Klinkt mij erg druk in de oren, maar dat is de bedoeling, denk ik? Ik zou er ook nog wel zang bij willen horen, komt dat er nog bij?

'seegull (demo)' bevalt wel heel goed, alsook een paar andere korte stukjes (die heb ik ter plaatse geliked).

Dank je!

Ja, druk was wel een ietsie de bedoeling. Anders noem ik het ook niet panic mode.
Zang wordt aan gewerkt! Heb ik iemand voor op het oog.

Kan zelf ook wel beetje zingen. Je had het Spiderworld nummer al geliked, zag ik.
Maar voor panic mode zoek ik een ander type stem.

Seegull is één van m'n eigen favoriete nieuwe. Ik ben al begonnen met die opnieuw te bouwen (want was verloren gegaan in de crash).. straks komt die samen met panic mode op de EP te staan.

Klinkt mij goed in de oren. Ik stel het me voor als intro voor een stuk dat ineens een heel andere kant op zal gaan...?

Ik weet niet zeker wat het is.

Ik kwam deze nog tegen (2016). Ik speelde toen in een coverband met wat docenten, omdat ik zelf ook werkzaam was bij een HogeSchool in Delft/Den Haag. Ik ben benieuwd wie het nummer herkent aan de hand van deze olijke drummer.

Zo, dat is alweer een tijdje geleden dat ik hier iets gepost had (2014!). Natuurlijk nog steeds bezig met muziek, maar inmiddels zijn we natuurlijk een goeie acht jaar verder en is er eindelijk tijd geweest voor ontwikkelen, volwassen worden, progressie en evolutie. Toch?

Not natuurlijk, want uiteraard maak ik nog steeds graag graftakketyfusherrie, hoewel ik moet zeggen dat veel van mijn recentere output in noise-regionen vooral wat minder harsh spul is (en soms is dat natuurlijk helemaal niet waar). Ik run inmiddels een paar jaar het netlabel Absent Erratum, gewijd aan wat experimentelere HNW (= harsh noise wall) van one-off projectjes en iets minder conventionele thema's en esthetiek. Naast contributies van anderen staat er ook een zootje werk van mij tussen natuurlijk, zoals The Humming Of Stones, TEMP𝒪RAL W𝒪RLDZ©® en TIME WARP. Daarnaast run ik het YouTube-only HNW-labeltje Santuario De Sangre met eveneens one-off projecten maar occulte thema's (en statische cover art, de YT-keuze is vooral om listener (in)convenience). Een tijdje geleden heb ik ook een periode een Instagram-only label gerund met tracks van 1 minuut inclusief video als artwork genaamd Minute Walls. Sinds ik echter gestopt ben met social media als FB en IG heb ik dit projectje even stil gelegd.

Naast alle harsh noise (wall) die ik maak houd ik me ook af en toe bezig met wat muzikalere dingen, zoals neoperreo-mixen onder de naam Post-Perreo die te vinden zijn op mijn Soundcloud. Daar bijvoorbeeld ook een dembow flip (= remix) van mijn hand van een track van Patricia Taxxon, Brightest Sunrise. De eerste Post-Perreo was nog erg rommelig en alleen op mijn Mixcloud (die ik verder niet meer gebruik) te vinden, de volgende volumes zijn wat beter gemixt vind ik zelf. Ik heb vooral een zwak voor delen 2 en 4 (3 was een beetje de writer's block-mix, die moest er echt uit, en 5 heeft een goeie selectie maar een mixfoutje of twee die ik zelf altijd hoor). Van deel 4 heb ik zelfs een immersive video bij elkaar geëdit met opnames van oude gabberfeestjes en natuurlijk een galmende remix van de originele mix met crowd sounds




Zo nu en dan doe ik VGM-achtige dingen in Anvil, zoals je bijvoorbeeld hier kunt horen. Op dit YouTube-kanaal kun je verder een selectie aan andere muzikale(re) dingetjes horen die ik door de jaren heen gedaan heb, met o.a. glitch, solo piano, PE en drone.

In bandjes speel ik nu verder niet meer, maar heb wel een tijdje met oud-users Jello (jeko) en Dennis (Sendot Sklin) nog in een bandje gespeeld en toen onder andere noisecore, harsh noise en sludgy noiserock opgenomen onder de bandnaam High Five and the Nikkei Six. Vooral op het suizende Modern Romance ben ik nog erg trots.

Al mijn muziekavonturen (+ eindejaarslijstjes met muziek en boeken) zijn verder te volgen op mijn hippe website.

Klinkt als iets van Foo Fighters.

En terecht. Een lekker frisse salade van snerpende, snijdende en schurende klanken. Hoeveel gitaren waren hierbij betrokken?

Dat denk ik ook. Olijke drummer, indeed.

Eén gitaar, één basgitaar en één gillerd/noiserd.

Ik dacht aan meerdere gitaren, dan moet ik nog es luisteren voor de bas- en gil-lagen (en door de koptelefoon).

Bingo. Learn to Fly.

Dat is het leuke aan coverbands, dan leer je nog eens nieuwe muziek.

Voor de duidelijkheid: de gillerd / noiserd is stem met vervormer? Over de koptelefoon komt het nog veel beter binnen. Ik probeer te onderscheiden welk instrument waar zit, maar kom er niet echt uit. De gillerd spot ik niet...

Omdat ik de smaak te pakken heb, nu verder met iets in een vergelijkbaar achterafsteegje: Chris Cochrane / Stuart Popejoy - Geologic Time (2017).

