De Site / Gebruikers / 3 minder fijne gebeurtenissen
zoeken in:
1
geplaatst: 21 maart 2023, 17:02 uur
Sterkte Gert, wanneer je door een vervelende periode gaat kan muziek je soms net dat zetje in de juiste richting geven om weer uit het dal te klimmen.
1
geplaatst: 21 maart 2023, 20:47 uur
Jee, dat is heel wat. Twee jaar geleden heb ik zo'n periode doorgemaakt waarin een aantal mensen die heel dichtbij stonden ziek werden en in twee weken tijd overleden waaronder mijn moeder en schoonmoeder. Vreselijke tijd, maar Juul heeft een punt: na regen komt altijd weer zonneschijn.
Sterkte!
Sterkte!
5
geplaatst: 5 april 2023, 14:33 uur
Ik had gehoopt het in het andere topic (dat van de fijne gebeurtenissen te kunnen plaatsen, maar helaas)
1. Afgelopen zondag een kauw loeihard tegen een lantaarnpaal zien vliegen. Ik stond toevallig in mijn woonkamer naar buiten te kijken en zag (en hoorde) het gebeuren.
2. In eerste instantie de kauw zelf een beetje proberen verzorgen, maar geen verbetering in de toestand. De gegevens van een vogelopvangcentrum in de buurt opgezocht en superlang onderweg geweest omdat er weer overal werkzaamheden zijn waardoor ik vast zat met de wagen in allerlei vage omleidingen.
3. Daarnet bericht gekregen dat de kauw het niet overleefd heeft en maandag dood in zijn kotje lag. Ze hebben nog wel medicijnen toegediend voor een zware hersenschudding, maar het heeft dus niet mogen baten.
Ik probeer me wat op te trekken aan het feit dat ik hem/haar van de straat heb geplukt en toch een iets meer waardige dood heb kunnen bezorgen in plaats van overreden te worden of door een kat te worden opgepeuzeld. Het raakt me echter toch wel.
1. Afgelopen zondag een kauw loeihard tegen een lantaarnpaal zien vliegen. Ik stond toevallig in mijn woonkamer naar buiten te kijken en zag (en hoorde) het gebeuren.
2. In eerste instantie de kauw zelf een beetje proberen verzorgen, maar geen verbetering in de toestand. De gegevens van een vogelopvangcentrum in de buurt opgezocht en superlang onderweg geweest omdat er weer overal werkzaamheden zijn waardoor ik vast zat met de wagen in allerlei vage omleidingen.
3. Daarnet bericht gekregen dat de kauw het niet overleefd heeft en maandag dood in zijn kotje lag. Ze hebben nog wel medicijnen toegediend voor een zware hersenschudding, maar het heeft dus niet mogen baten.
Ik probeer me wat op te trekken aan het feit dat ik hem/haar van de straat heb geplukt en toch een iets meer waardige dood heb kunnen bezorgen in plaats van overreden te worden of door een kat te worden opgepeuzeld. Het raakt me echter toch wel.
5
Tidalwave
geplaatst: 14 april 2023, 07:39 uur
1. Noodgedwongen mij ziek gemeld bij mijn werkgever dinsdag jongstleden.
2. Mijn auto-immuun ziekte die ik al ruim 30 jaar onder de leden heb is weer eens heftig opgevlamt.
3. Het kan zomaar 2 a 3 maanden duren voordat de ziekte onder controle is met een nieuwe aanpak; balen, want per 1 juli loopt mijn arbeidscontract af - dus ik zie de bui al hangen...
2. Mijn auto-immuun ziekte die ik al ruim 30 jaar onder de leden heb is weer eens heftig opgevlamt.
3. Het kan zomaar 2 a 3 maanden duren voordat de ziekte onder controle is met een nieuwe aanpak; balen, want per 1 juli loopt mijn arbeidscontract af - dus ik zie de bui al hangen...
0
geplaatst: 20 april 2023, 14:14 uur
Tidalwave schreef:
1. Noodgedwongen mij ziek gemeld bij mijn werkgever dinsdag jongstleden.
2. Mijn auto-immuun ziekte die ik al ruim 30 jaar onder de leden heb is weer eens heftig opgevlamt.
3. Het kan zomaar 2 a 3 maanden duren voordat de ziekte onder controle is met een nieuwe aanpak; balen, want per 1 juli loopt mijn arbeidscontract af - dus ik zie de bui al hangen...
