAND - Angels from the Realms of Glory
Ik heb meer dan tien jaar naar deze CD gezocht.
Ik hoorde een handvol liedjes uit de plaat in december 1987.
Buiten was het donker en kil en op mijn studentenkamer klonk
die door merg een been snijdende engelenstem van Maddy Prior.
Maddy Prior & The Carnival Band - A Tapestry of Carols (1987)
Ik kende haar van haar werk met Steeleye Span en Mike Oldfield.
Dit keer bracht ze met The Carnival Band Middeleeuwse kerstliederen tot leven.
Stuk voor stuk in een folkhemd gestoken en met authentieke instrumenten ingespeeld.
Angels from the Realms of Glory is het enige nummer dat ook echt swingt.
Een beetje zoals Van Morrison dat kon: uitbundig, maar toch ingetogen.
Het succes van A Tapestry of Carols was groot genoeg
om er nadien nog een paar opvolgers van te maken.
Wie de CD op de kop kan tikken, moet niet twijfelen.
Dead Can Dance bereikte op Aion een gelijkaardig geluid.
Maddy Prior & The Carnival Band - Personent Hodie
Ik heb meer dan tien jaar naar deze CD gezocht.
Ik hoorde een handvol liedjes uit de plaat in december 1987.
Buiten was het donker en kil en op mijn studentenkamer klonk
die door merg een been snijdende engelenstem van Maddy Prior.
Maddy Prior & The Carnival Band - A Tapestry of Carols (1987)
Ik kende haar van haar werk met Steeleye Span en Mike Oldfield.
Dit keer bracht ze met The Carnival Band Middeleeuwse kerstliederen tot leven.
Stuk voor stuk in een folkhemd gestoken en met authentieke instrumenten ingespeeld.
Angels from the Realms of Glory is het enige nummer dat ook echt swingt.
Een beetje zoals Van Morrison dat kon: uitbundig, maar toch ingetogen.
Het succes van A Tapestry of Carols was groot genoeg
om er nadien nog een paar opvolgers van te maken.
Wie de CD op de kop kan tikken, moet niet twijfelen.
Dead Can Dance bereikte op Aion een gelijkaardig geluid.
Maddy Prior & The Carnival Band - Personent Hodie
0
geplaatst: 4 december 2015, 19:28 uur
08. THE PRETENDERS - 2000 Miles
Wereldschokkend is de vergelijking niet.
Maar The Pretenders klinken op 2000 Miles als The Kinks.
Een kerstlied uit 1983 dat een subtopper werd in het kerstseizoen.
Maar het nummer komt nog jaarlijks voorbij op de radio eind december.
Opnieuw een nummer dat eigenlijk niet rechtstreeks over kerstmis gaat.
Een wat cryptische tekst over een man die terug thuis zal komen met de kerst.
I miss you
Die 2000 mijlen zijn een knipoog naar 2000 jaren geleden.
En natuurlijk sneeuwt het volop, prachtig gedaan met die gitaren.
Wij verwachten de geboorte van een bijzonder kind.
In die optiek is het wel weer een adventslied: wachten op zijn komst.
Ik hou van de stem van Chrissie Hynde.
Ze smaakt even sensueel als een hap peperkoek.
Wereldschokkend is de vergelijking niet.
Maar The Pretenders klinken op 2000 Miles als The Kinks.
Een kerstlied uit 1983 dat een subtopper werd in het kerstseizoen.
Maar het nummer komt nog jaarlijks voorbij op de radio eind december.
Opnieuw een nummer dat eigenlijk niet rechtstreeks over kerstmis gaat.
Een wat cryptische tekst over een man die terug thuis zal komen met de kerst.
I miss you
Die 2000 mijlen zijn een knipoog naar 2000 jaren geleden.
En natuurlijk sneeuwt het volop, prachtig gedaan met die gitaren.
Wij verwachten de geboorte van een bijzonder kind.
In die optiek is het wel weer een adventslied: wachten op zijn komst.
Ik hou van de stem van Chrissie Hynde.
Ze smaakt even sensueel als een hap peperkoek.
0
buizen
geplaatst: 4 december 2015, 19:59 uur
dazzler schreef:
08. THE PRETENDERS - 2000 Miles
(embed)
Ik hou van de stem van Chrissie Hynde.
Ze smaakt even sensueel als een hap peperkoek.
08. THE PRETENDERS - 2000 Miles
(embed)
Ik hou van de stem van Chrissie Hynde.