Gisterochtend dit in een uurtje in elkaar gezet: geisoleerde vocals van Poland van Lil Yachty over de vertraagde synthbass van In Serial (van Duchess Says).
Drums en hats zijn van mij.

DUCHESS OF POLAND

Haha, ik vind dit gaaf. Reggaeton met witchhouse geluidjes.

Oef. Glitcherige d&b remix van een nummer van Ethel Cain gemaakt.
Is een van m'n mooiste geworden, denk ik. Wat vinden jullie?

Ik ga later vanavond / vannacht even luisteren, wordt vervolgd.

Goed gedaan, sfeervol, maar niet zo mijn ding, helaas... origineel ook even gecheckt, eigenlijk hetzelfde verhaal.

Dank je dat je geluisterd hebt (ook naar het origineel!)
Welk aspect was minder jouw ding?

voskat - de drum&bass stijl, mede in combi met het originele liedje. Er zijn wel een aantal singersongwriters (/platen) die ik zeer waardeer (een flink aantal platen van Will Oldham, 'Hips & Makers' van Kristin Hersh bv.), maar al met al niet veel... heel eerlijk gezegd moet ik er ook niet aan dénken dat iemand een d&b versie van een Will Oldham nummer zou maken.

Zelf heb ik dan lekker wel weer 'dance' en dixieland met Chet Baker lopen verhaspelen:
Stream Chet by action of worms | Listen online for free on SoundCloud...

Haha, dat dixie dance fenomeen steekt om de zoveel tijd weer even de kop op.
Wel een koddig nummer!

Kristin Hersh ben ik enorm fan van. Ok, met name van Throwing Muses.
Ergens rond 1991 kreeg ik een cassette van een jongen op school met daarop Throwing Muses, Dinosaur Jr, Pixies en Alice In Chains. Helemaal kapotgedraaid en vooral de Pixies en de Muses hebben me echt gevormd toen.

Maar je bent ook niet zo van de d&b? Of specifiek deze stijl ervan? Ik was hier wel een beetje beïnvloed door oude Photek.
Zie:


(Ook een van m'n favoriete video's ooit)

Ja, ik zag ergens onlangs een berichtje van jou bij een TM plaat, daar keek ik een beetje van op somehow... Maar van Dinosaur Jr., Pixies en AIC heb ik ook het nodige grijs gedraaid. TM minder, maar wel wat.

Lang geleden vond ik Goldie wel tof, maar die ging niet lang mee. Er was ook nog 'Feed Me Weird Things' van Squarepusher - die vond ik geweldig, maar misschien is het niet echt puur d&b (lang niet gehoord). Ik vond zelfs een tijdje dubstep leuk, dus ja... Onlangs kwam ik 'electronic' weer tegen bij Tētēma, maar die combineren dan toch weer net ff anders...

Die ga ik later checken, thx, heb nu Public Image Ltd. - Metal Box (1979) op staan, omdat ik n.a.v. het overlijden van Keith Levene en de berichten in het RIP-topic nieuwsgierig werd.

Ja, ik had gelijk aanleg voor het 4AD geluid, zeg maar.



Wat jij zegt over Goldie, ja. Was echt geniaal bezig, maar na Saturnzreturn/Mother leek hij alweer over z'n piek te zijn. En heel veel drum&bass heeft zich sindsdien beperkt tot lomp gedoe à la Pendulum. De ziel was weg, om het zo maar te zeggen..

Squarepusher is de laatste jaren nog steeds sterk bezig trouwens!






Goed zo, PIL is ook gaaf. RIP Keith

Ik bedoelde meer dat de hele d&b stijl voor mij persoonlijk niet lang meeging (waarom niet, daar zou ik de vinger niet precies op kunnen leggen - toch te druk voor mij misschien), maar kennelijk viel dat net samen met algehele afname van kwaliteit...

Zou ik dan nog es kunnen proberen, wie weet...

In potentie is d&b de jazz van de moderne tijd. Maar het wordt wel vaker de kant van de overstuurde breakcore opgestuurd.. (waar Squarepusher zelf ook aan bijdraagt met z'n ADHD stijl , hoewel hij het op een iets kunstigere manier doet.. de man is trouwens zelf ook jazz-bassist).

Maar Goldie was heel goed in staat om van de ruimte tussen de breakbeats gebruik te maken. Inner City Life is best een druk nummer qua beats, maar dat wordt uitgebalanceerd met die mooie strings en vocalen waardoor het geheel veel warmer wordt en het eindresultaat opeens heel chill is.

Daarom was de d&b boom ook grotendeels over nadat Goldie inkakte. Die man was uniek bezig.

De 'Loose' bewerking kom ik bijna niet door, maar met het Squarepusher nummer vermaak ik me des te beter. De eerste is neem ik aan vrij typisch d&b en die tweede is meer... dance? Het heeft in elk geval iets 'feestelijks'.

Ik heb trouwens ooit es een poging tot d&b gedaan, maar liefst de hele laatste 10 seconden van:

Stream the first Marc Ribot song by action of worms | Listen online for free on SoundCloud.

Het is allebei d&b, maar wel met heel aparte benaderingen.
Stor Eiglas van Squarepusher drijft heel veel op energie en melodie. (En die melodie moet je trouwens bekend voorkomen... )
Die Photek remix is meer afhankelijk van de breakbeat en sfeer.

Ik hou sws van de combi van chaos en pop. Dit bijvoorbeeld:

Helaas... klinkt ergens wel bekend, sommige stukjes, maar er schiet me zo niets te binnen.

Nice!
Beetje DJ Shadow vibe ook.
Zou het helemaal niet erg vinden als je hier meer mee doet hoor