1. Noodgedwongen mij ziek gemeld bij mijn werkgever dinsdag jongstleden.
2. Mijn auto-immuun ziekte die ik al ruim 30 jaar onder de leden heb is weer eens heftig opgevlamt.
3. Het kan zomaar 2 a 3 maanden duren voordat de ziekte onder controle is met een nieuwe aanpak; balen, want per 1 juli loopt mijn arbeidscontract af - dus ik zie de bui al hangen...
Klote is dat. Sarcoidose?
0
Tidalwave
geplaatst: 20 april 2023, 16:31 uur
Colitis Ulcerosa sinds 1990, progressieve vorm. Dus dat wordt een IVA (WIA, maar dan zonder 2 of 3 jaar in ziektewet) aanvragen bij het UWV.
Ben er nu klaar mee na al bijna 10 jaar van afzien; nu nog een tandje erbij totdat ik 68.5 ben? Dat sloopt mij en daar kies ik niet voor. Ben nu 59.
3
geplaatst: 20 april 2023, 17:04 uur
Haha, die heb ik, al sinds 2018 dagelijks aan de prednison en wat andere rommel.
2
geplaatst: 20 april 2023, 17:20 uur
Thats sucks, mensen hierboven 
Veel sterkte, en hopelijk houden de medicijnen de ziekte een beetje onder controle.
Ironisch genoeg heb ik een ''ziekelijke'' angst om ziek te worden/dood te gaan.
Ik heb veel last gehad (nu soms nog steeds) van paniekaanvallen afwisselend met de chronische en acute vorm.
Bij de chronische vorm spreek je meer van hypochondrie die eens in de zoveel tijd komt opzetten waarbij ik allerlei hele kleine symptomen krijg en er dan een erge ziekte aan verbind en deze niet uit mijn hoofd kan zetten tot het spontaan over gaat naar iets anders of gewoon ''weg gaat''.
De acute vorm zijn puur paniekaanvallen die ik eens in de zoveel tijd krijg. Ik kan ze de laatste tijd gelukkig wat vaker herkennen waardoor het ietsjes minder erg is geworden maar het blijft natuurlijk vervelend.
Zo genoeg vervelende verhalen haha maar ik dacht vind het op een bepaalde manier wel ironisch ofzo.

Veel sterkte, en hopelijk houden de medicijnen de ziekte een beetje onder controle.
Ironisch genoeg heb ik een ''ziekelijke'' angst om ziek te worden/dood te gaan.
Ik heb veel last gehad (nu soms nog steeds) van paniekaanvallen afwisselend met de chronische en acute vorm.
Bij de chronische vorm spreek je meer van hypochondrie die eens in de zoveel tijd komt opzetten waarbij ik allerlei hele kleine symptomen krijg en er dan een erge ziekte aan verbind en deze niet uit mijn hoofd kan zetten tot het spontaan over gaat naar iets anders of gewoon ''weg gaat''.
De acute vorm zijn puur paniekaanvallen die ik eens in de zoveel tijd krijg. Ik kan ze de laatste tijd gelukkig wat vaker herkennen waardoor het ietsjes minder erg is geworden maar het blijft natuurlijk vervelend.
Zo genoeg vervelende verhalen haha maar ik dacht vind het op een bepaalde manier wel ironisch ofzo.
1
Tidalwave
geplaatst: 20 april 2023, 17:21 uur
Rudi S schreef:
Haha, die heb ik, al sinds 2018 dagelijks aan de prednison en wat andere rommel.
(quote)
Haha, die heb ik, al sinds 2018 dagelijks aan de prednison en wat andere rommel.
En? 'Gewoon' an die Arbeit? Of take it easy, take a sisi?

4
Tidalwave
geplaatst: 20 april 2023, 17:24 uur
Berichten hier 'liken' oogt in eerste instantie vreemd, maar ikzelf bedoel het als medeleven en een stuk begrip omdat ik uit ervaring weet wat het met je als mens doet, in alle opzichten.
Zo vat ik de 'likes' van mijn berichten hier ook op.