Ze smaakt even sensueel als een hap peperkoek.
Een bizarre uitspraak.Wat het precies is weet ik niet maar wat ik wel weet is dat ik Chrissie Hynde giga aantrekkelijk vond en wellicht vindt. Als verschijning en als 'image'. Een femme fatale, een vamp, een rockbitch en een feministe: Chrissie is alles waar een avontuurlijke man op zoek naar een hart van goud voor kan vallen. Ik tenminste als tiener wel. Had ook een poster van haar aan mijn slaapkamermuur.
Ze heeft nog steeds humor en is maatschappelijk betrokken/bewogen. Een vrouw naar m'n hart.
Dit kerstliedje kende ik helemaal niet.
0
geplaatst: 4 december 2015, 20:41 uur
buizen schreef:
Een bizarre uitspraak.
Een vrouw naar m'n hart.
Dit kerstliedje kende ik helemaal niet.
Een bizarre uitspraak.Een vrouw naar m'n hart.
Dit kerstliedje kende ik helemaal niet.
Peperkoek smaakt kruidig en Chrissies stem heeft pit.
Ik moest denken aan een peperkoeken hart, maar kwam niet verder dan die gekke metafoor.
Dat je 2000 Miles niet kent, verbaast me. Toch één van hun grootste hits.
0
geplaatst: 5 december 2015, 15:58 uur
09. BONEY M. - Mary's Boy Child / Oh My Lord
Mijn vader heeft in zijn leven ooit één plaatje gekocht.
Tussen de foute relatiegeschenken van James Last, Neil Diamond en Ivan Rebroff
zat een 45 toeren kertsingletje van Boney M, zichzelf cadeau gedaan in januari 1979.
Dat was een maand na de feiten, maar dat kon hem niet deren.
Ieder jaar zette hij het plaatje een paar keer op om te genieten van een soft disco cover
van een nummer 1 hit van Harry Belafonte die hem wellicht uit zijn eigen jeugd was bijgebleven.
Ook een versie van Anneke Grönloch zat bij mijn oma verscholen in de oldies platencollectie.
Maar deze gospel discoversie uit 1978 had toch iets extra's.
Dat waren vooreerst de in schaarse gewaden uitgedoste hoezenpoezen van Boney M.
Ik herinner me dat mijn vader ook graag luisterde en keek naar de dames van ABBA en Luv'.
Frank Farian had er namelijk nog een chant aangeplakt met als titel Oh My Lord.
Daarop kon de met Afro-bontmuts getooide danser Bobby Farrell lekker playbacken.
Het was de mix tussen de ebbenhouten stemmen van de dames en de mannelijke bas
die het kerstlied met een overheerlijke chocoladesaus overgoten en ik was gebiologeerd.
Door dat schijfje dat aan 45 toeren per minuut de kamer vulde met kerstklanken.
Ik koester dus dierbare herinneringen bij één van de foutste kersthits aller tijden.
Die van een strenge vader die zich eens per jaar als een deejay gedroeg om zijn gezin
in de juiste stemming bracht voor het feest van vrede en verzoening. Mooi was dat.
ps. In de clip zit de originele versie. Op CD vind je meestal een ingekorte versie van 4.00 minuten.
Mijn vader heeft in zijn leven ooit één plaatje gekocht.
Tussen de foute relatiegeschenken van James Last, Neil Diamond en Ivan Rebroff
zat een 45 toeren kertsingletje van Boney M, zichzelf cadeau gedaan in januari 1979.
Dat was een maand na de feiten, maar dat kon hem niet deren.
Ieder jaar zette hij het plaatje een paar keer op om te genieten van een soft disco cover
van een nummer 1 hit van Harry Belafonte die hem wellicht uit zijn eigen jeugd was bijgebleven.
Ook een versie van Anneke Grönloch zat bij mijn oma verscholen in de oldies platencollectie.
Maar deze gospel discoversie uit 1978 had toch iets extra's.
Dat waren vooreerst de in schaarse gewaden uitgedoste hoezenpoezen van Boney M.
Ik herinner me dat mijn vader ook graag luisterde en keek naar de dames van ABBA en Luv'.
Frank Farian had er namelijk nog een chant aangeplakt met als titel Oh My Lord.
Daarop kon de met Afro-bontmuts getooide danser Bobby Farrell lekker playbacken.
