filmpje over Kimmo Pohjonen en Eric Echampard.
Een paar jaar geleden heb ik deze jongens bezig gezien in theater Kikker in Utrecht. Dat was toen best een indrukwekkend concert.

Fujii: spannend muziekje! 7,5

Pohjonen e.a.: aardig filmpje, maar de muziek is te fragmentarisch om te beoordelen.

Teletubbies: AAARGH! My brain is melting!

Fujii : Dit album ken ik, heb ook April Shower gehad (externe schijf gecrasht....) die vond ik iets beter. Indrukwekkend maar beetje "koud". Zeker niet slecht maar niet mijn pianiste.
Kimmo: krijg ook niet zo'n goed idee wat en hoe (en dat interview maakt het er ook niet duidelijekr op)


Voor de meeste mensen staat jazz gelijk aan een rokerige kroeg en nachtelijke sfeer:




laat dat maar aan de italianen over....

Van Fujii ken ik precies dit album weer niet; ik zocht eigenlijk iets van Toward, "TO WEST", maar daarvan stond niets op YT (misschien zelf maar wat uppen). Ik begrijp inderdaad wel wat je bedoelt als je zegt dat ze wat 'koud' kan klinken; op voorgenoemde plaat is dat w.m.b. echter wat minder, vooral op de muzikale boeksteunen - de middelste drie tracks zijn ietwat killer, maar de fenomenale opener van ruim 30 minuten met simpelweg meesterlijke opbouw en de verrassend warme en swingende afsluiter deden mij in ieder geval steil achterover slaan. Fenomenale plaat!

Bovenstaand deuntje: prettig, daar blijft het een beetje bij. Als ik het woord jazz laat vallen zegt er altijd wel iemand, "ja, echt lekkere achtergrondmuziek", en dan zeg ik altijd van "wel potverdomme nee! ", maar dit vind ik dan wel weer achtergrondmuziek. Zesje.

Die Kihmo klinkt wel interessant, verder inderdaad wat te fragmentarisch om echt te kunnen beoordelen. Wel erg lekker vrij. Moeilijk om er een cijfer op te plakken. Zeven dan maar?

Fuji: mooi nummer, 8/10
Kimmo; wat hetzelfde gevoel als Pretfrit. Voor mij ook vrij nieuw qua instrumentarium. Ik heb eens een album beluisterd van Guy Klusevsek op accordeon en dat lag me wel. Meer ken ik dus ook niet.
Giorgio Gaslini: mooie laid-back jazz die goed past bij die noir-filmbeelden. 8/10

Baden klinkt wel lekker, video past er perfect bij.

wat is dat voor band/project thejazzscene?

De band heet "Mostly Other People Do the Killing", komen uit Amerika, nummers vangen vaak aan met soort catchy melodien en eindigen daar ook mee. Wat daartussen gebeurt is altijd een complete verassing. Er zit ook veel humor in de muziek: hoe fouter, hoe beter. Gisteren gezien, Unaej trouwens ook, in Gent. En dat was een hels avontuur. De artiesten zijn:
Jon Irabagon (as, ts)
Peter Evans (tp)
Moppa Elliott (b)
Kevin Shea (d, elektr)

Die drummer ramt er stevig op los en heeft zowat een hekel om 5 seconden hetzelfde te drummen. Lijkt qua manier van drummen ook wat op die drummer van de muppet show. Ritmes veranderen heel vaak en geeft soms ineens een totaal andere wending aan de muziek.
De trompettist (ik ken er zelf niets van) schijnt technisch on-ge-lofelijk goed te zijn en heeft een aantal soloplaten opgenomen waar hij toch heel anders klinkt als hier. Sax en bas zijn evenwaardig aan al de rest. Onbekend eigenlijk, leren kennen via muzieksite Kwadratuur, en is de moeite om te blijven volgen vind ik. Dit nummer komt van "Shamokin!!!" en heeft de prijs gewonnen voor 'Small Ensemble of the Year'.

mostly other people do the killing: 9/10

Aan de ene kant aalglad en aan de andere kant eigenlijk ook wel weer ontzettend mooi:
Arve Henriksen - Sorrow and its Opposite

qua sfeer hetzelfde als het voorgaande, maar naar mijn gevoel iets minder glad geproduceerd

Morgen, dinsdag 2 maart 2010: Vijay Iyer & Rudresh Mahanthappa in Vooruit Gent!




Kaarten slechts € 14 / € 10 (reductie)

alle info: klik.

Ik ga alvast!

Was ik er ook maar. Gent is zo degelijk op niveau van jazz. Dit weekend toch maar eens een kijkje gaan nemen op jazz & sounds! Arild Andersen, Elliott Sharp, Jim Black, Peter Brotzmann, Paal-Nilsen, Tony Maleby, Ralph Alessi, Nasheet Waits, Ellery Eskelin, Andrea Parkins.... Wat mij betreft genoeg namen om u tegen te zeggen.