Zo vat ik de 'likes' van mijn berichten hier ook op.
1
Tidalwave
geplaatst: 20 april 2023, 17:29 uur
Juul1998B schreef:
Thats sucks, mensen hierboven
Veel sterkte, en hopelijk houden de medicijnen de ziekte een beetje onder controle.
Ironisch genoeg heb ik een ''ziekelijke'' angst om ziek te worden/dood te gaan.
Ik heb veel last gehad (nu soms nog steeds) van paniekaanvallen afwisselend met de chronische en acute vorm.
Bij de chronische vorm spreek je meer van hypochondrie die eens in de zoveel tijd komt opzetten waarbij ik allerlei hele kleine symptomen krijg en er dan een erge ziekte aan verbind en deze niet uit mijn hoofd kan zetten tot het spontaan over gaat naar iets anders of gewoon ''weg gaat''.
De acute vorm zijn puur paniekaanvallen die ik eens in de zoveel tijd krijg. Ik kan ze de laatste tijd gelukkig wat vaker herkennen waardoor het ietsjes minder erg is geworden maar het blijft natuurlijk vervelend.
Zo genoeg vervelende verhalen haha maar ik dacht vind het op een bepaalde manier wel ironisch ofzo.
Thats sucks, mensen hierboven

Veel sterkte, en hopelijk houden de medicijnen de ziekte een beetje onder controle.
Ironisch genoeg heb ik een ''ziekelijke'' angst om ziek te worden/dood te gaan.
Ik heb veel last gehad (nu soms nog steeds) van paniekaanvallen afwisselend met de chronische en acute vorm.
Bij de chronische vorm spreek je meer van hypochondrie die eens in de zoveel tijd komt opzetten waarbij ik allerlei hele kleine symptomen krijg en er dan een erge ziekte aan verbind en deze niet uit mijn hoofd kan zetten tot het spontaan over gaat naar iets anders of gewoon ''weg gaat''.
De acute vorm zijn puur paniekaanvallen die ik eens in de zoveel tijd krijg. Ik kan ze de laatste tijd gelukkig wat vaker herkennen waardoor het ietsjes minder erg is geworden maar het blijft natuurlijk vervelend.
Zo genoeg vervelende verhalen haha maar ik dacht vind het op een bepaalde manier wel ironisch ofzo.
Wat jij beschrijft herken ik heel goed. Ik was in mijn jongere jaren bevreesd over een ziekte als kanker. Ik heb jaren geleden in de nabijheid verkeert van een naaste die uiteindelijk overleed aan kanker- klinkt vreemd misschien, maar sindsdien ben ik niet meer bang voor de dood...
0
Tidalwave
geplaatst: 20 april 2023, 17:35 uur
Zo, da's zware kost zullen sommigen denken; misschien vinden ze het niet op z'n plaats op een muzieksite als MuMe... Aan de andere kant: veel songteksten gaan vaak over verlies, verdriet, de dood, etc. Dus ja, waarom dan niet?
1
geplaatst: 20 april 2023, 18:08 uur
Gewoon werken, amper afwezig ( ziekmelding) op mijn werk.
Mijn werkgever denkt wel mee met mijn situatie.
Ik heb vorig jaar wel 70 snipperen voor de dokter ( internist, longarts, MDL arts) op moeten gebruiken
1
geplaatst: 20 april 2023, 19:04 uur
Tidalwave, Klote man. Vorig jaar is bij mij ook colitus vastgesteld na een klein jaar aanklooien met veel vervelende problemen en onduidelijkheid. Met medicijnen nu redelijk onder controle maar gezien ik op dit moment weer vrij veel stress ervaar speelt dat ook weer op. Erg vervelend wanneer je leven daar flink door beperkt wordt. Heel vele sterkte.