Het was de mix tussen de ebbenhouten stemmen van de dames en de mannelijke bas
die het kerstlied met een overheerlijke chocoladesaus overgoten en ik was gebiologeerd.
Door dat schijfje dat aan 45 toeren per minuut de kamer vulde met kerstklanken.
Ik koester dus dierbare herinneringen bij één van de foutste kersthits aller tijden.
Die van een strenge vader die zich eens per jaar als een deejay gedroeg om zijn gezin
in de juiste stemming bracht voor het feest van vrede en verzoening. Mooi was dat.
ps. In de clip zit de originele versie. Op CD vind je meestal een ingekorte versie van 4.00 minuten.
0
geplaatst: 5 december 2015, 23:24 uur
10. JONA LEWIE - Stop the Cavalry
De muzikale humor van Jona Lewie kent geen grenzen.
En dat mag je letterlijk nemen, want deze artiest van het Stiff label
scoorde ooit een nummer 1 hit in Zuid-Afrika (met Louise) en kan dus
een internationaal palmares voorleggen dat Madness naar de kroon steekt.
Toch zal de Britse pubrocker de geschiedenis ingaan als de auteur
van het ontwapenende kerstlied Stop the Cavalry... dubbe dubbe dum dum.
Een soort folk wave persiflage van de Little Drummer Boy.
Maar dan met klaroengeschal. Jona Lewie roept op tot een staakt het vuren.
In volle koude oorlog en met de kersvers verkozen Reagan als bondgenoot van Tatcher.
Lewie was bij uitstek een singles artiest die de meest aanstekelijk popsongs bedacht.
Vaak op een soort van boogie woogie basis en steevast met een blij folkdansje in de brug.
You'll Always Find Me in the Kitchen at Parties, Stop the Cavalry en Louise zijn het bekendst.
Begin jaren 90 verscheen zijn complete Stiff oeuvre op twee CD's. Blij dat ik ze in huis heb.
De muzikale humor van Jona Lewie kent geen grenzen.
En dat mag je letterlijk nemen, want deze artiest van het Stiff label
scoorde ooit een nummer 1 hit in Zuid-Afrika (met Louise) en kan dus
een internationaal palmares voorleggen dat Madness naar de kroon steekt.
Toch zal de Britse pubrocker de geschiedenis ingaan als de auteur
van het ontwapenende kerstlied Stop the Cavalry... dubbe dubbe dum dum.
Een soort folk wave persiflage van de Little Drummer Boy.
Maar dan met klaroengeschal. Jona Lewie roept op tot een staakt het vuren.
In volle koude oorlog en met de kersvers verkozen Reagan als bondgenoot van Tatcher.
Lewie was bij uitstek een singles artiest die de meest aanstekelijk popsongs bedacht.
Vaak op een soort van boogie woogie basis en steevast met een blij folkdansje in de brug.
You'll Always Find Me in the Kitchen at Parties, Stop the Cavalry en Louise zijn het bekendst.
Begin jaren 90 verscheen zijn complete Stiff oeuvre op twee CD's. Blij dat ik ze in huis heb.
0
geplaatst: 5 december 2015, 23:49 uur
Opvallend inderdaad, hoor je nu steeds in december om de zoveel uur op de radio (of in winkel of andere openbare gelegenheden).
Ondanks dat een aantal van mijn favoriete muzikanten allerlei vieze dingen deden met haar vind ik Chrissie niet bepaald aantrekkelijk. Ik vind het meer een soort van ultieme "one of the guys", in de kroeg zal het daarom waarschijnlijk wel gezellig met haar zijn.
0
geplaatst: 5 december 2015, 23:50 uur
vigil schreef:
Ondanks dat een aantal van mijn favoriete muzikanten allerlei vieze dingen deden met haar vind ik har niet echt aantrekkelijk. Ik vind het meer een soort van ultieme "one of the guys", in de kroeg zal het daarom waarschijnlijk wel gezellig met haar zijn.
Ondanks dat een aantal van mijn favoriete muzikanten allerlei vieze dingen deden met haar vind ik har niet echt aantrekkelijk. Ik vind het meer een soort van ultieme "one of the guys", in de kroeg zal het daarom waarschijnlijk wel gezellig met haar zijn.
Ik ben het met je eens. Maar haar stem vind ik wel bijzonder sensueel. Vandaar.
