Tsja, om berichtjes van 2 zinnen nu te betitelen als recensies...

Ja, dat laatste vind ik ook. Er is een verschil tussen losse, al dan niet aanvullende opmerkingen en echte recensies. Hoewel ik dat laatste woord bij mijn eigen bijdragen ook niet al te nadrukkelijk in de mond wil nemen.

Een recensie hoeft van mij niet de hele voorgeschiedenis van een artiest, of het ontstaan van een album te beschrijven. De meeste muziekliefhebbers op dit forum kennen de context van een album al; die willen vooral horen hoe anderen tegen dat album aankijken, zeker als het een nieuwe release is.

Zelf probeer ik in mijn bijdragen (laat ik ze maar met die algemene term aanduiden) altijd iets toe te voegen aan het voorgaande. Iets wat inhaakt op eerdere opmerkingen en daar aanvullende informatie bij geeft en/of wat nog niet eerder gezegd is.
Dat laatste lukt eerder bij albums waar nog maar weinig berichten bij staan dan bij albums die door vrijwel iedereen gekend zijn en waar menigeen al zijn of haar 'plasje' overheen gedaan heeft. Vind ik vaak ook leuker, om een relatief onbekend album eventjes aan de vergetelheid te ontrukken.

Ik reageer vaak op updates en heb daarnaast de neiging om nogal eens albums uit het verleden na lange tijd weer eens op te zetten en een verslagje van mijn bevindingen bij de betreffende pagina neer te pennen. Dat heeft als aangenaam gevolg dat ik letterlijk kriskras door de muziekhistorie heen ga, en dat is een manier die mij het beste bevalt.

Maar iedereen moet zijn bijdragen maar gewoon vormgeven op de manier die hem of haar goeddunkt. Al te uitvoerig moet het ook niet worden, zolang het maar zinnig is. En ja, leesbaarheid (oftewel interpunctie, het opdelen in alinea's, bij voorkeur met een witregel ertussen) is voor mij wel een eerste vereiste.

Precies, het hoeven geen ellenlange verhalen te zijn, maar om elke one- of twoliner aan te vinken als recensie/mening is ook een beetje onzinnig. De hele meningenfilter is er juist om deze weg te filteren.

Hier kan ik me alleen maar bij aansluiten. Dat stoort mij altijd mateloos. Als ik achtergrondinformatie wil, zoek ik dat wel op Wikipedia.

Daar zit wat in, al heeft de wiki niet de hele waarheid in pacht. Vaak kom je leuke feiten tegen op een hoes of in een interview uit een maandblad. De geschiedenis rondom het ontstaan van een album bestaat dikwijls in meerdere versies, zoals elk verhaal. ‘Er was eens een bandje dat aardig kon spelen en op een mooie dag kregen ze een platencontractje in de brievenbus’. In het verhaal zit vaak al een versie van de waarheid die aansluit bij de mening van de recensent. Doet het er niks toe hoe die plaat tot stand kwam en gaat het alleen maar om de mening over de nummers? Dat lijkt me een onnodige beperking van recenseren. Bovendien, bands en artiesten zijn er meestal al wat langer en dan is het leuk een album te plaatsen in de rij van voorgangers en nakomers. Vergelijkend onderzoek. De weg omhoog en, minstens zo vaak, ook de weg omlaag. Een mening heeft een perspectief nodig. Dus kom me maar vervelen met lange verhalen. Soms ergerlijk en zelfingenomen, soms briljant.

Natuurlijk kan de achtergrond info wat toevoegen bij de kleinere bands, of onbekendere platen, maar een hele bloemlezing over het oeuvre, staat van dienst etc. vertelt me niet zoveel wat iemand van de plaat vindt. En juist dat wil ik weten. Natuurlijk zijn er soms relevante feiten te melden die je mening beïnvloeden, maar standaard starten met een feitenrelaas verveelt mij ontzettend. Kwestie van smaak natuurlijk . Vast niet iedereen vind mijn stukjes leuk om te lezen.

Haha, geen nood. Je vist nu haar een compliment en die krijg je: ik lees ze graag!
Zeker, bloemlezingen zijn voor oude dames in de leeszaal. Er moeten wel spijkers met koppen geslagen worden. Terecht heet het ook een mening. Een recensie schrijven is een hele kunst, wil je het een beetje lezenswaardig maken. Maar het heeft toch ook iets van een monoloog. In tegenstelling tot de andere berichten uit de categorie ‘discussie’. Want goed discussiëren, dus luisteren naar elkaar, dat is nog een stuk moeilijker.