1. Ziekte die hier ook weer opspeelt hier wegens;
2. Kleine kevertjes die zich in mijn appartement huisvesten. Eerst dachten ze aan de tapijtkever, maar dat werd na onderzoek snel bijgesteld naar de broodkever. Maar nu blijkt dat ze in het hout (spaanplaat) van de keuken zitten weet niemand eigenlijk echt wat het is. Een houtworm heeft daar weinig te zoeken en de voedselaantaster ook niet. Dus na weken wachten, schoonmaken, kevertjes doodmaken nu weer wachten...;
3. Ontslagronde op het werk, die met veel onduidelijkheid en vaagheden gemoeid gaat. Waardoor eigenlijk niemand echt weet waar die aan toe is. Het zorgt voor een erg grillige sfeer op het werk. Tevens heb ik een vermoede dat ze onderhand ook ander spelletjes aan het spelen zijn en wij er als personeel de dupe van worden. Onderhand dus ook al op zoek naar mogelijke alternatieven, maar het valt qua vacatures erg tegen merk ik;
4. De mentaal negatieve spiraal waar ik de afgelopen maanden in zit en maar niet uit kom. Alle zorgen en uitdagingen om alle ballen maar in de lucht te houden werkt demotiverend en soms zit ik me af te vragen waar ik het allemaal maar voor doe. Voor mijn gevoel komen er alleen maar meer problemen bij in plaats dat er ook wat verdwijnen. Met veel lusteloosheid als gevolg. Dat positive dingen en ervaringen de afgelopen jaren erg zeldzaam zijn geworden helpt er ook niet aan mee.
1. Ziekte die hier ook weer opspeelt hier wegens;
2. Kleine kevertjes die zich in mijn appartement huisvesten. Eerst dachten ze aan de tapijtkever, maar dat werd na onderzoek snel bijgesteld naar de broodkever. Maar nu blijkt dat ze in het hout (spaanplaat) van de keuken zitten weet niemand eigenlijk echt wat het is. Een houtworm heeft daar weinig te zoeken en de voedselaantaster ook niet. Dus na weken wachten, schoonmaken, kevertjes doodmaken nu weer wachten...;
3. Ontslagronde op het werk, die met veel onduidelijkheid en vaagheden gemoeid gaat. Waardoor eigenlijk niemand echt weet waar die aan toe is. Het zorgt voor een erg grillige sfeer op het werk. Tevens heb ik een vermoede dat ze onderhand ook ander spelletjes aan het spelen zijn en wij er als personeel de dupe van worden. Onderhand dus ook al op zoek naar mogelijke alternatieven, maar het valt qua vacatures erg tegen merk ik;
4. De mentaal negatieve spiraal waar ik de afgelopen maanden in zit en maar niet uit kom. Alle zorgen en uitdagingen om alle ballen maar in de lucht te houden werkt demotiverend en soms zit ik me af te vragen waar ik het allemaal maar voor doe. Voor mijn gevoel komen er alleen maar meer problemen bij in plaats dat er ook wat verdwijnen. Met veel lusteloosheid als gevolg. Dat positive dingen en ervaringen de afgelopen jaren erg zeldzaam zijn geworden helpt er ook niet aan mee.
2
Tidalwave
geplaatst: 20 april 2023, 19:19 uur
Als je vaker ziek bent dan gemiddeld kom je bij het merendeel van de bedrijven onder een vergrootglas te terecht en kom je ongewild in de verdomhoek.
Vroeger had je zoiets als Personeelszaken die er meestal voor jou als werknemer was.
Heden ten dage is dit al lang niet meer zo, zeker commerciële bedrijven die direct van klanten afhankelijk zijn voor hun omzet.
De P&O van weleer heet al weer vrij lang HRM.
Officieel staat het niet te boek als 'Human RISK Managment', maar dat is het in de praktijk wel degelijk. HRM beharigt de belangen van het bedrijf op de eerste plaats; het bedrijf gezond houden ahw... personeel en werknemers die vaak absent zijn? Gooi ze uit de commerciële trein die blijft doordenderen.
Vroeger had je zoiets als Personeelszaken die er meestal voor jou als werknemer was.
Heden ten dage is dit al lang niet meer zo, zeker commerciële bedrijven die direct van klanten afhankelijk zijn voor hun omzet.
De P&O van weleer heet al weer vrij lang HRM.
Officieel staat het niet te boek als 'Human RISK Managment', maar dat is het in de praktijk wel degelijk. HRM beharigt de belangen van het bedrijf op de eerste plaats; het bedrijf gezond houden ahw... personeel en werknemers die vaak absent zijn? Gooi ze uit de commerciële trein die blijft doordenderen.