0
geplaatst: 5 december 2015, 23:53 uur
Jona Lewie is voor mij wel een van mijn favoriete kerstsingles. Je hoort het nummer nog wel eens in december maar verder lijkt er niemand iets te geven om zijn verdere repertoire. Toch jammer want hij heeft leuke dingen gedaan.
0
geplaatst: 6 december 2015, 11:33 uur
Hopelijk komt er ook een nummer voorbij van Low's Christmas (1999) album: ben erg gecharmeerd van Long Way Around the Sea en If You Were Born Today (Song for Little Baby Jesus) .
...en waar is Bing Crosby? telt die niet als een klassieker?
...en waar is Bing Crosby? telt die niet als een klassieker?
0
geplaatst: 6 december 2015, 16:04 uur
11. JAN DE WILDE - Eerste Sneeuw
Sneeuwde het vroeger meer?
En hoeveel keer was er echt sprake van een witte kerst?
Het geheugen van een kind slaat de dingen minder accuraat op dan we denken.
Sneeuw heeft met vakantie en kerst te maken. Maar dan hoofdzakelijk in de herinnering.
Ik vind sneeuw mooi zolang ik niet met de wagen weg moet.
Voor de rest kan het witte tapijt me tegenwoordig gestolen worden.
Dat was als kind anders. Dan hoopte je vurig dat het zou sneeuwen.
Dikke vlokken.
Eerste Sneeuw is een van de drie liedjes van Lieven Tavernier
die Jan De Wilde onsterfelijk zou maken op zijn album Hè Hè (1990).
Jan werd op die plaat begeleid door The Magnificent Seven.
Sneeuwde het vroeger meer?
En hoeveel keer was er echt sprake van een witte kerst?
Het geheugen van een kind slaat de dingen minder accuraat op dan we denken.
Sneeuw heeft met vakantie en kerst te maken. Maar dan hoofdzakelijk in de herinnering.
Ik vind sneeuw mooi zolang ik niet met de wagen weg moet.
Voor de rest kan het witte tapijt me tegenwoordig gestolen worden.
Dat was als kind anders. Dan hoopte je vurig dat het zou sneeuwen.
Dikke vlokken.
Eerste Sneeuw is een van de drie liedjes van Lieven Tavernier
die Jan De Wilde onsterfelijk zou maken op zijn album Hè Hè (1990).
Jan werd op die plaat begeleid door The Magnificent Seven.
0
geplaatst: 6 december 2015, 17:36 uur
12. MICHIEL PETERS - Christmas Comes Only (Once in a Year)
In 1985 nam hij afscheid van The Nits en ruilde het gitaristenbestaan on the road
in voor een kantoorbaan. In 1988 maakte hij samen met zijn vrienden een comeback plaat.
Suddenly you came to see me
After all those years
You said 'hello'
Time has been a friend
Michiel en de Nits droegen The Bauhaus Chair aan elkaar op.
Maar het kneuterige kantoorleven had Peters altijd al geïnspireerd.
Zijn Nits liedjes werden steevast bevolkt door kleine mannetjes met alledaagse zorgen.
Dat maakte Michiel in mijn puber ogen een bijzonder intrigerend songschrijver.
Zijn aandeel is het grootst op het album Work (1981).
En dat is ook het eerste Nits album dat ik volledig tot mij nam.
Christmas Comes Only (Once in a Year) klinkt merkwaardig oriëntaals in de strofes.
Peters zingt soms even kruidig als Art Garfunkel: Parsley, Sage, Rosemary and Thyme.
Tijdens het refrein gaat het haardvuur spontaan harder branden.
Gelukkig mensen houden van kinderen en vreemdelingen, aldus Plato.
Happy Christmas.
Michiel Peters - Infant King (1988)
In 1985 nam hij afscheid van The Nits en ruilde het gitaristenbestaan on the road
in voor een kantoorbaan. In 1988 maakte hij samen met zijn vrienden een comeback plaat.
Suddenly you came to see me
After all those years
You said 'hello'
Time has been a friend
Michiel en de Nits droegen The Bauhaus Chair aan elkaar op.
Maar het kneuterige kantoorleven had Peters altijd al geïnspireerd.
Zijn Nits liedjes werden steevast bevolkt door kleine mannetjes met alledaagse zorgen.
Dat maakte Michiel in mijn puber ogen een bijzonder intrigerend songschrijver.
Zijn aandeel is het grootst op het album Work (1981).
En dat is ook het eerste Nits album dat ik volledig tot mij nam.
Christmas Comes Only (Once in a Year) klinkt merkwaardig oriëntaals in de strofes.
