Klopt. Spijtig is dan weer dat ik nooit een consistente ervaring heb bij hun nummers. Op de één of de andere manier mis ik een soort leidraad of logica in hoe ze switchen van de ene stijl naar de andere...maar misschien (en daar hoop ik stiekem op) dat de live-ervaring helpt.

Eigenlijk vind ik alleen de pianist enigszins interessant, verder gebeurt er niet zo heel veel. Is me ook allemaal iets te rustig, geen flitsend pianowerk ofzo, het moet allemaal vloeiend en niet te offensief klinken voor mijn gevoel.

Jacob Young... fantastische bas, verder ook wat te sloom voor me.

Last Exit.. fijne bak herrie, alleen net af en toe net iets te veel chaos

keurig muziekje hoor.

Van Myra, Mark en Matt moet ik zeker nog eens meer gaan horen.

2 X John Stetch







voor ieder wat wils dacht ik zo..

(maar ik zal het wel weer mis hebben )

Eerste nummer vind ik mooi. Daar worden de noten losjes uit de mouw geschud. Alles verloopt lekker soepel bij de pianist.
In het tweede daarentegen zit niet veel spanning. Te zeemzoeterig. En een irritant filmpje zeg.

En ik heb kaartjes op overschot voor Myra Melford vanavond in De Vooruit. Twee tickets voor 5 euro - wie mee wil, mail me!

zeg...is het zo slecht dat niemand zijn mening durft te verkondigen.

of bekijkt echt niemand dit topic

Aanrader voor liefhebbers van John Surman:




Ik heb net het album waar dit nummer op verschijnt toegevoegd aan de site. Al een tijdje geleden dat ik het nog beluisterd heb maar het is werkelijk de moeite. Oud en nieuw in eenzelfde jasje.

klinkt met vagen best inspirerend....waarna de volgende solist het geheel weer om zeep helpt. De gebruikte instrumentatie weet mij niet echt te bekoren.

5je

Charmant, maar niet de kwaliteit van John Surman... 7

Dälek, een groot meester in de elektronicawereld als het aankomt op atmosferische noise gecombineerd met rap op klassieke hiphopritmes.

Hier in samenwerking met de Italiaanse jazz-band Zu. Spijtig dat hier de distortionlayers niet toegepast worden zoals we die kennen bij My Bloody Valentine. Desalniettemin een knap stukje muziek gecombineerd met speelse beelden à la Monty Python's Flying Circus.

8 Lekkere grooves, maar het springt me teveel van de hak op de tak.

7

Deze vind ik erg goed, toen ging ik rondkijken bij YouTube naar meer, maar deze is toch wel stukken minder.

hahaha dat is niet hetzelfde trio hoor

Een Jazz Pa Svenska achtig nummer dat niet op dat album te vinden is




Jan Johanson

6,5 Mooi maar ben persoonlijk niet zo'n stijl van Jan Johansons' muziek. Net zoals de schilderijen die je ziet. Redelijk landelijk, eenvoudig melodieus. Er ontbreekt wat gevoel in zijn spel als je het mij vraagt.

Ah..Zorn in zijn kinderachtige "oh, wat ben ik punk en zie mij eens even stoer freejazz klassieker Lonely Woman van een stupide rockritme voorzien" periode

jazz voor ouwe lullen




de moderne hippe versie

( )

Voor wie het geduld kan opbrengen is het mooi om Fitzgeralds zangpartij te volgen, haar timing en hoe ze dingen benadrukt. Een echte prof uit de tijd dat zingen nog een echt beroep was.

Winehouse doet het niet eens heel onaardig, qua moderne herbewerking, maar de productie zit te veel dichtgeverfd en ik denk nog steeds dat ze beter verstaanbaar zou zijn als ze die crackpijp een keer uit haar neus zou halen. Maar misschien is dat een vooroordeel?

Fitzgerald: 4* Winehouse 3*

jan johansson: 3.5/5
zorn & zorn/naked city: 4.5/5
fitzgerald: 4/5
winehouse: 4/5

Schitterend album. 10/10!

fes 8,0/10
plaistow 8,5/10

Ik heb nog nooit jazz geluisterd. Wat zou mooi zijn om mee te beginnen?

stel die vraag nog eens in het jazz topic.

en anders lees, luister, zoek, doe moeite...

Dat, en misschien dit topic eens doorlezen/-luisteren
.

Die Teletubbies is geniaal ja Eerder Jandek dan Bailey overigens...

Plaistow Mooi!



Satoko Fujii - Hizumi (van Kitsune-Bi, 1999, Tzadik)

Satoko Fujii (uiteraard): piano, Mark Dresser: bas, Jim Black: drums.