0
geplaatst: 20 april 2023, 19:45 uur
Rudi S schreef:
Haha, die heb ik, al sinds 2018 dagelijks aan de prednison en wat andere rommel.
(quote)
Haha, die heb ik, al sinds 2018 dagelijks aan de prednison en wat andere rommel.
Vitamine D3 level goed gecontroleerd?
7
geplaatst: 20 april 2023, 19:48 uur
Misschien moet je ook je browserinstellingen even goed nakijken Rudi S!
2
geplaatst: 20 april 2023, 19:55 uur
Haha, ja, ik doelde op Michiel Cohen die altijd als mensen problemen hebben met Musicmeter mensen aanspoort tot allerlei speciale browserinstellingen omdat hij nooit ergens last van heeft en ik vond het grappig dat-ie dat nu ook met ziektes van mensen doet.
2
geplaatst: 20 april 2023, 23:01 uur
Confronterend om te lezen Tidalwave omdat mijn oudste zoon ook colitis ulcerosa heeft. Momenteel gaat het goed met hem, dankzij Humira.
Wij hopen dat de ziekte uiteindelijk te genezen is. Er zijn wat hoopvolle ontwikkelingen gaande met het plaatsen van nieuwe poepbacterieën maar het zal nog wel een tijd overheen gaan aan onderzoeken en experimenteren voordat dit breed ingezet kan worden.
Wij hopen dat de ziekte uiteindelijk te genezen is. Er zijn wat hoopvolle ontwikkelingen gaande met het plaatsen van nieuwe poepbacterieën maar het zal nog wel een tijd overheen gaan aan onderzoeken en experimenteren voordat dit breed ingezet kan worden.
2
geplaatst: 20 april 2023, 23:36 uur
madmadder schreef:
Haha, ja, ik doelde op Michiel Cohen die altijd als mensen problemen hebben met Musicmeter mensen aanspoort tot allerlei speciale browserinstellingen omdat hij nooit ergens last van heeft en ik vond het grappig dat-ie dat nu ook met ziektes van mensen doet.
Haha, ja, ik doelde op Michiel Cohen die altijd als mensen problemen hebben met Musicmeter mensen aanspoort tot allerlei speciale browserinstellingen omdat hij nooit ergens last van heeft en ik vond het grappig dat-ie dat nu ook met ziektes van mensen doet.
Ik heb dus Sarcoidose gehad en nog een paar andere zaken. Ben dus zelf een van die mensen.
1
Mssr Renard
geplaatst: 11 mei 2023, 14:09 uur
legian schreef:
...
...
Ik bladerde wat door dit topic. Wat een hoop narigheid, maar dat was wel te verwachten gezien de topictitel.
Sterkte man, kop op, en hopelijk kan muziek je wat geluk brengen. Als je behoefte hebt aan een lach klik dan vooral op play bij dit filmpje:
1
Tidalwave
geplaatst: 20 mei 2023, 04:41 uur
1. Kan door prednison kuur niet slapen.
2. Dus voor de 2e keer deze week hou ik dan maar een nachtbrakersessie door muziek te luisteren in bed met koptelefoon - soms dut ik in en wordt ik weer ff wakker als album afgelopen is, dan de volgende opstarten en na een paar nummers gaat de muziek steeds verder naar de achtergrond... leuk spul prednison, alleen werkt het bij mij stimulerend en opwekkend terwijl ik helemaal onder zeil wil.
3. Meestal krijg ik dan tussen 1 en 5 s' middags een dip waardoor mijn ogen dichtvallen, dwars door hetgeen ik dan aan doen ben; lezen, tv kijken, muziek luisteren met koptelefoon of stremio streamen.
4. Gelukje bij deze onrust dat de medicatie wel goed inwerkt op m'n chronische auto-immuun ziekte. Op weg naar herstel en een acceptabeler fysiek en mentaal welbevinden.
2. Dus voor de 2e keer deze week hou ik dan maar een nachtbrakersessie door muziek te luisteren in bed met koptelefoon - soms dut ik in en wordt ik weer ff wakker als album afgelopen is, dan de volgende opstarten en na een paar nummers gaat de muziek steeds verder naar de achtergrond... leuk spul prednison, alleen werkt het bij mij stimulerend en opwekkend terwijl ik helemaal onder zeil wil.