Peters zingt soms even kruidig als Art Garfunkel: Parsley, Sage, Rosemary and Thyme.
Tijdens het refrein gaat het haardvuur spontaan harder branden.
Gelukkig mensen houden van kinderen en vreemdelingen, aldus Plato.
Happy Christmas.
Michiel Peters - Infant King (1988)
0
geplaatst: 7 december 2015, 20:00 uur
13. SLADE - Merry X-mas Everybody
Van alle glamrock groepen is er maar eentje waar ik muzikaal plezier aan beleef.
En dat zijn de jongens van Slade die niet toevallig hun eigen hits bij elkaar penden.
Met hun bakkebaarden, maffe outfits en een levende reclame voor Head & Shoulders.
Eigenlijk drijft het nummer op een onverwoestbaar refrein.
Geen jingle bells maar onversneden rock met een zekere folk feel.
Want onder de toverhoed van Nolly Holder en achter de viool van Jim Lea
schuilden schelmen die Slade distantieerden van hun macho glamrock collega's.
In de korte brug van het nummer hoor ik heel even de psychedelische Pink Floyd kriebelen.
Merry X-mas Everybody keert nog om de zoveel cecembermaanden terug in de Britse hitparades.
Van alle glamrock groepen is er maar eentje waar ik muzikaal plezier aan beleef.
En dat zijn de jongens van Slade die niet toevallig hun eigen hits bij elkaar penden.
Met hun bakkebaarden, maffe outfits en een levende reclame voor Head & Shoulders.
Eigenlijk drijft het nummer op een onverwoestbaar refrein.
Geen jingle bells maar onversneden rock met een zekere folk feel.
Want onder de toverhoed van Nolly Holder en achter de viool van Jim Lea
schuilden schelmen die Slade distantieerden van hun macho glamrock collega's.
In de korte brug van het nummer hoor ik heel even de psychedelische Pink Floyd kriebelen.
Merry X-mas Everybody keert nog om de zoveel cecembermaanden terug in de Britse hitparades.
0
geplaatst: 9 december 2015, 23:30 uur
14. ADAMO - Tombe la Neige
Waar was ik gebleven?
Bij een lied waarmee ik de pretrock van Slade kon counteren.
Het was even zoeken naar een nummer dat daar bij kon aansluiten.
Tombe la Neige is misschien wel mijn favoriete nummer van Adamo.
Dat heeft te maken met de intro die je meteen onder de vlokken plaatst.
Zoals bij het buitenkomen op een sneeuwrijke dag.
Er is ook nog die student die kort na de breuk met zijn eerste lief alleen
op zijn kamertje onder de vlokken met de waarheid geconfronteerd werd.
Tu ne viendras pas ce soir...
Normaal verwacht je dan metaforische regen op je kop.
Maar bij mij was het sneeuw: de bui was koud, maar de herinnering zacht.
Mijn kamer stond toen vol met het werk van The Nits, pas op CD verschenen.
Luister nog maar eens goed en zoek de gelijkenissen: The Nits - Jardin d'Hiver.
Waar was ik gebleven?
Bij een lied waarmee ik de pretrock van Slade kon counteren.
Het was even zoeken naar een nummer dat daar bij kon aansluiten.
Tombe la Neige is misschien wel mijn favoriete nummer van Adamo.
Dat heeft te maken met de intro die je meteen onder de vlokken plaatst.
Zoals bij het buitenkomen op een sneeuwrijke dag.
Er is ook nog die student die kort na de breuk met zijn eerste lief alleen
op zijn kamertje onder de vlokken met de waarheid geconfronteerd werd.
Tu ne viendras pas ce soir...
Normaal verwacht je dan metaforische regen op je kop.
Maar bij mij was het sneeuw: de bui was koud, maar de herinnering zacht.
Mijn kamer stond toen vol met het werk van The Nits, pas op CD verschenen.
Luister nog maar eens goed en zoek de gelijkenissen: The Nits - Jardin d'Hiver.
0
geplaatst: 10 december 2015, 08:19 uur
Altijd leuk als er een liedje voorbij komt waar ik nog nooit van gehoord heb
0
geplaatst: 10 december 2015, 12:17 uur
Dit is toch een vrij bekend nummer?
Mooi topic trouwens, ik ga het volgen.
Mooi topic trouwens, ik ga het volgen.