Potjandorie...Andersen, Paal-Nilsen, Maleby, Eskelin daar heb ik al mooie dingen van gehoord.

Iyer & Mahanthappas zijn geweldig, Rypdal vind ik afschuwelijk..

Little Women - Throat I - Audio | Kwadratuur

Hier een nummer van een debuutalbum van Little Women. Indrukwekkend nummer. Niet de hele cd haalt dit niveau maar dit is toch wel een merkwaardig stukje explosieve jazzmuziek.

Lekker potje herrie inderdaad. Een beetje zo tegendraads en ruig als MoHa! mochten willen dat ze waren.

Nog wat extra materiaal voor deze thread; ben wat favo zooi op YT aan het zetten, leuk spul. Twee om te beginnen:



Paal Nilssen-Love & Ken Vandermark - Train Hits the Station; openingstrack van Dual Pleasure 2. Niet te tellen hoe vaak ik deze draai. Korte autoritjes (richting supermarkt, station, etc.) worden steevast door deze geniaal energieke track vergezeld.




Ben Perowsky - Shema; de welbekende Uri Caine op piano, Drew Gress op bas, Ben Perowsky (uiteraard) op drums. Fantastisch stukje heerlijk spelplezier (klonk heel die plaat - Camp Songs - maar zo!); op 2:00-2:30 ben ik tot over mijn oren.

Hee Sven, jij hebt toch een grafhekel aan saxofoonjazz?!

Ja Moha! lijkt me wat minder toegankelijk, uiteindelijk is Little Women goed luisterbaar hoewel toch vrij hard en scherp uithalend. Moet ik dan ook eens checken.
Toffe freejazz maakt Ken Vandermark precies, heb eens iets van hem beluisterd (onder V. 5) maar dat was me niet echt bevallen. Drew Gress ben ik echt zot. Schitterende bassist vind ik.

Gisterenavond naar Evan Parker Acoustic ensemble geweest. Was écht knap concert. Dat laatste album, 'the moments energy' kan ik ook aanraden als je een gezond en abstract vastgeklit geluid wil van allerlei verschillende instrumenten. Ned Rothenberg speelde een mooi stukje onder andere maar degene waarvan ik het meest onthutst was is deze man:




Trompettist Peter Evans, die ondertussen als ik me niet vergis twee solo-albums heeft uitgebracht, heeft een zotte techniek en weet waanzinnig boeiende solos uit zijn instrument te blazen. Meteen ook een dubbelcd van hem aangeschaft, zal ik nog wat bijschrijven de komende week.

Stimmt! Waarom ik deze dan zo tof vind weet ik ook niet, eigenlijk. Wees gerust, verder houd ik het op de piano solo, piano trio en string trio's enzo hoor.


Mee eens, geweldig! Op Mess Hall, op dezelfde plaat als waar Shema vandaan komt, legt de man me daar toch een genadeloos voortstuwende fundering neer, mijn god, compleet verslaafd aan de baslijn in die track!

Aardig nummer, maar jazz?

Emotieloos rammen op die piano en om ter snelst willen spelen. 3/10

Super! Daniel Carter, naar die naam was ik op zoek, onlangs een samenvatting gezien van een legendarisch concert van 2 jaar geleden. Daar werden improvisatie muzikanten, waarvan vele elkaar nooit van tevoren gezien (of gehoord) hadden, samengebracht. Ze mochten een week oefenen en ze stelden samen groepjes samen. Op het einde van de week speelden ze dan op een concert voor publiek. Ik was er zelf niet maar heb gehoord dat het fenomenaal was. Ik heb er enkel wat filmpjes van gezien en die waren echt de moeite. Heerlijk uitbarstende sessies zaten daartussen evenals intiem improvisatiesamenspel. Hier een voorbeeldje van hoe het er aan toe ging:




Die Daniel Carter speelde op een bepaald moment in dat samenvattend filmpje met de Libanese improvisatie artieste Christine Sehnaoui. Was geweldig mooi!
Van de goeroe in Paul Flaherty ben ik ook wel te spreken. Hij heeft wat weg van een tovenaar.

Neil Cowley Trio

YouTube - Neil Cowley Trio... Degree In Intuition

YouTube - Neil Cowley Trio on Later with Jools Holland

YouTube - Neil Cowley Trio - Box Lily

original silence

Doet me denken aan Koop.

Sommige nummers van Nicola Conte doen m.i. inderdaad wel wat aan Koop denken.Maar bij dit nummer valt het wel mee, vind ik.
Overigens wordt de muziek van Nicola Conte volgens mij gemaakt door musici. Niet zoals bij Koop, met knippen en plakken, pardon, de computer.