3. Meestal krijg ik dan tussen 1 en 5 s' middags een dip waardoor mijn ogen dichtvallen, dwars door hetgeen ik dan aan doen ben; lezen, tv kijken, muziek luisteren met koptelefoon of stremio streamen.
4. Gelukje bij deze onrust dat de medicatie wel goed inwerkt op m'n chronische auto-immuun ziekte. Op weg naar herstel en een acceptabeler fysiek en mentaal welbevinden.
1
geplaatst: 3 juni 2023, 02:31 uur
Dat klinkt heftig hierboven, sterkte, ik hoop dat het inmiddels al wat beter gaat...
Ik ben niet zo van de persoonlijke ellende in de openbaarheid gooien, zelfs tegen bekenden en vrienden doe ik over de hefstigste dingen redelijk luchtig, maar ik hoop met mijn minder fijne gebeurtenis eigenlijk op tips van iemand die dit herkent of heeft heeft meegemaakt.
Mijn minder fijne gebeurtenis dan: ik heb een hernia opgelopen tijdens sporten vier weken geleden en een klapvoet. Ik had nog nooit van een klapvoet gehoord maar nu heb ik er een, vijf minuten lopen en ik doe er een half uur over om weer terug te komen.
Drie keer in de week fitness ik al jaren en train met gewichten, niet omdat ik nou heel gespierd wil zijn maar wel omdat ik mij gezond wil voelen en een aandoening aan mijn rechterschouder heb waardoor hij snel uit de kom schiet, dat is pijnlijk en gebeurt ongeveer een keer per jaar, altijd op de meest onhandige momenten, bijvoorbeeld als ik net naar bed ga of de kinderen naar school breng en eindigt meestal in een ambulance. Dat is niet leuk voor mij maar vooral toch enigszins traumatisch voor de kinderen die er vaak bij zijn. Als verantwoordelijke ouder schaf je dan uiteraard een arsenaal aan dumbells aan en ga je fanatiek aan het sporten. Dat blijkt nog best leuk te zijn, je voelt je een stuk fitter en het feit dat je ineens er best oké uitziet in de zomer in een zwembroek is mooi meegenomen. Ineens ziet niemand meer dat je in het weekend graag een paar biertjes drinkt. Dankzij sporten heb ik het aantal shouderincidenten terug kunnen brengen tot één keer in de twee jaar, da's toch best een verbetering en scheelt een hoop eigen risico, zo'n ambulance is niet goedkoop...
Vier weken geleden maakte ik een verkeerde beweging met een gewicht en sindsdien zit ik eigenlijk thuis, ontzettend saaie oefening te doen om mijn voet en onderbeen weer aan de praat te krijgen wat vooralsnog niet echt opschiet. Mijn rug doet het enigszins weer zolang ik maar een aantal keer per dag op de grond lig om het lijstje oefeningen af te werken.
Volgens de neuroloog gaat het vaak vanzelf over, een MRI-scan is pas in augustus ingepland voor het geval dat niet zo is. Ook had hij de opbeurende mededeling dat een operatie misschien nodig is als het niet binnen een paar weken beter gaat, dat is nu twee weken geleden en ik lig nog steeds de halve dag te stretchen in de woonkamer. Overigens werkt een operatie vaak niet en kreeg ik een hoop tips voor ondersteunende braces e.d. die ik in de toekomst zou kunnen gebruiken, hij had zelfs een foldertje op zijn laptop. Die informatie had hij wat mij betreft best kunnen bewaren tot het moment dat het echt nodig was.
Heeft iemand hier toevallig ervaring mee? Ik ken wel mensen die een hernia hebben gehad maar eigenlijk niemand die ook een klapvoet en een niet werkend onderbeen als extraatje hadden. Ik heb uiteraard wel wat zitten googelen maar dan kom ik toch vooral mensen tegen die er na jaren er nog mee bezig zijn. Het schijnt volgens de neuroloog dan wel vaak vanzelf over te gaan maar die mensen lopen er waarschijnlijk zelden mee te koop op internet. Ik heb het idee dat zo'n neuroloog je vooral op het ergste voorbereidt omdat ze zichzelf natuurlijk ook moeten indekken voor het geval het tegenvalt.