0
geplaatst: 10 december 2015, 14:36 uur
vigil schreef:
Altijd leuk als er een liedje voorbij komt waar ik nog nooit van gehoord heb
Altijd leuk als er een liedje voorbij komt waar ik nog nooit van gehoord heb
Maar het liedje van The Nits dat daar naar verwijst kende je natuurlijk wel.
0
geplaatst: 10 december 2015, 16:24 uur
dazzler schreef:
Maar het liedje van The Nits dat daar naar verwijst kende je natuurlijk wel.
(quote)
Maar het liedje van The Nits dat daar naar verwijst kende je natuurlijk wel.
Ja dat dan weer wel
0
geplaatst: 10 december 2015, 19:50 uur
15. SAMMY KAYE - The Old Lamp-lighter
In dit lied waait de sneeuw zoals hij waait in een Disney cartoon.
En ik hou daar wel van. De oude Disney en de muziek uit de jaren 40.
Dat is de kindertijd van mijn vader en als hij meezong, klonk het net zo.
Mijn vader zong graag en dat was zijn manier om wat binnen in hem woekerde
naar buiten te brengen. Hij praatte zelden of nooit over gevoelens. Hij zong een lied.
En ik doe dat ook af en toe. Niet in een koor, zoals mijn vader.
Maar ik zing graag mee op die oude liedjes, op de manier zoals hij dat deed.
Merkwaardig hoe de connectie tussen je eigen vader en de liedjes die hij zong
je kunnen meevoeren naar een tijd die je nooit bewust hebt meegemaakt.
Het is alsof je een glimp kan opvangen van zijn eigen jeugdjaren.
Mijn manier om het lampje van mijn vader brandend te houden in koude winterdagen.
In dit lied waait de sneeuw zoals hij waait in een Disney cartoon.
En ik hou daar wel van. De oude Disney en de muziek uit de jaren 40.
Dat is de kindertijd van mijn vader en als hij meezong, klonk het net zo.
Mijn vader zong graag en dat was zijn manier om wat binnen in hem woekerde
naar buiten te brengen. Hij praatte zelden of nooit over gevoelens. Hij zong een lied.
En ik doe dat ook af en toe. Niet in een koor, zoals mijn vader.
Maar ik zing graag mee op die oude liedjes, op de manier zoals hij dat deed.
Merkwaardig hoe de connectie tussen je eigen vader en de liedjes die hij zong
je kunnen meevoeren naar een tijd die je nooit bewust hebt meegemaakt.
Het is alsof je een glimp kan opvangen van zijn eigen jeugdjaren.
Mijn manier om het lampje van mijn vader brandend te houden in koude winterdagen.
0
geplaatst: 10 december 2015, 23:42 uur
Best leuke nummers dazzler, al is de kerst incl.de liedjes voor mij niet meer magisch.
Mijn redenen lijkt mij hier niet echt aan de orde.
Slade blijft leuk, vooral ook doordat het gewoon een aanstekelijk nummer is.
Christmas Was A Friend Of Mine van Fay Lovski is een mooi klein liedje en wellicht mijn favoriete kerstkraker, Kinks met Father Christmas, die tenminste een maatschappelijk kritische tekst bevat.
Hoop dat deze nog langskomt.
Mijn redenen lijkt mij hier niet echt aan de orde.
Slade blijft leuk, vooral ook doordat het gewoon een aanstekelijk nummer is.
Christmas Was A Friend Of Mine van Fay Lovski is een mooi klein liedje en wellicht mijn favoriete kerstkraker, Kinks met Father Christmas, die tenminste een maatschappelijk kritische tekst bevat.
Hoop dat deze nog langskomt.
0
buizen
geplaatst: 11 december 2015, 21:11 uur
Zo klonk dat vroeger bij ons. Zware lage tonen dreunden uit het orgel. Langzaam naar binnen schuifelend in het Godshuis.
De nachtmis.
Wat is deze topic-editie dan een verademing.
De nachtmis.
Wat is deze topic-editie dan een verademing.
0
geplaatst: 12 december 2015, 00:10 uur
16. THE CURE - Other Voices
Wisten jullie dat dit nummer van The Cure een videoclip had? Net als Play for Today.
Beide nummers staan als CD bonus op hun eerste verzamelaar. Niet toevallig neem ik aan.
Come around at christmas
I really have to see you
Soms volstaat één quote.
De ijskoude basgreep van Simon Gallup en het sneeuwtapijt van de keyboards.