Voor de duidelijkheid, 1 of 2 zinnen met daarin summier een beschrijving van hoe goed of slecht je iets vindt of wat het met je doet is geen recensie. Op de wiki kort omschreven, maar naar mijn idee wel duidelijk: Recensie/mening filter - MusicMeterWiki - wiki.musicmeter.nl. In 1 of 2 zinnen kun je te weinig context en informatie kwijt om daadwerkelijk in aanmerking te komen als recensie, al kan het wel een mening zijn (als in Ik vind het...). De term Mening wordt gebruikt om de ietwat beladen en zware term Recensie wat te ontlasten en aan te zetten tot schrijven.

Het meningenfilter is er om berichten zonder mening weg te filteren. Idealiter zie je m.i. in de gefilterde resultaten een mix van oneliners en recensies.

Weer een drum cover gedaan: de eerste drie tracks van de Errorzone-plaat van Vein.

Ik heb nou twee lievelings gitaren namelijk mijn Telecaster uiteraard maar sinds een aantal jaar ook mijn PRS. Dit is zulk fijn spul als je daar goed voor bent bespelen ze zichzelf terwijl jij als drager mag fungeren. Wat maakt dat het soms misschien lijkt alsof je best wat kan wat natuurlijk in werkelijkheid helemaal niet zo is. Niet op die manier in ieder geval. De truc is dan om je aandacht van het spel af te wenden door bijvoorbeeld gelijktijdig een filmpje te kijken terwijl je handen doorgaan, je transcendeert dan als het ware in hogere sferen. Als het even kan met een looper pedaal in de aanslag.

Nieuwe drumvideo! Weer eens wat anders: een interpretatie van Tir Nan Og, een prachtig Keltisch folknummer van Alcest.

Drumvideo 2: een drumcover/jam van Dark Was Space, Cold Were the Stars, een proggy spacerocktrack van het Franse SLIFT.

Drumvideo 3: King Gizzard & The Lizard Wizard - Planet B

Ik heb vroeger Cornet gespeeld in een brassband. Ook een paar jaar muziekles gehad.

Drumvideo 4: Wedge - Nuthin', een kort maar krachtige en snelle retrorocktrack

Ik kocht een zotte Coronabui een gitaar...
Dus nu moet ik dat dingetje nog leten te bespelen...

YouTube erbij en gaan!

Wat speel jij dan?

Als laatst Sit Down. Stand Up van Radiohead.

Zit nu alweer een aantal jaar op dezelfde setup en setting. Daarvoor enige jaren op zoek geweest, verschillende spullen in huis gehaald dingetjes proberen. Altijd blijven geloven uiteindelijk gevonden. Sindsdien ook nooit meer geintjes als reverb of delay werkt er niet op perfect zoals tie is gewoon de kale klank. Vind het zelf de dikste disto die ik ken. Die van mezelf.

Ik speel nu zo'n 35 jaar toetsen. Ooit jeugdacademie gedaan en 7 jaar orgel gevolgd. Om praktische redenen thuis overschakelt op keyboard. En deze week me terug in geschreven in de muziekacademie voor een opleiding keyboard Jazz-Pop-Rock. Nooit te jong om nog bij te leren.

Leuk Kronos. Met welk programma je dat gedaan? Heb zelf ook regelmatig zoiets geprobeerd. Als leek weet ik dan nauwelijks welke noten ik gebruik, laat staan of het überhaupt uitvoerbaar is, maar het is leuk om te doen.

Hier een oudere poging van mij:

Op het einde van de video zie je met welk programma, ZAP!

Hier de link. Is wel even wat uitzoeken maar werkt vrij goed.

Volgende werk staat in de wachtrij om up te loaden naar YouTube. Als gratis gebruiker ligt de limiet op een per dag.

Ah, ik heb te snel weggeklikt na de laatste tonen. Misschien is het wat. Op het moment ben ik echter niet bezig met muziek maken. Hooguit wat op de akoestische gitaar, en daar wil ik ook nog es wat van op YT zetten en hopelijk hier delen.

Dat heb ik in de jaren negentig veel gedaan maar op den duur was ik mijn gepingel strontzat. Om nummers op te nemen gebruikte ik toen de VS-840 Digital Studio Workstation van Roland. Heb nog wat muziek op MiniDisc staan maar die krijg ik niet zo makkelijk op YouTube.

Ik raak niet snel zat zat van mijn gepingel, maar eenmaal opgenomen, dan weer wel.
Geluidskwaliteit is ook een issue.

Minidisc heb ik van gehoord, maar ben er niet bekend mee. Wel benieuwd mocht het je lukken wat op YT te zetten.

MiniDisc was de perfecte digitale vervanger van de muziekcassette. Nooit een groot succes geworden omdat nog wat later iedereen mp3 gebruikte.

Echt muziek lezen kan ik ook niet. Wel makkelijker als je kan zeggen 'do' in plaats van 'het bolletje op dat lijntje'. Maar echt nodig is het niet om met Musescore te spelen. En door dat spelen leer je snel iets bij.

Dit heb ik gisteren gemaakt en vandaag nog bijgeschaafd. Voor strijkkwartet, sopraan en grote trom.