Een pluspunt is dan weer dat, hoewel ik mijn werk ontzettend mis, ik tijdens deze en komende zonnige dagen wel relaxed met een goed boek en goede muziek in mijn tuin kan rondhangen. Na een uur moet ik dan weer gaan liggen stretchen en voetoefeningen doen maar ik word er wel bruin bij...
Ik ben niet zo van de persoonlijke ellende in de openbaarheid gooien, zelfs tegen bekenden en vrienden doe ik over de hefstigste dingen redelijk luchtig, maar ik hoop met mijn minder fijne gebeurtenis eigenlijk op tips van iemand die dit herkent of heeft heeft meegemaakt.
Mijn minder fijne gebeurtenis dan: ik heb een hernia opgelopen tijdens sporten vier weken geleden en een klapvoet. Ik had nog nooit van een klapvoet gehoord maar nu heb ik er een, vijf minuten lopen en ik doe er een half uur over om weer terug te komen.
Drie keer in de week fitness ik al jaren en train met gewichten, niet omdat ik nou heel gespierd wil zijn maar wel omdat ik mij gezond wil voelen en een aandoening aan mijn rechterschouder heb waardoor hij snel uit de kom schiet, dat is pijnlijk en gebeurt ongeveer een keer per jaar, altijd op de meest onhandige momenten, bijvoorbeeld als ik net naar bed ga of de kinderen naar school breng en eindigt meestal in een ambulance. Dat is niet leuk voor mij maar vooral toch enigszins traumatisch voor de kinderen die er vaak bij zijn. Als verantwoordelijke ouder schaf je dan uiteraard een arsenaal aan dumbells aan en ga je fanatiek aan het sporten. Dat blijkt nog best leuk te zijn, je voelt je een stuk fitter en het feit dat je ineens er best oké uitziet in de zomer in een zwembroek is mooi meegenomen. Ineens ziet niemand meer dat je in het weekend graag een paar biertjes drinkt. Dankzij sporten heb ik het aantal shouderincidenten terug kunnen brengen tot één keer in de twee jaar, da's toch best een verbetering en scheelt een hoop eigen risico, zo'n ambulance is niet goedkoop...
Vier weken geleden maakte ik een verkeerde beweging met een gewicht en sindsdien zit ik eigenlijk thuis, ontzettend saaie oefening te doen om mijn voet en onderbeen weer aan de praat te krijgen wat vooralsnog niet echt opschiet. Mijn rug doet het enigszins weer zolang ik maar een aantal keer per dag op de grond lig om het lijstje oefeningen af te werken.
Volgens de neuroloog gaat het vaak vanzelf over, een MRI-scan is pas in augustus ingepland voor het geval dat niet zo is. Ook had hij de opbeurende mededeling dat een operatie misschien nodig is als het niet binnen een paar weken beter gaat, dat is nu twee weken geleden en ik lig nog steeds de halve dag te stretchen in de woonkamer. Overigens werkt een operatie vaak niet en kreeg ik een hoop tips voor ondersteunende braces e.d. die ik in de toekomst zou kunnen gebruiken, hij had zelfs een foldertje op zijn laptop. Die informatie had hij wat mij betreft best kunnen bewaren tot het moment dat het echt nodig was.
Heeft iemand hier toevallig ervaring mee? Ik ken wel mensen die een hernia hebben gehad maar eigenlijk niemand die ook een klapvoet en een niet werkend onderbeen als extraatje hadden. Ik heb uiteraard wel wat zitten googelen maar dan kom ik toch vooral mensen tegen die er na jaren er nog mee bezig zijn. Het schijnt volgens de neuroloog dan wel vaak vanzelf over te gaan maar die mensen lopen er waarschijnlijk zelden mee te koop op internet. Ik heb het idee dat zo'n neuroloog je vooral op het ergste voorbereidt omdat ze zichzelf natuurlijk ook moeten indekken voor het geval het tegenvalt.
Een pluspunt is dan weer dat, hoewel ik mijn werk ontzettend mis, ik tijdens deze en komende zonnige dagen wel relaxed met een goed boek en goede muziek in mijn tuin kan rondhangen. Na een uur moet ik dan weer gaan liggen stretchen en voetoefeningen doen maar ik word er wel bruin bij...
* denotes required fields.