In zekere zin is Faith een winterplaat. Desolaat met kale bomen en een worstelende gitaar.
En de woorden van Robert Smith puffen als condensatiepluimen door de speakers.
Stampvoetend en klappertandend begeef ik me naar mijn studentenkamer.
Het toenmalige oeuvre van The Cure wordt voor de eerste keer op CD aangeschaft.
Wisten jullie dat dit nummer van The Cure een videoclip had? Net als Play for Today.
Beide nummers staan als CD bonus op hun eerste verzamelaar. Niet toevallig neem ik aan.
Come around at christmas
I really have to see you
Soms volstaat één quote.
De ijskoude basgreep van Simon Gallup en het sneeuwtapijt van de keyboards.
In zekere zin is Faith een winterplaat. Desolaat met kale bomen en een worstelende gitaar.
En de woorden van Robert Smith puffen als condensatiepluimen door de speakers.
Stampvoetend en klappertandend begeef ik me naar mijn studentenkamer.
Het toenmalige oeuvre van The Cure wordt voor de eerste keer op CD aangeschaft.
0
geplaatst: 12 december 2015, 15:52 uur
17. JOHN & YOKO & THE PLASTIC ONO BAND - Happy X-mas (War Is Over)
Soms zijn beelden sprekend genoeg.
Soms zijn beelden sprekend genoeg.
0
geplaatst: 13 december 2015, 19:50 uur
18. WANNES VAN DE VELDE - Kerstmis Is Dien Dag Dat Ze Niet Schieten
Een maatschappijkritisch kerstlied? Dan moet je bij Wannes zijn.
Geschreven naar aanleiding van zijn overlijden op 10 november 2008.
De bewuste box waar ik naar verlangde verscheen in de lente van 2015.
Een maatschappijkritisch kerstlied? Dan moet je bij Wannes zijn.
dazzler schreef:
Ik ontmoette Wannes Van de Velde drie keer.
De allereerste keer was toen hij op het huwelijk optrad
van de man waar ik mijn studentenjob deed (in 1992 geloof ik).
Ik heb hem die avond niet durven spreken, maar zijn muziek
was als een haardvuur ... hartverwarmend en passioneel.
Een kleine 10 jaar geleden zag ik hem een tweede maal.
Hij stapte op de tram om een paar haltes later weer uit te stappen.
Ik was op vinylstrooptocht door Antwerpen en ik dacht nog:
Wannes neemt de tram ... wat een groot man.
En geloof het of niet, tijdens een volgende strooptocht in Gent,
nauwelijks een paar maanden later, stapt Wannes op mijn trein.
Even was er die blik van ... daar heb je hem ook weer ...
Ik ben toen zijn platen beginnen verzamelen en nog niet zo lang
geleden heb ik ze naar mp3 geript en sommige ervan hier besproken.
Wannes inspireerde Walter De Buck, Willem Vermandere,
maar ook groepen als Rum, De Nieuwe Snaar en Lais.
Nu maar hopen dat het er toch nog van komt:
alle platen van Wannes op CD, of toch maar niet.
Met hier en daar een krasje klinkt Wannes zoals het hoort.
Vandaag nam hij voor het laatst de trein ... vaarwel, Wannes.
Ik ontmoette Wannes Van de Velde drie keer.
De allereerste keer was toen hij op het huwelijk optrad
van de man waar ik mijn studentenjob deed (in 1992 geloof ik).
Ik heb hem die avond niet durven spreken, maar zijn muziek
was als een haardvuur ... hartverwarmend en passioneel.
Een kleine 10 jaar geleden zag ik hem een tweede maal.
Hij stapte op de tram om een paar haltes later weer uit te stappen.
Ik was op vinylstrooptocht door Antwerpen en ik dacht nog:
Wannes neemt de tram ... wat een groot man.
En geloof het of niet, tijdens een volgende strooptocht in Gent,
nauwelijks een paar maanden later, stapt Wannes op mijn trein.
Even was er die blik van ... daar heb je hem ook weer ...
Ik ben toen zijn platen beginnen verzamelen en nog niet zo lang
geleden heb ik ze naar mp3 geript en sommige ervan hier besproken.
Wannes inspireerde Walter De Buck, Willem Vermandere,
maar ook groepen als Rum, De Nieuwe Snaar en Lais.
Nu maar hopen dat het er toch nog van komt:
alle platen van Wannes op CD, of toch maar niet.
Met hier en daar een krasje klinkt Wannes zoals het hoort.
Vandaag nam hij voor het laatst de trein ... vaarwel, Wannes.
Geschreven naar aanleiding van zijn overlijden op 10 november 2008.
De bewuste box waar ik naar verlangde verscheen in de lente van 2015.
dazzler schreef:
Groot was mijn verbazing toen ik voor het eerst in mijn leven
stilstond bij track zeven van het album Tussen de Lichten: Het Venster van den Tram.
Ik zat ooit met Wannes op dezelfde, behoorlijke lege Antwerpse wintertram.
Door het venster van den tram
Lach ik naar de figuranten
Naar de meeuwen in de sneeuw
En de slaperige planten
Januari in de kou
Want de winter is gekomen
En ik zeg: bonjour madam
Door het venster van den tram
(...)
Aan het eindpunt van den tram
Stap ik uit onder de vlokken
Van den anonieme sneeuw
En ik luister naar de klokken
Januari in de kou
'k Zal de winter wel passeren
Met 'ne lach en met 'ne kus
Door het venster van de bus
Wannes nam op 10 november 2008 de laatste tram ... de witte wereld in.
Ik kon niet anders dan een traan wegpinken bij zoveel schoonheid.
Groot was mijn verbazing toen ik voor het eerst in mijn leven
stilstond bij track zeven van het album Tussen de Lichten: Het Venster van den Tram.
Ik zat ooit met Wannes op dezelfde, behoorlijke lege Antwerpse wintertram.
Door het venster van den tram
Lach ik naar de figuranten
Naar de meeuwen in de sneeuw
En de slaperige planten
Januari in de kou
Want de winter is gekomen
En ik zeg: bonjour madam
Door het venster van den tram
(...)
Aan het eindpunt van den tram
Stap ik uit onder de vlokken
Van den anonieme sneeuw
En ik luister naar de klokken
Januari in de kou
'k Zal de winter wel passeren
Met 'ne lach en met 'ne kus
Door het venster van de bus
Wannes nam op 10 november 2008 de laatste tram ... de witte wereld in.
Ik kon niet anders dan een traan wegpinken bij zoveel schoonheid.
0
geplaatst: 13 december 2015, 20:42 uur
19. SPLIT ENZ - Message to My Girl
No more empty self possession
Visions swept under the mat
It's no New Years resolution
It's more than that
Niemand die mijn romantische ziel zo weet te bezingen als de broertjes Finn.
Tim voor mijn binnenkant en Neil voor die schaarse momenten waarop ik het dan toch zeg.
Kerstmis 1984.
Conflicting Emotions is plaat van de week op één of andere vrije radio.
Elk uur komt er een liedje van Split Enz voorbij: liedjes als Better the Devil You Know,
Bon Voyage en Message to My Girl blijven hangen. De bescheiden hitsingle kende ik al langer.
De programmatie van het album van de week zal ervoor zorgen
dat ik, mede geruggensteund door het hitparadesucces van Tim Finn,
in 1985 de platen van Split Enz zal verkennen met mijn uitleenabonnement.
Wat zo mooi is aan de clip van Message to My Girl is dat Tim de fakkel doorgeeft aan Neil.
Dat zie je in dat subtiele shot waarin de camera even Tim volgt en weer overgaat naar Neil.
En dan moest Crowded House nog geboren worden.
No more empty self possession
Visions swept under the mat
It's no New Years resolution
It's more than that
Niemand die mijn romantische ziel zo weet te bezingen als de broertjes Finn.
Tim voor mijn binnenkant en Neil voor die schaarse momenten waarop ik het dan toch zeg.
Kerstmis 1984.
Conflicting Emotions is plaat van de week op één of andere vrije radio.
Elk uur komt er een liedje van Split Enz voorbij: liedjes als Better the Devil You Know,
Bon Voyage en Message to My Girl blijven hangen. De bescheiden hitsingle kende ik al langer.
De programmatie van het album van de week zal ervoor zorgen
dat ik, mede geruggensteund door het hitparadesucces van Tim Finn,
in 1985 de platen van Split Enz zal verkennen met mijn uitleenabonnement.
Wat zo mooi is aan de clip van Message to My Girl is dat Tim de fakkel doorgeeft aan Neil.
Dat zie je in dat subtiele shot waarin de camera even Tim volgt en weer overgaat naar Neil.
En dan moest Crowded House nog geboren worden.
* denotes required fields.